abonnement iBood bol.com Vodafone Ziggo Coolblue
  vrijdag 27 november 2020 @ 22:34:19 #1
246179 Hondenfluitje
Bodof, kom onder de paraplof
pi_196445644
1 van mijn beste vrienden zit tegen een burn-out aan. Vorige maand heeft hij zich al eens ziekgemeld omdat hij het niet meer trok op zijn werk. De volgende dag is hij weer aan het werk gegaan. Ik vraag me serieus af of hij de kerstvakantie gaat halen. Onlangs is hem op het werk geadviseerd zich voorlopig ziek te melden, dat heeft hij in de wind geslagen.

Aan de ene kant wil je hem wakker schudden omdat je denkt, wat doe je jezelf in vredesnaam aan. Aan de andere kant denk je, als je niet in staat bent om in te zien dat dit de verkeerde kant opgaat dan is het om op het juiste spoor te komen blijkbaar nodig om te wachten op de man met de hamer. Ik praat met hem en probeer zonder oordeel te luisteren naar zijn verhaal, wel heb ik mijn zorgen gedeeld. Enige advies wat ik hem nu vaak zeg is wees zuinig op jezelf, maar dat lijkt geen indruk te maken.

Meer mensen die dit vanaf de zijlijn zo kennen? Ik kan me erg moeilijk in zijn situatie verplaatsen, burn-outklachten zijn echt een ver van m'n bed show. Tips en adviezen welkom :)
pi_196445994
Wat zijn zn klachten dan? Waarom wil hij zo graag werken? Heeft hij het geld nodig? Wat voor baan is het precies?
❣ ¤,¸🖤 ♡💕♡💚,¤¤💛♡`¤,¸❣
https://bit.ly/3oMY5yM ;; ;; https://bit.ly/35h1AGq
  vrijdag 27 november 2020 @ 22:54:49 #3
159092 Tyr80
Nani ka hoka ni?
pi_196446034
Dat allemaal inderdaad. En: "Wat is het ergste wat er gebeurt als je even niet op je werk verschijnt?"
"We aren't people, we are text." - Japanman Sakyusan -
pi_196446418
Een van de veelvoorkomende kenmerken van als je tegen een burn-out aanzit, is tunnelvisie. Doorgaan totdat je neervalt. Heb het zelf meegemaakt, en daardoor 4 jaar thuisgezeten.

En tips... hoe langer hij nu doorgaat, des te langer zal-ie thuis moeten herstellen. Maar als je maanden/jarenlang op adrenaline en cortisol draait, ben je niet echt vatbaar voor dat soort argumenten. Hiervoor heb je professionele hulp nodig, waarbij je uitzoekt wat de onderliggende reden voor het gedrag is.

Als er 1 ding is wat ik tegen mezelf had willen zeggen toendertijd, dan was het dat. Dat had me heel, heel veel ellende bespaard.
Mijn boek "Ruimte, tijd, materie" over fundamentele natuurkunde (kwantummechanica, zwarte gaten, kosmologie, deeltjesfysica, etc.) op bol.com
Bijbehorend topic: W&T / Boek over kwantumzwaartekracht: jullie input gevraagd #3
  vrijdag 27 november 2020 @ 23:15:31 #5
232494 Boca_Raton
Voor al uw no nonsense
pi_196446481
Maar hoe kan TS inschatten dat het een burn-out is?
pi_196446491
Wat een onzin ik ken ts helemaal niet
Op dinsdag 29 december 2020 21:21 schreef onlogisch het volgende:
Tering, wat een debiel is @:Chevycaprice toch :D
pi_196446603
- Flikker op met je zinloze gemention -

[ Bericht 73% gewijzigd door CoolGuy op 28-11-2020 00:45:01 ]
Hoogstaande flauwekul, voor de intelligente onbenul.
pi_196446684
- Flikker op -

[ Bericht 95% gewijzigd door CoolGuy op 28-11-2020 00:45:21 ]
pindazakje
pi_196447382
quote:
0s.gif Op vrijdag 27 november 2020 23:13 schreef Haushofer het volgende:
Een van de veelvoorkomende kenmerken van als je tegen een burn-out aanzit, is tunnelvisie. Doorgaan totdat je neervalt. Heb het zelf meegemaakt, en daardoor 4 jaar thuisgezeten.

En tips... hoe langer hij nu doorgaat, des te langer zal-ie thuis moeten herstellen. Maar als je maanden/jarenlang op adrenaline en cortisol draait, ben je niet echt vatbaar voor dat soort argumenten. Hiervoor heb je professionele hulp nodig, waarbij je uitzoekt wat de onderliggende reden voor het gedrag is.

Als er 1 ding is wat ik tegen mezelf had willen zeggen toendertijd, dan was het dat. Dat had me heel, heel veel ellende bespaard.
Hoe voelt dat, op adrenaline en cortisol draaien? Ik heb het gevoel dat deze dingen bij mij ontbreken.
❣ ¤,¸🖤 ♡💕♡💚,¤¤💛♡`¤,¸❣
https://bit.ly/3oMY5yM ;; ;; https://bit.ly/35h1AGq
  zaterdag 28 november 2020 @ 00:50:34 #10
246179 Hondenfluitje
Bodof, kom onder de paraplof
pi_196447605
quote:
0s.gif Op vrijdag 27 november 2020 22:52 schreef geeninspiratie1235 het volgende:
Wat zijn zn klachten dan? Waarom wil hij zo graag werken? Heeft hij het geld nodig? Wat voor baan is het precies?
Onderwijs, hij heeft het geld niet meer nodig dan jij en ik. Klachten zijn o.a. oververmoeidheid, prikkelbaarder, frustraties, werk niet overzien.

quote:
14s.gif Op vrijdag 27 november 2020 22:54 schreef Tyr80 het volgende:
Dat allemaal inderdaad. En: "Wat is het ergste wat er gebeurt als je even niet op je werk verschijnt?"
Daar kan hij uitgebreid antwoord op geven. Namelijk dat er dan van alles in de soep gaat lopen, collega's extra taken op hun bord gaan krijgen, hem als zwak persoon gaan zien omdat niemand het ziet aankomen.

quote:
0s.gif Op vrijdag 27 november 2020 23:13 schreef Haushofer het volgende:
Een van de veelvoorkomende kenmerken van als je tegen een burn-out aanzit, is tunnelvisie. Doorgaan totdat je neervalt. Heb het zelf meegemaakt, en daardoor 4 jaar thuisgezeten.

