Kattenvraagbaak #57

Hier nog geen slachtoffers gevallen. Kat nr 2 gaat nu ook naar buiten. Beiden blijven soms dus echt een nachtje weg. Vandaag slapen ze dus ook echt bij

Lekker wel met dit weer, die modderpootjes door het huis. Ik heb maar een dweil voor het kattenluik neergelegd ^{as if}

En daar stappen ze dan gewoon overheen.

Nog 2 weken dan kan kitten geen baby's meer krijgen. Mijn hart, nu al!

quote:

Op maandag 30 september 2019 14:02 schreef DonnaRush het volgende:
Nog 2 weken dan kan kitten geen baby's meer krijgen. Mijn hart, nu al!

hoezo je hart? Vind je het zielig dat ze nooit baby's zal krijgen of ben je bang dat ze niet uit de operatie komt? Voor de poes zelf is het veel prettiger om gecastreerd te zijn

quote:

Op maandag 30 september 2019 14:08 schreef Stormqueen het volgende:

[..]

hoezo je hart? Vind je het zielig dat ze nooit baby's zal krijgen of ben je bang dat ze niet uit de operatie komt? Voor de poes zelf is het veel prettiger om gecastreerd te zijn

Ik vind het zo zielig om haar achter te laten haha. En onze vorige poes beet haar hechtingen open en toen moest ze dicht geniet worden, dus ik vraag wel meteen een lampenkapje mee, daar zie ik een beetje tegenop.
Spannend zeg maar.

quote:

Op maandag 30 september 2019 14:12 schreef DonnaRush het volgende:

[..]

Ik vind het zo zielig om haar achter te laten haha. En onze vorige poes beet haar hechtingen open en toen moest ze dicht geniet worden, dus ik vraag wel meteen een lampenkapje mee, daar zie ik een beetje tegenop.
Spannend zeg maar.

Ik snap het wel.. maarja soms is het beter voor het grote plaatje he.

Overigens hebben ze tegenwoordig ook een soort van poezenrompers... dat is veel minder vervelend dan zo’n lampekapje.

Overigens... laatste keer dat ik een poes liet helpen... draafde ze een dag later weer door het huis.
De katers 2 uur later alweer. Maar goed.. kater is geen poes natuurlijk

Ik zou geen romper of lampekap doen, maar een mooncollar > romper > kap. Even navragen bij je DA

quote:

Op maandag 30 september 2019 19:12 schreef Holyme het volgende:
Ik zou geen romper of lampekap doen, maar een mooncollar > romper > kap. Even navragen bij je DA

Hmm vind dat altijd meer een hondending... die zijn wat minder flexibel dan katten

Altijd beetje idee dat ze zich dan gewoon een keertje extra stretchen en er dan toch bij kunnen

quote:

Op maandag 30 september 2019 19:15 schreef Uhmmpie het volgende:

[..]

Hmm vind dat altijd meer een hondending... die zijn wat minder flexibel dan katten

Altijd beetje idee dat ze zich dan gewoon een keertje extra stretchen en er dan toch bij kunnen

Hier trokken ze de rompertjes uit, al zaten ze enorm strak. Eigenwijze katten on a mission

Je hebt nog niets meegemaakt als je geen zogende poes hebt gehad die gesteriliseerd werd.
Cone of shame is drama. Romper kan niet. Kittens die de tetten aanvallen helpen niet

Dat gezegd hebbende: nooit leuk je huisdier over te moeten leveren aan een ander en niet kunnen uitleggen dat dit tijdelijk ongemak voorbij gaat en de beste keuze is.
De dames die hier gesteriliseerd (feitelijk: gecastreerd ) werden draafden trouwens meestal dezelfde avond alweer rond. En springen lukte ook prima

Het was juist mijn kater die een avond en nacht nodig had om een beetje uit de narcose te komen. Die bleek extra gevoelig te zijn voor het gebruikte spul.

quote:

Op maandag 30 september 2019 19:40 schreef Cat-astrophe het volgende:
Je hebt nog niets meegemaakt als je geen zogende poes hebt gehad die gesteriliseerd werd.
Cone of shame is drama. Romper kan niet. Kittens die de tetten aanvallen helpen niet

Dat gezegd hebbende: nooit leuk je huisdier over te moeten leveren aan een ander en niet kunnen uitleggen dat dit tijdelijk ongemak voorbij gaat en de beste keuze is.
De dames die hier gesteriliseerd (feitelijk: gecastreerd ) werden draafden trouwens meestal dezelfde avond alweer rond. En springen lukte ook prima

Het was juist mijn kater die een avond en nacht nodig had om een beetje uit de narcose te komen. Die bleek extra gevoelig te zijn voor het gebruikte spul.

Klopt helemaal.. maar soms is het beter.
Ergste vond ik toen met onze poes die doodsbang was voor mensen.

