2020 PDC World Darts Championship #68 Dit WK bestaat niet

quote:

Op woensdag 18 december 2019 22:17 schreef Wereldgozer het volgende:

[..]

@:poepz0r

Oh nee, die is hier vannacht weer.

quote:

Op woensdag 18 december 2019 21:03 schreef Szura het volgende:

[..]

Dat is gewoon cabaret, dat moet ik lezen

quote:

Deze details kostten de Oranje Vrouwen de wereldtitel

Door Pieter Zwart

Sarina Wiegman en Arjan Veurink vertellen hoe ze de Oranje Leeuwinnen naar de WK-finale geleid hebben en waarom ze in de met 2-0 verloren eindstrijd tegen de Verenigde Staten kozen voor een aangepast speelplan. De bondscoach en assistent van het Nederlandse vrouwenteam vertellen welke details komend jaar op de Olympische Spelen in Japan moeten kloppen om wél te winnen.

‘Jullie verzoek was om terug te blikken op de finale, hè?’, Sarina Wiegman neemt samen met haar rechterhand Arjan Veurink in haar trainerskamer op de KNVB-campus meteen de touwtjes in handen. ‘Wij zouden het graag wat breder willen trekken. Misschien is het handig als wij gewoon de hele WK-analyse laten zien.’ In het gesprek van een paar uur dat volgt, schetsen Wiegman en Veurink aan de hand van twee presentaties de context die nodig is om te begrijpen waarom Oranje in de WK-finale tegen de Verenigde Staten de basisopstelling op zeven plekken gewijzigd heeft. Zonder het letterlijk zo te benoemen, maken ze duidelijk dat in de top van het vrouwenvoetbal wedstrijden beslist worden op details. Dat blijkt bijvoorbeeld uit het feit dat Wiegman en consorten in hun analyse na het toernooi veel tactische elementen benoemen als sterk punt én als verbeterpunt. Dat typeert de perfectionistische denkwijze van Wiegman, die als trainer streeft naar een simpel doel: ‘Betere voetbalhandelingen uitvoeren op een hoger niveau. Daar gaat het om.’

Wiegman en haar staf proberen daarom zo min mogelijk aan het toeval over te laten. ‘We houden heel erg van structuur’, benoemt Wiegman tijdens haar betoog dit uitgangspunt. Na een blikwisseling met Veurink volgt een lach en daarna een correctie: ‘Laat ik voor mijzelf spreken: ik hou heel erg van structuur. Maar ik denk dat dit ook voor Arjan geldt.’

ENORME OPERATIE
Na een bevestigend knikje vervolgt Wiegman de uitleg over de organisatie van het analyseren van tegenstanders tijdens het afgelopen WK in Frankrijk. Dat blijkt een enorme operatie. Oranje neemt acht scouts mee naar Frankrijk die allemaal een speelstad voor hun rekening nemen. Zij bekijken in die plaatsen alle duels en maken op basis daarvan losse rapporten per team. Drie pijlers keren terug in al deze rapporten: algemene kenmerken, belangrijkste spelers en speelwijze. Dat laatste element wordt opgeknipt naar aanvallen, verdedigen en de twee omschakelmomenten daartussen, aangevuld met de kansen en bedreigingen. Hoofdscout Marleen Wissink voegt die rapporten samen met beelden in een database. Bij de selectie van die beelden helpen de scouts en de vier video-analisten die vanuit Nederland wedstrijden coderen. Zodra de komende opponent bekend is, kan er daardoor meteen een kant-en-klaar pakket richting Veurink en de tweede assistent Michel Kreek, die tijdens het WK de tegenstandersanalyses voor hun rekening nemen.

‘Kunnen we de tegenstander leren kennen zoals we ons eigen team kennen?’, zo omschrijft Veurink zijn belangrijkste opdracht. ‘Daarna is het de uitdaging al die informatie terug te brengen tot een bespreking van maximaal twintig minuten. Veel spelers kunnen niets met alle details. De basisstructuur van de tegenstander is al voldoende.’ Pas op het einde van het proces wordt Wiegman daarbij aangehaakt. In het geval van de Verenigde Staten worden de spelers twee dagen voor de finale bijgepraat. ‘Spelers moeten context kennen van waarom we bepaalde accenten leggen. Daarom vertellen we aan de hand van beelden waar de kansen en bedreigingen liggen’, duidt Wiegman hun werkwijze. ‘Dat is best veel informatie, dus de kern komt altijd terug in de wedstrijdbespreking. Voor sommigen voelt dat dubbelop, maar voor anderen is het juist goed om te herhalen.’