En tips... hoe langer hij nu doorgaat, des te langer zal-ie thuis moeten herstellen. Maar als je maanden/jarenlang op adrenaline en cortisol draait, ben je niet echt vatbaar voor dat soort argumenten. Hiervoor heb je professionele hulp nodig, waarbij je uitzoekt wat de onderliggende reden voor het gedrag is.

Als er 1 ding is wat ik tegen mezelf had willen zeggen toendertijd, dan was het dat. Dat had me heel, heel veel ellende bespaard.
De tunnelvisie daar zit hij ook wel in dan. Hij blijft maar doorgaan, negeert signalen. Het is denk ik inderdaad het verschil tussen damage control en total loss raken. Heb jij ooit weer het gevoel gekregen dat je weer op je 'oude' niveau zat? Of misschien wel juist niet omdat juist dat bijdroeg aan het krijgen van een burn-out. Zijn er dingen veranderd?

En zou jij tips hebben gehad voor de mensen in je omgeving hoe ermee om te gaan richting jou?

quote:
1s.gif Op vrijdag 27 november 2020 23:15 schreef Boca_Raton het volgende:
Maar hoe kan TS inschatten dat het een burn-out is?
Da's simpel, gewoon niet... Ik ben ook maar een amateurpsycholoog. Maar als ik kijk naar de symptomen van een burn-out kan ik veel vakjes aankruisen.
pi_196450002
Je kunt laten zien dat het ook anders kan, hij verandert zichzelf pas als hij de noodzaak daartoe inziet.
  zaterdag 28 november 2020 @ 11:22:55 #12
232494 Boca_Raton
Voor al uw no nonsense
pi_196451246
quote:
0s.gif Op zaterdag 28 november 2020 09:28 schreef colivo het volgende:
Je kunt laten zien dat het ook anders kan, hij verandert zichzelf pas als hij de noodzaak daartoe inziet.
Het is meer volgens mij dat je lichaam op raakt. Je kunt niet meer stoppen en dan is het ineens op. Althans, zo ging dat bij mij.
pi_196451285
Tja gewoon laten lopen, zijn lichaam zegt vanzelf stop.
Of zijn lichaam stopt hem wel.

Maar bij sommige mensen gaat dat nog jaren goed hoor. :P
Vakman pur sang
pi_196452801
quote:
1s.gif Op zaterdag 28 november 2020 00:18 schreef geeninspiratie1235 het volgende:

Hoe voelt dat, op adrenaline en cortisol draaien? Ik heb het gevoel dat deze dingen bij mij ontbreken.
Een aantal kenmerken (vanuit m'n eigen ervaring):

- je zit constant in de alarmmodus, schrikt snel en kunt niks hebben
- je slaapt slecht, wordt 's nachts beroerd of in paniek wakker
- veel buikpijn, diarree
Mijn boek "Ruimte, tijd, materie" over fundamentele natuurkunde (kwantummechanica, zwarte gaten, kosmologie, deeltjesfysica, etc.) op bol.com
Bijbehorend topic: W&T / Boek over kwantumzwaartekracht: jullie input gevraagd #3
pi_196452866
quote:
0s.gif Op zaterdag 28 november 2020 00:50 schreef Hondenfluitje het volgende:
De tunnelvisie daar zit hij ook wel in dan. Hij blijft maar doorgaan, negeert signalen. Het is denk ik inderdaad het verschil tussen damage control en total loss raken. Heb jij ooit weer het gevoel gekregen dat je weer op je 'oude' niveau zat? Of misschien wel juist niet omdat juist dat bijdroeg aan het krijgen van een burn-out. Zijn er dingen veranderd?

En zou jij tips hebben gehad voor de mensen in je omgeving hoe ermee om te gaan richting jou?

Ja, ik zit wel op mijn "oude niveau", in de zin dat ik weer prima veel prikkels kan verdragen. Zit ook in het onderwijs, dus dat is maar goed ook :P In mijn vorige baan had ik echter ook nog steeds veel last van overspannen klachten; dat bleek grotendeels te liggen aan het feit dat ik in een voor mij destructieve omgeving werkte. Nu gaat het eigenlijk heel goed.

Wat er veranderd is, is dat ik beter begrijp waarom ik het gedrag vertoonde waardoor ik in een burn-out kwam. Ik heb daarbij aandachtstraining (mindfulness) in mijn leven gebouwd; mindfulness ontdekken was voor mij een verademing.

Het is lastig om tips te geven; wat burn-out zo frustrerend maakt, is dat degene die het heeft (tenminste, zo ervaarde ik het) er ook niks van begrijpt. Je snapt je eigen lijf en geest niet meer. Ik ontwikkelde bijvoorbeeld een angststoornis, en dat is volslagen irrationeel. Paniekaanvallen kwam zoals hoofdpijnaanvallen bij migraine-patinten komen, en die rationaliseer je ook niet weg.