Achteraf wel een schitterend verhaal.
En hele dikke complimenten van de dierenarts dat we dr toch gewoon hadden gehouden.
Maarja.. wij wilden dr niet vast houden enzo... dat scheelde al een heleboel

Paar weken later waren we er weer..
hadden ze het interieur voorzien van kastjes met deurtjes ipv plankjes nadat een kat de boel had afgebroken toen hij uit zn kooitje wilde.
Ik heb maar niks gezegd..

quote:

Op maandag 30 september 2019 13:32 schreef ferrari_rood het volgende:
En daar stappen ze dan gewoon overheen.

Ze sprinten doorgaans naar binnen zelfs.

quote:

Op maandag 30 september 2019 20:43 schreef Quoi het volgende:

[..]

Ze sprinten doorgaans naar binnen zelfs.

Haha. Klinkt bekend. We haalden een kleedje om voor op de kattenbak te leggen, omdat het grit door heel het huis liep. Hij liep daar gewoon langsheen. Toen maar zo'n grote gehaald waar hij wel over heen moet.

Typisch een eigenwijze kat

quote:

Op vrijdag 20 september 2019 11:28 schreef ferrari_rood het volgende:
Die van ons vangen niks.

Wees blij! Ik ben dol op mijn katten, maar ik vogels ook heel leuk, net als vlinders.
Ik ben blij dat de mijne slechte jagers zijn. Y:

quote:

Op maandag 30 september 2019 12:59 schreef Zusje123 het volgende:

[..]

Is dat genoeg? Ik ben afgelopen weekend verhuisd en zodra we wat meer uitgepakt zijn komt onze kat van zijn logeeradres. Maar hoe lang zouden we hem minimaal binnen moeten houden?

Adviezen worden vaak gegeven voor het slechtste scenario. Mijn eerste kat die aankwam lopen, die bleef, waar ik was. Na meerdere verhuizingen kon hij (per ongeluk of later ook uit vertrouwen) al na 2 of 3 dagen naar buiten.

Mijn laatste kater had al een reputatie qua weglopen. Voordat deze kat van mijn ouders was, was hij van de buren van mijn ouders... die gingen scheiden en de kat ging met de vrouw en kinderen mee, een dikke kilometer verderop. Maar meneer ging weer terug naar de woning van de man.
Na de derde ontsnapping mocht de kat bij de (ex) man blijven. Maar hij is meer van de honden, dus mochten mijn ouders de kat wel hebben.
Na een paar jaar zijn mijn ouders overleden.

Dus die kat zou naar mij gaan. En ik en de kat kenden elkaar al goed, maar ik had nog 3 katten waarvan een alfamannetje die behoorlijk agressief kan zijn.
Maar toch na 2 dagen ontsnapte hij toch... onttrok zich aan mijn zicht, maar ik had hem snel weer gevonden.
Nog een dag later, heb ik hem zelf mee naar buiten genomen, voor een blokje om. Lekker vertrouwd en veilig de directe buurt verkennen. En daarna was het prima.

En dat is wat ik iedereen sowieso wil meegeven (of je de kat nu vroeger of later naar buiten laat); neem de tijd om een kort blokje om te gaan met jouw kat. De een zal het aangelijnd doen, ik laat ze zelf volgen (nadeel; soms zitten ze zo een half uur in de achtertuin van een ander). Maar het heeft voor mij altijd gewerkt!

Een nieuwe buurt is spannend voor een kat, en vol gevaren van andere katten, honden en mensen.
Mijn ervaring is dat mijn katten graag met mij een blokje omgaan, soms nog iets verder.
Hahaha, zelfs enkele buurkatten die mij vertrouwen lopen ook nog wel eens mee met mijn roedel van 4 katten. En als ik die staartjes van ze dan ook nog volop omhoog zie als ze me volgen.. ja dan ben ik zelf ook heel gelukkig. Maar een kat is wel een huisdier die wat meer nodig heeft als 10 aaitjes per dag, wat eten en drinken. Een kat heeft net als een hond wat meer tijd nodig met zijn verzorgers, om een goede band mee te krijgen.

quote:

Op maandag 30 september 2019 19:40 schreef Cat-astrophe het volgende:
Je hebt nog niets meegemaakt als je geen zogende poes hebt gehad die gesteriliseerd werd.
Cone of shame is drama. Romper kan niet. Kittens die de tetten aanvallen helpen niet

Dat gezegd hebbende: nooit leuk je huisdier over te moeten leveren aan een ander en niet kunnen uitleggen dat dit tijdelijk ongemak voorbij gaat en de beste keuze is.
De dames die hier gesteriliseerd (feitelijk: gecastreerd ) werden draafden trouwens meestal dezelfde avond alweer rond. En springen lukte ook prima

Het was juist mijn kater die een avond en nacht nodig had om een beetje uit de narcose te komen. Die bleek extra gevoelig te zijn voor het gebruikte spul.

