Afrikaans wielrennen #2

Nou, dat was me het ritje wel. De etappe naar Rubavu is vaak belangrijk, zo won Merhawi KUDUS hier in 2019 en Natnael Tesfatsion deed dat een jaar later dunnetjes over. Winnen in Rubavu, dan maak je kans op de eindwinst. We mogen dus alvast gaan vrezen voor een eindzege van Restrepo, help. Het was een felbetwiste etappe, direct vanuit het vertrek werd er aangevallen, ook door grote namen. Madrazo ging meteen in de aanval bijvoorbeeld, net als Jesse Ewart. Die Ewart bleek onvermoeibaar te zijn, want nadat zijn eerste aanval mislukte ging hij meteen nog een keer in de aanval, ditmaal met ploeggenoot Henok Mulubrhan. Ook Madrazo zat weer mee, en iemand als Merchan bijvoorbeeld. Vonden ze in het peloton niet echt een strak plan, dus werd deze groep een aantal kilometer later weer ingerekend. Israel deed veel achtervolgend werk, voor wie of voor wat? Hoe dan ook, het ging hard. De renners waren hier achteraf ook vrij duidelijk over: gekkenhuis. De beelden laten inderdaad ook een mooi spervuur aan demarrages zien. Ergens rond die tijd werd al vermeld dat er een verschil was tussen het peloton en de groep gele trui, Geniez zat dus al vroeg op de dag in de problemen. De hoogte, schijnt het excuus te zijn.



Alles kwam weer bij elkaar, maar daarna volgden er opnieuw een hoop aanvallen. Axel Laurance ging in de aanval, samen met Niko Holler en de andere Stockman, Michiel. De voorsprong van deze groep liep vrij snel op, totdat er een tegenaanval volgde op de langste beklimming van de dag. Een eindeloos lange klim, gemiddeld gezien tegen een laag percentage. Toch wisten de beste renners hier weg te rijden. Henok, opnieuw. Ewart, opnieuw. Restrepo en Tesfatsion, een gevaarlijk duo van Drone Hopper. Budyak, een gevaarlijke klant van Terengganu, en De Mus. Madrazo was er opnieuw bij, net als - op dat moment - een paar Rwandezen en Kent Main. Ze sloten aan bij de koplopers, terwijl het peloton plots op een minuut of twee werd gezet. Bike Aid met drie, dus mocht Holler op kop gaan rijden, totdat de tank leeg was en hij werd gelost. Rond die tijd werden Main, Manizabayo, Stockman en Nsengimana ook gelost, waardoor we uiteindelijk slechts zeven renners overhielden vooraan. De voorsprong op het peloton bleef lang steken rond de minuut, maar nadat Jesse Ewart aanviel in de kopgroep ging daar het tempo stevig de lucht in. Ergens rond deze tijd ging ene Louis Bendixen ook nog in de tegenaanval van de peloton, maar dat beviel hem niet zo goed. Hetzelfde excuus als Geniez: de hoogte, jongens, de hoogte.





