GC General Chat
Hier kun je praten over van alles en nog wat. Eigenlijk alles wat niet in een van de andere rubrieken thuishoort.
Sommige dingen klinken mij bekend in de oren, en anderen totaal niet.
Knap dat je hebt kunnen doen, mij zou zoiets niet goed doen.
Vragen:
Wordt je nooit opstandig daar? Van alle strakheid, discipline?
Hoe luisteren ze naar klachten, nemen ze de cliënt serieus?
Heb je wel eens agressie daar gezien? Zo ja: Wat gebeurde er tijdens en na agressieve conflicten?
Mocht een cliënt niet mee willen werken, wat gebeurde er dan?
Zaten er ook mensen langer dan 3 maanden?
Hoe dachten ze over alcohol, medicatie en drugs?
Knap dat je hebt kunnen doen, mij zou zoiets niet goed doen.
Vragen:
Wordt je nooit opstandig daar? Van alle strakheid, discipline?
Hoe luisteren ze naar klachten, nemen ze de cliënt serieus?
Heb je wel eens agressie daar gezien? Zo ja: Wat gebeurde er tijdens en na agressieve conflicten?
Mocht een cliënt niet mee willen werken, wat gebeurde er dan?
Zaten er ook mensen langer dan 3 maanden?
Hoe dachten ze over alcohol, medicatie en drugs?
Twiddel
Nee, daar had ik eigenlijk allemaal niet zo'n last van. Rationeel gezien kon ik allemaal heel goed bedenken dat mijn gedrag niet normaal was en dat lang niet iedereen dat heeft. Het was eerder zo dat ik jaloers kon kijken naar mensen zonder problemen. Ook die diepe openheid vond ik niet zo'n probleem. Ik was bijvoorbeeld zonder werk naar binnen gegaan en had erna vrij snel weer een baan maar mijn collega's daar weten van niks. Dat vind ik ook helemaal geen probleem, het gaat ze wat mij betreft niks aan. De mensen waarmee ik open wil zijn daar kan ik het mee en daarbuiten gaat het wat mij betreft niemand iets aan.quote:Op vrijdag 5 april 2019 20:47 schreef UltraR het volgende:
Je leeft dan dus 3 maanden lang vrijwel continue met psychologen in hun professionele context enerzijds en mensen met toch wel serieuze mentale problematiek anderzijds.
Hoe was dat voor je? En deed dat niet iets met je beeld van de gemiddelde mens, als in dat je het erop gaat lijken dat dergelijke problematiek de norm is? Dus dat je toen je weer buiten was eraan moest wennen dat er ook een heleboel mensen zijn zonder dergelijke problematiek, wiens leven eigenlijk wel soepeltjes loopt en met wie je niet zo'n diepe openheid zult hebben als met je therapiegenoten?
Alleen toen ik voor het eerst weer ging daten na de therapie vond ik het wel heel lastig wat ik ermee moest.
De methode was transactionele analyse. De therapieën die ik deed bestonden uit groepsgesprekken, boogschieten, sporten en beeldende therapie.quote:Op vrijdag 5 april 2019 23:11 schreef isax het volgende:
niet alles gelezen.
-weg-
welke vorm van therapie volgde je?
Voor de eerste vraag zie hier bovenquote:
Welke soorten therapie had je allemaal?
En had je psychotherapeuten of psychologen?
Voor de tweede vraag: een mix van psychotherapeuten, sociotherapeuten, psychologen en een psychiater.
Op die moment vooral blijheid, omdat ik dit topic leuk vind om te doenquote:
Vooral in het begin was ik best opstandig ja. Je zat in zo'n strak keurslijf, achter elk onschuldig grapje werd iets gezocht.. Dat was wel heel lastig. Er zat iemand anders in mijn groep die datzelfde had, dus daar kon ik af en toe wel wel even stoom bij afblazen en andersom.quote:
Sommige dingen klinken mij bekend in de oren, en anderen totaal niet.
Knap dat je hebt kunnen doen, mij zou zoiets niet goed doen.
Vragen:
Wordt je nooit opstandig daar? Van alle strakheid, discipline?