Helaas was de poes die ik had al zwanger nog voordat de dierenarts het verstandig vond haar al te laten ' helpen'.
Ook die poes was komen aanlopen, en had een enorme verlatingsangst. Als de deurbel ging (en zelfs als de telefoon maar ging) dan vluchtte ze direct onder het bed of onder de bank.
Maar als ik werd opgehaald om met mijn moeder/ of vader met de auto naar de dierenarts te gaan, was zo zo bang dat ze de reismand vol piste. Alleen al het idee dat ze niets en niemand vertrouwde dan mij, maakte het hard (wat jij wel herkend) om haar ergens achter te laten... doodsbang.
Maar toen kwam het goed met de sterilisatie. Daarna nog een paar keer met andere aandoeningen.
Tot ik haar iets voor Oud en Nieuw bracht, en haar op 2 januari weer kon ophalen.
GVD heeft zij iets van drie dagen alleen doorgebracht... voor ze overleed. Haar grootste nachtmerrie...

quote:

Op zondag 15 september 2019 12:38 schreef carebaer het volgende:
Onze poes en katertje zijn nu beiden 6,5 maand oud. Voor ongeveer 6 weken geleden hebben we de kater laten castreren. De poes is nog niks aan gedaan omdat we toch wel graag een nestje willen als ze een jaar of anderhalf is.

De kater is kwart siamees en heel eenkennig en aanhankelijk. Hij hoeft ook niet zo nodig naar buiten. Als ie buiten is en ik doe de achterdeur dicht zit ie binnen een minuut bij de deur te janken dat ie naar binnen wil. Weinig kopzorgen van dat beestje dus.

De poes is wat avontuurlijker ingesteld. Ik heb een gesloten tuin achterhuis (woon in de stad in een gemengde wijk van studenten, starters, gezinnen en sociale woningbouw), maar ze vindt wel een weg om uit de tuin te ontsnappen (klimt inmiddels gewoon de schutting over) en gaat dan op verkenning bij de achterburen in de tuinen. Als ik haar weer binnen heb, begint ze gelijk te janken dat ze weer naar buiten wil. Dat ze naar buiten wil vind ik op zich niet erg en goed dat ze het doet, maar ze is snel uit het zicht weg en dit zorgt voor twee problemen:

1. Ik ben bang dat er mensen zullen zijn die haar in huis laten en vervolgens houden. Achterdochtig? Ik hoor verschillende verhalen dat dat gebeurt in mijn wijk. Het is een pracht van een beestje, een lapjeskat met grijs, zwart, wit en bruin. Iedereen die haar gezien heeft vindt haar prachtig en het zou me dus niet verbazen dat er rotte appels tussen zitten die haar in huis nemen.

2. Ze is dus niet gesteriliseerd, maar waarschijnlijk wel al vruchtbaar. Ik ben bang dat ze bezwangerd wordt door een kater ergens uit de buurt. Dit wil ik absoluut nog niet, omdat ze pas net 6 maanden oud is.

De dierenarts heeft de poezenpil voorgesteld, maar als ik lees wat dat voor effecten heeft op lange termijn.... no thanks. Zijn er nog andere methoden om te voorkomen dat ze zwanger raakt?

Bestaat er iets van een GPS chip voor katten om te volgen waar ze zijn met een app?

Als ik die twee problemen weet te tackelen kan ze lekker buiten rondlopen.

Voor iedereen die mijn verhaal hierboven gelezen heeft of er op gereageerd heeft: We hebben de poes inmiddels laten steriliseren afgelopen maandag en ze loopt nu met chagrijnige kop met een rompertje rond Ik doe 'm zo af en toe even bij haar uit en dan is ze heel blij maar ze wil al gauw aan de wond likken dus doe ik 'm weer aan. Dus toch maar geen nestje, ook vooral omdat ik 5 dagen per week werk.

Over de kater heb ik ook wat meer ontdekt. Het is een kwart siamees, half boskat en kwart 'normaal'. Het is wel duidelijk dat ie het karakter van een siamees gekregen heeft zeg. Zeer aanhankelijk, veel vocaal zijn, jaloers gedrag, volgt je overal etc. Ik weet nog niet zo goed wat ik er van moet vinden eerlijk gezegd. Het is een geweldige lieve kat, maar soms iets té aanhankelijk en eigenwijs. Oja, hij ziet ook nergens de consequenties van in. Zo heb ik al twee keer een bloedende vinger overgehouden wanneer ik hem een snoepje gaf. Hij gaat met zijn poot en open nagels vrij fel naar mijn hand toe. De poes doet dat veel voorzichtiger en liever. Kan zoiets nog afnemen?

Senna zette in het begin ook zijn nagels in mijn vingers als hij het snoepje wou pakken.
Ik heb dat afgeleerd door telkens mijn hand weg te draaien, zodat hij er niet meer aan kon. En dan het snoepje opnieuw aanbieden terwijl ik hem zeg dat het zonder nagels moet anders geen snoep. Dat had al snel resultaat.

