[Vraag wat je wil] aan iemand die dakloos is geweest

quote:

Op woensdag 20 maart 2019 13:02 schreef klappernootopreis het volgende:

[..]

Je bent nog jong, alles is mogelijk. Er is altijd licht aan het eind van de tunnel, maar dan moet je er wel naar toe lopen, hoe ver het ook is. Als dan je problemen achter de rug zijn waardeer je het leven nog meer.

Ben ik helemaal met je eens. Helaas zijn lichaam en geest soms een blok aan het been. Ben erg trots wat we tot nu toe hebben gepresteerd, de harder de klap als je trots elke keer weer kapot gaat als je met familie aan een tafel zit. Daarom heb ik ook liever geen contact meer.

Ben uiteindelijk meestal gelukkig, maar merk dat zoiets niet onuitputtelijk is.

quote:

Op woensdag 20 maart 2019 13:21 schreef klappernootopreis het volgende:

[..]

het moet wel ontmoedigen zijn voor je dat je in zo'n catch-22 situatie wordt geduwd.

Ja het was een hoop stress en uiteindelijk is het goed gegaan omdat er iemand belde. Erg blij natuurlijk, een stuk druk is daarom weggegaan. Veel mensen hebben ons verteld dat we dit allemaal nooit voor elkaar zouden krijgen, maar tis toch gelukt.

quote:

Op woensdag 20 maart 2019 13:35 schreef golfer het volgende:

[..]

Blij dat het jullie wat beter gaat en dat jullie samen nu een dak(je) boven het hoofd hebben en dat de verblijfssituatie van jouw vrouw nu geregeld is. Hopelijk gaat haar gezondheid er nu ook op vooruit. (waren haar klachten gerelateerd aan de situatie of staat dat er los van?)

Heel erg bedankt! Dat stond er los van. Haar galblaas is niet lang na de bevalling verwijderd en het schijnt zeer uniek te zijn dat haar lichaam een bepaald stofje niet aanmaakt die nodig is bij het verteren.

quote:

Op woensdag 20 maart 2019 13:46 schreef bloempjuh het volgende:
Ik vind het soms schokkend om te lezen hoe hier op FOK! (en op FB etc) wordt aangekeken tegen minima. "Ga gewoon werken", lijkt een normaal Nederlands standpunt. Maar er wordt niet stilgestaan bij het feit dat een uitkering je vaak maar nét laat rondkomen en dat je dus amper buffer kan opbouwen.
Zelfs áls je vandaag kan beginnen bij een baan, dan heb je niet al vandaag geld op je bankrekening om morgen van te kunnen ontbijten, zeg maar.

Anyways. Diep respect voor jou en je gezinnetje.

Vraag: ga je op een dag als vandaag stemmen? Heb je nog vertrouwen in 'de politiek'/'het systeem'?

Heel erg bedankt. Het klopt inderdaad. Als je geen geld of schone kleren hebt is het ook lastig. Geld voor vervoer is er ook niet. Stinken op je werk, honger hebben, weinig slapen omdat gasten ruzie maken. Ook op zaterdag en zondag om 6.30 je bed uit en vanaf 7.45 buiten lopen.

Ze hadden ooit bij Foxnews een item over arm zijn. Kwamen ze erachter dat maar liefst 99% van de arme gezinnen een koelkast had! Zo arm waren ze dus niet was de conclusie. Maar ook al heb je het wat breder (zoals wij een paar jaar terug), door omstandigheden kan je heel snel zonder geld komen te zitten. Vaak bij schuldhulp gezeten, maar die kon niet beginnen omdat er geen bijstand kon worden aangevraagd. Elke keer als men mij dossier erbij pakt komt dat weer ter sprake. "Schuldhulp heeft je een paar keer niet uitgenodigd maar je deed er niets mee".

Ik begrijp het ergens wel. Als je in de problemen komt vinden een hoop mensen dat je de laatste bent om wat te zeggen, terwijl het allemaal om jou draait. Ik heb vast ook een mening over iets waar ik eigenlijk geen weet van heb. Maar dat je eigen familie daar aan meedoet dat doet het meeste pijn.

quote:

Op woensdag 20 maart 2019 13:53 schreef klappernootopreis het volgende:
In welke regio zou je het liefst huisvesting willen hebben? heb je bepaalde voorkeuren?

Nu niet zeggen: een grachtenpandje in de hoofdstad graag.

Inmiddels wil ik overal wel wonen. Het huisje is nu klein, maar het enige probleem is constant mensen over de vloer en bekeken worden. Op vrijdag bieden ze fruit aan. Geweldig, al ben ik inmiddels zo wantrouwig dat ik denk dat ik in de problemen kom als ik geen banaan kom halen.

