Accepteren dat het leven ook anders kan lopen dan gepland.

quote:

Op zondag 24 februari 2019 15:47 schreef Samuel24 het volgende:
Tja...ik ben 26 en heb al een relatie en alles. Sommige mensen zijn gewoon voorbestemd om dat al te hebben. En andere moeten gewoon wachten.

Ja maar jij bent toch homo (niet dom bedoeld). Maar is toch anders dan.

quote:

Op zondag 24 februari 2019 18:44 schreef Zomaar-een-Chinees het volgende:

[..]

Je koophuisje is nu aardig in waarde gestegen tenzij woning uit de jaren 30.

Klopt...maar ik wil hier niet weg..

quote:

Op zondag 24 februari 2019 18:42 schreef kastenmakersboy2 het volgende:

[..]

Ja maar jij bent toch homo (niet dom bedoeld). Maar is toch anders dan.

Dus? Wat maakt het eigenlijk uit of ik homo ben?
Bij homo´s heeft een relatie minder waarde als bij hetero´s ofzo?

quote:

Op zondag 24 februari 2019 16:28 schreef DaggerOne het volgende:
Moeten die mannen zelf weten toch? Ieder zn voorkeur.

Heb je ook wel gelijk in

quote:

Op zondag 24 februari 2019 15:55 schreef Spanky78 het volgende:
Het gaat om balans. Een heleboel van die ‘succesvolle’. Types vinden hun leven niet zo succesvol. Zit je met een jankende baby op de bank, vrouw aan alle kanten uitgescheurd en beiden kapot moe van die baby die elke nacht jankt. Veel zouden er heel wat voor over hebben op dat moment om op een bankje jointjes te roken ergens.

Natuurlijk is het leuk om een goede relatie te hebben, maar veruit de meeste mensen hebben een hooguit matige relatie.

En dat werk, meer dan 85% telt de uren af tor het weekend en verdient er net genoeg mee om het huis te betalen en de kinderopvang.

Het leven is niet perfect, voor niemand.

Ik vraag me echt af hoeveel mensen er nog tijd hebben om na te denken wat voor hun dan wel het perfecte leven zou zijn. Volgens mij is dat maar 10% of minder of zo. De rest overleeft vooral hersendood de tredmolen van (sociale) verplichtingen. Maar ja, dan heb je natuurlijk ook nog mensen die ineens het licht hebben gezien en asociaal hun eigen plan trekken waarvan niemand van hun familie en vrienden ooit meer wat hoort vanwege hun grote droom en die vervolgens 10 succesboeken schrijven over hoe geweldig ze wel niet zijn dat zij het standaard patroon hebben ontstegen

[ Bericht 3% gewijzigd door geeninspiratie1235 op 24-02-2019 22:57:15 ]

quote:

Op zondag 24 februari 2019 22:48 schreef geeninspiratie1235 het volgende:

[..]

Heb je ook wel gelijk in

[..]

Ik vraag me echt af hoeveel mensen er nog tijd hebben om na te denken wat voor hun dan wel het perfecte leven zou zijn. Volgens mij is dat maar 10% of minder of zo. De rest overleeft vooral hersendood de tredmolen van (sociale) verplichtingen. Je moet zoveel tegenwoordig, alleen mensen met de privilege van speciale genen lukt het nog om daarnaast ook nog een beetje na te denken om bijv. de juiste keuzes te kunnen maken.

Wanneer je van een uitkering leeft en geen kans ziet op verbetering (geld is zo belangrijk wil je het gevoel hebben een beetje te kunnen ademen ipv maand naar maand te moeten leven). En vecht tegen een slechte gezondheid waar je geen concrete hulp bij krijgt. Wel elk jaar 385 euro aan doktersbezoeken gespreid mag betalen in 12 termijnen tot volgend jaar. En dan repeat.