Hand stil houden, snoepje in gesloten hand. Dan kan hij gaan leren eerst rustig te snuffelen. Niet wegtrekken als ie uithaalt, je wil zijn jachtinstinct niet triggeren. Rustig wegdraaien wat rolstoelvandaal al zei, kan ook helpen. Je kan hem zelfs trucjes leren voor hij het snoepje krijgt

En vraagje over katten gedrag:

We hebben een main coon, een nogal eigennaardig beest, wat zijn eigen gang gaat. Het is een binnenkat. In de avond wilt hij wel op de bank zitten, maar alleen bij mijn partner, maar met een bepaalde afstand.

Verder zoekt hij geen toenadering.

Het is wel dat hij staat te mauwen als in de ochtend de wekker gaat. Zodra hij ons ziet rent hij weg en is de aandacht over. Soms laat hij zich voor je op ee grond vallen en wilt hij geaait worden, al is dat voor korte duur. (hij krijgt eten in de) en is hij flink aan het spinnen.

Als we een dagje weg zijn, zoals vandaag, dan ooit hij wel aandacht. Vooral mauwen, spinnen en achter je aan lopen. Maar niet echt fysiek.


Wat het gekke vooral is dat hij na zo'n dag veel gaat kotsen. Wel een keer of 5. Geen idee waarom...

Iemand die dit gedrag kan verklaren?

quote:

Op zondag 6 oktober 2019 22:33 schreef valentijn101 het volgende:

[..]

Klinkt als een typisch geval van “omdat kat” onze 3 zijn ook totaal verschillend. 1 zit het liefst op schoot, de ander wil absoluut niet op schoot maar wel tegen je aan zitten en nummer 3 is niet zo van het kriebelen en aaien, tenzij je het bed aan het verschonen bent. Dan wil ze aandacht, aaien, kopjes geven enz.

Het kotsen is misschien van de stress dat jullie weg waren?

Omdat kat?

Wij vermoeden dat het ook stress is. Of het missen.
Na een vakantie komt hij echt aandacht vragen bijvoorbeeld. Echt knuffelen enzo. Maar dan weer niet kortsen.

Het is nu 7,5 dag geleden dat de poes is gesteriliseerd. Het rompertje is ze echt spuugzat. Herstel volgens de dierenarts 10 dagen.

Wat is de ervaring van de mensen met gesteriliseerde kat? Een andere dierenarts gaf aan helemaal geen rompertje of kap mee te geven. Vrienden van me hebben hun poes ook laten steriliseren, maar nooit bescherming gegeven.

De wond ziet er goed uit. Ze likt er wel af en toe aan als ze wast (ik doe 'm 's avonds zo af en toe even de romper bij haar uit zodat ze even 'vrij' is..), maar bijt of kauwt er niet op. Verder zie ik een klein stukje hechting zitten.

Wat deden jullie na een sterilisatie?

quote:

Op maandag 7 oktober 2019 20:39 schreef carebaer het volgende:
Het is nu 7,5 dag geleden dat de poes is gesteriliseerd. Het rompertje is ze echt spuugzat. Herstel volgens de dierenarts 10 dagen.

Wat is de ervaring van de mensen met gesteriliseerde kat? Een andere dierenarts gaf aan helemaal geen rompertje of kap mee te geven. Vrienden van me hebben hun poes ook laten steriliseren, maar nooit bescherming gegeven.

De wond ziet er goed uit. Ze likt er wel af en toe aan als ze wast (ik doe 'm 's avonds zo af en toe even de romper bij haar uit zodat ze even 'vrij' is..), maar bijt of kauwt er niet op. Verder zie ik een klein stukje hechting zitten.

Wat deden jullie na een sterilisatie?

Hangt van de kat af. Als ze er niet aan zaten geen romper of kap. Als ze gingen likken was het jammer maar helaas. Maar ik kon het altijd wel goed aflaten als ik erbij was. Poes een beetje in de gaten houden en corrigeren. Want van een enkel likje gaat die hechting niet eruit.

quote:

Op zondag 6 oktober 2019 22:26 schreef hierissieweer het volgende:
En vraagje over katten gedrag:

We hebben een main coon, een nogal eigennaardig beest, wat zijn eigen gang gaat. Het is een binnenkat. In de avond wilt hij wel op de bank zitten, maar alleen bij mijn partner, maar met een bepaalde afstand.

Verder zoekt hij geen toenadering.

Het is wel dat hij staat te mauwen als in de ochtend de wekker gaat. Zodra hij ons ziet rent hij weg en is de aandacht over. Soms laat hij zich voor je op ee grond vallen en wilt hij geaait worden, al is dat voor korte duur. (hij krijgt eten in de) en is hij flink aan het spinnen.

Als we een dagje weg zijn, zoals vandaag, dan ooit hij wel aandacht. Vooral mauwen, spinnen en achter je aan lopen. Maar niet echt fysiek.