Richting de top van de eindeloos lange klim ging Tesfatsion ook in de tegenaanval en hij sloot aan bij Ewart, waarna ze met z'n tweeën over de top van die klim leken te rijden. Maarja, we lieten Kigali achter ons en dan neemt de verbinding af. De updates komen dan niet meer zo lekker door, dus sta je ineens voor verrassingen. Voor de top werden Tesfatsion en Ewart weer bijgehaald door de rest, terwijl het peloton inmiddels op drie minuten reed. In dat peloton was van Geniez geen sprake meer, die reed op grote achterstand. Erg mooi. Ook mooi dat het weer droog was, dus zorgde de afdaling niet direct voor groot gevaar. De zeven vooraan bleven bij elkaar, terwijl het peloton wel dichter kwam. Uiteindelijk tot op grofweg anderhalve minuut, wat nog steeds een fikse achterstand is maar relatief gezien valt het allemaal nog wel mee. Vooraan ging Ewart in de slotfase in de aanval, die jongen bleef maar gaan vandaag. Of Henok er nu echt blij mee is allemaal, dat durf ik niet te zeggen. Drone Hopper had de boel in ieder geval onder controle, Ewart werd weer ingerekend en er werd gesprint. De koning van Rwanda, Jhonatan Restrepo, won die sprint op een overtuigende manier. Zijn zesde ritzege in drie jaar tijd. Niet te doen. En dan moeten we nog vijf ritten afwerken, dat gaat wat worden. Hij neemt ook meteen de leiderstrui over van Geniez, daar zijn we voorlopig weer vanaf. De verstekeling vooraan, Axel Laurance, wordt voor de tweede dag op rij tweede. Of is hij geen verstekeling? Zat wel al in de kopgroep voordat de kleppers in de aanval gingen, maar enkele anderen werden gelost en hij kon nog volgen, dus wellicht moeten we ook de komende dagen voor hem gaan vrezen. Hij liep in ieder geval helemaal leeg tegenover DirectVelo. Hij neemt het zichzelf kwalijk dat hij de sprint naar de laatste bocht verkeerd aanpakte, waardoor hij Restrepo niet meer kon achterhalen, al lijkt het mij op basis van de beelden dat er sowieso niets te doen was aan Restrepo. Verder valt het hem op dat er ontzettend veel aangevallen wordt, door de kleine ploegen heeft niemand zin om de boel te controleren en probeert iedereen dus continu goede pionnen vooruit te sturen. Een koers waar je geconcentreerd moet zijn, met andere woorden. En ook hij begint over de hoogte, bij de eerste de beste demarrage ligt je 'hart in het handschoenkastje', mooie vertaling wel.



Madrazo werd derde, net voor Tesfatsion. Even leek het er goed uit te zien voor Tesfatsion, toen hij samen met Ewart op pad was. Maarja, dan krijg je een eeuwigheid geen fatsoenlijke updates en blijkt alles weer bij elkaar te zitten. Met deze winst van Restrepo en het feit dat hij aan de leiding gaat ziet het er voor Tesfatsion niet zo mooi uit. De leider is een ploeggenoot, wat nu? Voor Henok ziet het er ook niet echt geweldig uit. Hij was mee met de besten, Bike Aid was zelfs een tijd met drie aanwezig vooraan. Maar Ewart werkte niet voor Henok, nee, die ging lekker voor zichzelf rijden. Henok heeft goede benen, maar het is de vraag of hij echt op zijn ploeg kan rekenen. Om het blokje Eritrea af te sluiten: Metkel Eyob heeft pas helemaal een probleem. Ploeggenoot Budyak wel mee, hij niet. Of zitten te slapen, of gewoon niet goed genoeg. Dat zou kunnen, want ook volgens Madrazo is er op het scherp van de snede gekoerst:

quote:

Ángel Madrazo (3e): «In het begin was er een lange klim, in totaal bijna 18 kilometer klimmen, en ik kon in een ruk naar voren gaan. Er was samenwerking, maar van achteren organiseerden ze zich om ons in te halen en na 60 kilometer kwam de race samen. Drone Hopper is tot het uiterste gegaan op de volgende klim en ik heb kracht gehaald waar ik niet eens wist dat ik het had om de besten te kunnen volgen. De wedstrijd is geselecteerd totdat we nog maar zeven waren. In de sprint kon ik derde worden en ik denk dat we de kansen op een goede generaal in Rwanda hebben bevestigd».

Een keer geen Franse zege, maar weer ouderwets een Colombiaanse zege. Het patroon van vorig jaar zit er nog in. Prima prestaties van mijn Eritreeërs, maar alsnog gaan ze het moeilijk krijgen om de koers daadwerkelijk te winnen. Geniez en Rolland allebei dik in de shit, toch opmerkelijk. De hoogte wordt ingezet als excuus, maar daar zou een type Laurance dan toch ook last van moeten hebben. Op de beelden is te zien dat Geniez op een bepaald moment praktisch stilstaat, schitterende taferelen. Verder valt me vooral op dat Moise Mugisha heel slecht heeft gepresteerd. Toch de nummer 2 van 2020, toentertijd werd hij derde tijdens deze rit. Nu op bijna 18 minuten gereden, terwijl hij in het begin van de etappe nog in de aanval ging. Zijn ruzie in Rwanda en het weggegooide jaar eist blijkbaar toch z'n tol, dit is een prestatie van niks. Ouderwets de brommer opgeblazen behoort ook tot de mogelijkheden, tactisch is het nooit een genie geweest. Al kan het altijd nog erger, de hele Thaise ploeg ligt eruit. Drie jongens DNF, twee jongens OTL. De laatste kwam op een uur en een kwartier binnen, dat is gewoon knap. Ook met de Marokkaantjes gaat het niet heel goed, eentje buiten de tijd en twee nog net op tijd binnen. Ruimt wel lekker op zo, ook een van de talentloze Britten zijn we kwijt en de renners van de Coop zijn ook stilletjes aan over de datum. Maakt het wel extra belachelijk dat die Thaise ploeg Eritrea heeft vervangen. Had dan even rondgebeld in Afrika om te kijken of er nog ergens een Afrikaanse ploeg geregeld kon worden. Hier heeft niemand wat aan gehad, dom. Of had gewoon vijf spuiten naar Eritrea gestuurd, dju toch. Een ploeg uitnodigen omdat ze toevallig een Franse ploegleider hebben is toch niet zo ideaal, blijkt maar weer. Er waren andere gegadigden, heel vreemd op op deze jongens uit te komen.