Trouwens over speciale genen. Jij bent een vrouw volgens mij. Dat alleen al, is speciaal. Je kunt op instagram zo meer dan een chirurg verdienen door fotos van je lichaamsdelen te maken. Of online een game spelen met een gast voor een vast bedrag per uur.

quote:

Op zondag 24 februari 2019 22:55 schreef Zomaar-een-Chinees het volgende:

Wanneer je van een uitkering leeft en geen kans ziet op verbetering (geld is zo belangrijk wil je het gevoel hebben een beetje te kunnen ademen ipv maand naar maand te moeten leven). En vecht tegen een slechte gezondheid waar je geen concrete hulp bij krijgt. Wel elk jaar 385 euro aan doktersbezoeken gespreid mag betalen in 12 termijnen tot volgend jaar. En dan repeat.

Nou, ik heb het idee dat het eigen risico nog weinig is in vergelijking met mensen die dure operaties nodig hebben die geen verzekering vergoed. Maar ja, kut. Geluk in het leven is oneerlijk verdeeld. Beste wat je van een gemiddeld leven kunt verwachten is dat het neutraal begint dan deprimerend wordt en hopeloos eindigt

quote:

Op zondag 24 februari 2019 22:48 schreef geeninspiratie1235 het volgende:

[..]

Heb je ook wel gelijk in

[..]

Ik vraag me echt af hoeveel mensen er nog tijd hebben om na te denken wat voor hun dan wel het perfecte leven zou zijn. Volgens mij is dat maar 10% of minder of zo. De rest overleeft vooral hersendood de tredmolen van (sociale) verplichtingen.

Dat er 1,5 miljoen mensen antidepressiva slikken zou je kunnen zien als indirect bewijs. Hoeveelheden burnouts kunnen ook wel iets zeggen. Het gaat veel mensen te hard, het leven voor velen is nooit makkelijk geweest, ook niet in een van de rijkste landen ter wereld, maar het is er niet beter op geworden met de enorme groei van spotgoedkope arbeid in azie. Zeker zijn er veel mensen die er over nadenken, maar er niet zomaar uit komen. Dan trekken de laagopgeleiden een geel hesje aan, hopend dat ze enige invloed krijgen. Maar de kans is minimaal; er komt een tijd aan waar veel mensen overbodig worden.

Ik heb toevallig werk dat ik echt leuk vind en dat ook goed betaalt, maar ik ben een uitzondering. En bij mij, net als bij iedereen kan er vanalles mis gaan. Ongelukken, ziektes, met jezelf, je kinderen, vrouw. Relaties kunnen kapot met enorme gevolgen als je kinderen en een huis hebt samen. Je raakt je baan kwijt en voor je het weet ben je op weg naar beneden.

Dus tsja. Geniet er gewoon een beetje van en rommel wat aan. De rest doet dat ook, hopend op een beetje mazzel en een paar goede keuzes. Neem jezelf vooral niet te serieus enzo.

quote:

Op zondag 24 februari 2019 23:00 schreef geeninspiratie1235 het volgende:

[..]

Nou, ik heb het idee dat het eigen risico nog weinig is in vergelijking met mensen die dure operaties nodig hebben die geen verzekering vergoed. Maar ja, kut. Geluk in het leven is oneerlijk verdeeld. Beste wat je van een gemiddeld leven kunt verwachten is dat het neutraal begint dan deprimerend wordt en hopeloos eindigt

Sidenote over de zorg. De huisartsen zitten in een soort complotverbond. Hierdoor leveren huisartsen slechte zorg aan de patient. Verder ben ik het niet eens. Geld is belangrijk. Als je weet wat er te koop is. En je hebt dat geld. En dit kan al met een iets bovenmodaal inkomen. Dan leef je waarlijk in een mooie tijd en land. Leef je op het minimum inkomen en je bent niet gezond genoeg. En je hebt geen partner die voor je kan zorgen. Dat is echt niet leuk.

quote:

Op zaterdag 23 februari 2019 10:00 schreef Scary_Mary het volgende:
Best een luxe om daar pas op deze leeftijd achter te komen. Ik had die luxe niet door omstandigheden en heb dat eerlijk gezegd ook niet als negatief ervaren. Niet alles ligt in je macht en ook al bereik je je doel misschien niet, het kan wel heel fijn zijn om ergens naar toe proberen te werken. Ook al wordt het niet wat je wil, dan nog kan het waardevol blijken en prettig zijn dat je in ieder geval de koe bij de horens vatte en dingen deed zeg maar. Je leert jezelf ook beter kennen, wat je nu en later wil en wat wel en niet werkt etc.
Grootste winst vond ik dat juist door niet alles for granted te nemen ik meer kan genieten van kleinere dingen. Het wordt weleens morbide of doemdenkerig gevonden in mijn omgeving gevonden, maar ik ga er wel een beetje van uit dat praktisch iedereen altijd en overal dood neer zou kunnen vallen en de hel zou kunnen los breken ofzo. Dat geeft toch een ander perspectief als shit eens wat tegen zit zeg maar.

Dat hebben van een doel is trouwens ook best wel herkenbaar. Heeft me door 2 reorganisaties heen geholpen, voor werk had ik het vrij helder op m'n netvlies gebrand en voor wat betreft wonen ook. Het lukte om beide doelen te bereiken, maar toen ik vervolgens in 2018 m'n baan weer verloor had ik het niet zo helder meer voor ogen. Was dus ook een stuk moeilijker om er weer goed uit te komen, want ik stond weer op een punt met legio opties maar ook allemaal met onbekende risico's. Zo'n visie helpt enorm bij het maken van de juiste beslissingen en zorgt ervoor dat je je beslissingen consistent maakt.

En dat tweede herken ik ook. Juist doordat ik veel tegenslag gekend heb beschouw ik niets als vanzelfsprekend. Dan kan het lezen van een goed boek, het storten van je salaris of gaan slapen in een lekker warm bed of dat soort dingen al heel positief aanvoelen. Maar goed, om de waarde van dat soort dingen te kennen moet je dus enige tegenslag gekend hebben.

quote:

Op zondag 24 februari 2019 23:51 schreef Daboman het volgende:

[..]

Dat hebben van een doel is trouwens ook best wel herkenbaar. Heeft me door 2 reorganisaties heen geholpen, voor werk had ik het vrij helder op m'n netvlies gebrand en voor wat betreft wonen ook. Het lukte om beide doelen te bereiken, maar toen ik vervolgens in 2018 m'n baan weer verloor had ik het niet zo helder meer voor ogen. Was dus ook een stuk moeilijker om er weer goed uit te komen, want ik stond weer op een punt met legio opties maar ook allemaal met onbekende risico's. Zo'n visie helpt enorm bij het maken van de juiste beslissingen en zorgt ervoor dat je je beslissingen consistent maakt.

Het geeft een degelijkere basis ja. Denk dat het voor een aantal mensen ook juist zo moeilijk maakt nu, bij dingen als authenticiteit en daten enzo. Als je het doel bij jezelf houdt en de tactieken daar op aan laat sluiten, ben je minder afhankelijk van het eindresultaat en anderen zeg maar.

quote:

En dat tweede herken ik ook. Juist doordat ik veel tegenslag gekend heb beschouw ik niets als vanzelfsprekend. Dan kan het lezen van een goed boek, het storten van je salaris of gaan slapen in een lekker warm bed of dat soort dingen al heel positief aanvoelen. Maar goed, om de waarde van dat soort dingen te kennen moet je dus enige tegenslag gekend hebben.

Ik vind het heel verleidelijk om hier in mee te gaan, maar we kennen allemaal toch ook blije kindertjes die zonder ons volwassen referentiekader net zo goed erg kunnen genieten van dingen. Dieren net zo goed, dus wat betreft lijkt het me niet dat genieten en waarderen per se minder zijn als er geen matige tot zware tijden zijn gekend. In dat opzicht denk ik dat het 'm meer zit in de balans bewaren, dat je er wat tegenover kan zetten als het ware ofzo.

Ik vind trouwens het idee dat mensen op zichzelf moeten wonen voor hun 30e ook zoiets.