Wat het gekke vooral is dat hij na zo'n dag veel gaat kotsen. Wel een keer of 5. Geen idee waarom...

Iemand die dit gedrag kan verklaren?

een echte maine coone is ook niet te vergelijken met een normale huiskat

beest is wild

kan natuurlijk ook heel lief zijn, maar armje drukken ofzo, dat gaat niet met een echte mainecoon

ik zou je maar inlezen als ik jou was, een mainecoon is bijna een wild dier

quote:

Op maandag 7 oktober 2019 20:56 schreef christmastsunami het volgende:

[..]

een echte maine coone is ook niet te vergelijken met een normale huiskat

beest is wild

kan natuurlijk ook heel lief zijn, maar armje drukken ofzo, dat gaat niet met een echte mainecoon

ik zou je maar inlezen als ik jou was, een mainecoon is bijna een wild dier

Jij moet je inlezen want je post onzin.

quote:

Op maandag 7 oktober 2019 20:45 schreef Cat-astrophe het volgende:

[..]

Hangt van de kat af. Als ze er niet aan zaten geen romper of kap. Als ze gingen likken was het jammer maar helaas. Maar ik kon het altijd wel goed aflaten als ik erbij was. Poes een beetje in de gaten houden en corrigeren. Want van een enkel likje gaat die hechting niet eruit.

Het is inderdaad een enkele keer dat ze er over heen likt omdat ze de omgeving er om heen ook wast. Ik corrigeer dan haar kopje even.

Zelf was ik bang dat het misschien kon infecteren in verband met bacteriën uit haar bek. Maar goed, katten wassen altijd eventuele wonden met hun tong toch?

quote:

Op maandag 7 oktober 2019 21:07 schreef carebaer het volgende:

[..]

Het is inderdaad een enkele keer dat ze er over heen likt omdat ze de omgeving er om heen ook wast. Ik corrigeer dan haar kopje even.

Zelf was ik bang dat het misschien kon infecteren in verband met bacteriën uit haar bek. Maar goed, katten wassen altijd eventuele wonden met hun tong toch?

Het zijn niet alleen de bacteriën maar ook dat die ruwe tong een wond kan openhouden.
Likken = open wond = pijn en onrust = likken en zo is het cirkeltje rond.

Voor een eerste schoonmaak bij een vieze wond is schoonmaken met een tong beter dan niks. Maar bij een chirurgische wond is daar natuurlijk geen sprake van.

quote:

Op maandag 7 oktober 2019 21:01 schreef Cat-astrophe het volgende:

[..]

Jij moet je inlezen want je post onzin.

ik heb katten gehad en ook een maine coon, het is niet het zelfde
het gedrag is anders dan bij een normale huis tuin en keuken kat
en de verzorging ook

hier verderop staat er ook eentje uit het raam te kijken, ongeveer de hele dag, ik weet nu al dat ie alleen is, omdat mevrouw hem of haar niet onder controlle heeft
het is net of ik naar disney zit te kijken, zo onderschat, sorrie

je zou een ren, in een tuin kunnen maken als je die hebt, die maine coon klimt op een gegeven moment overal in om te ontsnappen,het is zielig om ze als huisdier te houden

quote:

Op maandag 7 oktober 2019 20:56 schreef christmastsunami het volgende:

[..]

een echte maine coone is ook niet te vergelijken met een normale huiskat

beest is wild

kan natuurlijk ook heel lief zijn, maar armje drukken ofzo, dat gaat niet met een echte mainecoon

ik zou je maar inlezen als ik jou was, een mainecoon is bijna een wild dier

Ze zijn zo suf als wat man.

quote:

Op maandag 7 oktober 2019 21:01 schreef Cat-astrophe het volgende:

[..]

Jij moet je inlezen want je post onzin.

Dat heb ik gedaan. Het is niet het typ dat meteen op je schoot springt. Maar wel graag bij je is.

Maar deze is zo ambivalent in wat hij wilt. Het is een beetje gekkig.

quote:

Op maandag 7 oktober 2019 20:39 schreef carebaer het volgende:
Het is nu 7,5 dag geleden dat de poes is gesteriliseerd. Het rompertje is ze echt spuugzat. Herstel volgens de dierenarts 10 dagen.

Wat is de ervaring van de mensen met gesteriliseerde kat? Een andere dierenarts gaf aan helemaal geen rompertje of kap mee te geven. Vrienden van me hebben hun poes ook laten steriliseren, maar nooit bescherming gegeven.

De wond ziet er goed uit. Ze likt er wel af en toe aan als ze wast (ik doe 'm 's avonds zo af en toe even de romper bij haar uit zodat ze even 'vrij' is..), maar bijt of kauwt er niet op. Verder zie ik een klein stukje hechting zitten.

Wat deden jullie na een sterilisatie?

Mijn katje had geen rompertje of kapje. Is toch goed genezen. Alleen idd af en toe afleiden als ze eraan ging zitten.