Met Restrepo aan de leiding gaan we door naar de volgende dag. Een beperkte voorsprong op Laurance en een iets grotere voorsprong op de rest, het ziet er toch behoorlijk goed uit voor Jhona. Enige positieve voor mij is dat ik nu eindelijk een keer punten ga scoren in de FPCL, schrale troost. Restrepo is nu ook meteen de recordhouder, met zes ritzeges is hij niet meer gedeeld eerste samen met Eyob en Ndayisenga, maar helemaal alleen in z'n eentje eerste. En dat record kan hij nog gaan aanscherpen ook. Henok en Natnael moeten een list gaan verzinnen, waarbij dat vooral in het geval van Natnael gevoelig zou liggen. De volgende rit biedt wel meteen potentie om menig renner een loer te draaien, het gaat vrij lastig worden. Al zagen we vorig jaar wel 10 renners in dezelfde tijd eindigen tijdens deze rit, maar goed, achter de eerste groep liepen de verschillen wel snel op. We weten nu eigenlijk al wel min of meer wie de beste renners in koers zijn, dus is het nu tijd voor het tactische steekspel. Hopelijk zien we een van mijn Eritreeërs snel in een Amsteltruitje verschijnen, want zo'n trui ligt iedere dag te wachten op de ritwinnaar.



Steef is ondertussen overigens nog steeds VIESMAD op de organisatie, vermakelijke rubriek. Er was natuurlijk al het complot over de uitnodiging van de Thaise ploeg, maar Steef kent geen maat en probeert de koers en de organisatie op alle mogelijke manieren te bashen.




De dag van morgen:

quote:

Finishen we praktisch in Congo, gaan we de volgende dag toch weer van start in Kigali. Lekker joh, iedere dag in hetzelfde bed slapen. En al die WT-mongolen zich maar rond laten slepen in de woestijn, ze weten niet wat ze missen. Van start gaan we ditmaal bij de markt van Kirimonko, waar de afgelopen jaren steeds een lastige aankomst lag. Die slaan we dit jaar over, maar de aankomst in Gicumbi keer wel terug. De rit lijkt heel erg op die van vorig jaar, met het verschil dat deze rit 50 kilometer korter is. Verder is het praktisch hetzelfde. Klimmetje van zes kilometer aan 7% en vijf kilometer aan 4%, dat zal er al aardig in gaan hakken. Stevig stuk boven de 2000 meter ook bij die tweede klim, telt allemaal mee. Wordt toch genoemd als een van de factoren om rekening mee te houden in Rwanda, je zit altijd wel een meter of 1500 boven zeeniveau, en soms nog een stuk hoger dan dat. Lange afdaling daarna, soms ontstaan in Rwanda juist daar de verschillen. Qua weer kun je het ook prima vergelijken met het Baskenland en Romandië, de kans op een droge week is nihil. Regenen gaat het toch wel ooit, of misschien zelfs vaak. Meer factoren om rekening mee te houden dan je zou denken. Ploegen van vijf renners niet te vergeten, waardoor er vaak bijna geen controle is. Na een wat langere vlakke fase gaan we naar Tetero, een beklimming van de buitencategorie, ja! Buitencategorie is een categorie die in Rwanda net iets anders werkt dan in Europa. We noteren 6,4 kilometer aan 6,6%. Voor Rwandese begrippen is dat heftig. Rwanda kent duizend heuvels, maar die heuvels zijn nooit lang. Zes kilometer aan 6,6% kan daarom relatief gezien prima buitencategorie zijn. En laten we eerlijk zijn, dat gaat met het aanwezige veld hier ook voor genoeg verschil zorgen.

