Gemengd buitenlands gezin

quote:

Op vrijdag 14 juni 2019 14:57 schreef InsomniaCoins het volgende:
Die happy families op vakantie zijn natuurlijk normaal gesproken helemaal niet zo happy. Dat daar je kinderwens op gebaseerd is komt nogal naief over.

Ik zou die kinderwens even laten rusten en focussen op het nieuwe gezinslid, eerst kijken of het überhaupt wel de moeder van jouw kinderen kan zijn. Kan natuurlijk tegenvallen. Ze kan namelijk wel warm overkomen tijdens jullie bezoekjes in Thailand maar je weet niet in wat voor vreselijk persoon ze kan veranderen als ze 24/7 voor het kind moet zorgen zonder haar familie die kan bijspringen.

Mijn ervaringen met stiefkinderen zijn gemixt, leuke tijden en ook veel minder leuke tijden. Het probleem is dat als er spanning is jij niet de ouder bent en de relatie veel moeilijker te herstellen is.
Je wil geen spanningen creëren maar je wil ook niet dat er over jou of je partner heen wordt gelopen. Het is een lastig pakket. Het kan natuurlijk allemaal meevallen, ik hoop het voor je.

Natuurlijk weet ik ook wel dat het niet altijd happy families zijn. Ik ben docent op het mbo en ik zie bijna dagelijks de shitholes waar sommige studenten in zitten; armoede, verslavingen, mishandelingen, noem het maar op. Dan zijn vakanties natuurlijk een escape from reality. Feit blijft dat door die gezinnen daar zo te zien bij ons ook de vader-/moedergevoelens gekomen zijn, ongeacht hun achtergrond.

Ze staat er natuurlijk niet alleen voor als hij straks (27 juli overigens) hier is. Mijn familie zal ook bijspringen, als dat gewenst is. Mijn vader is bovendien gek op hem, hij heeft het er wekelijks over en volgens mij hij ook op mijn vader.

quote:

Op vrijdag 14 juni 2019 21:27 schreef deedeetee het volgende:
Het hoeft allemaal niet zo'n probleem te gaan worden hoor. Taal pikken kinderen gemakkelijk op. Je zult wel terdege rekening moeten houden met de heel andere cultuur waar hij in is opgegroeid. Maar daar zul je inmiddels wel t een en ander van mee gekregen hebben van je vrouw.

Is hij het enige kleinkind bij zijn grootouders thuis ? Of wonen er nog meer kinderen, neefjes of nichtjes ? Dat kan namelijk wel verschil maken, hoewel opgroeien als enig kind hem mss juist naar gezelschap doet verlangen. Het kan alle kanten op gaan hoor.
Gun hem de tijd om hier te wennen en gooi er dan eens een balletje over op. Niet meteen heel serieus maar gewoon eens om te polsen hoe hij t zou vinden om grote broer te worden.

Hij is enig kleinkind, maar voor de rest is het een komen en gaan van neefjes, nichtjes en andere familie/vrienden in het huishouden daar. De 'vaders' zitten daar dan de hele dag een beetje bier of goedkope whisky te zuipen en de 'moeders' te roddelen en eten te koken. Verschrikkelijke levensstijl, maargoed.

[ Bericht 4% gewijzigd door DjVero op 01-07-2019 13:45:03 ]

Hij is nu bijna een maand bij ons en het valt me 110% mee. Voor diegene die het interessant vinden, hieronder een kort verslagje.

Wat een ontzettend lief en makkelijk jochie is hij. En wat is hij goed opgevoed door zijn opa en oma. Hij maakt uit zichzelf zijn bed op iedere ochtend, ruimt zijn speelgoed op als hij er klaar mee is, gaat zonder dat wij wat hoeven te zeggen tussen 9 en half 10 naar bed, vraagt nergens om, begrijpt de waarde van geld - hij vraagt vaak hoe duur iets is en rekent het dan om naar de Thaise baht - en luistert extreem goed. Hij doet alles wat moeders tegen hem zegt en ook naar mij luistert hij ("binnen niet voetballen!"). Als zijn moeder hem toespreekt, wat twee keer is gebeurd tot nu - één keer vanwege bord leeg eten en één keer vanwege een leugen wat betreft de Playstation (hij had gegamed toen hij alleen thuis was, maar tegen zijn moeder gezegd dat hij alleen Netflix had gekeken, toen ik 's avonds het ding aanslingerde, zag ik dat hij zelf de Playstation had opgestart (was de eerste week) doordat hij een trofee had behaald en zei ik: "hey wat knap dat hij dat al zelf kan" waarop mijn vrouw zei: "nee hoor, hij heeft tv gekeken", vervolgens kwam ik erachter dat hij mijn spel weer terug in de Playstation had gestopt toen hij klaar was, buitengewoon slim - dan moet hij huilen omdat hij haar niet teleur wil stellen. Hij is niet bij ons weg te slaan; hij heeft volgens mij nog nooit alleen, behalve met slapen, op zijn slaapkamer gezeten.