Onze vorige poes had 's nachts haar hechtingen los gebeten en die moest dus terug naar de DA voor nietjes en een lampenkap.
Volgende week wordt de kitten gesteriliseerd en ik vraag meteen een lampenkapje mee voor de nachten.

quote:

Op dinsdag 8 oktober 2019 09:14 schreef hierissieweer het volgende:

[..]

Dat heb ik gedaan. Het is niet het typ dat meteen op je schoot springt. Maar wel graag bij je is.

Maar deze is zo ambivalent in wat hij wilt. Het is een beetje gekkig.

Ik reageerde dan ook niet op jou maar op christmastsunami
Op zijn statement dat Maine Coons wilde katten zijn en in huis nauwelijks te handhaven.

Katten zijn katten en ieder exemplaar is anders. En die ambivalentie hoort er soms bij.

quote:

Op dinsdag 8 oktober 2019 09:30 schreef DonnaRush het volgende:
Onze vorige poes had 's nachts haar hechtingen los gebeten en die moest dus terug naar de DA voor nietjes en een lampenkap.
Volgende week wordt de kitten gesteriliseerd en ik vraag meteen een lampenkapje mee voor de nachten.

1x geprobeerd met iets anders zo'n kapje maar beest kon niet eens de kattenbak op

quote:

Op dinsdag 8 oktober 2019 09:45 schreef -Magica- het volgende:

[..]

1x geprobeerd met iets anders zo'n kapje maar beest kon niet eens de kattenbak op

Awwww, dat is wel sneu haha. Ik haal het deksel er dan maar even af.

Ik wil iig niet weer een poes moeten vasthouden terwijl ze haar buik vol nietjes drukken. Vond het echt zo zielig. Poes onderging het als een warrior kitty trouwens. Gaf geen kik!

Vandaag is onze poes gesteriliseerd, hier wel een een kap meegekregen, maar de poes vind het helemaal niks. Ideeën om het haar makkelijker te maken?

quote:

Op dinsdag 8 oktober 2019 17:45 schreef Poesje_Mauw77 het volgende:
Vandaag is onze poes gesteriliseerd, hier wel een een kap meegekregen, maar de poes vind het helemaal niks. Ideeën om het haar makkelijker te maken?

Het gaat haar wel wennen na een tweetal dagen

Mijn poes wende ook enigszins aan de romper. Inmiddels krijgt ze 'm alleen sinds vandaag zelf uit... Ze likt er niet aan en mocht morgen toch al af dus doe 'm niet weer aan.

quote:

Op dinsdag 8 oktober 2019 18:45 schreef carebaer het volgende:

[..]

Het gaat haar wel wennen na een tweetal dagen

Mijn poes wende ook enigszins aan de romper. Inmiddels krijgt ze 'm alleen sinds vandaag zelf uit... Ze likt er niet aan en mocht morgen toch al af dus doe 'm niet weer aan.

Ze lijkt toch weinig last te hebben van de operatie zelf, ze is nog niet een keer gaan liggen sinds ik haar opgehaald heb, loopt alleen maar rusteloos rond.

Onze poes heeft na de operatie thuis één keer geprobeerd flink aan de uiteindes van de hechtingen te trekken, heeft de blote buik daaromheen even schoongelikt en was er toen ook wel klaar mee.

De assistente vertelde ons er ook bij dat ze prima de wond schoon mocht likken, het ruikt toch naar dokter en moet weer even van haar zelf worden.
Alleen als ze echt eraan blijft likken/trekken moesten we weer even contact opnemen. Was niet nodig gelukkig.

quote:

Op woensdag 9 oktober 2019 11:38 schreef Scarlet_Dragonfly het volgende:
Onze poes heeft na de operatie thuis één keer geprobeerd flink aan de uiteindes van de hechtingen te trekken, heeft de blote buik daaromheen even schoongelikt en was er toen ook wel klaar mee.

De assistente vertelde ons er ook bij dat ze prima de wond schoon mocht likken, het ruikt toch naar dokter en moet weer even van haar zelf worden.
Alleen als ze echt eraan blijft likken/trekken moesten we weer even contact opnemen. Was niet nodig gelukkig.

Dat laatste is echt geen verstandig advies geweest van de assistente. Rondom de wond even schoonlikken is prima, maar direct de wond zelf schoonpoetsen geeft echt kans op infecties. (De mondholte, en dus ook tong, zit echt vol met bacteriën, en de tong heeft ruwe papillen waardoor de wond geïrriteerd kan raken.)

Ik weet dat het vaker niet dan wel tot echt gebeurd, maar ik heb wel gezien wat het kán veroorzaken. En de kans is zeker wel aanwezig.