Na deze klim van de buitencategorie volgt een weg die als glooiend valt te omschrijven. Paar keer op en af, met onderweg heel veel bochten. Altijd een brede weg, maar door al dat bochtenwerk is ook dit weer een gevaarlijk moment. Kan genoeg gebeuren. En als dat nog steeds niet het geval is hebben we altijd de slotklim nog. De organisatie kiest de laatste jaren toch vaker voor een aankomst bergop, blijkbaar hoort dat bij het idee van een meer Europees georienteerde koers. Eigenlijk zie je dat in Afrika amper, maar nu gaan toch aardig wat ritten eindigen boven op een bult. We komen voor de tweede keer aan in Gicumbi, een district (akarere) in de noordelijke provincie van Rwanda. De hoofdstad is Byumba, tevens de hoofdstad van de provincie. En in dat Byumba komen we eigenlijk aan, maar in Rwanda vinden ze het vaak fijner om de naam van het district te gebruiken in plaats van de naam van de stad. We doen het er maar mee. Onderweg naar Gicumbi, of Byumba, gaat het in de laatste vijf kilometer nog eens aan 4% gemiddeld omhoog. Dit is wel zo'n ritje waar je voor wat verschil kunt zorgen, al viel dat vorig jaar nog behoorlijk mee. Liefst 11 renners in dezelfde tijd, Alan Boileau was vervolgens de snelste in de sprint en Carlos Quintero de ongelukkige sukkelaar die te vroeg dacht dat de buit al binnen was.

En nog een filmpje van vandaag, zonder geluid:

En nog een lieve tweet van Jozee.

Ze heeft groot gelijk natuurlijk. #SignHenok #SayNoToRacism

Voor de liefhebber hebben ze bij B&B overigens nog een gelimiteerd shirtje in de aanbieding. Kopen die handel.

quote:

Op woensdag 23 februari 2022 00:18 schreef Frozen-assassin het volgende:
Lijkt me sterk dat Rwandese volk het niet meer leuk vindt omdat het 2.1 is geworden

Het is wel zo dat ze de laatste 2.2-edities wonnen. Sinds het 2.1 is hebben ze zelfs geen rit meer kunnen winnen. In die zin kan ik me heel goed voorstellen dat ze wellicht wat minder enthousiast zijn. Maar de beelden spreken verder voor zich, het volk is nog steeds op de afspraak, rijen dik in iedere stad. Dus inderdaad, die bewering van Steef klopt niet echt.

Jeetje, als we de updates mogen geloven heeft Restrepo een zware dag.

Rolland probeert met eindeloos veel aanvallen de rit te winnen vanuit de kopgroep, maar komt nog niet echt van zijn vluchtgenoten af. Onder meer de 18-jarige Samuel Niyonkuru maakt het hem lastig. Hup Samuel!

Al kan het ook nog voor het peloton zijn.

Kent Main

Eeuwig onderschatte renner die een ploeg in Europa meer dan had verdiend, ja, die gunnen we dit wel.

quote:

Op woensdag 23 februari 2022 11:31 schreef Mykonos het volgende:
Ook nog 3x Eritrea en 1x Rwanda in de top-10. Niet gek.

Vooral het feit dat Restrepo nergens te bekennen is zou ik als goed nieuws willen omschrijven. Een gamechanger.

Muhoza 5e.

Wel ineens angst voor Budyak.