Hoe luisteren ze naar klachten, nemen ze de cliënt serieus?
Heb je wel eens agressie daar gezien? Zo ja: Wat gebeurde er tijdens en na agressieve conflicten?
Mocht een cliënt niet mee willen werken, wat gebeurde er dan?
Zaten er ook mensen langer dan 3 maanden?
Hoe dachten ze over alcohol, medicatie en drugs?
Maar ze nemen iedereen wel heel serieus hoor. Wat dat betreft is geen klacht gek genoeg.
Agressie heb ik gelukkig niet meegemaakt. Zoals ik ergens eerder al zei was iedereen eigenlijk heel gewoon, er zaten geen mensen met rare kronkels oid.
Het blijft een vrijwillige opname. Als iemand niet wil meewerken, dan wordt er over gepraat, maar als puntje bij paaltje komt en diegene wil weg dan kan je hem niet tegenhouden.
Qua alcohol en drugs, ze hadden liever niet dat je dat gebruikte tijdens de behandeling. Op het terrein was het sowieso verboden uiteraard, maar in die weekenden was de afspraak dat je het niet zou gebruiken. Uiteraard kon het niet verboden worden, dus een regel kan je het niet noemen, maar als je iets gebruikte dan werd er wel over gepraat uiteraard (als je het toegaf dan!). Ikzelf heb gedurende die 3 maanden geen druppel alcohol gedronken (drugs heb ik sowieso nog nooit van m'n leven gebruikt), maar er zijn mensen geweest die in zo'n weekend 1 of 2 biertjes op hadden en dat was dan wel altijd een reden om verder te vragen. Overigens heb ik op de dag van ontslag een dikke fles champagne gekocht en die dezelfde dag nog soldaat gemaakt
Roken was geen probleem. Er waren in mijn groep ook rokers die wilden stoppen maar die werden zelfs aangeraden dat niet tijdens de behandeling te doen naar daarna pas daaraan te beginnen.
Qua medicatie, er was een psychiater aanwezig. Die kon je medicatie voorschrijven voor psychologische klachten. De voorkeur was echter om dat niet te doen en ook bestaande medicatie af te bouwen. Ikzelf had geen antidepressiva oid, alleen medicatie voor mijn astma (en pillen voor vitamine D kreeg ik daar want volgens de bloedtest had ik er te weinig van). Dat soort dingen moest je op de eerste dag allemaal afstaan. Elke dinsdagavond moest je vervolgens langs de medische dienst en kreeg je een hoeveelheid medicatie mee waar je precies 1 week mee kon doen.
Dit account is speciaal voor mensen die meedoen met vraag wat je wil.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
ik denk dat ik weet waar je gezeten hebt. Ik weet zelfs de locatie.Ik heb daar nml ook gezeten, 13 jaar geleden op de jeugdafdeling.
4 groepen van 10jongeren
Ik zat er 12 maanden volledig intern, muv 3 weekenden per maand
Op anoniem
Ik neem aan dat je op het moment dat je je astma medicatie inlevert, wel meteen weer de medicatie meekrijgt, al is het een mindere voorraad?quote:
De voorkeur was echter om dat niet te doen en ook bestaande medicatie af te bouwen. Ikzelf had geen antidepressiva oid, alleen medicatie voor mijn astma (en pillen voor vitamine D kreeg ik daar want volgens de bloedtest had ik er te weinig van). Dat soort dingen moest je op de eerste dag allemaal afstaan. Elke dinsdagavond moest je vervolgens langs de medische dienst en kreeg je een hoeveelheid medicatie mee waar je precies 1 week mee kon doen.
Dare to unleash my rage..
That's my secret Captain... I'm always angry...
There's nothing like a trail of blood, to find your way back home.
That's my secret Captain... I'm always angry...
There's nothing like a trail of blood, to find your way back home.
Als ik het goed begrijp (heb nog niet alles door kunnen lezen), ben je vrijwillig naar de kliniek gegaan en 3 maanden interne behandeling gehad, maar wel met een duidelijke, door een psycholoog/psychiater gestelde diagnose?