Uiteindelijk heb ik het liefst minimaal twee slaapkamers.

Hoezo? Heb je plek?

quote:

Op woensdag 20 maart 2019 14:13 schreef klappernootopreis het volgende:

[..]

Een koelkast is essentieel, en zo duur zijn die dingen niet eens! De interpretatie van Foxnieuws is natuurlijk weer gebaseerd op aannames en misleiding. Laat je daar niet depressief door maken. Ze zijn het niet waard.

Ik weet hoe je daarover denkt, zie je regelmatig in POL.

Meeste mensen kunnen inmiddels mijn rug op.

quote:

Op woensdag 20 maart 2019 14:17 schreef klappernootopreis het volgende:

[..]

Toch lijkt me het wel handig om je langzaam maar zeker meer open te stellen voor een leven met mensen en vrienden die je verloren kring kunnen herstellen.

Ik zal inderdaad moeten leren om mensen te vertrouwen. Sociaal gezien maak ik normaal gesproken makkelijk contact.

Wel leuk (misschien onbelangrijk) detail is dat een dag voordat ik dakloos werd ik met twee vrienden naar het NK Carcassonne ben gegaan en dat is aankomend weekend weer. Achteraf is het jaar heel snel gegaan we gaan het jaar eens even afsluiten als Nederlands kampioen...hoop ik.

Een van de punten qua mentale hulp is ook mensen weer vertrouwen. Vind het nog niet makkelijk, omdat er dagelijks een beroep op die emotie wordt gedaan. We komen er wel.

quote:

Op woensdag 20 maart 2019 14:27 schreef klappernootopreis het volgende:

[..]

cool! misschien win je wel een kasteel

Hahaha, uiteindelijk win je een kans om je land te vertegenwoordigen op het WK in Duitsland.

Trouwens je vroeg of ik nog vertrouwen had ik in de politiek. Jazeker wel. Gelukkig is de politiek niet 1 iemand. Het is niet altijd ideaal, maar ik voel wel sterk de drang om er later wat mee te doen. Soms kijken ze iets vanuit een ivoren toren, maar dan moet iemand omhoog klimmen.

quote:

Op woensdag 20 maart 2019 14:43 schreef funnywell het volgende:
Mag je in NL echt dakloos zijn? Overweeg t weleens, maar ben bang dat je meteen de gestapo in je nek hebt hijgen. In Spanje lijkt t me prettiger, daar laten ze je met rust. Tegenwoordig dan, in de jaren 90 weleens gezien dat de Guardia Civil ze achterna zaten.

Nee eigenlijk mag je niet dakloos zijn. Als je nergens staat ingeschreven kun je helemaal niets doen. Er was een dakloze bij die uiteindelijk naar Spanje ging, trouwens. Hij zei dat je daar makkelijker aan een huis komt en hij ging daar dan websites bouwen. Probleem is dat bij terugkomst je nog meer problemen krijgt, omdat je nergens ingeschreven stond.

quote:

Op woensdag 20 maart 2019 14:40 schreef LTVDK het volgende:
Als ik je zo hoor dan is vooral alle rompslomp en bureaucratie die het allemaal zo frustrerend maakt, al dat gedoe klinkt haast nog vervelender dan het dakloos zijn zelf .

Maar hoe komt het dat je vrouw geen verblijfsvergunning heeft? Heeft ze niet gelijk de Nederlandse nationaliteit gekregen na jullie huwelijk? Weet dat het juist in de VS vrij eenvoudig is een verblijfsvergunning te krijgen als je met een Amerikaan trouwt, had verwacht dat dit andersom ook wel zo zou zijn.

Klopt inderdaad dat je moe wordt van de rompslomp. Wij hadden alle papieren vanaf dag 1, maar ze mogen niet ouder zijn dan drie maanden. Nu waren wij nog vrij georganiseerd en dan nog was het behoorlijk vechten. Mijn gedachten dwalen dan af naar mensen die moeite hebben met hun administratie... Die zitten echt jaren in de opvang.

Maar er zijn er ook veel die gewoon schijt hebben aan alles, of inmiddels schijt aan alles hebben gekregen. Het vervelende is dat veel mensen het voor anderen verzieken.

