sigme’s eindeloze feuilleton

_vervloeksel

Als één brief naar een heel aantal lezertjes gestuurd wordt, en die dan weer brieven terugschrijven, en zich zo een heel pakket vormt dan hebben we een postroman. Niks bijzonders, de duiven zorgen dat eenieder steeds de aanvullingen krijgt.

Zo werd onlangs bij mij steeds de verse aanvullingen van een postroman bezorgd. Een van de scribenten levert bijdragen die tegen de veren instrijken. Die scribent, een mij verder onbekende conciërge, van de orde der Openaars (De conciërges zijn verdeeld over twee ordes; de Openaars en de Functionarissen. Ik heb vaak wat moeite te bedenken wie bij welke orde hoort, maar dat ligt aan mij - in mijn tijd waren zij wel twee ordes maar dan dan andere ordes, toen waren het Tappers versus Fappers en ik ben te oud om het nog te snappen).

Hoe dan ook, deze Openaar heeft er een handje van om de deur voortdurend in je gezicht dicht te smijten. Dat is, als 'ie überhaupt reageert op aankloppen, aanbellen, heel hard schreeuwen etc.
In de roman waarvan ik met rode oortjes de ontwikkelingen volgde, smeet deze Openaar dan ook voortdurend met deuren. Eenmaal -tevens de eerste deurslag- vrij gericht in mijn gezicht; ik besloot tot lijfsbehoud en deed een elegant stapje achteruit en deed net alsof dat zo hoorde. Ik antwoordde dan ook met een poëtische bijdrage aan de postroman.
De tweede knal was luider maar ook raadselachtiger; voor wie was de open deur bedoeld? De romanlezertjes kregen daarvan niet veel hoogte, maar het was wel duidelijk dat die deur nu dicht was en dat verzoeken tot opening geen warm onthaal zouden vinden. Eén van de lezers der postroman in kwestie raakte ervan van de leg en kwam mekkeren tegen de heks. De heks is namelijk een zeer geliefd persoon om bij te mekkeren. De reden daarvoor laat zich raden..
De derde knal was een regelrecht kanonschot op de voordeur van onze burcht. De queestenaren waren geheel van de leg door de schok. Ook hiervan kwam schokgolfberichten de heks ter ore.

U zult begrijpen dat dit tegen het zere eksteroog van de heks was. De heks wil Rust, Reinheid en Regelmaat en zo niet dan een Rel. Nu er aan haar rokken gehangen werd met gejengel over de scribent besloot ze tot een vervloeking. Vervloeking van de heks leiden zijn goede ingrediënten voor een Rel, en ook de reden waarom de heks gezeur aantrekt. Tergen van de heks kan leiden tot vervloeking, wat de mekkeraar in kwestie dan ontslaat van het zelf aanbinden van een relbel.

De heks richt haar vervloeking op de adelborst die de bovengestelde is van de vervloekte, want die zou het vuile werk moeten opknappen maar heeft meestal dringende zaken zoals het wassen der handen te doen. Maar goed, de heks heeft haar vervloeking uitgesproken. Uiteraard laat de heks de vervloeking ook per duif op de kop van de verloekte schijten. De scribent riposteerde daar overigens vrij gevat op, geheel in stijl met zichzelf en toch vermakelijk, dus kadu's daarvoor.

Adelborst die de vervloeking in ontvangst mocht nemen stuurde een geautomatiseerde antwoordduif dat de vloekpost voorlopig op een stapel gelegd wordt wegens buitenburchtse reizen.

kleuterkleurplaatjeblaadje

Ondanks de bedriegelijke stilte in het feuilleton is de verhaallijn natuurlijk oneindig en niet toevalligerwijs vaak teruggrijpend op eerdere gebeurtenissen. Ik zal even de eerdere gebeurtenis die hier en nu weer relevant is opdiepen om een en ander goed voor de bril te hebben.

quote:

Op zaterdag 19 augustus 2023 22:36 schreef sigme het volgende:
Dat was de rel. Oh ja, en jongmens _{[die aan de kroonluchters door de zalen zwierde en te veel of te weinig of te domme vragen stelde, dat jongmens ]} had even tevoor een lelijke tekening geklad op het toilet met een verwijzing naar de feeks (de feeks is niet de heks, voor de duidelijkheid, ze lijken wel wat op elkaar maar zijn toch echt ook heel eigen eigenaardig). Dus de feeks kwam nog door de rel heenrellen dat jongmens’ gewetstheid wel een koekje ven eigen deeg leek en dat wie zonder zonden etc etc etc.