Veurink pakt in zijn analyse altijd bewust beelden van tegenstanders die een vergelijkbare speelwijze als Oranje hanteren. Hij legt bijvoorbeeld de nadruk op de diepgaande middenvelders van Amerika aan de hand van momenten tegen Spanje, dat hetzelfde systeem speelt als Nederland. Na het tonen van een situatie wordt aan de spelers gevraagd wat dat voor hen betekent. In dit geval ligt de oplossing bij de juiste communicatie tussen de backs, centrale verdedigers en controlerende middenvelders. ‘Maar wij zeggen dat niet meer voor’, benadrukt Wiegman. ‘Wij zitten in een fase met dit team dat we kunnen vragen: Wat betekent dat? Dan komen zij zelf met de oplossingen. Dat hoeft overigens niet per se een basisspeler te zijn.’

VIJF VERKLARINGEN
Op soortgelijke wijze wordt de speelwijze van de Oranje Leeuwinnen zelf geanalyseerd. In de periode na het WK hebben Wiegman en Veurink nogmaals de bepalende wedstrijden tegen Canada, Japan, Zweden en Amerika teruggekeken en hun conclusies getoetst aan de hand van data. Uit deze omvangrijke analyse halen we voor dit artikel vijf verklaringen voor de verloren finale tegen de Verenigde Staten.

1.) Als de tegenstander het anders doet, dan is er geen tijd om daarop te trainen
‘Het zijn geen robots, hè? Spelers zijn geen robots’, tijdens haar terugblik op het WK beseft Wiegman dat haar internationals geen pionnetjes zijn op een schaakbord. ‘Als je ze helemaal volpropt met tactische aanwijzingen, dan gaan ze op het veld nadenken. Terwijl de kracht van onze spelers deels zit in hun intuïtie. Waarom ben je op voetbal gegaan? Omdat je het leuk vindt. Daarom wil ik dat onze spelers vrij zijn om te voetballen, zonder dat het vrijblijvend is.’

Wat Wiegman bedoelt, is dat het de taak van een trainer is om de speelwijze zo in het werkgeheugen van de spelers te krijgen dat ze zonder bewust na te denken oplossingen vinden. Als die informatie tijdens de eindronde moet worden overgebracht, dan is het al te laat. Daar ligt de focus puur op wedstrijden winnen, herstellen en dan de volgende wedstrijd winnen. Dus moet Wiegman ver vooruitplannen en offert ze in maart al drie tactische trainingen op aan het spelen tegen een 3-5-2-systeem. Canada en de Verenigde Staten voetballen geregeld op die manier. Veurink praat de spelers op het veld door de ruimtes heen die ontstaan tegen zo’n formatie. Met het doel dat er iets blijft hangen wat tijdens het WK van pas kan komen. Als de tegenstander daar iets anders doet, dan is er geen tijd meer om daarop te trainen.

‘Ergens sla je het hier op’, wijst Wiegman naar haar hoofd. ‘In een toernooi moet je zo weinig mogelijk nieuwe situaties tegenkomen. Dus plannen we het zo dat we zo veel mogelijk al besproken hebben. Daarbij prikkelen we alle zintuigen die informatie kunnen opnemen. We brengen het visueel, kinesthetisch en in audio over. Dat sla je op. Hoe vaker dat is gebeurd, hoe makkelijker je kan aanpassen aan de situatie. De baan van bondscoach vraagt veel vanwege beperkte tijd. Er kan geen training mislukken, want we hebben er maar een paar.’