WE hebben eindelijk weer een rit gewonnen. Na bijna twee jaar zonde ritzege wint er weer een Afrikaan een etappe, het werd ondertussen wel tijd. De vorige Afrikaanse ritzege in de Tour du Rwanda stond nog altijd op naam van Natnael Tesfatsion, die toen toevallig genoeg in de laatste 100 meter van de rit Kent Main passeerde en de Zuid-Afrikaan zo de ritzege afsnoepte. Kent moest daarna twee jaar wachten op wraak, maar nu is zijn moment dan eindelijk gekomen. De etappe richting Gicumbi kende een onaangename gast: de regen was weer op de afspraak. Na de eerste klim van de dag ontstond in een natte afdaling de kopgroep van de dag, bestaande uit tien renners. Met Pierre Rolland was er een grote naam aanwezig, en hij was het ook die vooral actief was. In de kopgroep zaten verder Ezquerra, Dujardin, Stokbrood en beide Rwandese Samuels, Mugisha en Niyonkuru. Geen mannen van Drone Hopper, dus die mochten aan de bak. Genoeg renners die op anderhalve minuut stonden in het klassement, dus de voorsprong mocht niet te groot worden. Toen de voorsprong 3:30 bedroeg hadden we het hoogtepunt bereikt en versnelde Drone Hopper serieus. Dit had al snel één opmerkelijke naam als slachtoffer: leider Restrepo werd na amper 50 kilometer koers al in moeilijkheden gemeld. Gisteren iets te uitgebreid zijn overwinning gevierd, lijkt het. Op een aantal foto's zien we hem koortsachtig overleggen met zijn ploeggenoten, op een andere foto lijkt hij zelfs even op kop te rijden. Pap in de benen, alle ballen op Tesfatsion. Je gunt niemand een slechte dag, maar ik kan ook weer niet beweren dat het me slecht uitkomt.



Vooraan werd op de lastige klim van Tetero slag om slinger gedemarreerd. Vooral Pierre Rolland probeerde keer op keer weg te geraken van zijn vluchtgenoten, maar erg succesvol was hij niet. Zelfs een erkende niet-klimmer als Stokbrood kon hem volgen. Ook Dujardin en een van de Goldsteintjes bleven steeds in beeld. De Samuels hadden ook een prima dag, vooral de piepjonge Samuel Niyonkuru. Sam is een van de jongens waarvoor ik eens goed ging zitten, met het oog op Rwanda 2025 moeten we alles wat doorstroomt uit de jeugd goed in de gaten houden. Slechts 18 lentes jong, vorig jaar een van de beste Afrikaanse junioren. Hoeveel dat waard is moet je altijd maar afwachten, maar vandaag heeft hij zich in ieder geval kranig geweerd. Iedere keer ging het als volgt: aanval Pierre Rolland, Niyonkuru sluit aan. Derhalve kreeg Niyonkuru ook de prijs voor de strijdlust, waardoor we vast kunnen stellen dat hij de bus naar huis nog lang niet mag besturen.



Ondanks alle aanvallen van Rolland liep de voorsprong van de kopgroep toch snel terug. Na de beklimming van Tetero bedroeg de voorsprong nog maar een minuut. Dat bleef redelijk lang zo, tot aan de voet van de slotklim richting Gicumbi. Alhoewel, klim, met 4% gemiddeld is het toch meer een loper, iets meer dan veredeld vals plat. Toch was het lastig genoeg voor de kopgroep, met drie kilometer te gaan werden ze ingerekend. Geen zege voor Rolland of een van de andere vluchters. Geen mooie ereplaats voor Samuel Mugisha of Samuel Niyonkuru. Prima gereden, maar de favorieten zouden het gaan uitmaken. Zodra alles weer was samengesmolten, in eerste instantie na hard labeur van Drone Hopper waarna Bike Aid het commando overnam, viel het even stil. Dit was het moment voor Kent Main om in de aanval te gaan. En ze zagen hem niet meer terug, zo simpel is het eigenlijk. In de slotkilometer kwamen ze nog dicht, maar nooit meer dicht genoeg. Een zege voor Zuid-Afrika in de Tour du Rwanda, dat was ook alweer even geleden. In 2013 voor het laatst, kun je nagaan. Meintjes won toen een rit, stel je voor. Achter Main kwam Budyak als tweede binnen, net een seconde voor de rest. De situatie in Oekraïne zal hem vleugels hebben gegeven, Anatolii wordt een gevaarlijke klant voor de rest van de ronde.