Jongmens had dus feeks beledigd. Anderhalf jaar geleden. Anderhalf(!) jaar(!) geleden(!)!

Maar een feeks is geen feeks als ze niet haatdragend is, dus anderhalf jaar later koestert de feeks nog haat. Wat de feeks overigens in alle toonaarden ontkent. De feeks zegt dat jongmens haar haat want de tekening was lelijk.
Inmiddels zijn er bemiddelingsrondes geweest, maar de feeks heeft daar geen actieve herinnering aan dus die stelt dat het jongmens haar nog immer haat, immers, jongmens heeft destijds die tekening gemaakt nietwaar?

Afgelopen jaar nam de feeks steeds net even een andere gang als jongmens eraan kwam wandelen, of moest precies toevallig even iets van de vloer rapen als jongmens aan de kroonluchter zwierde en zo is er een jaar gedaan alsof er niks was want ze kwamen elkaar nooit tegen. Alle andere burchtbewoners doen alsof hun neus bloedt en zo ging het eigenlijk best paisig en vredig.

Binnenkort moet er een klein stukje van de burcht verbouwd worden, stelt verder niet veel voor maar het is al een tijd uitgesteld en nu moet het toch echt. Onze burchtpeer gaf de order. Jongmens werd aangewezen als een van de verbouwers en feeks is aangewezen als verbouwvloeker...

Dat liet de feeks zich niet gebeuren, dus die fulmineerde tegen de kasteelpeer dat dat helaas onmogelijk was omdat jongmens haar haat. Kasteelpeer zuchtte diep en benaderde de heks. Of die de verbouwvloekdienst wou vervullen.

Kijk, da's dus vragen om een rel.

quote:

Op woensdag 10 april 2024 19:50 schreef sigme het volgende:
De heks wil Rust, Reinheid en Regelmaat en zo niet dan een Rel.

Dus nu is de heks de feeks aan het poken om kleur te bekennen en is de heks naar jongmens getogen om hem een schuldbelijdenis en tevens belofte van geschiktheid en diepe liefde voor de feeks te laten opstellen, die daarna in de meest lapidaire vorm die de heks gaat verzinnen vastgelegd gaat worden.

Ok, omdat het zijlijntje nu echt een eindpunt heeft bereikt, is het tijd om het zijlijntje af te hechten.

_{Zijlijn blz 8}
-----------------

Van die rokkies en die broekies dus. En dat ik in het kruis getast was.
Korte samenvatting van de eerste zeven bladzijden:
Ondanks alle met de mond beleden wormen in Naarden dat men een ander niet op z'n kruisgesteldheid zal indelen, had men een postduif gestuurd naar uitsluitend mensen met een rokkieskruis. Ondergetekend rokkieskruis is daar niet van gediend en ging jammeren bij de Vlekridders. De Vlekridders zeiden dat dit geen vlek was en dus er geen lek was.
Daarna ging dit rokkie dan jammeren bij de Regelneuker. Die speurde maar vond geen geschriften met regels en bij gebrek aan regels was er ook geen regelovertreding.
Ten einde raad ging ik dan maar te rade bij de Wafq.
De Wafq dacht, twee jaar geleden, toen ik haar mijn betaste kruis voorhield ongeveer dit:
Er lijkt hier a) in broekjes gegluurd en b) dat mag niet zomaar en c) er lijkt weinig reden om aan te nemen dat het deze keer toevallig wel mocht.
-----------------

Awel, de Wafq is van de pot gekomen.
Na twee jaar broeden (en een kind uitbroeden, dat ook), is de Wafq tot de conclusie gekomen dat:
Er is hier a) in broekjes gegluurd en b) dat mag dit niet zomaar en c) er was geen reden die maakte dat het deze keer toevallig wel mocht.

Aan mij werd een formele postduif gezonden met grond.
Afgezien van de gevonden grond werd mij verzekerd dat er gepaste actie ondernomen was en/of zou worden.
Ten eerste wordt er een Officiële Interne Kruisomgangspolitiek beschreven waarin in elk geval komt te staan waar kruisafdrukjes staan, wie er zich theoretisch toegang zou kunnen verlenen tot andermans kruis en hoe lang kruisluchtjes bewaard worden. Bovendien gaat de Wafq advies geven aan de adel over het trainen van postduiven. En er gaat een afschrift van de afdronk van de grond van de neuzelpartij over het gesnuffel aan kruizen naar de GF.