Dus echt alert op zijn, zou mijn advies zijn. En bij twijfel: rompertje, kap of mooncollar. (Er zijn ook kappen/kragen die qua vorm wat fijner zijn, niet zo'n 'cone', maar meer een soort schijf, waardoor de dieren om zich heen kunnen kijken. Lijkt dus wel een beetje op een mooncollar)

Nou ze ligt nou rustig op de bank te slapen. Met onze hond hebben we meegemaakt dat het na het castreren ging ontsteken omdat hij eraan gelikt had. Dus de poes moet gewoon haar kap 10 dagen op om geen risico te lopen. Ze eet en ze drinkt goed, af en toe loopt ze wat rond. Ze voelde ook weer wat warmer.

quote:

Op woensdag 9 oktober 2019 11:52 schreef Poesje_Mauw77 het volgende:
Nou ze ligt nou rustig op de bank te slapen. Met onze hond hebben we meegemaakt dat het na het castreren ging ontsteken omdat hij eraan gelikt had. Dus de poes moet gewoon haar kap 10 dagen op om geen risico te lopen. Ze eet en ze drinkt goed, af en toe loopt ze wat rond. Ze voelde ook weer wat warmer.

Klinkt goed Fijn dat ze alles weer doet, dan gaat het herstel vaak best snel.

quote:

Op woensdag 9 oktober 2019 11:55 schreef Candaasje het volgende:

[..]

Klinkt goed Fijn dat ze alles weer doet, dan gaat het herstel vaak best snel.

Ik hoop het. Ze wil nog steeds naar buiten.

Gaat mijn alfa kater te ver?

Ik heb 4 katers en een gastkater die liever mijn bij verblijft als bij zijn baasjes.

Tevens heb ik een alfakater, die als hij chagrijnig is (en dat is hij wel vaker) dat chagrijn vaak nog wel meer als tien minuten met zich meedraagt. Dan is geen van mijn katers veilig voor hem. Soms is het hell & fury... zelfs de katers die zich onderdanig opstellen tegenover hem, moeten het ontgelden. Sowieso in welke staat mijn alfa katertje zich bevindt, lopen ze met een boog om hem heen.

En toch, 2 van de aangelopen katers hier hebben hier hun thuis gevonden. Hoe hard ze soms ook de sjaak zijn van de agressie van de enig geboren kater hier, ze willen hier blijven.
Ook de 4e kater die ik vorig jaar heb meegenomen na het overlijden van mijn ouders... is wel angstig voor de Alfa kater, maar hij wilde liever hier zijn (ondanks die agressieve Alfa kat).
En ook mijn eerste kat lijkt hier vrede mee te hebben, zelfs als hij wordt aangevallen door mijn Alfa kater.

Maar tegelijkertijd kwam ik er achter dat steeds meer van mijn katten ofwel op mijn bed overnachten... dan wel op zolder... terwijl het Alfa mannetje sliep op de begane grond.

En ja, meestal ben ik wel een expert op het gebied van mijn katten. En alles gaat goed... maar ik maak me ook zorgen!

Mijn alfamannetje is niet gecastreerd, ik weet dat dit soms wel kan helpen om ze minder agressief
te maken... maar dat dit niet zaligmakend is, heb ik ook meermaals gezien.

Gecastreerde buurtkatten die nog steeds (tot mijn jongste katertje in actie kwam) altijd de Alfa male bleven.
Mijn eerste kater lijkt wel revitalized, na jaren onderdanigheid. Hij is nu de 2e in rangorde.

Iemand een idee? En dan wel iemand met verstand of ervaring met katten.?
En a.u.b. alleen mensen met echte verstand van katten. Ik snap heel veel, maar niet alles!

Heb je sowieso de chago kater al eens laten onderzoeken?
Vaak als katten iets (zowel levenslang als later) onder de leden hebben kunnen ze erg afwijkend gedrag vertonen.

Altijd als er iets veranderd in huis of omgeving, zieke/zwakke kat, het overlijden van een kat kan de rangorde opnieuw veranderen.
En waarom laat je al je katers niet castreren dan? Wat zou dat voor nadelen kunnen geven waarom je het nog niet hebt gedaan?

quote:

Op donderdag 10 oktober 2019 07:02 schreef valentijn101 het volgende:

[..]

Ik vermoed dat er een kat in de omgeving was die boven jouw alfa stond en dat deze weggevallen is.
Hier in de buurt is laatst ook een kat overleden en ik merk dat er nu verschillen zijn. Er lopen katten door onze tuin die er vroeger niet kwamen. De tijden waarop mijn katten naar buiten gingen zijn ruimer geworden.

Waarom is jouw alfa niet gecastreerd?

De alfa kater die eerder boven mijn kater stond, was de schrik van de buurt. En deze kater heeft mijn (latere) Alfa kater toen hij nog jong was, regelmatig wat tikken verkocht toen mijn (latere) Alfa kater nog geen jaar oud was.
Maar die kater leeft nog. Maar mijn (inmiddels alfa katertje) heeft zich omhoog gevochten. Eerst thuis, maar hij lijkt (en ja, dit zeg ik met nadruk omdat het er zo op lijkt) zich bekwaamd te hebben in de Capoeira (de Braziliaanse vechtdans). Haha, jij is soms helemaal gek... hij slaat met zijn voorpoten (uit elkaar) keihard op de grond, terwijl hij dichterbij komt aan zijn tegenstander. Die intimidatie werkt goed voor hem... en daarna slaat hij (terwijl de andere katten even niet weten waar ze het zoeken moeten) ze ook zo nu en dan nog plukken haar uit hun lichaam.
Daar blijft het meestal bij, tot die andere katten terug vechten; nou dan kunnen ze het krijgen ook.