Als je alleen/vrijgezel bent. Je ouders een redelijk huis hebben. En jij gewoon je eigen was doet, kookt etc., waarom zou je dan erg verlangen naar op jezelf wonen?

ik heb mensen gesproken die waren 23, gingen op hun zelf wonen en toen ze 27 waren konden ze het financieel even niet aan en moesten terug. Hun geld is voor 60% op gegaan aan huur.

Als je gewoon thuis blijft wonen tot je 30e heb je bijv. ¤50.000+ en de rest van je leven is easy. Puur omdat je 5 jaar ‘te lang’ blijft thuis wonen.

Stel je bespaart ¤700 per maand. X 5 jaar = ¤42.000.

Ligt er natuurlijk vooral aan hoe je thuis leeft.

quote:

Op maandag 25 februari 2019 12:38 schreef Jardis het volgende:
Ik vind trouwens het idee dat mensen op zichzelf moeten wonen voor hun 30e ook zoiets.

Als je alleen/vrijgezel bent. Je ouders een redelijk huis hebben. En jij gewoon je eigen was doet, kookt etc., waarom zou je dan erg verlangen naar op jezelf wonen?

ik heb mensen gesproken die waren 23, gingen op hun zelf wonen en toen ze 27 waren konden ze het financieel even niet aan en moesten terug. Hun geld is voor 60% op gegaan aan huur.

Als je gewoon thuis blijft wonen tot je 30e heb je bijv. ¤50.000+ en de rest van je leven is easy. Puur omdat je 5 jaar ‘te lang’ blijft thuis wonen.

Stel je bespaart ¤700 per maand. X 5 jaar = ¤42.000.

Ligt er natuurlijk vooral aan hoe je thuis leeft.

Helemaal mee eens. Gewoon tot je 30e op je tripp trapp blijven zitten, scheelt naast huur ook weer een stoel aan de eettafel.

Als je ontevreden bent met je leven, moet je niet jezelf zielig gaan vinden maar gewoon kijken wat je kunt veranderen..., en ja, er is altijd wel wat wat je kunt doen daaraan.

quote:

Op maandag 25 februari 2019 12:38 schreef Jardis het volgende:
Ik vind trouwens het idee dat mensen op zichzelf moeten wonen voor hun 30e ook zoiets.

Als je alleen/vrijgezel bent. Je ouders een redelijk huis hebben. En jij gewoon je eigen was doet, kookt etc., waarom zou je dan erg verlangen naar op jezelf wonen?

ik heb mensen gesproken die waren 23, gingen op hun zelf wonen en toen ze 27 waren konden ze het financieel even niet aan en moesten terug. Hun geld is voor 60% op gegaan aan huur.

Als je gewoon thuis blijft wonen tot je 30e heb je bijv. ¤50.000+ en de rest van je leven is easy. Puur omdat je 5 jaar ‘te lang’ blijft thuis wonen.

Stel je bespaart ¤700 per maand. X 5 jaar = ¤42.000.

Ligt er natuurlijk vooral aan hoe je thuis leeft.

Ik moet er niet aan denken dat mijn kinderen te lang thuis blijven wonen...
tot hun twintigste is het misschien nog wel leuk, maar daarna moeten ze echt hun vleugels eens gaan uitslaan en wat doen met hun leven.

Als je kinderen op hun dertigste nog thuiswonen en ze hebben geen chromosoompje teveel, heb je imho gewoon behoorlijk gefaald als ouder.

quote:

Op zondag 24 februari 2019 17:54 schreef Daboman het volgende:
Totaal niet eigenlijk. Genoeg alleenstaande 30+'ers in mijn sociale kringen. Zelf ben ik ook alleenstaand en op zich ben ik best gelukkig. Het enige dat eraan mankeert is stabiliteit.

Stabiliteit heb ik niet echt, ik verlies regelmatig m'n baan omdat m'n werkervaring vooral waarde heeft in een snel krimpende branche. Op een ontslagmoment enorm vervelend, maar in het grote plaatje houdt het de diversiteit in m'n leven en jaagt het m'n persoonlijke ontwikkeling aan. Ergens zou ik wel meer stabiliteit willen, maar misschien zou ik anderzijds dan wel teveel over dit soort dingen gaan nadenken.