Dus. Mij dunkt. Ik heb gewonnen. Ha! _{Zie je wel. Nanananana.} ^{Sliep uit} _{sliep uit}

^{Overwinningslied}

Omdat mijn klinkende overwinning natuurlijk groots gevierd diende te worden, heb ik deze bij de leden van mijn orde in het gezicht geduwd. Een paar maal per jaar komen wij tesamen en zingen dan liederen ter ere van onze orde en tussen de liederen door vertoont een der ordeleden een diavoorstelling over een onderwerp dat dit lid ter harte gaat.
_{Legendarische diavoorstellingen van ooms & tantes die drie cassetes met scheve vakantiefoto's van een Franse camping vertonen zijn er niks bij.}

Gewoonlijk probeer ik mij zoveel mogelijk te ontworstelen aan de zachte dwang van onze ordehoofden (de probeerheren, ik ben de tel van de bezetting kwijt, er is al weer heftig gewisseld al is Blij Ei er nog wel als constante). Oh ja, zachte dwang dus, op ieder ordelid, om met enig regelmaat een diavoorstelling te verzorgen.

Maar na twee(!) jaar(!!) broeden op de kruissnuiverijjammerpartij zag ik mijn kans schoon voor een diavoorstelling van epische proporties. Dus die heb ik, afgesloten met de vastgestelde gevonden grond, de orde in het gezicht gesmeten. Daarna waren ze er stil van.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

[ Bericht 0% gewijzigd door sigme op 25-09-2025 21:07:33 ]

^{Zijlijntje naschrift}

Oh ja, is mijn kruistocht nu ten einde?

Nee hoor! De Wafq heeft melding gedaan bij de GF, maar ik kan ook zelf een klacht indienen bij de GF.
De GF is een door de goden aangewezen hotemetoot, die de aardappels, vlees en groente van iedereen moet helpen beschermen tegen bederf. Kruissnuiverij riekt naar bederf, en wanneer je mogelijk bederf vermoedt kan eenieder een GF aanschrijven om eens te vragen welke kruisjes er eigenlijk zo her en der gezet worden en aan wie er afschriften daarvan gestuurd worden en waarom dat dan zou mogen.

_{Dat had ik twee jaar geleden ook al kunnen doen, maar dat wist ik toen nog niet. In de tussentijd heb ik mijzelf getrakteerd op een cursus GF-bekwaamheid (betaald door mijn probeerheer natuurlijk) en sindsdien weet ik wat eenieder geacht werd te weten over alsdat de GF er is.}

Nu de Wafq de GF al heeft ingelicht over de gegronde grondigheid van mijn vermoeden van bedorven kruislucht, is het voor mij ook makkelijker om de GF voor mijn karretje te spannen. Want ik weet dat hij weet dat ik weet dat mijn kruisklacht een beetje nuffig wegwuiven niet echt tot de mogelijkheden behoort.

[ Bericht 0% gewijzigd door sigme op 25-09-2025 23:05:54 ]

_Kattebel

Laat ik dan ook maar even korte metten maken met het zwierende jongmens.
Die heeft zichzelf het raam uitgezwierd en is met een sierlijke boog in een belendende burcht beland.

quote:

910 dagen geleden schreef sigme het volgende:
Hoe dan ook, tijd voor een afgescheurd blaadje.
Lang geleden, ergens in de situatie die ik beschreef aan het begin van dit feuilleton, woonde ik in de taartenburcht. Met een chefkok. Die toen, en dan hebben we het over 2020, al niet meer houdbaar was.

Met kunst- en vliegwerk is het visum van deze chefkok voortdurend vernieuwd, verhervernieuwd, een keertje vervalst, een keer verdwenen, gederhervernieuwd en herverlengd. Maar nu is de koek echt op

De huidige mode is dat het geluid van balkende ezels wordt verstaan als het nieuwe goddelijke geluid. De betreffende ezels (van het modelras Groottaal) voeden zich met schrijfsels. Zoals het ezels betaamt zijn ze niet kieskeurig en vreten ze werkelijk alles wat hun voorgeschoteld wordt. Daarna balken ze woordenbrij uit en men zegt dat deze woordenbrij het al gaat verwoorden.

Soms mag je bij de gratie gods ergens een vink vangen en deze met een touwtje aan een van je schrijfsels knopen en dan weet de ezelman dat dat schrijfsel niet aan de ezel gevoerd mag worden.
Zo is er een verzamelboek waarop je een blaadje voor jezelf kan bekladden waarop je jezelf aanprijst, zodat premiejagers je kunnen vinden als ze je hoofd willen oogsten om je te verkopen aan een adelborst.
Je mag aan jouw blaadje een vink binden die maakt dat ze *niet* alle woorden op jouw blaadje aan de ezel voeren.