Op dat vlak heeft Oranje tijdens de zomer van 2017 geluk gehad tijdens het gewonnen EK in eigen land. Na de jaren waarin onder Vera Pauw successen geboekt worden op basis van een sterke defensieve organisatie begint het Nederlands elftal met een nieuwe generatie onder leiding van Roger Reijners steeds meer te brengen aan de bal. Dat proces wordt na zijn vertrek doorgezet in de voorbereiding op en tijdens het toernooi. Daarin wordt tijdens het gouden EK een grote stap voorwaarts gezet. ‘Waarbij ik eerlijk moet zeggen dat het ons daar tactisch niet heel moeilijk gemaakt is’, geeft Wiegman toe. ‘Bijna alle teams speelden dat toernooi vanuit 1-4-4-2. We hadden de juiste vorm om daar doorheen te voetballen.’

Richting het WK voegt Oranje wat extra elementen toe aan deze formule. De basis-organisatie met vier verdedigers, drie middenvelders en drie aanvallers blijft staan, maar in het spel aan de bal komt meer variatie. Met beelden laat Veurink zien dat Nederland het veld verdeelt in vijf stroken, waarin bepaalde posities altijd bezet moeten zijn. Dat hoeft alleen niet te gebeuren door dezelfde spelers. Dus komt linksbuiten Lieke Martens naar binnen zodra linksmid Daniëlle van de Donk naar buiten beweegt. Een patroon dat Wiegman omschrijft als rotatie op de linkerflank. Op de rechtervleugel komt dat minder vaak voor, vanwege de specifieke kwaliteiten van de spelers daar. Dus is het de bedoeling dat Vivianne Miedema soms uit de spits beweegt, waarop de rechteraanvaller – Lineth Beerensteyn of Shanice van de Sanden – in het gat sprint dat daardoor in het centrum valt.

Via een ander terugkerend patroon domineert Oranje de eerste helft van de achtste finale tegen Japan. ‘Zo goed hebben we nog nooit gevoetbald’, zegt Wiegman als ze een succesvol opbouwmoment uit dat duel terugziet. Tegen de 4-4-2 van Japan lokt Nederland steeds de linksmid uit om druk te zetten. Daarop ontstaat ruimte op de rechterflank, waarin Jackie Groenen opduikt. ‘Daardoor worden hun defensieve middenvelders in keuzes gedwongen. Als die meegaan met Groenen, dan komt onze spits vrij. Als die niet meegaan, dan is Groenen aanspeelbaar.’ Japan lost dit probleem in de tweede helft op door niet langer uit de formatie te stappen om druk te zetten op de backs van Oranje. Het team slaagt er niet in de oplossing te vinden, waardoor de grip op de wedstrijd wordt verloren.


Tegen de 4-4-2 van Japan lokt Oranje steeds de linksmid uit om druk te zetten. Daarop ontstaat ruimte op rechts.


Japan lost dit in de tweede helft op door niet langer uit de formatie te stappen om druk te zetten op de backs van Oranje.

In de finale tegen de Verenigde Staten blijkt het onder de hoogste weerstand wederom lastig om te herkennen waar de ruimtes liggen. Hoewel Wiegman en Veurink de ploeg voorbereid hebben op het scenario dat de buitenspelers van de Amerikanen net als Kameroen diagonaal druk zetten richting de centrale verdedigers van Oranje, wordt vaak slordig balverlies geleden. ‘Zoals je hebt kunnen zien, zaten die beelden in onze wedstrijdbespreking. We hadden het bovendien tegen Kameroen al meegemaakt. Toch waren we in een aantal situaties verrast.’

Wiegman weet dat het een illusie is om te denken dat ze spelers vanuit de dug-out de juiste oplossing kan aanreiken. ‘Als de aanwijzing om meer dan drie schijven gaat, dan lukt het niet. Want ze horen je niet.’ Dus staat de eerste helft vooral in het teken van het voorbereiden van de rustbespreking. Tijdens het WK zit Kreek op de tribune naast de video-analist en is hij via een oortje in verbinding met Veurink op de bank. Als Veurink een situatie ziet die hij wil nakijken, dan gebruikt hij het code-woord special en worden de losgeknipte beelden toegestuurd zodat hij deze op zijn iPad kan bekijken. Daarnaast wordt meegeschreven met de coachmomenten van Wiegman. Via deze methode worden een paar momenten geselecteerd die in de rust getoond worden. Wiegman duidt: ‘In zo’n bespreking kan je niet meer dan twee of drie dingen zeggen, anders is het veel te veel. Door die beelden kunnen we beter duidelijk maken wat we bedoelen.’