Misschien kan het helpen om je vriend duidelijk te maken dat hij volledig open kan zijn over zijn ervaring en gevoel over de situatie waarin hij nu zit. Ik heb het heel lang voor me gehouden hoe slecht het met me ging, en dat heeft me uiteindelijk ook genekt.
Mijn boek "Ruimte, tijd, materie" over fundamentele natuurkunde (kwantummechanica, zwarte gaten, kosmologie, deeltjesfysica, etc.) op bol.com
Bijbehorend topic: W&T / Boek over kwantumzwaartekracht: jullie input gevraagd #3
pi_196452946
Wat voor mij als buitenstaander wel eens helpt, is burn-out beschouwen als een transformatieproces waar iemand in terecht is gekomen.

Het betekent dat iemand (om wat voor reden dan ook, heel uiteenlopend) met een aangeleerde overlevingsstrategie het leven aan het 'doen' was. En dat is beperkt houdbaar.

Een overlevingsstrategie bevat allerlei onrealistische verwachtingen en overtuigingen, die je letterlijk hoort in iemands verhaal. "Ik ben onmisbaar" is een mooi voorbeeld daarvan.

Met het opraken van iemands mentale en lichamelijke resources om dit overlevingsgedrag te handhaven, 'sterft' deze onrealistische persona. Dit ervaart iemand ook echt als sterven en daarom is burn-out niet iets om lichtzinnig over te denken.

Het goede nieuws is, dat het een kans is om herboren te worden.

Dit zijn geen dingen die je letterlijk uitspreekt tegen iemand die zich middenin de crisis bevindt... Maar het helpt mij wel om het zo te zien, dan kan je iemand als vriend de ruimte geven. En als het goed is gun je jouw vriend ook een gelukkiger leven, met een realistisch zelfbeeld en echte verbinding met zichzelf en anderen. Hij staat nu op het punt om deze weg in te slaan.
What's the name of the game?
pi_196452990
quote:
0s.gif Op zaterdag 28 november 2020 14:06 schreef -marz- het volgende:
Wat voor mij als buitenstaander wel eens helpt, is burn-out beschouwen als een transformatieproces waar iemand in terecht is gekomen.

Het betekent dat iemand (om wat voor reden dan ook, heel uiteenlopend) met een aangeleerde overlevingsstrategie het leven aan het 'doen' was. En dat is beperkt houdbaar.

Een overlevingsstrategie bevat allerlei onrealistische verwachtingen en overtuigingen, die je letterlijk hoort in iemands verhaal. "Ik ben onmisbaar" is een mooi voorbeeld daarvan.

Met het opraken van iemands mentale en lichamelijke resources om dit overlevingsgedrag te handhaven, 'sterft' deze onrealistische persona. Dit ervaart iemand ook echt als sterven en daarom is burn-out niet iets om lichtzinnig over te denken.

Het goede nieuws is, dat het een kans is om herboren te worden.

Dit zijn geen dingen die je letterlijk uitspreekt tegen iemand die zich middenin de crisis bevindt... Maar het helpt mij wel om het zo te zien, dan kan je iemand als vriend de ruimte geven. En als het goed is gun je jouw vriend ook een gelukkiger leven, met een realistisch zelfbeeld en echte verbinding met zichzelf en anderen. Hij staat nu op het punt om deze weg in te slaan.
Wat jij verteld herken ik ook zo.
Hoe zou het komen dat zoveel mensen tegenwoordig (heel anders dan vroeger) een burn-out induiken?

Het kan toch niet anders dat dit door de omgeving en van jongsaf wordt gecreerd?
quote:
Het betekent dat iemand (om wat voor reden dan ook, heel uiteenlopend) met een aangeleerde overlevingsstrategie het leven aan het 'doen' was. En dat is beperkt houdbaar.
Eigenlijk zouden we de ingredinten hiervoor eens heel duidelijk moeten hebben en dit bij de bron aanpakken.

Een vb.tje: op de basisschool worden kinderen met mindere leerprestaties koste wat kost getraind om toch beter te presteren, speciale groepen, labels enz.
Vroeger werd gezegd, ach je bent goed met je handen, rekenen en taal is niet jouw ding, wordt een goede metselaar. Dat gebeurde dan en men was tevreden.
Vakman pur sang
pi_196453198
quote:
0s.gif Op zaterdag 28 november 2020 14:06 schreef -marz- het volgende:
Een overlevingsstrategie bevat allerlei onrealistische verwachtingen en overtuigingen, die je letterlijk hoort in iemands verhaal. "Ik ben onmisbaar" is een mooi voorbeeld daarvan.
Zie b.v. ook

https://nl.wikipedia.org/wiki/Rationeel-emotieve_therapie

waarin je de rationaliteit van je eigen overtuigingen na kunt gaan.
Mijn boek "Ruimte, tijd, materie" over fundamentele natuurkunde (kwantummechanica, zwarte gaten, kosmologie, deeltjesfysica, etc.) op bol.com
Bijbehorend topic: W&T / Boek over kwantumzwaartekracht: jullie input gevraagd #3
pi_196453230
quote:
1s.gif Op zaterdag 28 november 2020 14:14 schreef Lospedrosa het volgende:
Een vb.tje: op de basisschool worden kinderen met mindere leerprestaties koste wat kost getraind om toch beter te presteren, speciale groepen, labels enz.
Vroeger werd gezegd, ach je bent goed met je handen, rekenen en taal is niet jouw ding, wordt een goede metselaar. Dat gebeurde dan en men was tevreden.
Ik geef zelf les op havo/vwo bovenbouw, en ik vind het ontstellend hoeveel leerlingen met psychische problemen, die vaak stressgerelateerd zijn, kampen. Huilende leerlingen vlak voor een SE-week zijn niet bepaald een uitzondering. Dat uit zich ook weer in de aantekeningen die je bij leerlingen leest.

