quote:
Zal nu een jaar of 3 geleden zijn dat ik echt dat moment had waarop ik dacht:"ok, dat moeten we gewoon écht niet meer gaan doen....".
Ik was met maten naar de jaarlijkse Tilburgse kermisdag gegaan, wat traditioneel altijd nogal uit de hand liep. Die dag dus ook weer. En ik spande de kroon.

Verschillende vrienden probeerden me van het idee om naar huis te fietsen af te praten maar ik bleef maar volhouden dat ik makkelijk naar huis kon fietsen zelf.
Dat liep dus zo af: ik werd een paar uur later weer net helder genoeg om me te beseffen dat ik naar huis aan het lopen was en dat het ondertussen al weer helemaal licht was en dat ik raar werd aangekeken door mensen die 's ochtends vroeg de hond aan het uitlaten waren. Fiets was ik onderweg ergens verloren.
Ik dus maar verder gelopen en gaan slapen. 12 uur in coma gelegen en werd echt geradbraakt wakker, nog 3 uur lang op bed gelegen en toen mezelf in de auto gesleurd om die fiets te gaan zoeken. Achteraf gezien weet ik wel zeker dat ik nog lang niet had mogen rijden

. Kreeg fiets niet meer gevonden natuurlijk, weer terug naar huis gereden, weer gaan liggen, heel de dag niks kunnen eten. En nog 5 dagen last gehad van een stekende kloppende pijn rechts in mijn kop.
Toen vond ik het wel mooi geweest met de eckte eckte zuipavonturen.
"It's hard to argue against cynics - they always sound smarter than optimists because they have so much evidence on their side."