2.) Oranje moet effectiever counteren, maar is top in de schakel op schakel
Een van de details waarop Oranje kan verbeteren, is de effectiviteit van de counter. Veurink toont statistieken waaruit blijkt dat Nederland tijdens het WK moeite heeft gehad vanuit balwinst tot kansen en doelpunten te komen. Tijdens de finale is dat ook het geval. Wiegman: ‘We zijn er niet zo bewust van geweest dat we meer tijd en ruimte hadden dan waar we gebruik van hebben gemaakt. We hoopten op counterkansen door het op deze manier neer te zetten. Die momenten waren er ook, maar we handelden niet snel genoeg en wisselden niet snel genoeg van kant.’

Waar Oranje volgens de cijfers progressie kan boeken in de omschakeling van verdedigen naar aanvallen, blijkt de ploeg juist top in momenten die Veurink omschrijft als ‘schakel op schakel’. Daarmee bedoelt hij situaties waarin Nederland de bal verliest, direct herovert en daarna een tegenaanval plaatst. De Oranje Leeuwinnen zijn specialist in deze counter van de counter. Wiegman heeft bewust gekozen voor een staf die werkt vanuit dit soort objectieve gegevens. Behalve Veurink draagt video-analist Jaimy Hulsker, die in het verleden actief was voor NEC en de KNHB, zulke statistieken aan. ‘Zij weten heel veel van data en computers. Die kennis en vaardigheden gebruiken wij. We hebben direct feiten en beeld beschikbaar’, is Wiegman lyrisch over hun bijdrage. In de analyses die zij laat zien, komen de verschillende technologische hulpmiddelen terug. Zo wordt in cijfers gevangen dat in de opbouw sneller de weg naar voren gezocht kan worden en wordt met een 2d-animatie duidelijk gemaakt hoe de afstand tussen de voorste en achterste speler te groot wordt in het verdedigen. Op de trainingsvelden in Zeist heeft de technische staf zelfs een golfkarretje tot hun beschikking waarop er tijdens rustmomenten direct met spelers teruggekeken kan worden. Alle middelen worden benut om betere voetbalhandelingen uit te voeren op een hoger niveau.

3.) Tegenstanders naar een kant lokken is leuk, maar dan moet je de bal wel afpakken
Ongemerkt benoemen Wiegman en Veurink tijdens het terugkijken van beelden de progressie die de Oranje Leeuwinnen hebben geboekt in het verdedigen. In bijzinnen wijzen ze op dingen die misgaan bij tegenstanders. ‘Dit zou bij ons nooit gebeuren’, zeggen ze als ze zien dat niet doorgedekt wordt op Alex Morgan, de uitzakkende spits van de Verenigde Staten. Zoals Wiegman oprecht verbaasd is als ze een tegenstander met drie middenvelders op lijn ziet verdedigen. ‘Dat vinden wij een bijzondere keuze. Omdat dan met één pass al je middenvelders uitgespeeld kunnen worden. Bij ons staan de middenvelders daarom altijd schuin ten opzichte van elkaar.’

Dergelijke principes zijn evenals de defensieve compactheid tot in detail ingeslepen. Doordat de afstand tussen de eerste en de laatste verdediger bij Oranje vaak niet meer dan dertig meter is en de as goed wordt afgesloten, lukt het vaak om tegenstanders naar de zijkant te dwingen. Daar ziet Veurink nog ruimte voor verbetering. ‘Als je in duels komt, dan moet je de bal ook hebben.’ Wat hij daarmee wil zeggen: tegenstanders naar een gebied op het veld lokken is leuk, maar dan moet je de bal wel afpakken.