Hij weet zijn weg al te vinden met Netflix, Playstation (FIFA, Trackmania) en hij heeft een tablet van mijn ouders gekregen waar hij zich ook de nodige uurtjes mee vermaakt. 's Ochtends staat hij namelijk rond 7 uur op en slingert Netflix aan (nota bene op laag volume, zodat wij uit kunnen slapen). Hij voetbalt ook graag buiten, maar het vriendjes maken gaat logischerwijs nog niet zo goed. Vaak is hij binnen een kwartier weer terug, ook omdat hij het te koud vindt. Gisteren heb ik hem ingeschreven bij een voetbalclub, dus even afwachten tot het nieuwe voetbalseizoen begint. Vooralsnog ga ik af en toe met hem mee, dan heb ik iig weer een legit reden om op een voetbalveldje te staan, zoals vroegâh.

Hij mist zijn opa en oma daar niet ("te druk om ze te missen" haha). Hij gaat met iedereen in mijn vrienden- en kennissengroep gemakkelijk mee, ook al is zijn moeder niet bij hem. Af en toe heeft hij wat kortsluiting, want dan hij is langere tijd aan het rennen en uitdagen, of dat nou bij mij is, bij mijn vrienden of de kat, maargoed, als dat het enige is. Straks gaat hij naar school waar hij veertig weken lang Nederlands taalonderwijs krijgt, dus ik ben erg benieuwd hoe dat gaat. Uiteraard komt ook de puberteit nog, maar ik heb er vertrouwen in dat dit helemaal goed gaat komen. We hebben nauwelijks omkijken naar hem.

[ Bericht 2% gewijzigd door DjVero op 14-08-2019 19:41:57 ]

quote:

Op woensdag 14 augustus 2019 22:17 schreef praadje het volgende:
Wat ontzettend leuk dat je een update komt geven en wat klinkt het allemaal super. Ik ben echt blij voor jullie dat het zo lekker loopt en dat hij schijnbaar geen heimwee heeft en jou blijkbaar respecteert en accepteert.

Vooral dat laatste inderdaad. Nooit verwacht dat hij al meteen vanaf het begin naar mij zou luisteren. Überhaupt dat hij hier zich zo goed staande kan houden. Alleen de uitleg waarom iets wel of niet mag, of uitleg voor wat dan ook, zal mijn vrouw nog moeten doen. Google Translate (van NL-->THAI en andersom) geeft lang niet altijd accurate vertalingen, maar we kunnen er allebei om lachen.

quote:

Op maandag 26 juli 2021 00:49 schreef MaJo het volgende:
Vanwaar deze kick @:halcon?

Ik ben trouwens wel benieuwd naar een update van @:DJVero

Excuus, zijn een paar daagjes weg geweest.
Het gaat eigenlijk prima; hij is wel een typische puber geworden bleek uit OUD (:+). Het bed opmaken en alle andere dingen die ik hierboven ergens had beschreven zijn inmiddels achter de rug helaas haha. Met als pluspuntje dat hij over het algemeen dingen doet die hij moet doen zonder te morren. Dat moet je alleen wel honderd keer per dag benoemen zucht.

Qua taal heeft hij spreekvaardigheid voortreffelijk opgepakt. Misschien iets te goed, want hij lult nu ook mij de oren van m'n kop, tot groot genoegen van z'n moeder. Lezen en schrijven blijven echter ver achter. In Thailand liep hij al niet voorop daarmee, dus in een andere taal is dat nog eens extra lastig natuurlijk. Daar komt ook nog eens bij dat wij hem echt aan moeten zetten tot het lezen van iets. Zo zit hij geregeld vast in de PS-games die hij speelt en waarom? Omdat hij niet heeft gelezen wat hij moet doen. Dan denk je een mooi bruggetje te slaan waarom lezen belangrijk is - en dat snapt hij natuurlijk volkomen - maar de volgende dag is het weer raak.

Wat school betreft hebben we nog nooit problemen gehad. Daar doet hij erg zijn best voor. Zo vroegen we eens waar hij school het leukst vond en dat was hier, Nederland, "omdat je hier niet geslagen wordt door de juf of meester als je iets verkeerds hebt gedaan"...
Na de zomer gaat hij naar de middelbare.

Zijn er ook nadelen? Jazeker. Ik houd ervan om soms alleen te zijn of in het weekend de deur uit te gaan. Daar heeft hij last van.
Waar ik me enigszins zorgen over maak is dat hij in de afgelopen twee jaar eigenlijk geen vriendjes heeft gemaakt. Ik hoop echt dat hij na de zomer, in een nieuwe klas, op een nieuwe school, dat echt op gaat pakken en zich minder vast gaat klampen aan ons of de spelletjes op zijn telefoon. Gelukkig wordt hij ook weer niet gepest of zo.