Wij zijn getrouwd in Amerika. Ik ging daarheen op vakantie om haar te trouwen. Toentertijd wilde we eerst in Amerika gaan wonen. Daar moet je allebei in je eigen land een aantal interviews aangaan om te kijken of je echt wel van elkaar houdt. Soort spannende Ron's Honeymoon Quiz. Ik mag dan niet in Amerika verblijven en dan gaat er een behoorlijke tijd overheen voordat het rond is.Toen wij op huwelijksreis waren werd zij per telefoon ontslagen. Dan kan gewoon in Amerika en ze wisten dat ze op huwelijksreis was. Omdat dat contract haar eerste was waarbij je gewoon zonder problemen naar de dokter kon gaan en het feit dat je zo makkelijk ontslagen kan worden hebben we gekozen voor Nederland. Ook geen spijt van gehad. Daar hadden we nog grotere problemen in de situatie gehad.

Pas na 3 jaar mag je in NL gaan voor de NL nationaliteit. Daar zit een kostenplaatje aan vast. Uiteindelijk konden we het betalen via de gemeente van Rotterdam, maar dan moet de verblijfvsvergunning nog geldig zijn bij de ceremonie. Die is pas in december en het liep in mei af.

Gelukkig heeft ze nu een verlenging van de verblijfsvergunning en gaan we dit jaar haar NL nationaliteit aanvragen.

quote:

Op woensdag 20 maart 2019 14:59 schreef hugecooll het volgende:
Niet alles gelezen, maar ik las dat je dus dakloos was en dat zowel bijstand als werken geen optie waren. Welke hulp van instanties had je dan voor ogen om daar verandering in te brengen?

Ik had weinig meer voor ogen als ik eerlijk ben. Mensen blijven roepen dat we hulp hadden moeten zoeken en dat hebben we ook gedaan. Maar zoals je al aangeeft, die is er helemaal niet. Volgens sommige hadden we PGB kunnen aanvragen, maar als de dokter niets vindt schiet dat ook niet op en PGB is niet bedoeld als leefgeld. We hadden graag iemand gehad die overdag voor vrouw en kind kon zorgen.

quote:

Op woensdag 20 maart 2019 14:59 schreef klappernootopreis het volgende:
Is een caravan geen optie als tussenoplossing? In een soort van beschermde overgangscamping. Dat geleur met mensen mag wel eens ophouden..

Hebben we geprobeerd bij verschillende campings. Ten eerste kun je je dan niet inschrijven en ten tweede zitten campingeigenaren daar niet meer op te wachten, omdat ze die mensen moeilijk weer uit de caravan krijgen.

quote:

Op woensdag 20 maart 2019 15:16 schreef indiaantje89 het volgende:
Toen je na 10 maanden weer niet dakloos was. Is de wereld veel veranderd in die 10 maanden tijd? Heeft de tijd stil gestaan? Of lijkt het net of je als een soort tijdreiziger in de toekomst bent beland. Iets wat je normaal anders niet door zou hebben? En is "tijd" je vriend of vijand als je dakloos bent, of verlies je dat totaal uit het oog?

Heerlijke vragen!
Ik heb wel het gevoel 10 maanden kwijt te zijn. Ik heb uiteindelijk toch gedeeltes van de E3 kunnen zien, het WK konden we ook volgen (en schepte een band).

De eerste paar nachten in mijn huis voelde zeer vreemd. Ik miste het gehoest van andere mensen en had het gevoel dat er nog steeds meerdere mensen op mij kamer lagen. Mijn vrouw lag die dagen ook nog in het ziekenhuis, dat zal ook niet geholpen hebben.

Tijd was inderdaad een probleem. Een nacht slecht slapen kon je niet meer inhalen. Geen probleem thuis, maar elke nacht slecht slapen is minder fijn. Elke ochtend 6.30 uur je bed uitgaan, welke dag dan ook zorgt er wel weer voor dat je nog een lange dag buiten kan gaan lopen of tussen mensen met problemen kan gaan zitten. Wat ga je buiten doen? De dagen dat ik gewerkt heb moest ik nog eerder het bed uit, en als je dan eindelijk even wat voor jezelf kan doen 's avonds gaat dat allemaal van je slaaptijd af. In de zomer was het fijn dat het buiten niet zo koud was, maar met weinig kleren stonk je vrij snel. En toen ik nog met 24 man op 1 kamer lag met 1 heel klein raampje...er hoefde er maar een paar te zijn die niet douchen en je gaat kapot snachts.

De enige tijd waar ik nu tegenop zie is de tijd dat het gaat duren dat we constant zoveel mensen over de vloer hebben die dingen opschrijven die je niet in kan zien, maar wel oordelen over je familie. Ik schiet ontzettend snel in de verdediging tegenwoordig.

Ik kijk uit naar de tijd dat ik mij niet meer zoveel hoef te schamen, verantwoorden en dat ik iets extras kan doen met mijn familie. Een dagje Efteling ofzo. Die dag gaat er een keer komen, natuurlijk.