Ik heb daar als docent moeite mee. Ik heb er toevallig gisterochtend nog een gesprek over gehad met een vwo-4 klas, waarin ik ook mijn eigen ervaringen heb gedeeld. Statistisch gezien zitten er dan in zo'n klas al 3 leerlingen die met een burn-out te maken gaan krijgen tijdens hun studerende of werkende leven.
Mijn boek "Ruimte, tijd, materie" over fundamentele natuurkunde (kwantummechanica, zwarte gaten, kosmologie, deeltjesfysica, etc.) op bol.com
Bijbehorend topic: W&T / Boek over kwantumzwaartekracht: jullie input gevraagd #3
pi_196453260
quote:
1s.gif Op zaterdag 28 november 2020 14:14 schreef Lospedrosa het volgende:
Wat jij verteld herken ik ook zo.
Hoe zou het komen dat zoveel mensen tegenwoordig (heel anders dan vroeger) een burn-out induiken?

Het kan toch niet anders dat dit door de omgeving en van jongsaf wordt gecreerd?
Ja. Ik heb wel theorie erover. Met risico dat ik nu als linkse rakker wordt weggezet.

Ik denk dat we (opnieuw) in onze kapitalistische-democratische maatschappij in toenemende mate een scheidslijn aan het creren zijn tussen succesvolle mensen en niet-succesvolle mensen. Succesvol ben je als je je optimaal hebt aangepast aan het systeem.

Voor de niet-succesvollen is er de GGZ en de participatiewet zodat zij zich kunnen aanpassen aan de hoge prestatienormen en aldoende ook kunnen meedoen met waar het succes en het geld zit.

Maar de wereld verandert nogal snel momenteel, en de macht van de oude kapitalistische instituties begint af te brokkelen. Nu met corona gaat het allemaal nog sneller. Verbinding wordt belangrijker. Lokale en online communities staan sterker in een afbrokkelend systeem.

Duurzame verbinding maak je vanuit je hart en je authentieke zelf. Veel mensen die juist slagen in 'een systeem' (of het nu een bedrijf is of als ondernemer in een economie) doen dat niet vanuit hun hart/ziel/kern/authentieke zelf hoe je het ook wil noemen, maar omdat zij van jongs af aan geleerd hebben dat dat te kwetsbaar is bereiken ze succes door zichzelf aan te passen aan de eisen van het systeem. Dit zijn de mensen die op enig moment een burnout oplopen en dan alsnog hun leven (vaak) omgooien naar een authentieker leven met minder geld.

Het systeem waar onze generaties succes op baseren gaat instorten. En ik denk dat de niet-succesvollen dan helemaal niet zo slecht af blijken te zijn als werd gedacht. Dan zijn de rollen wellicht weer omgedraaid.

Want wat ik denk te zien, is dat allerlei mensen die wij momenteel diagnosticeren als autistisch/bipolair/adhd/emotieregulatiestoornis, juist geboren zijn met hele sterke empathische en sensitieve kwaliteiten (de basis voor verbinding maken). T empathisch, t sensitief voor ons huidige systeem waardoor zij nu falen, maar in de toekomst zullen deze mensen juist voordeel genieten van deze eigenschappen.

Misschien beetje warrig opgeschreven en heel zwart-wit geschetst :P
Disclaimers want meestal word ik heel raar aangekeken als ik dit verkondig maar wie weet zijn de tijden inmiddels veranderd.
What's the name of the game?
  zaterdag 28 november 2020 @ 15:18:21 #21
246179 Hondenfluitje
Bodof, kom onder de paraplof
pi_196453706
quote:
0s.gif Op zaterdag 28 november 2020 13:56 schreef Haushofer het volgende:

[..]

Ja, ik zit wel op mijn "oude niveau", in de zin dat ik weer prima veel prikkels kan verdragen. Zit ook in het onderwijs, dus dat is maar goed ook :P In mijn vorige baan had ik echter ook nog steeds veel last van overspannen klachten; dat bleek grotendeels te liggen aan het feit dat ik in een voor mij destructieve omgeving werkte. Nu gaat het eigenlijk heel goed.

Wat er veranderd is, is dat ik beter begrijp waarom ik het gedrag vertoonde waardoor ik in een burn-out kwam. Ik heb daarbij aandachtstraining (mindfulness) in mijn leven gebouwd; mindfulness ontdekken was voor mij een verademing.

Het is lastig om tips te geven; wat burn-out zo frustrerend maakt, is dat degene die het heeft (tenminste, zo ervaarde ik het) er ook niks van begrijpt. Je snapt je eigen lijf en geest niet meer. Ik ontwikkelde bijvoorbeeld een angststoornis, en dat is volslagen irrationeel. Paniekaanvallen kwam zoals hoofdpijnaanvallen bij migraine-patinten komen, en die rationaliseer je ook niet weg.

Misschien kan het helpen om je vriend duidelijk te maken dat hij volledig open kan zijn over zijn ervaring en gevoel over de situatie waarin hij nu zit. Ik heb het heel lang voor me gehouden hoe slecht het met me ging, en dat heeft me uiteindelijk ook genekt.
Mooi dat je weer op het goeie pad zit, goed advies ^O^ Hij zit zelf ook niet in de juiste omgeving, ervaart veel weerstand en het plezier in zijn werk is weg. Daarin merk ik dat hij ook de sturing kwijt is en geen knopen kan doorhakken. Heeft het over solliciteren, maar ook dat zijn huidige werkplek in de toekomst misschien beter wordt als bepaalde zaken veranderen.

quote:
0s.gif Op zaterdag 28 november 2020 14:06 schreef -marz- het volgende:
Wat voor mij als buitenstaander wel eens helpt, is burn-out beschouwen als een transformatieproces waar iemand in terecht is gekomen.

