Er spoken teveel titels door de kop, en ik zie er hier ook veel enorm goeie passeren.
Misschien kom ik nog eens met een lijstje.
Tempo maakt me geen reet uit, ik moet gegrepen worden door het verhaal en door de personages. Vaak wordt dat door een te snel tempo verpest.
Ik houd van
Dr. Strangelove or How I Learned To Stop Worrying And Love The Bomb en van
Touch of Evil van en met Orson Welles. Om er maar eens 2 te noemen. En van romantiek, zoals
Casablanca.
Soms blijft een geweldige film extra hangen vanwege 1 waarlijk fenomenale scene, zoals de veiling in Hitchcock's
North By Northwest met een grandioos goeie Cary Grant, of zoals "You brought two too many" van Charles Bronson uit
Once Upon A Time In The West, of zoals het duel uit
Dangerous Liaisons tussen Keanu Reeves en John Malkovich. Bij die laatste film schiet ik altijd vol in de tranen, als de vrouwenverslindende burggraaf zich, tijdens de strijd om leven en dood, de liefdesnachten met mevrouw Tourvel herinnert, en zich dan in het zwaard werpt. En dan zijn laatste woorden tegen zijn overwinnaar spreekt: "tell madame de Tourvel that her love was the only real happiness I have ever known...". En dan wordt het haar verteld en sterft ze.
"Enough... draw the curtains." God nog aan toe.