Ik heb het niet zo op die ezels, of hun gebalk, of misschien eigenlijk vooral niet op de balkgeluidstechnici en de toehoorders. Of de ezeleigenaren, die weinig aandacht schenken aan het gebalk en des te meer aan de gouden munten die de ezel schijt.

Hoe dan ook, die vink moet vóór 3 november vastgeknupt zijn en anders vreet de ezel je cv en balkt 'm met de rest van z'n IA de wereld van de muskusratten in. Dus ik ging die vink vangen. En dat boek opent dan met dingetjes die weliswaar niet uit de ezel komen maar die evengoed elke paranoia bewaarheden.

Ter zake: ik las dus dat chefkok terug is. Daar ging het eigenlijk om.

_{Een bladzij omgeslagen}

quote:

Op donderdag 25 september 2025 20:08 schreef sigme het volgende:
onze ordehoofden (de probeerheren, ik ben de tel van de bezetting kwijt, er is al weer heftig gewisseld al is Blij Ei er nog wel als constante)

Vrij kalm heeft zich een enorme aardverschuiving voltrokken in ons lieflijk landschap.

Eeuwenlang was dit de toestand:

quote:

Op zondag 13 december 2020 18:46 schreef sigme het volgende:
De groepen/ambachten
Er is adel. In de burcht heerst de kasteelheer, tamelijk lage adel, en bovendien is het eigenlijk een omhooggevallen boer.
Er zijn kloosterlingen, afgezonden door de bisschop. Kloosterlingen doen al het schrijfwerk.
Er zijn koks. Die maken de burchtproducten voor de buitenwereld.
Er zijn recensenten/voorproevers.
Er zijn conciërges. Die verpakken de gerechten van de koks en verschepen ze naar de buitenwereld.
Er is voetvolk. Die houden waarschijnlijk de boel draaiende, maar niemand verdiept zich er erg in wat zij nu precies doen.

De kloosterlingen onder de bisschop, de koks onder de chef, de voorproevers onder de probeerheer, congiërges onder hun opperopser en het voetvolk ergens buiten de deur.

Maar zoals dat gaat, niets blijft zoals het was. Er werd een TB (Tijdelijk Bouwwerk) opgetrokken en daarin is men (de adel) eindeloos aan het heien en kleien geweest en is er driftig met piloten gezwaaid en toen dit al voldoende geevolueerd was om geevalueerd te worden heeft men de blauwgedrukte modelplannen over het land uitgestort.

Nu heb ik geen probeerheer meer.

In de nieuwe blauwbedrukte wereld zijn de kloosterlingen, koks, voorproevers en conciërges per burcht onderworpen gemaakt aan een Markies/Markiezin. Eén markies is markies van een aantal burchten en is dan onderdanig leider van de eerder genoemde ambachtslieden. De kasteelheer valt niet onder gezag van de markies want kasteelheren zitten in de hiëarchie van de boerenstand. Die vallen gewoon onder een Pummel.

Zover zogoed, en hoewel men natuurlijk ten hoop liep tegen deze nieuwlichterij houdt men de vooruitgang niet meer tegen dan zijzelf wel doet, dus het was nou eenmaal zo. De reden de barricaden te beklimmen was eerst en vooral dat de bisschoppen, probeerheren, chefs en opperpoppers altijd hun ondergeschovenen over zoveel burchten verspreid hadden zitten dat alleen het *idee* om die in levende lijve te gaan bezoeken hun dermate uitputte dat hieraan niet begonnen werd.

De markiezen daarentegen hebben ieder slechts een handvol burchten met eigen volk, eerst die met enige regelmaat daadwerkelijk te bezichtigen zou tot de mogelijkheden moeten behoren. Dat idee was dan weer voor veel ambachtslieden angstaanjagend.

[ Bericht 0% gewijzigd door sigme op 11-06-2026 21:14:22 ]

_{Gelijke bladzij}

De burcht alwaar ik nu al tijden naar grote tevredenheid woon, met m’n Zoekers en m’n kasteelpeer, is natuurlijk een Hele Bijzondere Burcht. Zoekers zijn notoir glibberig en zijn geen koks of kloosterlingen of conciërges of voorproevers, want dan hadden ze wel zo geheten. Het zijn Zoekers.

Dus wij kregen een soort gehalveerde Markies aangeboden. In onze burcht wonen zoekers, voorproevers en iets wat net zoiets is als een conciërge maar deze heten portier (denk ik). Een markies kan van deze groepen enkel uit de voeten met de voorproevers dus de voorproevers hebben nu een markies in plaats van hun probeerheer en de zoekers en portieren hebben hun Lord.