Het betekent dat iemand (om wat voor reden dan ook, heel uiteenlopend) met een aangeleerde overlevingsstrategie het leven aan het 'doen' was. En dat is beperkt houdbaar.

Een overlevingsstrategie bevat allerlei onrealistische verwachtingen en overtuigingen, die je letterlijk hoort in iemands verhaal. "Ik ben onmisbaar" is een mooi voorbeeld daarvan.

Met het opraken van iemands mentale en lichamelijke resources om dit overlevingsgedrag te handhaven, 'sterft' deze onrealistische persona. Dit ervaart iemand ook echt als sterven en daarom is burn-out niet iets om lichtzinnig over te denken.

Het goede nieuws is, dat het een kans is om herboren te worden.

Dit zijn geen dingen die je letterlijk uitspreekt tegen iemand die zich middenin de crisis bevindt... Maar het helpt mij wel om het zo te zien, dan kan je iemand als vriend de ruimte geven. En als het goed is gun je jouw vriend ook een gelukkiger leven, met een realistisch zelfbeeld en echte verbinding met zichzelf en anderen. Hij staat nu op het punt om deze weg in te slaan.
Mooi gezegd, ik zie het ook wel als iets positiefs. Het is een kans om voor jezelf alles weer op een rijtje te zetten en op het juiste pad te komen. Kan alleen 1000 keer zeggen dat hij nu direct aan de bel moet trekken. Maar denk dat het in dit geval een kwestie is van afwachten tot hij echt naar de filistijnen is.
pi_196453816
Mijn vriend zit ook met een burn out, tegelijkertijd kamp ik met een depressie. Heel handig zo tegelijk :P maar het heeft wel het effect dat we elkaar heel goed begrijpen momenteel.
Wat voor ons heel goed helpt is zonder oordeel luisteren, met rust laten als de ander dat nodig heeft en vooral niet met goedbedoelde tips komen. Wij hebben allebei GGZ ondersteuning dus dat scheelt ook. Verder gaat het met vallen en opstaan, wij zijn ook maar mensen en doen niet gelijk alles zoals het zou moeten en dat is prima.
pi_196454994
quote:
0s.gif Op zaterdag 28 november 2020 14:40 schreef -marz- het volgende:

[..]

Ja. Ik heb wel theorie erover. Met risico dat ik nu als linkse rakker wordt weggezet.

Ik denk dat we (opnieuw) in onze kapitalistische-democratische maatschappij in toenemende mate een scheidslijn aan het creren zijn tussen succesvolle mensen en niet-succesvolle mensen. Succesvol ben je als je je optimaal hebt aangepast aan het systeem.

Voor de niet-succesvollen is er de GGZ en de participatiewet zodat zij zich kunnen aanpassen aan de hoge prestatienormen en aldoende ook kunnen meedoen met waar het succes en het geld zit.

Maar de wereld verandert nogal snel momenteel, en de macht van de oude kapitalistische instituties begint af te brokkelen. Nu met corona gaat het allemaal nog sneller. Verbinding wordt belangrijker. Lokale en online communities staan sterker in een afbrokkelend systeem.

Duurzame verbinding maak je vanuit je hart en je authentieke zelf. Veel mensen die juist slagen in 'een systeem' (of het nu een bedrijf is of als ondernemer in een economie) doen dat niet vanuit hun hart/ziel/kern/authentieke zelf hoe je het ook wil noemen, maar omdat zij van jongs af aan geleerd hebben dat dat te kwetsbaar is bereiken ze succes door zichzelf aan te passen aan de eisen van het systeem. Dit zijn de mensen die op enig moment een burnout oplopen en dan alsnog hun leven (vaak) omgooien naar een authentieker leven met minder geld.

Het systeem waar onze generaties succes op baseren gaat instorten. En ik denk dat de niet-succesvollen dan helemaal niet zo slecht af blijken te zijn als werd gedacht. Dan zijn de rollen wellicht weer omgedraaid.

Want wat ik denk te zien, is dat allerlei mensen die wij momenteel diagnosticeren als autistisch/bipolair/adhd/emotieregulatiestoornis, juist geboren zijn met hele sterke empathische en sensitieve kwaliteiten (de basis voor verbinding maken). T empathisch, t sensitief voor ons huidige systeem waardoor zij nu falen, maar in de toekomst zullen deze mensen juist voordeel genieten van deze eigenschappen.

Misschien beetje warrig opgeschreven en heel zwart-wit geschetst :P
Disclaimers want meestal word ik heel raar aangekeken als ik dit verkondig maar wie weet zijn de tijden inmiddels veranderd.
Hmm luister je veel naar coaches?
Ik snap je wel maar ik denk niet met je mee hierin. Volgens mij heeft het weinig te maken met kapitalisme.

Als ik eens tijd heb ga ik schrijven wat ik denk dat er verandert moet worden, of waar de oorzaak ligt.

[ Bericht 1% gewijzigd door Lospedrosa op 28-11-2020 18:34:27 ]
Vakman pur sang
pi_196455189
quote:
1s.gif Op zaterdag 28 november 2020 16:58 schreef Lospedrosa het volgende:
Hmm luister je veel naar choaches?
Que?

Nee het heeft met mijn achtergrond te maken, ik ben zelf een probleemgeval die later naar de 'succes'kant is overgegaan. Nu probeer ik zowel ondernemers te helpen die in de overlevingsstand staan als de niet-succesmensen in onze samenleving die stigma's met zich meedragen.

Ik kijk naar de feiten, luister naar ervaringen van mensen. En kan niet geloven dat zo veel mensen in onze samenleving een defect hebben. Als je dan in de geschiedenis kijkt zie je dat we nieuwe vormen van talent en aanpassingsvermogen altijd verguisd hebben in het begin.