Het peloton werd nog aardig uit elkaar geranseld op de laatste klim, al zou je erger verwachten. Alan Boileau kwam ineens weer uit het niets tevoorschijn en werd derde, daar valt beter mee te leven dan zijn eerste plaats vorig jaar. Metkel Eyob werd vierde, die heeft gisteren echt een fout gemaakt. Of toch gewoon slechte benen toen, want Kent Main gaf bijvoorbeeld aan dat hij zich vandaag een stuk beter voelde dan de dag ervoor. Naast Eyob zagen we meer Afrikanen bij de eerste 10, ditmaal bestaat de top 10 zelfs voor 50% uit Afrikanen. Drie Eritreeërs doen mee, en allemaal rijden ze bij de eerste 10. Henok werd zesde en Natnael 8e, allemaal in dezelfde tijd als Boileau en co, net een tel achter Budyak en een paar tellen achter Main. Verder ben ik zeer content met de 5e plaats van Eric Muhoza, een duidelijke bevestiging van zijn talent. Vorig jaar was hij al de beste Rwandees, en de jongste. Nu is hij niet meer de jongste, maar wel duidelijk nog een stuk beter. Echt zonde dat hij geen plekje in Europa heeft weten te bemachtigen, van de Rwandezen zie ik het meeste in hem en gelukkig liet hij vandaag zien waarom. Madrazo en Laurance zaten spijtig genoeg ook in de eerste groep, waardoor Laurance de gele leiderstrui overneemt van de volledig verdwenen Restrepo. De Colombiaan kwam op meer dan 10 minuten binnen, dat is echt buitengewoon merkwaardig. Misschien heeft hij gisteren gelezen dat hij in mijn FPCL-team zit en besloot hij daarom te laten lopen, want het is niet de bedoeling dat ik dit jaar veel punten ga scoren. Bedankt, Jhonatan.




Eindelijk weer een Afrikaanse zege, het is feest. Ook in het klassement ziet het er nu weer een stuk vrolijker uit, dankzij het wegvallen van Restrepo. Die zien we niet meer terug. Eerst viel Geniez onverwacht weg, nu Restrepo. Geniez heeft last van de hoogte, Restrepo schijnt simpelweg ziek te zijn. Dan maar hopen dat Laurance morgen ook iets tegenkomt, zeker? Die heeft nu een voorsprong van 10 seconden op Madrazo en Tesfatsion. Eritrea schuift op naar het podium, nog twee tegenstanders die verschalkt moeten worden. In principe zou je verwachten dat die Laurance vroeg of laat een keer gaat kraken, terwijl Madrazo me dan weer taai genoeg lijkt om tot het eind een plaag te blijven. Ook Ewart en Budyak moeten we heel goed in de gaten houden, vooral de Oekraïner lijkt mij een ernstig gevaar. En jongens als Dujardin en Boileau staan ook nog relatief dichtbij, die moeten we niet zomaar een paar minuten cadeau doen in een vlucht. Maar verder waren het vandaag gewoon prima ontwikkelingen, niets te klagen. Een zege voor Afrika, vijf Afrikanen in de top 10 en flink opgeschoven in het klassement, ga zo door.




Reactie van de sympathieke Kent Main. Bedankt zijn ploeggenoten. Vooral Samuel Mugisha, die in de kopgroep zat. Daardoor hoefde ProTouch verder niets te ondernemen. In de finale, toen alles weer bij elkaar kwam, ging Main in de aanval na een moment van vertwijfeling bij de rest. Dit terwijl ze eigenlijk reden voor Moise Mugisha, wat gezien zijn prestatie een dag eerder toch opmerkelijk is. Er ontstond een mooi gaatje, dus bleef Main geven tot de finish. Merkwaardig genoeg valt op de beelden te zien dat werkelijk niemand reageert op Main, behalve Moise Mugisha. En dat is dus een ploeggenoot. Tactisch niet het grootste genie, al zie je wel dat hij even later beseft dat dit toch niet heel slim is en daarom stopt met trappen. Net op tijd een vreemde situatie voorkomen, en daardoor liep de voorsprong van Main ook weer verder op. In de laatste kilometer kwamen de achtervolgers nog dicht, maar hij kon het toch nog net mooi afronden. Heel fijn voor hem, en dik verdiend. In het verleden hier al goed gereden, maar zoals hij zelf aangeeft was het hem veel meer om een ritzege te doen. Niemand onthoudt wie ooit 10e werd in de Tour du Rwanda, terwijl het een stuk eenvoudiger is om een ritwinnaar te onthouden. Parcourskennis hielp hem blijkbaar ook, hij kende de aankomst nog van vorig jaar. Lekker gewerkt, Kent, lekker gewerkt, ProTouch. Ook nog wel een mooie quote over Moise Mugisha: je moet af en toe tegen Moise zeggen dat ie zich in moet houden, anders smijt ie al z'n krachten tegelijk weg. Dat zal gisteren dan ook wel zijn gebeurd. Eindelijk een zege voor Main, die goed genoeg is om in Europa te rijden. Niet als kopman, maar zou voor veel ploegen een nuttige kracht kunnen zijn. Lijkt eigenlijk wel redelijk op Stefan de Bod, maar was net wat minder dan hem en kreeg daarom nooit een contract bij Qhubeka. En dus al helemaal niet bij andere ploegen. Maarja, er rijden er genoeg in Europa die een pak minder zijn dan hem. Enfin, hij heeft inmiddels wel de leeftijd dat het ook nooit meer gaat lukken, maar deze zege pakken ze hem in ieder geval niet meer af.



