Knappe kindjes! Zowel bollie als mini-tot. Die van ons heeft ook zo'n megabos haar, echt zo tof is dat

Kale kindjes zijn ook knap hoor, maar haartjes
Ik heb advies nodig, geloof ik:
Prul slaapt overdag redelijk in haar bed. We kunnen haar wakker wegleggen en ze valt dan - soms met een paar minuutjes jengelen - zelf in slaap. 's Avonds is het een ander verhaal. Tot nu toe voedde ik haar - na de groentehap, bij de eerste vermoeidheidssignalen - altijd in slaap en dan legde ik haar weg. Ze lag dan meestal tussen half zeven en half acht in bed, afhankelijk van wanneer ze nog een slaapje gedaan had en wanneer ze dus moe werd.
Ze sliep dan tot ongeveer 23 en dan voedde ik weer en legde haar weer slapend weg en dan nog 2-3 keer tot ze rond 7 uur echt wakker was. Veel voedingen dus, maar wel een tevreden slapende baby tussendoor. Tandjesleed en oorontstekingen enzo (en de absolute kutnachten die daarbij horen) laat ik dan even buiten beschouwing.
De laatste weken gaat het echter eerder zo:
Groentehap, vermoeidheidssignaaltjes: pyjama en slaapzak aan, licht uit, voeding in de stoel op de babykamer.... en krijsen. Overstrekken, boos worden, niet meer willen eten, maar ook geen fiep meer willen, steeds rechtop op schoot gaan zitten, om zich heen slaan. Het lijkt geen verdriet, maar 'boosheid'

We hebben haar de laatste dagen dan toch maar in bed gelegd en even gekalmeerd en gesust en dan is ze ook weer prima te kalmeren, maar zodra we weglopen, is het einde zoek. Prul heeft dan geen tranen ofzo, maar gaat liggen gillen, rollen, kruipen, met haar hoofd tegen het bed bonken

Uiteindelijk raakt ze natuurlijk wel weer overstuur.
Gisteren was het zo dat mijn man een heel blije, slaperige baby had zolang hij niet in de buurt van haar bed kwam. Op de trap zitten was goed, beneden in de box was goed, maar de drempel van haar kamer over: krijsen. Uiteindelijk is ze na 1,5 uur gedoe beneden op de arm in slaap gevallen en heeft mijn man haar slapend in bed gelegd. Ze kwam vervolgens nog voor 2 voedingen en die gingen op zich wel prima.
We hebben veel al geprobeerd: steeds even terug gaan om te troosten, er naast blijven zitten, op schoot nemen, wiegen, rondjes lopen, zachtjes zingen, dentinox, paracetamol... zelfs een paar minuutjes (max 4-5 minuten en alleen als het de goede kant op gaat) maar gewoon even negeren, maar niks helpt.
Soms valt prul wel aan de borst in slaap, maar dan wordt ze na een half uur tot drie kwartier steevast krijsend wakker. En dan begint hetzelfde probleem opnieuw.
Zie ik iets over het hoofd? We hebben niet het idee dat ze pijn heeft (dan zou ze immers beneden ook door huilen én dat huiltje klinkt anders), maar dat ze misschien gewoon niet alleen wil zijn? Maar ook als ik haar bij mij in bed leg, is het gedoe.