Ik gebruik het woord kapitalisme overigens als beschrijving van onze maatschappij in vergelijking met andere soorten samenlevingen, niet vanuit een oordeel alsof het slecht is. Het zegt iets over wat succes betekent voor ons westerse mensen.

En ben benieuwd naar jouw verhaal natuurlijk :)
What's the name of the game?
pi_196455691
quote:
0s.gif Op zaterdag 28 november 2020 13:48 schreef Haushofer het volgende:
Een aantal kenmerken (vanuit m'n eigen ervaring):

- je zit constant in de alarmmodus, schrikt snel en kunt niks hebben
- je slaapt slecht, wordt 's nachts beroerd of in paniek wakker
- veel buikpijn, diarree
Bedankt voor de toelichting, nu is het iets duidelijker voor mij.
Het komt niet erg positief over, het lijkt me ook dat de mensen met een burnout zelf ook wel doorhebben dat ze zich er niet prettig bij voelen maar het gevoel hebben dat ze niet anders kunnen omdat het van ze verwacht wordt of zo
❣ ¤,¸🖤 ♡💕♡💚,¤¤💛♡`¤,¸❣
https://bit.ly/3oMY5yM ;; ;; https://bit.ly/35h1AGq
pi_196456291
quote:
0s.gif Op zaterdag 28 november 2020 17:18 schreef -marz- het volgende:

[..]

Que?

Nee het heeft met mijn achtergrond te maken, ik ben zelf een probleemgeval die later naar de 'succes'kant is overgegaan. Nu probeer ik zowel ondernemers te helpen die in de overlevingsstand staan als de niet-succesmensen in onze samenleving die stigma's met zich meedragen.

Ik kijk naar de feiten, luister naar ervaringen van mensen. En kan niet geloven dat zo veel mensen in onze samenleving een defect hebben. Als je dan in de geschiedenis kijkt zie je dat we nieuwe vormen van talent en aanpassingsvermogen altijd verguisd hebben in het begin.

Ik gebruik het woord kapitalisme overigens als beschrijving van onze maatschappij in vergelijking met andere soorten samenlevingen, niet vanuit een oordeel alsof het slecht is. Het zegt iets over wat succes betekent voor ons westerse mensen.

En ben benieuwd naar jouw verhaal natuurlijk :)
Ha grappig, toch gelijk dat je een coach (of zoiets) bent precies zoals ik dacht. Ook wel te horen aan je vage taalgebruik jammer genoeg.
Mooi trouwens dat jeje leven hebt omgegooid en dat het gelukt is.

Mijn mening is de volgende, let wel het is een onpopulaire mening en wordt vaak verkeerd begrepen.

Nederland is te ver doorgeschoten met een feminiene samenleving.
Ik ben niet anti feministisch en ben van mening dat ook vrouwen daar last van hebben.

We luisteren teveel naar gevoel en er is voor jongens nauwelijks een mannelijk rolmodel. Voor meisjes is er nauwelijks een vrouwelijk rolmodel.
M.a.w. Jongens worden te meisjesachtig en vrouwen te mannelijk.

Ik herken wel het streven naar succes, en succes is wel iets dat in een bepaald plaatje moet passen. Een kantoorpand met bepaalde rechten en goodies.

Gewoon goede uitvoerende banen hebben geen appeal meer. Gewoon een huis bouwen en smiddags al om 15:30 in de keet wat biertjes drinken en ouwehoeren, dat soort dingen. Gewoon een prima normaal leven met voldoende ontspanning heeft totaal geen appeal meer.
Dat jongens huilen om komende examenstress is niet nodig en zwak, eerlijk gezegd.
Vakman pur sang
pi_196456376
quote:
1s.gif Op zaterdag 28 november 2020 18:52 schreef Lospedrosa het volgende:

[..]

Ha grappig, toch gelijk dat je een coach (of zoiets) bent precies zoals ik dacht. Ook wel te horen aan je vage taalgebruik jammer genoeg.
Mooi trouwens dat jeje leven hebt omgegooid en dat het gelukt is.

Mijn mening is de volgende, let wel het is een onpopulaire mening en wordt vaak verkeerd begrepen.

Nederland is te ver doorgeschoten met een feminiene samenleving.
Ik ben niet anti feministisch en ben van mening dat ook vrouwen daar last van hebben.

We luisteren teveel naar gevoel en er is voor jongens nauwelijks een mannelijk rolmodel. Voor meisjes is er nauwelijks een vrouwelijk rolmodel.
M.a.w. Jongens worden te meisjesachtig en vrouwen te mannelijk.

Ik herken wel het streven naar succes, en succes is wel iets dat in een bepaald plaatje moet passen. Een kantoorpand met bepaalde rechten en goodies.

Gewoon goede uitvoerende banen hebben geen appeal meer. Gewoon een huis bouwen en smiddags al om 15:30 in de keet wat biertjes drinken en ouwehoeren, dat soort dingen. Gewoon een prima normaal leven met voldoende ontspanning heeft totaal geen appeal meer.
Dat jongens huilen om komende examenstress is niet nodig en zwak, eerlijk gezegd.
Mja gelukkig gebruik jij geen vaag taalgebruik :P

Ik ben het met je eens dat wij een feminine samenleving hebben. En dat dat mannen niet per se goed doet, maar vrouwen ook niet.