Ik zie om me heen ook veel scheidingen, ik weet niet zeker of relaties nog wel zijn wat ze ooit waren. Beetje net als in de arbeidsmarkt dus.

Relaties zijn nooit veranderd denk ik. Vroeger waren vrouwen alleen vaker afhankelijk van mannen. En bleven mensen dus bij elkaar, ook al was het soms niet altijd even leuk.

quote:

Op zondag 24 februari 2019 15:55 schreef Spanky78 het volgende:

[..]

Het gaat om balans. Een heleboel van die ‘succesvolle’. Types vinden hun leven niet zo succesvol. Zit je met een jankende baby op de bank, vrouw aan alle kanten uitgescheurd en beiden kapot moe van die baby die elke nacht jankt. Veel zouden er heel wat voor over hebben op dat moment om op een bankje jointjes te roken ergens.

Natuurlijk is het leuk om een goede relatie te hebben, maar veruit de meeste mensen hebben een hooguit matige relatie.

En dat werk, meer dan 85% telt de uren af tor het weekend en verdient er net genoeg mee om het huis te betalen en de kinderopvang.

Het leven is niet perfect, voor niemand.

Wat is een ‘matige relatie’?

Je schetst wel een jammerlijk beeld.

Het leven loopt zelden zoals gepland. Daarmee omgaan noem ik volwassen worden.

Je kan gaan zitten huilen in een hoekje, zo oneerlijk is alles. Of je kan genieten binnen de kaders die je gegeven zijn en daarbuiten treden waar je kan.

Ja ik had liever geen dik trauma gehad in het verleden die zijn weerslag heeft gehad. En ook had ik liever een pijnloos lijf gehad nu, ben ik moe en beperkt door de pijn.
Maar nog heel even, dan wordt het beter. En nu kan ik ook zoveel nog wel en daarvan genieten.

Nee, ik zal nooit een trick rider worden (hoe cool is dat, had ik echt gewild), maar ik kan wel een liberty master worden. Of iig mijn leven voor een deel vullen met daar naartoe werken en wel zien hoever we komen. Ondertussen van elke stap genietend.

Shit happens, zoals al gezegd loopt het leven wel vaker niet zoals je hoopte. Voor mij geld dat dat accepteren gaat over richten op wat wel kan. En daar ook lekker voor gaan, van genieten.
En ook voor mij geld dat je er dan achter komt dat er meer mogelijk is dan je durfde te hopen en het een goed leven is.

quote:

Op maandag 25 februari 2019 14:10 schreef Moneyfornothing1 het volgende:

[..]

Wat is een ‘matige relatie’?

Je schetst wel een jammerlijk beeld.

Er zijn vast diverse alternatieven, maar ik bedoel; iemand met wie je samen bent omdat je dan niet alleen met jezelf hoeft te zijn. Of samen met iemand op wie je allang bent uitgekeken, verstandshuwelijk.

Ik snap TS een soort van helemaal, ik was 27 toen ik en mijn ex uit elkaar gingen en vond het allemaal prima. Ik kocht haar uit, had een prima baan, een mooie eengezinswoning, eigenlijk alles prima op orde, genoten van het vrijgezellen leven en na twee jaar mijn nieuwe vriendin ontmoet.

Daar ging het toen ergens mis, ik was ergens toch nog redelijk onvolwassen en die relatie is dan ook gestrand na een jaar of drie zonder dat ik in de gaten had wat ik aan het verkloten was. Nu ben ik dus 32, net weer vrijgezel en begin ik net als jou te denken.

Vijf jaar geleden had ik de wereld nog aan mijn voeten liggen zoals het voelde en uiteindelijk kwam het ook helemaal goed met een leuk nieuwe meisje. Nu voelt het echt weer als opnieuw beginnen en inderdaad, voor je alles voor elkaar hebt ben je zo weer drie jaar verder. Maakt het voornamelijk moeilijk omdat ik het eigenlijk helemaal voor elkaar dacht te hebben..