Is het wel eens voorgekomen dat ze bij iemand dachten: misschien is verplichte opname wel beter?
Is het wel eens voorgekomen dat ze bij iemand dachten: misschien is verplichte opname wel beter?
Dare to unleash my rage..
That's my secret Captain... I'm always angry...
There's nothing like a trail of blood, to find your way back home.
That's my secret Captain... I'm always angry...
There's nothing like a trail of blood, to find your way back home.
Dat zou goed kunnen, die afdeling is er ook!quote:
Ik heb daar nml ook gezeten, 13 jaar geleden op de jeugdafdeling.
4 groepen van 10jongeren
Ik zat er 12 maanden volledig intern, muv 3 weekenden per maand
Zeker, je kreeg genoeg mee tot aan het eerste "medicijnmoment"quote:
[..]
Ik neem aan dat je op het moment dat je je astma medicatie inlevert, wel meteen weer de medicatie meekrijgt, al is het een mindere voorraad?
Precies dat eerste inderdaad!quote:
Als ik het goed begrijp (heb nog niet alles door kunnen lezen), ben je vrijwillig naar de kliniek gegaan en 3 maanden interne behandeling gehad, maar wel met een duidelijke, door een psycholoog/psychiater gestelde diagnose?
Is het wel eens voorgekomen dat ze bij iemand dachten: misschien is verplichte opname wel beter?
Wat betreft dat tweede, een opname verplichten is gewoon niet mogelijk (ja, bij veroordeelde criminelen..). Het kan zeer sterk geadviseerd worden, maar verplichten is gewoonweg niet mogelijk.
Dit account is speciaal voor mensen die meedoen met vraag wat je wil.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
Dit is wel een beetje een "als/stel/dan" vraag, maar heb je daar mensen meegemaakt waarvan je denkt: Misschien zou verplichte opname wel beter zijn?quote:
Wat betreft dat tweede, een opname verplichten is gewoon niet mogelijk (ja, bij veroordeelde criminelen..). Het kan zeer sterk geadviseerd worden, maar verplichten is gewoonweg niet mogelijk.
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.Dare to unleash my rage..
That's my secret Captain... I'm always angry...
There's nothing like a trail of blood, to find your way back home.
Dank voor je antwoord!quote:
[..]
Nee, daar had ik eigenlijk allemaal niet zo'n last van. Rationeel gezien kon ik allemaal heel goed bedenken dat mijn gedrag niet normaal was en dat lang niet iedereen dat heeft. Het was eerder zo dat ik jaloers kon kijken naar mensen zonder problemen. Ook die diepe openheid vond ik niet zo'n probleem. Ik was bijvoorbeeld zonder werk naar binnen gegaan en had erna vrij snel weer een baan maar mijn collega's daar weten van niks. Dat vind ik ook helemaal geen probleem, het gaat ze wat mij betreft niks aan. De mensen waarmee ik open wil zijn daar kan ik het mee en daarbuiten gaat het wat mij betreft niemand iets aan.
Alleen toen ik voor het eerst weer ging daten na de therapie vond ik het wel heel lastig wat ik ermee moest.
Zou je over dat daten wat meer willen vertellen? Hoe je daarmee bent omgegaan, hoe dat is gelopen tot dusver?
Religion taking credit for morality and ethics is like Justin Bieber taking credit for the creation of music.
Dit topic gaat over deze persoon zelf die ook duidelijk aangeeft het niet over groepsgenoten te willen hebben. Lijkt me dus een nogal ongepaste vraag waarvan ik totaal het nut niet zie anders dan indiscrete nieuwsgierigheid.quote:
Omschrijf de raarste/opvallendste personen die daar met jou waren opgenomen.
Religion taking credit for morality and ethics is like Justin Bieber taking credit for the creation of music.
quote:
[..]