Het is idd iets wat al snel compleet uit zn verband getrokken wordt. Net als mijn eigen visie dat veel psychische stoornissen niet meer zijn dan een onwil/onvermogen om zich aan te passen aan een maatschappij die doorslaat in het nastreven van prestaties, succes en geluk.
What's the name of the game?
pi_196463495
Ik kan me wel vinden in wat -marz- zegt (en ben geen linkse rakker :P). Het wordt mooi verwoord door Gabor Mate hier:


Zaken die meespelen:

- we leven in een doorgeschoten wereld van kapitalisme: gelukkige mensen verkoop je minder, dus middels reclame en media wordt ons verlangen constant aangewakkerd;
- via social media krijgen we een onrealistisch wereldbeeld, bewust en onbewust, waarin we ons constant vergelijken met anderen;
- door social media worden fysieke contacten voor velen grotendeels vervangen door digitale contacten;
- onze aandachtspanne wordt steeds minder door steeds meer afleiding;
- we stomen kinderen op school klaar voor het werkende leven, en niet zozeer voor het daadwerkelijke leven daarnaast, terwijl daar nu juist de uitdagingen liggen.
- met alle kansen in onze maatschappij wordt succes grotendeels toegeschoven aan eigen handelen, en daarmee ook ons falen, waardoor we onszelf veel meer autonomie toedichten dan werkelijk het geval is (dit wordt ook door social media uitvergroot). Als je niet "succesvol" bent, wordt dat dus grotendeels jezelf verweten.
Mijn boek "Ruimte, tijd, materie" over fundamentele natuurkunde (kwantummechanica, zwarte gaten, kosmologie, deeltjesfysica, etc.) op bol.com
Bijbehorend topic: W&T / Boek over kwantumzwaartekracht: jullie input gevraagd #3
pi_196463653
quote:
1s.gif Op zaterdag 28 november 2020 18:52 schreef Lospedrosa het volgende:
Ha grappig, toch gelijk dat je een coach (of zoiets) bent precies zoals ik dacht. Ook wel te horen aan je vage taalgebruik jammer genoeg.
Mooi trouwens dat jeje leven hebt omgegooid en dat het gelukt is.

Mijn mening is de volgende, let wel het is een onpopulaire mening en wordt vaak verkeerd begrepen.

Nederland is te ver doorgeschoten met een feminiene samenleving.
Ik ben niet anti feministisch en ben van mening dat ook vrouwen daar last van hebben.

We luisteren teveel naar gevoel en er is voor jongens nauwelijks een mannelijk rolmodel. Voor meisjes is er nauwelijks een vrouwelijk rolmodel.
M.a.w. Jongens worden te meisjesachtig en vrouwen te mannelijk.

Ik herken wel het streven naar succes, en succes is wel iets dat in een bepaald plaatje moet passen. Een kantoorpand met bepaalde rechten en goodies.

Gewoon goede uitvoerende banen hebben geen appeal meer. Gewoon een huis bouwen en smiddags al om 15:30 in de keet wat biertjes drinken en ouwehoeren, dat soort dingen. Gewoon een prima normaal leven met voldoende ontspanning heeft totaal geen appeal meer.
Dat jongens huilen om komende examenstress is niet nodig en zwak, eerlijk gezegd.
Ik vind dat we qua woorden het beter kunnen houden bij de letterlijke betekenis hiervan.
Dus als jongens huilen, dat niet op 1 of andere manier met het hebben van een vagina in verband willen brengen maar gewoon schrijven: ik vind het zwak dat jongens huilen. Punt. Is dat zoveel gevraagd?
Als gender, waarmee ik dus deze vage verbreding van begrippen bedoel, uit de samenleving zou verdwijnen inclusief Fok, dat zou pas fijn zijn.
❣ ¤,¸🖤 ♡💕♡💚,¤¤💛♡`¤,¸❣
https://bit.ly/3oMY5yM ;; ;; https://bit.ly/35h1AGq
  zondag 29 november 2020 @ 22:03:05 #30
487436 Naardegallemiezen
Naar de filistijnen
pi_196476635
quote:
1s.gif Op zaterdag 28 november 2020 11:22 schreef Boca_Raton het volgende:

[..]

Het is meer volgens mij dat je lichaam op raakt. Je kunt niet meer stoppen en dan is het ineens op. Althans, zo ging dat bij mij.
Dit herken ik inderdaad. Het is heel lastig uit te leggen hoe het voelt als je echt 'op' bent. Ik kon bijvoorbeeld maar een paar uur per dag iets doen en voor de rest van de dag moest ik slapen/rusten. Niet omdat ik niet wilde, maar omdat ik gewoon echt niet meer kon.

En dat doorgaan/niet meer kunnen stoppen, is dat niet een automatische karaktereigenschap van veel mensen met een burnout? Niet om te stigmatiseren, want ook mensen zonder die 'drive' kunnen natuurlijk een burnout krijgen, maar vaak gaat het wel om perfectionisten, harde werkers met principes..
If a flower bloomed in a dark room, would you trust it?
  zondag 29 november 2020 @ 22:10:39 #31
80382 manny
30 is best veel
pi_196476760
Gun hem zijn leerervaring. Je hebt het aangegeven, hij is een volwassen iemand. Laat lekker gaan. Zoals hij niet verantwoordelijk is voor zijn collega's ben jij niet verantwoordelijk voor hem.
proberen is de eerste stap naar falen
een cafe zonder Hazes, is geen kroeg
  zondag 29 november 2020 @ 22:20:32 #32
232494 Boca_Raton
Voor al uw no nonsense
pi_196476923
quote:
0s.gif Op zondag 29 november 2020 22:03 schreef Naardegallemiezen het volgende:

[..]

Dit herken ik inderdaad. Het is heel lastig uit te leggen hoe het voelt als je echt 'op' bent. Ik kon bijvoorbeeld maar een paar uur per dag iets doen en voor de rest van de dag moest ik slapen/rusten. Niet omdat ik niet wilde, maar omdat ik gewoon echt niet meer kon.