Veel mensen om je heen zeggen dat de wereld nog aan je voeten ligt en je nog zo jong bent maar daar kan ik het nog maar moeilijk mee eens zijn. Aan de andere kant weet je ook nooit hoe dingen lopen en had ik anders misschien over een paar jaar met een kind van drie in scheiding gelegen en probeerde we ons huis te verkopen. Vrijgezellen leven blijft natuurlijk wel lekker ongecompliceerd en zonder risico's maar meestal is het uiteindelijk toch niet wat je wilt.

quote:

Op maandag 25 februari 2019 14:49 schreef Spanky78 het volgende:

[..]

Er zijn vast diverse alternatieven, maar ik bedoel; iemand met wie je samen bent omdat je dan niet alleen met jezelf hoeft te zijn. Of samen met iemand op wie je allang bent uitgekeken, verstandshuwelijk.

Ongeveer de helft van de huwelijken strand, dan zijn er nog een hoop ongeregistreerde relaties die stoppen en dan de huwelijken die stand houden. Zullen er genoeg zijn die vanuit financiële afhankelijkheid of het samen hebben van een kind toch samen blijven.

Het samen zijn met iemand waar je op uit bent gekeken komt natuurlijk ook wel weer voort uit het percentage mensen die vreemd gaan. Wanneer je een perfect huwelijk hebt waar je blij mee bent pas je wel op.

quote:

Op maandag 25 februari 2019 14:10 schreef Moneyfornothing1 het volgende:

[..]

Wat is een ‘matige relatie’?

Je schetst wel een jammerlijk beeld.

Enneh; de gewone wereld is helemaal niet altijd zo geweldig zoals op insta lijkt. Het is vaak gewoon buffelen, bikkelen, saai en matig. Juist door de dalen kunnen de pieken hoog zijn.

Ik denk dat het jammerlijke beeld beter past bij de werkelijkheid dan het opgepoetste fake mediabeeld.

Overigens zijn er zat supertoffe dingen die dan weer nooit voorbij komen op Facebook of instagram als tof.

quote:

Op maandag 25 februari 2019 18:49 schreef Spanky78 het volgende:
Enneh; de gewone wereld is helemaal niet altijd zo geweldig zoals op insta lijkt. Het is vaak gewoon buffelen, bikkelen, saai en matig. Juist door de dalen kunnen de pieken hoog zijn.

Ik denk dat het jammerlijke beeld beter past bij de werkelijkheid dan het opgepoetste fake mediabeeld.

Overigens zijn er zat supertoffe dingen die dan weer nooit voorbij komen op Facebook of instagram als tof.

Volgens mij is er niemand die gelooft dat instagram een betrouwbare afspiegeling is van de echte wereld??
Instagram en misschien tot op zekere hoogte facebook zijn (voor sommigen) juist bewust een ontsnapping uit de dagelijkse realiteit.

Waar ik vooral tegenaan loop is dat iedereen vindt dat ik nu een kinderwens moet krijgen.
Ben nu 32, stabiele relatie van 4,5 jaar. In de zomer van 2017 samen een huis gekocht.

maar ik wil dus geen kinderen. Ben ik ook duidelijk in geweest, altijd. Ook in mijn relatie.

Maar de wereld om ons heen snapt het echt niet

quote:

Op zondag 24 februari 2019 23:25 schreef Zomaar-een-Chinees het volgende:

[..]

Als ik Chad was had mijn persoonlijkheid je geen ruk uitgemaakt. Erken het gewoon. Vrouwen zijn net zo visueel ingesteld als mannen maar geven dit nooit toe. In plaats dat noemen jullie lelijke mannen gewoon "mysoginist", "vrouwenhater" , "creep". Terwijl een Chad met diezelfde eigenschappen wel gewoon alle pussy krijgt.

Verder heb ik eens een super lekkere, knappe gast ontmoet. Bleek een kut karakter te hebben, daar ben ik dus echt niet mee in bed beland.

[ Bericht 3% gewijzigd door #ANONIEM op 28-02-2019 21:14:15 ]