Dit is wel een beetje een "als/stel/dan" vraag, maar heb je daar mensen meegemaakt waarvan je denkt: Misschien zou verplichte opname wel beter zijn?Ik vind het moeilijk om daar antwoord op te geven eerlijk gezegd. Ik denk dat gedwongen opname over het algemeen averechts zou werken. Het slagen van een therapie is maar van 1 ding afhankelijk en dat is hoe graag jij zelf wil.SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
Voor wat betreft je spoiler:SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.Ik had me in eerste instantie dus aangemeld omdat ik merkte dat ik bepaald gedrag ook vertoonde vanaf het allereerste moment dat ik mijn toenmalige vriendin ontmoette. Zij heeft de relatie echter uitgemaakt een paar maanden voordat ik intern ging.quote:
[..]
Dank voor je antwoord!
Zou je over dat daten wat meer willen vertellen? Hoe je daarmee bent omgegaan, hoe dat is gelopen tot dusver?
Na de behandeling heb ik iets van anderhalf jaar niet gedate, aangezien ik daar totaal geen behoefte aan had. Toen ik doe behoefte weer kreeg heb ik met 2 dames kort na elkaar gedate en dat was dus wel heel moeilijk voor me.
Zoals ik al zei vind ik niet dat mensen als collega's er iets mee te maken hebben en die weten het dus ook niet van me. Alleen vind ik dat een potentiële levenspartner zoiets wél zou moeten weten uiteraard. Maar dan weer de vraag: wanneer vertel je dat? Niet casual tijdens de eerste date bijvoorbeeld...
Dame 1 waar ik toen mee gedate heb lag tijdens de eerste date al in m'n bed
Dame 2 is mijn huidige vriendin, daar liep het zo dat ik me zo op m'n gemak voelde dat ik het op de allereerste date allemaal verteld heb. Daarvoor gold dus eigenlijk het tegenovergestelde van dame 1, hoe zij daarop reageerde is DE reden dat ik definitief besloot haar leuk te vindenDank, dit dus. Er is een grote mate van geheimhouding afgesproken met de kliniek, die ik niet wil schenden. Dat ik over mezelf wil vertellen is mijn eigen keuze, andere van mijn groepsleden hebben die keuze niet.quote:
[..]
Dit topic gaat over deze persoon zelf die ook duidelijk aangeeft het niet over groepsgenoten te willen hebben. Lijkt me dus een nogal ongepaste vraag waarvan ik totaal het nut niet zie anders dan indiscrete nieuwsgierigheid.Dit account is speciaal voor mensen die meedoen met vraag wat je wil.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
Ik heb zelf 1 jaar in een kliniek gezeten.
Gericht op persoonlijkheidsstoornissen.
Zie wel enkele gelijkenissen
Gelukkig hadden wij 8.00 ontbijt. Vanaf 8.30 therapie tot aan 16.30. Daarna gezamelijk eten en dan was de therapie dag om. Uiteraard alles wat op de afdeling gebeurde kwam toch wel terug in therapie, maar je was vrij om te gaan en staan waar je wilde.
In de weekenden was je thuis.
Maar ik heb juist bizarre dingen meegemaakt hoor. Dingen die wat privacy gevoelig zijn maar denk aan : automutilatie, eetstoornisgedrag, suicidepogingen, psychoses etc.
En toch zat iedereen er ook vrijwillig. Je moest zelfs een motivatiebrief als aanmelding schrijven.
Ik ben wel blij dat ik 1 jaar kreeg (was vast geen keuze in). Ik had in 3 maanden niks kunnen bereiken. Gelukkig voor jou jij wel !
Gericht op persoonlijkheidsstoornissen.
Zie wel enkele gelijkenissen
Gelukkig hadden wij 8.00 ontbijt. Vanaf 8.30 therapie tot aan 16.30. Daarna gezamelijk eten en dan was de therapie dag om. Uiteraard alles wat op de afdeling gebeurde kwam toch wel terug in therapie, maar je was vrij om te gaan en staan waar je wilde.
In de weekenden was je thuis.
Maar ik heb juist bizarre dingen meegemaakt hoor. Dingen die wat privacy gevoelig zijn maar denk aan : automutilatie, eetstoornisgedrag, suicidepogingen, psychoses etc.
En toch zat iedereen er ook vrijwillig. Je moest zelfs een motivatiebrief als aanmelding schrijven.