En dat doorgaan/niet meer kunnen stoppen, is dat niet een automatische karaktereigenschap van veel mensen met een burnout? Niet om te stigmatiseren, want ook mensen zonder die 'drive' kunnen natuurlijk een burnout krijgen, maar vaak gaat het wel om perfectionisten, harde werkers met principes..
Volgens mij hoort dat bij mensen met een burn-out: doorgaan tot je niet meer kan. Of het vaak om perfectionisten gaat, weet ik niet. Ik ben er wel een trouwens.
pi_196562193
quote:
0s.gif Op zaterdag 28 november 2020 00:50 schreef Hondenfluitje het volgende:

Onderwijs, hij heeft het geld niet meer nodig dan jij en ik. Klachten zijn o.a. 1) oververmoeidheid, 2) prikkelbaarder, 3) frustraties, 4) werk niet overzien.

Echt, daar moet ingegrepen worden, al hij/zij doorgaat, zijn de gevolgen voor hem/haar, de werkgever en de leerlingen veel ernstiger. Schoolleiding moet 'm naar huis sturen.

Ik heb exact de 4 dingen ervaren en daarna een verkeerde beslissing genomen. Ben er nooit meer helemaal de oude van geworden (maar wel sterker!!!).
pi_196562198
quote:
0s.gif Op zondag 29 november 2020 22:10 schreef manny het volgende:
Gun hem zijn leerervaring. Je hebt het aangegeven, hij is een volwassen iemand. Laat lekker gaan. Zoals hij niet verantwoordelijk is voor zijn collega's ben jij niet verantwoordelijk voor hem.
Zit ook wat in.
pi_196562216
quote:
0s.gif Op zaterdag 28 november 2020 14:06 schreef -marz- het volgende:

Het goede nieuws is, dat het een kans is om herboren te worden.

Mooi verwoord, exact mijn ervaring!
pi_196562236
quote:
0s.gif Op zaterdag 28 november 2020 13:48 schreef Haushofer het volgende:

[..]

Een aantal kenmerken (vanuit m'n eigen ervaring):

- je zit constant in de alarmmodus, schrikt snel en kunt niks hebben
- je slaapt slecht, wordt 's nachts beroerd of in paniek wakker
- veel buikpijn, diarree
Malen in het hoofd, kortaf en haastig worden.
pi_196562277
quote:
1s.gif Op zaterdag 28 november 2020 16:58 schreef Lospedrosa het volgende:

Ik snap je wel maar ik denk niet met je mee hierin. Volgens mij heeft het weinig te maken met kapitalisme.

Denk niet het neoliberalisme (al ben ik vooringenomen) maar meer met het egosme en de onverschilligheid. Erfenissen uit de tijd van het socialisme.
pi_196562308
quote:
0s.gif Op zaterdag 28 november 2020 17:18 schreef -marz- het volgende:

Ik gebruik het woord kapitalisme overigens als beschrijving van onze maatschappij in vergelijking met andere soorten samenlevingen, niet vanuit een oordeel alsof het slecht is. Het zegt iets over wat succes betekent voor ons westerse mensen.
Boeken van Harari zijn voor mij een eyeopener geweest. Gaat het na honger, ziekte en oorlog de goede kant op? Hangt van welvaart af, maar welzijn is meer: blijkt dat groepen mensen die samenklonteren om over hun gezamenlijke "akkefietjes" de bomen (tot bijbelstudieclubjes aan toe), gelukkiger zijn dan steenrijke inividuals/einselgangers.
pi_196562433
quote:
1s.gif Op zaterdag 28 november 2020 18:52 schreef Lospedrosa het volgende:

Mijn mening is de volgende, let wel het is een onpopulaire mening en wordt vaak verkeerd begrepen.

Nederland is te ver doorgeschoten met een feminiene samenleving.
Ik ben niet anti feministisch en ben van mening dat ook vrouwen daar last van hebben.

We luisteren teveel naar gevoel en er is voor jongens nauwelijks een mannelijk rolmodel. Voor meisjes is er nauwelijks een vrouwelijk rolmodel.
M.a.w. Jongens worden te meisjesachtig en vrouwen te mannelijk.

Ook daarover heeft Harary een hoop geschreven. Veel rolmodellen zijn gewoon ingesleten en worden va generatie op generatie overgedragen "omdat we dat altijd zo deden".

Overigens juich ik de toename van vrouwen in de top van de techniek van harte toe. Mooii voorbeeld is Manon van Beek, CEO van TenneT, die (en haar mensen natuurlijk) krijgt het toch voor elkaar de halve Europese HS - infrastructuur te updaten voor een heel nieuwe energievoorziening.
pi_196894730
quote:
0s.gif Op zaterdag 28 november 2020 13:48 schreef Haushofer het volgende:

[..]

Een aantal kenmerken (vanuit m'n eigen ervaring):

- je zit constant in de alarmmodus, schrikt snel en kunt niks hebben
- je slaapt slecht, wordt 's nachts beroerd of in paniek wakker
- veel buikpijn, diarree
En bij mij was er een kick om door te werken en verder te gaan. Verschillende gedachten tegelijk, in recordtempo het avondeten afwerken en doorwerken. Dan ‘s avonds voor de spiegel nog wat hatelijke opmerkingen aan eigen adres (‘je valt vanzelf om’ en meer van dat soort uitingen).

Een jaar geleden ging het niet meer. Een lullig dingetje op het werk was de druppel. Maanden thuis gezeten. Mental coaching gehad en samen wezen zoeken naar de oorzaak. Dat ik er jaren mee heb kunnen rondlopen, is me een raadsel.

In zulke situaties kan je niet meer reageren op aanwijzingen dat je te gestrest bent. Sterker nog, die lui zijn irritant. Subtiel ontspanning geven helpt wel, maar je moet elkaar goed kennen om dat op de juiste manier te doen.
abonnement iBood bol.com Vodafone Ziggo Coolblue
Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')