Met Laurance in het geel en zonder een gediskwalificeerde Algerijn gaan we door naar de dag van morgen. Dat wordt weer een lastige dag, want makkelijke dagen zijn er in Rwanda amper bij. Ook vandaag speelde de hoogte blijkbaar weer een grote rol, zo gaf ditmaal onder meer Ezquerra te kennen. Die zat in de kopgroep, maar moest ineens kansloos lossen. Vanwege de hoogte dus, of omdat hij er niets van kan. Wat dat betreft wordt de volgende rit ook weer leuk, want we gaan opnieuw naar 2400 meter hoogte. Dan zetten we dus weer een streep door Geniez, bijvoorbeeld. Na een indrukwekkend begin van Total hebben ze nu eigenlijk alleen nog Dujardin over, de rest is nergens meer te bekennen. Kleine meevaller, al hoop ik dat we heel snel definitief van die Dujardin verlost gaan zijn. Ik hoop ook dat Boileau niet ineens de smaak weer te pakken heeft, en het wordt natuurlijk tijd dat die Laurance een keer kopje onder gaat. B&B is ook maar met vier, dus controleren zal sowieso een ingewikkeld verhaal worden. Nog vier ritten te gaan, op de hoogte na lijkt de volgende rit wel de makkelijkste. Al weet je dat in Rwanda maar nooit. Een aankomst beneden. Stel dat het weer regent, heb je mogelijk de poppen aan het dansen.

quote:

Warempel gaan we een keer niet in Kigali van start, maar zowaar in Muhanga. Ook weer een district, handig om te weten. In 2020 kwam hier een rit aan, toen won Jhonatan Restrepo. Vanuit Muhanga rijden we naar Musanze, daar waar vorig jaar nog een rit aankwam. Wel een totaal andere rit, we reden toen op een andere manier naar Musanze. De aankomst was toen weer hellend, terwijl we nu de stad op een andere manier benaderen, in dalende lijn. Toch minder aankomsten bergop dan vorig jaar, al komen er hierna nog een paar aan. Enfin, die aankomsten in dalende lijn kunnen in potentie zelfs gevaarlijker zijn voor de Afrikanen. In 2020 reden we deze rit eigenlijk andersom, ook wel geinig. Niet heel creatief, maar goed, zoveel wegen zijn er ook niet in Rwanda. De klim halverwege de rit naar Gitaba gaat interessant zijn, toch bijna 17 kilometer klimmen aan ongeveer 5% gemiddeld. Kan een rol van betekenis spelen, zeker als je bedenkt dat we naar 2400 meter hoogte klimmen. Daarna volgt nog de klim naar Kadahenda, met acht kilometer aan 4,5% en een hoogte van 2450 meter ook niet de makkelijkste opdracht van de week. Maar: let op. Na die klim gaat het een kilometer of 30 vooral naar beneden. Met een regenbuitje erbij zijn dat de plaatsen waar het echte verschil ontstaat. Potentieel beslissende rit, jazeker!

En het filmpje van vandaag:

En nog een filmpje van B&B, waarbij het mooi is om het enthousiasme te horen. Tevens de vraag van Pierre Rolland om advies, want hoe ga je nu precies een koers controleren met vier man? Ja, niet dus. Dat gaat nog spektakel opleveren de komende dagen.