Ik ben wel blij dat ik 1 jaar kreeg (was vast geen keuze in). Ik had in 3 maanden niks kunnen bereiken. Gelukkig voor jou jij wel !
"Although the world is full of suffering, it is also full of overcoming it."
quote:
[..]
Voor wat betreft je spoiler:SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.Dare to unleash my rage..
That's my secret Captain... I'm always angry...
There's nothing like a trail of blood, to find your way back home.
Even van de zon genoten dit weekend! Maar ik heb het account nog steeds
Dat is idd wel bizar zeg! Uiteraard waren er wel eens mensen die er helemaal klaar mee waren en weg liepen oid, maar die hadden dan gewoon meer behoefte aan eventjes alleen... Dat soort bizarre momenten als jij beschrijft heb ik niet meegemaakt!quote:
Ik heb zelf 1 jaar in een kliniek gezeten.
Gericht op persoonlijkheidsstoornissen.
Zie wel enkele gelijkenissen
Gelukkig hadden wij 8.00 ontbijt. Vanaf 8.30 therapie tot aan 16.30. Daarna gezamelijk eten en dan was de therapie dag om. Uiteraard alles wat op de afdeling gebeurde kwam toch wel terug in therapie, maar je was vrij om te gaan en staan waar je wilde.
In de weekenden was je thuis.
Maar ik heb juist bizarre dingen meegemaakt hoor. Dingen die wat privacy gevoelig zijn maar denk aan : automutilatie, eetstoornisgedrag, suicidepogingen, psychoses etc.
En toch zat iedereen er ook vrijwillig. Je moest zelfs een motivatiebrief als aanmelding schrijven.
Ik ben wel blij dat ik 1 jaar kreeg (was vast geen keuze in). Ik had in 3 maanden niks kunnen bereiken. Gelukkig voor jou jij wel !
quote:
[..]Succes vandaag! Ik ga je DM'en.SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.Dit account is speciaal voor mensen die meedoen met vraag wat je wil.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
Haha gelukkig maar was niet altijd een pretje.
Vaak was het gewoon sympthoomgedrag. Precies het gedrag dat ervoor zorgde dag ze vastliepen in het leven, dus wel begrijpelijk
was niet altijd een pretje.Vaak was het gewoon sympthoomgedrag. Precies het gedrag dat ervoor zorgde dag ze vastliepen in het leven, dus wel begrijpelijk
"Although the world is full of suffering, it is also full of overcoming it."
Oh help dit klinkt zo herkenbaar. Mijn vriend heeft een ontwijkende persoonlijkheidsstoornis (en wellicht nog wat anderen dingen) en wordt al 1,5 jaar lang bij iedere psycholoog weggestuurd omdat ze niks voor hem kunnen doen. Hij moet nu een paar maanden wachten op psychotherapie en ze zeggen dat er niets meer voor hem te doen valt als dat niet aanslaat.
Dit topic geeft me zowel hoop als angst.
Sorry als ik dit hier niet mag posten overigens, verwijder het dan maar meer. Ben weinig up to date met de huidige policy op FOK! en deze reeks.
Dit topic geeft me zowel hoop als angst.
Sorry als ik dit hier niet mag posten overigens, verwijder het dan maar meer. Ben weinig up to date met de huidige policy op FOK! en deze reeks.
Als je mij ziet posten ben ik verdwaald in het verleden of mis ik jullie
Oh, mag je wel zeggen hoor. Succes... Ook voor je vriend. Is voor hem natuurlijk ook niet leuk.quote:Op dinsdag 9 april 2019 16:15 schreef RockNijntje het volgende:
Oh help dit klinkt zo herkenbaar. Mijn vriend heeft een ontwijkende persoonlijkheidsstoornis (en wellicht nog wat anderen dingen) en wordt al 1,5 jaar lang bij iedere psycholoog weggestuurd omdat ze niks voor hem kunnen doen. Hij moet nu een paar maanden wachten op psychotherapie en ze zeggen dat er niets meer voor hem te doen valt als dat niet aanslaat.
Dit topic geeft me zowel hoop als angst.