Dan lijkt mijn Alfa katertje ook echt te willen vechten tot het einde. Mijn eigen andere katers trekken zich meestal wel terug, ontwijken het gevecht. Maar de voor het oorspronkelijk Alfa mannetje van de buurt, die vocht natuurlijk terug. Die kater woont (schuin tegenover mij)... een schat van een kater, maar niet tegen zijn soortgenoten.

Maar toen mijn alfa kater er klaar voor was (zo rond zijn 3e jaar) sloeg meneer zo hysterisch om zich heen... dat de buurkat na 2 gevechten moest afdruipen.
Ja natuurlijk was ik trots op mijn kater hahaha. Maar nu zit ik met een alfa kater die ook na een gevecht (of na een kwade bui) zijn woede nog niet kan loslaten. Dan slaat hij er overal op los, tegen andere katten. En soms zit zijn woede zo diep dat hij zelfs tegen mij slist en blaast.
Niet dat hij het echt aandurft om met mij te vechten (ik ben tenslotte de hand die hem voedt)... en dat beseft hij blijkbaar ook.

Maar ik maak me wel zorgen over mijn andere katten.
Ja hem castreren lijkt een goed idee omwille van mijn andere katten... maar aan de andere kant, kan meneer wel een goede "lijfwacht" voor mijn katten zijn, als hij vijandige katten wegjaagt.

Maar de vorige Alfa leeft nog steeds, hij komt nog steeds graag in mijn tuin, en ik verwelkom hem ook nog steeds graag. Die vorige Alfa blijft doorgaans ook van al mijn katers af... onderdanig of niet!

Ja soms wil ik mijn Alfa kater castreren, omwille van mijn 3 andere katers... maar tegelijkertijd beschermt hij (zonder het te weten) ook mijn andere katten.

Zo dubbel is mijn vraag dus.

quote:

Op donderdag 10 oktober 2019 12:27 schreef deadly_kiss het volgende:
Heb je sowieso de chago kater al eens laten onderzoeken?
Vaak als katten iets (zowel levenslang als later) onder de leden hebben kunnen ze erg afwijkend gedrag vertonen.

Altijd als er iets veranderd in huis of omgeving, zieke/zwakke kat, het overlijden van een kat kan de rangorde opnieuw veranderen.
En waarom laat je al je katers niet castreren dan? Wat zou dat voor nadelen kunnen geven waarom je het nog niet hebt gedaan?

Goede vraag, zijn moeder stierf bijna 2 jaar geleden aan gezwellen in haar buik.
Dus ja, zijn moeder is op 2 januari 2017 overleden, maar zijn moedertje had al afstand van hem gedaan... terwijl ze in het zelfde huis woonden.
De rangorde was al ver daarvoor bepaald. Moederpoes kon hem niet meer aan.

En waarom heb ik hem niet laten castreren, een goede vraag!
Dat zou ik gedaan hebben, als zijn moeder niet minimaal door 7 ongecastreerde katers was gedekt (of minimaal in hun belangstelling stond).

Ja ik heb de poes wel gesteriliseerd, maar als in de buurt wel vele kater niet gecastreerd zijn... dan is deze castratie als paarlen voor de zwijnen.
Ik heb mijn eerste kater gecastreerd, ik heb moederpoes ook gesteriliseerd. Maar als ik dan merk dat er nog vele katers niet gecastreerd zijn... wat helpt het mij dan nog, om mijn katers wel te steriliseren?

Natuurlijk wil ik daar wel aan meewerken, maar als de niet gecastreerde katten rijen dik aan een poes opdringen, dan weet ik als iemand (met destijds een minimum inkomen) ik hier geen verschil in kan maken.
Als er niet meer dan 2 of 3 geile katers waren... misschien had ik dan later wel mijn overige katers laten castreren. Maar op dat moment leefde ik onder het sociaal minimum.
En als zelf degenen met het geld daarvoor geen cent uitgeven aan castratie... ja, dan kies ik toch echt voor eten voor mij en mijn katten, dan om een castratie te doen, die mensen die wel een auto bezitten niet doen.

Ik wilde wel, maar als mensen met meer geld dit verdomden... waarom zou ik dan met mijn beperkte budget (voor o.a. mijn eigen eten... en dat voor mijn katten) dan wel aan castratie besteden, daar waar mensen met geld, hier niets aan besteden. Moet ik die hufters dan ook nog onderhouden!??