4.) In de finale ging het mis in de uitvoering, niet bij de tactiek
Gevraagd naar de finale denkt Wiegman dat het misging in de uitvoering en niet bij de tactiek. Sterker, kort na afloop van de halve finale tegen Zweden is de staf al overtuigd dat een aanpassing noodzakelijk is. De analyse van Veurink en consorten bevestigt dat beeld. Zo wordt er gekozen voor Dominique Bloodworth als linksback met Anouk Dekker en Stefanie van der Gragt naast haar in het centrum van de defensie. Wiegman legt uit: ‘Amerika speelt opportuun spel met veel fysieke duels. Daarom dachten we meer kans te hebben met weinig ruimte in onze rug en kopsterke spelers. We hebben niet de bus geparkeerd, maar zijn wel wat behoudender gaan spelen. Dat moet wel, anders krijg je binnen een kwartier twee doelpunten tegen. Je moet wel reëel zijn. Het zal ons een zorg zijn of we dertig procent balbezit hebben. Als we kunnen winnen, dan willen we winnen.’

Daarnaast constateert Veurink in zijn analyse dat Amerika het lastig heeft als onder de eerste druk uitgespeeld wordt. ‘Als we ze terug zouden kunnen dwingen, dan ligt er heel veel ruimte. Als we ze ergens konden pakken, dan was het in de rug van die twee centrale verdedigers.’ Wiegman neemt het over. ‘Hun linksback was erg snel, maar had moeite als ze in keuzes gedwongen werd door een zwervende tegenstander.’ Zo ontstaat het idee om middenvelder Van de Donk als hangende rechtsbuiten te gebruiken, de explosieve Beerensteyn in de spits te zetten en Miedema te gebruiken als nummer 10. ‘Angst voor het draaien van onze rechtsbuiten, spits en nummer 10 hadden we niet echt. Ze hebben daar allemaal bij hun clubs ook gespeeld. Eigenlijk hadden we dit heel snel besloten.’

Toch besluit Wiegman om het wedstrijdplan eerst voor te leggen aan haar aanvoerders Sari van Veenendaal, Sherida Spitse en Vivianne Miedema. Ze begrijpt dat een forse omzetting als deze op weerstand kan stuiten. ‘Als het iets van ons alleen is als staf, dan gaat het niet werken. Als de spelersgroep hier niet in gelooft, dan gaan we het niet doen.’ Ook Miedema is direct enthousiast over het idee. ‘Wij hoopten al dat jullie iets als dit zouden doen’, zegt de topscorer tegen Wiegman en Veurink. Na de 2-0 nederlaag krijgen zij dezelfde feedback vanuit de aanvoerders.

Waar de VS tijdens het WK steeds binnen een kwartier op voorsprong komt, overleeft Oranje de eerste helft zonder tegengoals. Wiegman: ‘Daarom dachten wij: We kunnen deze wedstrijd winnen. Tot die penalty. We kregen gewoon een mokerslag. We zijn altijd heel weerbaar geweest. Tijdens de EK-finale kwamen we 1-0 achter, maar maakten we meteen de 1-1. Die power hadden we nu niet meer. Er viel een doek over de groep: Shit, nu is het klaar. Eigenlijk zag je op dat moment hoeveel energie het hele toernooi heeft gekost.’


Het balverlies voorafgaand aan de 2-0 van de VS, waar vijf spelers van Oranje vóór de bal staan en het veld daardoor open ligt.

Dat blijkt bij de 2-0 van Rose Lavelle, die snel volgt op de eerste dreun. ‘Zo’n goal mag eigenlijk nooit vallen’, zucht Wiegman, voordat ze uiteenzet wat er misgaat bij het balverlies, bij de organisatie op het moment van balverlies en het omschakelen erna. ‘Dit is eigenlijk een treurmoment. Dat was niet oké. Maar hoe Amerika het afmaakt, is natuurlijk geweldig.’

5.) Oranje moet meer topwedstrijden spelen om topwedstrijden te winnen
Die extra klasse van de Verenigde Staten in het afmaken van kansen, is precies het aspect waarop Oranje zich lastig voor kan bereiden. Wiegman probeert dat wel door Kreek in mei/juni tijdens een interland-periode naar Noord-Amerika te laten reizen om Verenigde Staten en Canada te zien spelen. ‘Wij vonden het belangrijk dat hij zelf die wedstrijden zag. Amerika is top van de top. Dat is onze norm. Dus die wil je gezien hebben.’