Sorry als ik dit hier niet mag posten overigens, verwijder het dan maar meer. Ben weinig up to date met de huidige policy op FOK! en deze reeks.
Somebody that I used to know
Kan me voorstellen dat dat geen pretje was... Ik heb wel meegemaakt dat mensen bijvoorbeeld kwaad wegliepen uit een therapie, maar die hadden dan altijd even een afkoelperiode nodig en kwamen snel genoeg weer bij zinnen..quote:
Haha gelukkig maar
Vaak was het gewoon sympthoomgedrag. Precies het gedrag dat ervoor zorgde dag ze vastliepen in het leven, dus wel begrijpelijk
Dat is inderdaad voor niemand leuk... Kan je er een beetje mee omgaan? En hoe erg heeft hij het?quote:
Oh help dit klinkt zo herkenbaar. Mijn vriend heeft een ontwijkende persoonlijkheidsstoornis (en wellicht nog wat anderen dingen) en wordt al 1,5 jaar lang bij iedere psycholoog weggestuurd omdat ze niks voor hem kunnen doen. Hij moet nu een paar maanden wachten op psychotherapie en ze zeggen dat er niets meer voor hem te doen valt als dat niet aanslaat.
Dit topic geeft me zowel hoop als angst.
Sorry als ik dit hier niet mag posten overigens, verwijder het dan maar meer. Ben weinig up to date met de huidige policy op FOK! en deze reeks.
Mocht je er behoefte aan hebben of vragen willen stellen oid zal ik je DM'en met m'n echte account (deze zal binnenkort wel overgaan)?
Succes iig!
Dit account is speciaal voor mensen die meedoen met vraag wat je wil.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
Wil jij ook meedoen, meld je aan.
Het is echt heel erg zwaar om continu afgewezen te worden en omringd te zijn met alleen maar negativiteit en ik denk dat ik zelf op een bepaald punt ook depressief was of daar tegenaan zat. Ik heb toen gelukkig de kracht kunnen vinden om wat egoïstischer te worden en meer voor mezelf te kiezen, met als hoogtepunt het maken van een lange reis (hij is niet de hoofdreden dat ik dat heb gedaan, ik wilde gewoon mooie dingen zien, maar even een paar maanden fysiek ontsnappen van mijn grootste belemmering was natuurlijk erg welkom).quote:
[..]
Kan me voorstellen dat dat geen pretje was... Ik heb wel meegemaakt dat mensen bijvoorbeeld kwaad wegliepen uit een therapie, maar die hadden dan altijd even een afkoelperiode nodig en kwamen snel genoeg weer bij zinnen..
[..]
Dat is inderdaad voor niemand leuk... Kan je er een beetje mee omgaan? En hoe erg heeft hij het?
Mocht je er behoefte aan hebben of vragen willen stellen oid zal ik je DM'en met m'n echte account (deze zal binnenkort wel overgaan)?
Succes iig!
Als ik terug ben kan hij hopelijk snel beginnen met zijn psychotherapie waarna alles hopelijk wat beter wordt. Ik vind alleen het vreemde dat zowel hij als zijn therapeuten zeggen dat het klaar is als dit niet werkt, dat hij dan zal moeten leven met zijn 'ziekte'. Ik snap dat iedereens situatie volkomen persoonlijk en anders is en er geen standaardremedies zijn, maar zou een potentiële volgende stap en laatste redmiddel inderdaad niet opname kunnen zijn?
Ik wil dit topic niet over mij maken, wat mij betreft is dit het laatste wat ik er over zeg (DM is dus ook niet nodig, super bedankt voor het aanbod wel, is lief). Maar omfg dit kost me al 1,5 jaar zoveel bloed, zweet en tranen en dan wordt er even lollig verteld dat alles afhangt van deze ene poging psychotherapie en dat het daarna gewoon klaar is en hij hier maar mee moet leren leven.