Dus waar het nu juist de blauwschets is dat een markies alle relevante burchtbewoners leert kennen en dienen, hebben wij weer een markies die enkel de voorproevers kent, zoals daarvoor de probeerheer enkel de voorproevers kende. Kortom: er veranderde niets behalve een verwisseling van onderbroek (wanneer er een nieuw persoon de dienende rol gaat vervullen moeten de ondergeschikten hun ondergoed wisselen).

[ Bericht 0% gewijzigd door sigme op 11-06-2026 18:30:53 ]

_Inleiding

Ok, dat was de inleidende beschieting.

We namen afscheid van Probeerheer Blij Ei, en we kregen dus een Markies toegewezen. Markiezin zelfs. Een lawaaiige tante met veel bombarie. Markiezin Grotebek.

Met enig knip & plakwerk kregen we ons nieuwe ondergoed zo gemodificeerd dat het niet al te oncomfortabel zat en we waren klaar om weer aan het werk te gaan toen de Markiezin Grotebek op haar grote fluit blies en uit alle haar toebehorende burchten kwamen ondergeschikten in haar ondergoed aanlopen om haar aan te horen.

De mededeling van Markiezin Grotebek was kort maar krachtig; zij had zich laten aanbieden als offer en werd verheven in een hogere adelstand en liet dus tot haar grote spijt (uhuh) ons achter. Er was zo snel geen nieuwe markies vrij, dus ze zou nog wel eens een duifje sturen met iets over de markies in plaats van de markies.

Ze was nog net kies genoeg om dat uit te voeren; een paar dagen later ontvingen we een duif met een kladje dat er ene markiezin Nescia tijdelijk ons zou markiezen.

Ons is niet bekend of Nescia bestaat, leeft en/of op de hoogte was van haar nieuwe ondergeschikten. Wij kregen in elk geval op papier nieuw ondergoed, maar in de praktijk was dat ondergoed even reëel als het socialisme in de USSR.
Dus daar stonden we in onze blote kont.

Na enige tijd werd dat koude gat onaangenaam en ging ik op zoek naar gerechtigheid. Hiertoe betrad ik Het Slot. Daar zou ik over kunnen uitweiden maar de korte variant van het lange verhaal is dat we in onze blote kont bleven staan (ondanks zeker tweemaal een ondergoedwissel-op-papier in de krochten van Het Slot).

Omdat dit een vruchteloze exercitie bleek, besloot ik dan maar te proberen Het Proces te gaan starten. Hiertoe benaderde ik de O-Raad. Ik heb weinig goede ervaringen met de O-Raad, wat ik eerder wel eens in hun echoput gegooid heb is geruisloos verschwunden. Maar men moet blijven pogen nietwaar?

Ditmaal liet de O-Raadechoput zowaar een scheetje horen, dat was meer dan ik had durven hopen.

De volgende dag landde er een duif met bericht van een invalmarkies dat er hij de invalmarkies is. Er zat geen pakket ondergoed bij, we werden geacht ons verzorgd te weten. Bovendien hebben we op papier wel ondergoed, en dat is meer dan geen ondergoed.

_Beschieting

Zeer onlangs was er een bijeenkomst voor de maandelijkse ontlasting van Dikke Berta. Dan komt de Zeer Hoge Adel op een zeepkist oreren en wie zin heeft kan z’n oren ernaar laten hangen. Aangezien ik niet lekker stilzit in m’n blote kont besloot ik maar eens de ontlasting bij te wonen.

Toevallig was aldaar het onderwerp van de Opperadelheer diens vertrek en het voorstellen van de nieuwe Opperadelheer (een dame).
_{Dat van dat ‘opper’ moet je relatief zien hoor, er zitten zeker nog drie opperder heren (m/v) bovengeschaard alvorens je bij de rangen der lagere goden bent aanbeland.}

Awel, om maar weer eens een lang verhaal kort te maken; ik heb mij van mijn beste kant laten zien, ik heb mijn visitekaartje afgegeven. Ik heb ze mijn blote gat in hun gezicht gesmeten.

Naar mijn inzicht vond ik dat vermakelijker dan zij. In elk geval vond ik het vermakelijk.

Vanochtend vroeg had ik een duif op m’n dak met schrijven van de invalmarkies. Die wou nou wel weten wat ie aan z’n fiets had hangen.

[ Bericht 0% gewijzigd door sigme op 11-06-2026 21:13:02 ]