Alleen zien blijkt niet genoeg. Oranje moet topwedstrijden spelen om topwedstrijden te winnen. Tijdens de huidige EK-kwalificatie worden fouten zoals die tegen Amerika gemaakt zijn niet afgestraft. Zoals het eveneens complex is om buiten officiële duels deze intensiteit te benaderen. ‘Dat is niet te trainen, dus dat gaan we niet te doen. Dat gaan we pas weer doen in maart en daarna in juni. De ervaringen die we hebben doordat we sinds 2009 EK’s spelen en sinds 2015 WK’s, nemen we mee. We komen op een hoger niveau binnen. Daarmee word je volwassener als voetballer.’

Wiegman werkt toe naar haar conclusie: ‘Hoe meer finales je speelt, hoe meer je er wint. Hopelijk.’ Wiegman en Veurink lachen. Ze hadden nog uren door kunnen vertellen, maar moeten door naar een volgende afspraak. Maar niet voordat Wiegman voor zichzelf ook dit gesprek geëvalueerd heeft. ‘We hebben wel heel veel verteld, hè?’

quote:

Op woensdag 18 december 2019 22:53 schreef Mani89 het volgende:
Ik ben echt helemaal klaar met dit WK.

quote:

Op donderdag 19 december 2019 00:00 schreef MC-Morgan het volgende:
Half dagje morgen en dan kerstvakantie genot.

quote:

Op donderdag 19 december 2019 06:45 schreef Symphonic het volgende:
Hou die VBL meuk eens waar het hoort...

quote:

Op donderdag 19 december 2019 08:37 schreef spleeh het volgende:
[ afbeelding ]
Verwacht vanmiddag weer dit soort praktijken

quote:

Op donderdag 19 december 2019 08:53 schreef DeTolk het volgende:

[..]

Was de verwarming stuk?

quote:

Op donderdag 19 december 2019 08:37 schreef spleeh het volgende:
[ afbeelding ]
Verwacht vanmiddag weer dit soort praktijken

quote:

Op donderdag 19 december 2019 09:18 schreef Frozen-assassin het volgende:
"Ook al is het mijn slechtste jaar uit mijn loopbaan. Ik heb nog niets gepresteerd, maar 2019 is nog niet voorbij dus wie weet.”

Gelukkig geen gebrek aan zelfreflectie bij Big Ben

quote:

,De winst is dat nu misschien meer vrouwen inzien dat de mogelijkheid er is om dit podium te halen.”

Van der Voort moet het nog zien. Ook hij vindt de prestatie van een avond eerder sensationeel, maar The Dutch Destroyer wijst er graag op dat het slechts een eersterondepartij is. ,,Ik bedoel dat niet negatief, ze heeft heel goed gegooid, maar ik zeg pas wow als ze de kwartfinale haalt.

quote:

Op donderdag 19 december 2019 09:28 schreef Frozen-assassin het volgende:
En dan nog een zuur interview van Fat Vinny over Sherrock
[..]

Er zit echt geen levensvreugde in die man, altijd maar janken, klagen en huilen

quote:

Op donderdag 19 december 2019 09:28 schreef Frozen-assassin het volgende:
En dan nog een zuur interview van Fat Vinny over Sherrock
[..]

Er zit echt geen levensvreugde in die man, altijd maar janken, klagen en huilen

quote:

Op donderdag 19 december 2019 10:11 schreef El-Stinho het volgende:
Van der Voort .

Waarom zou je nog voor zo'n zuur cynisch arrogant dik vat juichen?

quote:

Op donderdag 19 december 2019 09:22 schreef Dr_Flash het volgende:

[..]

Wat. Eén wereldtitel kan je hele seizoen goedmaken hoor

quote:

Op donderdag 19 december 2019 10:15 schreef El-Stinho het volgende:

[..]

Even serieus; wat maakt die man nog leuk om voor te juichen? Zelfs als hij wint, is nog alles kut volgens die vent.