Oh en over de vraag van hoe erg heeft hij het: bij hem zit het voornamelijk op het gebied van relaties vanwege shit met zijn ouders in zijn jeugd en de uitwerking daarvan is dat hij mij liever nooit zou zien zodat hij het ook niet kan verpesten. Opzich wil hij alles wat bij een relatie komt kijken wel, maar de enorme angst om alles continu te verpesten is op dit moment groter waardoor hij iedere interactie ontwijkt. Toen ik nog in Nederland was, was het enige wat we een paar keer in de maand konden doen een paar afleveringen van een serie kijken. Op een goede dag zouden we samen naar de supermarkt kunnen en samen kunnen koken en eten.
Als je mij ziet posten ben ik verdwaald in het verleden of mis ik jullie
Ik ben trouwens echt super trots op je ondanks dat ik je helemaal niet ken. Als ik dit topic zo lees heb je echt enorm diep gezeten en ben je nu bijna genezen. Je hebt heel erg hard gewerkt en ik hoop dat je je beseft dat je de beloning (zo goed als / helemaal genezen zijn) keihard verdient.
Als je mij ziet posten ben ik verdwaald in het verleden of mis ik jullie
Vet goed dat je dat toen hebt gedaan. Jullie hebben er beiden niets aan als jij ook op hem gaat zitten wachten. Goed als je doorgaat met je eigen leven, echt waar. Hij komt wel weer.quote:Op woensdag 10 april 2019 13:06 schreef RockNijntje het volgende:
Ik heb toen gelukkig de kracht kunnen vinden om wat egoïstischer te worden en meer voor mezelf te kiezen, met als hoogtepunt het maken van een lange reis (hij is niet de hoofdreden dat ik dat heb gedaan, ik wilde gewoon mooie dingen zien, maar even een paar maanden fysiek ontsnappen van mijn grootste belemmering was natuurlijk erg welkom).
Hoe ziet je vriend dit zelf? Denkt hij dat hij 'te redden' is (mits met goede hulp)?quote:Als ik terug ben kan hij hopelijk snel beginnen met zijn psychotherapie waarna alles hopelijk wat beter wordt. Ik vind alleen het vreemde dat zowel hij als zijn therapeuten zeggen dat het klaar is als dit niet werkt, dat hij dan zal moeten leven met zijn 'ziekte'. Ik snap dat iedereens situatie volkomen persoonlijk en anders is en er geen standaardremedies zijn, maar zou een potentiële volgende stap en laatste redmiddel inderdaad niet opname kunnen zijn?
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.En je ziet het ook aan deze TS, ook hij heeft baat gehad bij de behandeling. Je hebt twintig verschillende soorten behandelingen, en geen één is het ultieme middel, maar het gaat erom dat je één vindt die past bij jou (en pro-tip: sommige hulpverleners hebben er ook wel kijk op.)SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
[ Bericht 2% gewijzigd door Postbus100 op 10-04-2019 16:49:30 ]Somebody that I used to know
Thnx!quote:
Dare to unleash my rage..
That's my secret Captain... I'm always angry...
There's nothing like a trail of blood, to find your way back home.
That's my secret Captain... I'm always angry...
There's nothing like a trail of blood, to find your way back home.
quote:Op woensdag 10 april 2019 15:14 schreef Postbus100 het volgende:
[..]
Vet goed dat je dat toen hebt gedaan. Jullie hebben er beiden niets aan als jij ook op hem gaat zitten wachten. Goed als je doorgaat met je eigen leven, echt waar. Hij komt wel weer.
[..]
Hoe ziet je vriend dit zelf? Denkt hij dat hij 'te redden' is (mits met goede hulp)?SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.En je ziet het ook aan deze TS, ook hij heeft baat gehad bij de behandeling. Je hebt twintig verschillende soorten behandelingen, en geen één is het ultieme middel, maar het gaat erom dat je één vindt die past bij jou (en pro-tip: sommige hulpverleners hebben er ook wel kijk op.)Hij denkt zelf van niet omdat alle psychologen tegen hem zeggen dat hij niet te redden is en ze niks met hem kunnen en dat het klaar is als psychotherapie niet werkt. Verhelderende inzichten daarom ook wel, wat je zegt over psychologen. Voor nu wordt het gewoon wachten op de psychotherapie en als dat niets wordt ga ik wel weer met hem praten, of zo. Ik denk er hetzelfde over als jij, er moet een soort therapie zijn die werkt voor iemand.SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.Als je mij ziet posten ben ik verdwaald in het verleden of mis ik jullie
Mijn ervaring: psychologen denken het te weten, maar die handelen ook alleen maar vanuit hun ervaringskader en hun kennis. Allemaal theorieën waarom het wel/niet haalbaar is. Ze hebben een casus (je vriend), ze voeren daar methode 1, 2 en 3 op uit (en misschien nog wel 4-10 ook), constateren dat het niet werkt (op zich juiste constatering), en concluderen daaruit dat je vriend niet te helpen is. Terwijl er weinig/niet wordt gekeken naar wààrom het niet werkt. Wat heeft je vriend nou echt nodig? Wat is er echt aan de hand? Daar wordt (te) weinig naar gekeken. Daar wil men liever niet naar kijken. Je vriend moet zich verdorie houden aan hun stappenplannen. Lukt dat niet, dan ligt dat aan je vriend, niet aan de 'wetenschappelijk bewezen' (quote:
[..]
Hij denkt zelf van niet omdat alle psychologen tegen hem zeggen dat hij niet te redden is en ze niks met hem kunnen en dat het klaar is als psychotherapie niet werkt. Verhelderende inzichten daarom ook wel, wat je zegt over psychologen. Voor nu wordt het gewoon wachten op de psychotherapie en als dat niets wordt ga ik wel weer met hem praten, of zo. Ik denk er hetzelfde over als jij, er moet een soort therapie zijn die werkt voor iemand.
) methode.Je vriend weet ten diepste heus wel wat hij kan gebruiken. Het wordt hem alleen niet gevraagd...
Als je wil, kan ik in een pm wel meer uitleggen over wat ik doe, wat het voor mij doet en hoe ik daar zo toe gekomen ben? Is dus een heel andere richting dan deze VWJW. Zoveel mensen, zoveel smaken
Somebody that I used to know
Even een kleine sidenote tussendoor omdat ik al een paar keer lees over 'psychologen óf psychotherapeuten'. Het is best ingewikkeld hoe het werkt in psychologenland namelijk. Psycholoog is geen beschermde titel. Je bent psycholoog na een studie van 4 jaar maar theoretisch mag iedereen zich psycholoog noemen. Psychologie is geen makkelijk vak, wat betekent dat iemand die 'alleen maar ' psycholoog is, vaak nog weinig ervaren is en niet altijd de moeilijke dingen aankan. Als zo iemand in een grotere instelling werkt, dan is er vaak wel goede begeleiding, maar als iemand zijn eigen praktijk heeft, kun je vragen stellen bij de kwaliteit van de therapie.
Er zijn een aantal registraties die iemand kan halen na een studie psychologie en die ook een bepaalde mate van kwaliteit kan waarborgen. Deze mensen mogen zich daarna GZ-psycholoog of gezondheidszorgpsycholoog, psychotherapeut of klinisch (neuro)psycholoog. Op gebied van moeilijke behandelingen zijn psychotherapeuten en klinisch psychologen expert. Maar een psychotherapeut is dus doorgaans ook een psycholoog (en anders psychiater). Over het algemeen is het ook zo dat psychiaters vaak minder bekwaam zijn is psychotherapie dan psychologen (tenzij ze ook geregistreerd zijn als psychotherapeut).
Er zijn een aantal registraties die iemand kan halen na een studie psychologie en die ook een bepaalde mate van kwaliteit kan waarborgen. Deze mensen mogen zich daarna GZ-psycholoog of gezondheidszorgpsycholoog, psychotherapeut of klinisch (neuro)psycholoog. Op gebied van moeilijke behandelingen zijn psychotherapeuten en klinisch psychologen expert. Maar een psychotherapeut is dus doorgaans ook een psycholoog (en anders psychiater). Over het algemeen is het ook zo dat psychiaters vaak minder bekwaam zijn is psychotherapie dan psychologen (tenzij ze ook geregistreerd zijn als psychotherapeut).
I'm not troubled or sad, I'm just ready for bed.
|
|
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |