Het babytopic (0-1 jaar) Deel 725

Zwanger zijn graag. Dat kan ik goed en vind ik leuk. Bevallen ook prima. Dat kan ik goed maar vind ik niet zo leuk, meer een noodzakelijk kwaad. De eerste twee weken met een verse baby, ook graag. Lekker snuffelen. Meer dan zes maanden lang niet meer dan drie uur achter elkaar slapen, nee. Nooit meer.

quote:

Op woensdag 21 november 2018 21:26 schreef CassElliot het volgende:
De wens voor een derde laat me echter nog niet los. Toen ik laatst de kleine kleertjes op ging bergen werd ik overspoeld door het verdriet dat ze misschien nooit meer gedragen zouden worden door een kindje van ons. Nou ja, de tijd zal het leren.

Ik wil in principe geen derde maar ik vind dat van de kleertjes ook echt een moeilijk idee hoor. Nooit meer zo'n echt kleintje...

voor Helsinki

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

En ook een voor Duman. Lastig als je het praten lastig vindt, maar misschien helpt het juist om dat met een professional te doen die je verder niet kent. Heel veel knuffels!

Laag vitamine D, word je daarvan ook licht in je hoofd? Ik heb telkens als ik snel opsta een duizelig gevoel, herken ik erg van mijn zwangerschappen. Maar de kans dat ik zwanger ben is heel klein.
Zwanger zijn vond ik de eerste keer geweldig. Het scheelde dat ik heel weinig kwaaltjes had en alles nog kon doen, tot hardlopen aan toe. De laatste keer ook weinig kwaaltjes en ik bleef fit, maar de spanning rondom de zwangerschap mis ik zeker niet.

quote:

Op woensdag 21 november 2018 21:19 schreef vencodark het volgende:

[..]

Spannend die mysterybox. Post je hier wat erin zat?
En ja, begrijpelijk dat jij het zwanger-zijn mist.

Als het goed is krijg ik de box morgenmiddag al binnen en zal dan de een foto posten. Ben wel mega benieuwd wat erin zit.

Vit D is wel een goede om bij te gaan slikken. Ik krijg al B12 injecties en gisteren bij het medische onderzoek was mijn ijzer 8.4 wat voor mij echt heel hoog is.

quote:

Op woensdag 21 november 2018 21:38 schreef vencodark het volgende:

[..]

Persoonlijk vraagje: maar hoe werd je angstig en paniekerig van vit D tekort. Wat ging er dan qua gedachten door je heen? Of hoe moet ik dat voor me zien. Kan ook via pm of gewoon niet als je niet wilt of course

Het waren niet persé de gedachten die me angstig maakten (dat moest er nog eens bij komen, haha, gedachten genoeg), maar ik had de hele dag een angstig en gejaagd gevoel en daardoor steeds paniekaanvallen in meer of mindere mate. Ik weet niet precies hoe het werkt of wat het verband is, maar toen ik vitamine D ging slikken werd het minder Of is dat niet wat je bedoelt?

quote:

Op woensdag 21 november 2018 21:47 schreef lunapuella het volgende:

[..]

Ik wil in principe geen derde maar ik vind dat van de kleertjes ook echt een moeilijk idee hoor. Nooit meer zo'n echt kleintje...

En dan ben je ook nog eens gezegd met van die snelgroeiers die er in no time uitzien als kleuters (heel herkenbaar dit).

quote:

Op woensdag 21 november 2018 21:50 schreef OliviaIsTaken het volgende:

Laag vitamine D, word je daarvan ook licht in je hoofd?

Niet van te weinig vitamine D voor zover ik weet, wel van een magnesiumtekort Komt ook regelmatig voor en kun je ook vrij gemakkelijk laten checken.

Even nog een vraag: 10 weken post partum en ik lijk wel 16 - 20 weken zwanger. Een gedeelte heb ik er vast zelf aan gegeten maar mijn buik staat wel echt in z’n geheel bol, tot bovenin. Ik heb het gevoel dat nog niet alles op z’n plek zit ofzo, het voelt alsof er iets nog te hoog zit. Wazige omschrijving, does that make any sense?

Nou weet ik dat mijn buikspieren nog niet helemaal terug bij elkaar staan (sinds ik in de sportschool een buikspieroefening deed en m’n buik bovenin raar opbolde durf/mag ik voorlopig ook geen buikspieroefeningen doen). Heeft iemand hier ervaring mee? Hoelang kan zoiets duren? (Ergo hoeveel geduld moet ik hier nog mee hebben ). Of zou ik er inmiddels een keer mee langs de [HA/verloskundige/osteopaat/wie eigenlijk]? moeten gaan?

Even inhaken op het vitamine D verhaal. Vitamine D is namelijk een vitamine die stapelt. Langere tijd extra vit D slikken kan dus teveel zijn.. even checken via de huisarts dus. Dit was trouwens wat de psychiater me vertelde toen ik moest bloedprikken. Hij voegde er trouwens aantoe dat visolie slikken een goede aanvulling is bij somberheid en depressies.

voor Duman en Helsinki

Ik ga morgen meekijken Wolken

Geen idee zusje, maar bij twijfel zou ik een afspraak bij de ha maken. Hier trouwens ook nog steeds een flinke buik hoor!

Ik mis het zwanger zijn nog niet, maar vind het wel een dingetje dat je dat nooit meer gaat voelen. En alle ontwikkeling die Li nu doormaakt, ik vind het fantastisch, maar het voelt ook wel dubbel.
Maar mijn gezin is compleet zo, al weet je maar nooit

Ik was trouwens net sporten en Li had heel veel honger (dat had ik al een beetje zien aankomen) en toen heeft manlief haar haar eerste 60cc kunstvoeding gegeven. Ze heeft het zonder problemen opgedronken en wou zelfs nog wel meer (maar rustig opbouwen, vond ik zelf )
Dus blij (en stiekem ook een beetje verdrietig ervan )

Pfff ik kan maar niet de aansluiting vinden hier. Sorry!

Ik mis het zwanger zijn ontzettend. Meer omdat ik mij in de zwangerschap niet zwanger heb mogen voelen door de HG en de lange (verplaatste) ziekenhuisopname door de groeiachterstand.

Maar hier komt echt geen derde. Mijn man wil niet, en ik wil echt nooit weer zo'n zwangerschap . Bevallen zou ik dan wel weer willen doen. Voor ik het goed en wel doorhad was 'Billy' al geboren.

Maar nu is het wel genieten hoor. We slapen bijvoorbeeld samen. Zodat ik nu wél genieten kan van de schopjes tegen mijn buik (het gemep in mijn gezicht terwijl ik slaap is wat minder genieten )

Wraaah baby en peuter hebben wisseldienst vannacht Toch zeker vijf minuten geslapen tot nu toe. Gelukkig hoeven we er pas over drie uur uit! Poging 37472 tot slapen, here I come.

quote:

Op donderdag 22 november 2018 03:58 schreef CassElliot het volgende:
Wraaah baby en peuter hebben wisseldienst vannacht Toch zeker vijf minuten geslapen tot nu toe. Gelukkig hoeven we er pas over drie uur uit! Poging 37472 tot slapen, here I come.

Slapeloze nacht boks. Hier is iedereen snot en snot (zei ik al snot?) verkouden. Inc. Ikzelf. Wordt weer een topdag dit.

quote:

Op woensdag 21 november 2018 22:02 schreef hetzusjevan het volgende:
Even nog een vraag: 10 weken post partum en ik lijk wel 16 - 20 weken zwanger. Een gedeelte heb ik er vast zelf aan gegeten maar mijn buik staat wel echt in z’n geheel bol, tot bovenin. Ik heb het gevoel dat nog niet alles op z’n plek zit ofzo, het voelt alsof er iets nog te hoog zit. Wazige omschrijving, does that make any sense?

Nou weet ik dat mijn buikspieren nog niet helemaal terug bij elkaar staan (sinds ik in de sportschool een buikspieroefening deed en m’n buik bovenin raar opbolde durf/mag ik voorlopig ook geen buikspieroefeningen doen). Heeft iemand hier ervaring mee? Hoelang kan zoiets duren? (Ergo hoeveel geduld moet ik hier nog mee hebben ). Of zou ik er inmiddels een keer mee langs de [HA/verloskundige/osteopaat/wie eigenlijk]? moeten gaan?

Fysiotherapeut benaderen. Het kan wel een tijdje duren voor een diastase beter wordt, maar als je merkt dat er de laatste weken niet echt verbetering in zit, is de kans vrij groot dat het uit zichzelf niet echt zal verbeteren.

Je mag trouwens wel je core trainen, dat helpt juist , alleen moet je dan bepaalde oefeningen wel doen en bepaalde laten. Een fysio kan je vertellen wat voor oefeningen dat zijn.

Oei dat zijn idd de rotnachten .. succes vandaag dames.

Ik tref Nien tegenwoordig iedere ochtend zo aan .

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Zwanger zijn: er zijn dingen waar ik beter in ben .

Ooit een derde: voor mij voelt het helemaal compleet met twee, man zou wel ooit een derde willen. Maar anderzijds wil hij me niet weer 7 maanden aan de sonde hebben.

Kleine kleertjes: dubbel gevoel wel, maar ik heb daarom veel verkocht. Nu is het nog mooi. Van jaren opbergen wordt het vaak niet mooier.

Vitamines: ik slik niks. En geef wel borstvoeding. Misschien goed om eens even naar te kijken want met de donkere maanden op komst wil ik sowieso wel eens somber zijn.

Sterkte na alle rotnachten!

Die Nien met dat handje .

Ik ga zo proberen een afspraak te plannen bij de huisarts voor mijn baby. Hij is al 10 weken verkouden, snot komt en gaat. Maar nu heeft hij een lelijke reutel in zijn longen en hij piept bij het uitademen. Even laten checken dus.

quote:

Op woensdag 21 november 2018 22:00 schreef CassElliot het volgende:

Niet van te weinig vitamine D voor zover ik weet, wel van een magnesiumtekort Komt ook regelmatig voor en kun je ook vrij gemakkelijk laten checken.

Goeie tip, ik zal eens langs de prikpost lopen!
Heb je nog wat uurtjes kunnen pakken vannacht?

Malteser, goed om even te laten checken inderdaad!

Verstandig Malteser!

Ah wat lief zusjevan

Ik doe mee met de slechte nachten en ben net overgegaan op de zombiemodus. Na een lange strijd sliep ie om 21:30 en was ie van 23:00-01:30 klaarwakker . Koffieboks
De fokwet heeft me gestraft, ik zeg nu echt nooit meer wat over goede nachten

Mini werd vannacht een keer of 3-4 wakker. Stond rechtop, zodra je haar neerlegde en aaide ging ze zo weer verder slapen. En ik heb t niet gemerkt, sinds ik geen bv meer geef slaap ik overal doorheen Maxi heeft vandaag studiedag dus kon rustig aandoen. Mini en midi waren pas om half 9 wakker

Zusjevan, over een dikke buik, vaak is het nog 'gewoon' vet icm verslapping algemeen. Ik heb nu 9 maanden na de bevalling( keizersnede) , pas weer een platte buik. En dat ging helemaal vanzelf. Je kan het ook nog even aanzien.

Zwanger zijn hoeft van mij niet na de enorm problematische laatste keer. Ik kan het soms wel heel jammer vinden dat ik in feite geen derde trimester had, maar dat gevoel wordt geheel gecompenseerd door de gezonde jongedame die hier rondkruipt

Ik voel me zelf ook super. Soms denk ik wel eens, wanneer komt voor mij de klap?

quote:

Op woensdag 21 november 2018 22:15 schreef Songeur het volgende:
Even inhaken op het vitamine D verhaal. Vitamine D is namelijk een vitamine die stapelt. Langere tijd extra vit D slikken kan dus teveel zijn.. even checken via de huisarts dus. Dit was trouwens wat de psychiater me vertelde toen ik moest bloedprikken. Hij voegde er trouwens aantoe dat visolie slikken een goede aanvulling is bij somberheid en depressies.

En ook tegen vergeetachtigheid tijdens en na de zwangerschap.

Ik heb met de osteopaat heel lang gepraat over het nut van visolie.

quote:

Op donderdag 22 november 2018 09:07 schreef Aventura het volgende:
Zusjevan, over een dikke buik, vaak is het nog 'gewoon' vet icm verslapping algemeen. Ik heb nu 9 maanden na de bevalling( keizersnede) , pas weer een platte buik. En dat ging helemaal vanzelf. Je kan het ook nog even aanzien.

Zwanger zijn hoeft van mij niet na de enorm problematische laatste keer. Ik kan het soms wel heel jammer vinden dat ik in feite geen derde trimester had, maar dat gevoel wordt geheel gecompenseerd door de gezonde jongedame die hier rondkruipt

Ik voel me zelf ook super. Soms denk ik wel eens, wanneer komt voor mij de klap?

Welke klap bedoel je dan precies? Die van het ontbrekende derde trimester en alles wat jullie mini meisje hoorde of meer een algemene klap?

hier schreeuwde peuter de boel bij elkaar om 6 uur, terwijl de rest nog lekker lag te slapen. En natuurlijk doet O maar een dutje van 45 minuten, terwijl het voor de planning vandaag zo goed zou uitkomen als hij wat langer zou slapen. Sowieso, sinds hij ziek is geweest is het slapen overdag ook prut.

Vannacht ging goed, volgens mij. Ik kan me alleen een voeding om 22 uur herinneren, maar ik weet zeker dat ik hem daarna in z’n eigen bed gelegd heb. Toen ik om zes uur wakker werd vanmorgen lag O in mijn bed, dus ik denk dat daartussen minstens 1 voeding zat, maar ik kan me dat absoluut niet meer voor de geest halen...

quote:

Op donderdag 22 november 2018 09:34 schreef DonnaRush het volgende:

[..]

Welke klap bedoel je dan precies? Die van het ontbrekende derde trimester en alles wat jullie mini meisje hoorde of meer een algemene klap?

nou ja, vanwege de ziekenhuisopname, het wekenlang leven in angst, dagelijks ctg's en vele echo's, gevolgd door de spoedks en de lange couveuseperiode. Ik heb wel contact met lotgenoten en veel daarvan zitten maanden tot een jaar na dato nog thuis (ik ging 18 wk na de bevalling alweer werken), hebben emdr- of andere therapie, kortom voelen zich nog niet goed. Ik heb eigenlijk nergens last van, ik ben gewoon enkel zo superdankbaar voor onze kleine meid en voor de goede zorg die we mochten ontvangen. Ik denk daardoor wel eens dat ik iets heb weggedrukt en dat de kater nog later komt. Maar dat hoeft natuurlijk ook niet. Voel me wel wat weemoedig rond deze tijd (vorig jaar vanaf 5 dec werd ik opgenomen en begon de achtbaan), maar dat lijkt me normaal.

Jagar, dat klinkt als een goede nacht zowaar! Hier is het sinds een maand of 2 bagger. Baby wil weer minimaal 2x drinken. Apart, zo rond de 10 maanden - 8 gecorrigeerd. Misschien een groeispurt. Ze verbrand ook veel calorieën denk ik, want ze kruipt al! Wel slopend.

Wij moeten waarschijnlijk een van onze katten laten inslapen. Heel kleine kans dat hij nog voldoende opknapt maar dat zou een wonder zijn.

Banaan vond het in ieder geval wel leuk bij de dierenarts. Volgens mij noemt hij hondjes nou "wa wa" als in "waf waf".

quote:

Op donderdag 22 november 2018 09:55 schreef Aventura het volgende:

[..]

nou ja, vanwege de ziekenhuisopname, het wekenlang leven in angst, dagelijks ctg's en vele echo's, gevolgd door de spoedks en de lange couveuseperiode. Ik heb wel contact met lotgenoten en veel daarvan zitten maanden tot een jaar na dato nog thuis (ik ging 18 wk na de bevalling alweer werken), hebben emdr- of andere therapie, kortom voelen zich nog niet goed. Ik heb eigenlijk nergens last van, ik ben gewoon enkel zo superdankbaar voor onze kleine meid en voor de goede zorg die we mochten ontvangen. Ik denk daardoor wel eens dat ik iets heb weggedrukt en dat de kater nog later komt. Maar dat hoeft natuurlijk ook niet. Voel me wel wat weemoedig rond deze tijd (vorig jaar vanaf 5 dec werd ik opgenomen en begon de achtbaan), maar dat lijkt me normaal.

Ja die weemoed lijkt me erg normaal. Ik snap je gevoel, maar wat je zegt; het hoeft natuurlijk niet!

Een heel andere orde en niet vergelijkbaar, maar wil het toch noemen; Ik heb na 21 uren 'bevallen' een spoed KS gehad en van meteen na de geboorte tot nu nog bij de CB controles wordt er elke keer gevraagd hoe ik daar in sta en of ik die KS als vervelend ervaren heb. Het schijnt dus dat veel vrouwen die een spoed KS gehad hebben na een lange bevalling een extreem gevoel van falen hebben en er soms zelfs depressies en therapie op volgt.
Ik ben juist heel blij met de KS (toen meteen en nu nog steeds) en sta er vrij nuchter in; baby moest eruit, dit was de beste manier voor ons allemaal, klaar. Omdat er zoveel naar gevraagd wordt hoe ik me er bij voel, vraag ik mezelf soms af of dat faal gevoel nog komt. Maar het voelde toen goed, ik voelde me meteen na de KS weer goed en ik voel me er nog steeds goed bij, dus ik denk het niet. Ik ben de gyn alleen maar enorm dankbaar dat hij onze dochter gezond ter wereld gebracht heeft.

Ik hoop dat jij je ook zo goed blijft voelen.

Ik zou ook graag weer zwanger willen zijn. Ik vond het zo bijzonder, zeker vanaf dat ik Banaan kon voelen bewegen. Ik aai nog weleens uit gewoonte over mijn buik heen.
Wij willen ook graag een tweede maar geen cyclus nog. Mijn man vraagt weleens of ik dan borstvoeding moet afbouwen maar dat vind ik niet zo nuttig, aangezien een nieuwe zwangerschap dan ook niet gegarandeerd is. Geduld dan maar.
Banaan zijn newborn kleertjes word ik instant gelukkig van trouwens. Misschien dat ik daar vandaag nog maar eens in ga snuffelen om mezelf te troosten.

Helsinki ik was je gisteren vergeten, fijn dat je naar de huisarts bent gegaan.

Cass, Fleur en Sillie wat een rotnachten.

Loj je mag best een beetje verdrietig zijn.

Wat een lieve houding Zusjevan.

Malteser goed dat je even laat checken.

Songeur wat fijn dat jij weer rustig kunt slapen.

Jagar hoe gaat het met de slaaptraining nou? Moet je dat weer oppakken nou de dutjes overdag weer slechter gaan?

Wat omschrijf je dat mooi Donna.

Aventura je hoeft natuurlijk niet in een dip te raken omdat anderen dat wel gebeurde. Als het nog steeds niet gebeurd is, dan zal het misschien wel loslopen. Op tijd weer aan het werk gaan scheelde misschien juist, door terug te gaan naar de routine die je kent. Hopelijk blijf je je gewoon lekker voelen. Ik kan me wel voorstellen dat het extra aan je trekt als je eens slechter in je vel zit.

quote:

Op donderdag 22 november 2018 10:29 schreef DonnaRush het volgende:

[..]

Ja die weemoed lijkt me erg normaal. Ik snap je gevoel, maar wat je zegt; het hoeft natuurlijk niet!

Een heel andere orde en niet vergelijkbaar, maar wil het toch noemen; Ik heb na 21 uren 'bevallen' een spoed KS gehad en van meteen na de geboorte tot nu nog bij de CB controles wordt er elke keer gevraagd hoe ik daar in sta en of ik die KS als vervelend ervaren heb. Het schijnt dus dat veel vrouwen die een spoed KS gehad hebben na een lange bevalling een extreem gevoel van falen hebben en er soms zelfs depressies en therapie op volgt.
Ik ben juist heel blij met de KS (toen meteen en nu nog steeds) en sta er vrij nuchter in; baby moest eruit, dit was de beste manier voor ons allemaal, klaar. Omdat er zoveel naar gevraagd wordt hoe ik me er bij voel, vraag ik mezelf soms af of dat faal gevoel nog komt. Maar het voelde toen goed, ik voelde me meteen na de KS weer goed en ik voel me er nog steeds goed bij, dus ik denk het niet. Ik ben de gyn alleen maar enorm dankbaar dat hij onze dochter gezond ter wereld gebracht heeft.

Ik hoop dat jij je ook zo goed blijft voelen.

is het niet zo dat die vraag in veel situaties wordt gesteld? ik heb ook meerdere keren vragen gehad over hoe ik terug keek op de iets wat snelle bevalling terwijl dat voor mijn gevoel totaal niet in verhouding staat met jullie bevallingen.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

ik vind het wel goed dat ze daar naar informeren en dan niet alleen bij de op papier heftige bevallingen maar ook bij de ogenschijnlijke normale bevallingen. want hoe het op papier staat zegt niets over hoe de situatie werd ervaren.

[ Bericht 0% gewijzigd door Elleska op 22-11-2018 11:15:34 ]

Volgens mij is een snelle bevalling inderdaad ook iets waar vrouwen psychisch last van kunnen krijgen inderdaad. En nazorg van de gynaecoloog of verloskundige is er natuurlijk altijd, maar dat ik er zo vaak naar gevraagd werd vond ik wel opmerkelijk. Maar als er depressies uit voort kunnen komen is het alleen maar goed dat ze er vaak naar vragen. Alleen werd ik daardoor dus juist weer onzeker.

Nou Donna, zo sta ik er ook precies in. Alle medisch handelen en toestanden waren nodig, anders waren zowel ik als mijn meisje er nu niet zo goed aan toe geweest (of erger); klaar. Tijdens de opname werd me regelmatig hulp geboden (in de vorm van maatschappelijk werk of een psycholoog), dat hoefde ik ook allemaal niet. Dit betekent overigens helemaal niet dat ik geen begrip kan opbrengen voor anderen die het moeilijk hebben. Dat wat ik heb meegemaakt valt voor mij zodaning in een buitencategorie dat ik ander leed gewoon nog heel goed kan begrijpen. Zelf heb ik bij de eerste gelukkig ook enkel de wat meer gangbare zaken meegemaakt (dik overtijd lopen, langdurige bevalling, megagroot kind), dus dat helpt. Wat ik nu wel vaker denk ik is dat men in het algemeen, indien gezonde baby, simpelweg wel wat meer kan stilstaan bij het feit dat dat niet vanzelfsprekend is. Dus ik kan wel geirriteerd raken bij dingen als teleurstelling bij sekse en dat soort, in mijn ogen, onbenulligheid.

Pannenkoekmix, nee in een dip raken hoeft dus inderdaad niet al maakt het me soms net als Donna onzeker. Het snel weer overgaan tot mijn vertrouwde routine hielp me inderdaad echt. Alles was al zo abnormaal, dus na de uitgestelde (heerlijke) kraamperiode voelde ik me daardoor weer lekker normaal. Thuiszitten is voor mij niet normaal, daar ga ik van malen.

Sterkte met de poes trouwens. Het blijft naar,maar het beestje uit zijn lijden verlossen is nu het liefste wat je vokr hem kan doen.

quote:

Op donderdag 22 november 2018 10:13 schreef Pannenkoekenmix het volgende:
Wij moeten waarschijnlijk een van onze katten laten inslapen. Heel kleine kans dat hij nog voldoende opknapt maar dat zou een wonder zijn.

Banaan vond het in ieder geval wel leuk bij de dierenarts. Volgens mij noemt hij hondjes nou "wa wa" als in "waf waf".

Ach nee wat zielig, wat heeft poes?

Hier ook extreem vitD tekort kreeg toen ampullen 20.000 IE moest ik 4 weken lang gebruiken 1 per week.
Later weer bloedprikken en hij is nog veelste laag (samen met ijzer B12 - voor B12 kreeg ik injecties voor in mn bil maar daardoor kreeg ik uitval verschijnselen. Dus per direct stoppen), kreeg toen van de HA te horen dat ik het zelf moet gaan aanschaffen dus slik nu Floradix tabletten en moet volgende week weer bloedprikken of dat aanslaat.

Oh bah PKM wat heeft poes? Sterkte!

quote:

Op woensdag 21 november 2018 14:08 schreef elliebell het volgende:
Priem, de borstvoeding is zeker het eerste half jaar niet echt stabiel. Kan dus zijn dat je productie echt heel rap minder is geworden. Sprongetje kan ook, volgens mij vaak clusterende kindjes rond deze leeftijd. Of je moet vervangen of aanvullen hangt denk ik af van het tempo waarin je af wil (en kan, ivm eventuele stuwing) afbouwen

Ja ik vermoedde al zoiets; thx voor je antwoord Qua stuwing echt weinig last momenteel; zelfs snachts ook niet (meer) als hij van 22u tot 5u slaapt; dus dan maar even extra aanvullen en er mij bij neerleggen dat ik rapper afbouw dan gepland Vannacht wel weer goed aan de borst gedronken en daarna geslapen tot 9u. Zal straks eens kolven om te kijken wat mijn opbrengst overdag nog is; maar ik vermoed idd (te) weinig.

Oh duman even dikke knuf Maar idd wellicht helpt het praten hierin net wel (ik ben ook niet zo'n gevoels-prater.. eerder stilletjes mokken in een hoek en 'gaat wel weer voorbij' idee...)

Luna ohhh wat schattig Hier krijg ik af en toe al een lachebekje als we gekke geluidjes maken en dat is al zo'n extreem smelt-moment

venco huuu 11 maand; bijna baby af

Cass 10 baby's Tjah waarom niet; als jullie dat willen Maar kan me voorstellen dat dat niet zo evident is Afwachten dus of er een 3de komt.. maar als het gevoel/verlangen er echt is; waarom niet ? Hier komt sowieso een 2de en dan zien we wel hoe ik er verder in sta. Voorlopig denk ik 2 is genoeg maar zeg nooit nooit

Jäger brrr ik kan me voorstellen dat zo'n slaapritme je wel 'breekt' en je alleen al daarom niet meer zwanger/wil bevallen; merk je echter wel verbetering sinds de slaapcoach? Afgelopen nacht ging in ieder geval al goed

Over vitamines: Ik slik hier Davitamon mamafit (voor na de bevalling); waar extra ijzer; vit D; diverse vit B; etc etc in zit.. omdat ik wel wat licht in mijn hoofd was en mijn ijzer wat laag; vond ik dat wel een goeie.

Oh Loj fijn dat eerste flesje een succes was in ieder geval en je mag er best verdrietig om zijn

cocci haha lekker wakker gemept worden Het is weer eens wat anders

cass, sillie en fleur wat een prutnachten infuus koffie dan maar

hetzusjevan haha dat ziet er lekker knullig uit; maar blijkbaar ligt dit het lekkerst

PKM muh... diertjes in laten slapen is echt nooit leuk sterkte...

Aventura de 1 gaat er nu eenmaal een stuk anders mee om dan een ander. Bij mij wordt ook vaak gevraagd hoe ik de bevalling heb ervaren omdat schijnbaar een deel ook een soort 'trauma-gevoel' er aan overhouden dat men alsnog naar het ziekenhuis moest om het verwijderen van de placenta. Ik heb dat helemaal niet zo ervaren; eerder een nuchtere kijk er op: Wat moet moet; en het is wat het is. Iedereen deed zijn best en dat ik uiteindelijk toch in de OK ben beëindigd hoorde er nu eenmaal bij. Wat donna idd ook aangeeft; eigenlijk niet vergelijkbaar maar qua gevoel en wat iedereen meemaakt met de bevalling maakt het toch anders. De 1 ervaart het als traumatisch de ander wellicht helemaal niet. Je gevoel momenteel hierin volgen en ik hoop dat de klap gewoon weg blijft
Overigens herken ik het malen bij thuiszitten wel... Alhoewel ik het nu echt heerlijk vind met de kleine thuis; verlang ik ook weer om te gaan werken Vast dat ik er straks anders over denk als ik eenmaal weer moet beginnen

Oh sacre apart ! Tbh vind ik ook dat men wel meer mag doorvragen, ook als je een relatief 'soepele' bevalling hebt gehad. Zoals ik zei: iedereen ervaart zoiets anders en het is verdorie toch even niet niks wat we hier flikken. We brengen gewoon een mini-mensje ter wereld

(oops mega bijlees-schrijf post )

Nou hier een extreem hangerige Tijn die lekker al de hele ochtend bij/op mij aan het slapen is. Veel last van krampjes en blijkbaar is mama momenteel de enige troost en is de hangmat/zijn bedje de hel op aarde momenteel Nou dan lekker tukken op mijn schoot dan maar
Het helpt echter niet dat ik strontverkouden ben en ziekig aan het worden ben. Ik kuch/nies hem steeds wakker oops

Ik ben zo blij met dit topic . OIT, ik ben niet heel erg verbaasd maar had de hoop dat het vanzelf wel over zou gaan binnen een bepaalde tijd ofzo. Helaas, zo werkt het dus niet . Ik denk dat ik wel op korte termijn terecht kan omdat ik nog in behandeling ben bij haar. Anders overweeg ik om naar de POH-GGZ te gaan zodat ik er toch vast met iemand over kan praten.

Wolken, ben benieuwd naar de box! Ik durf zoiets niet denk ik.
Maar je kunt hem ook terugsturen als je het niks vindt zag ik, dus dat valt dan weer mee.

Ellie, heel veel plezier samen!

PKM, wat verdrietig van jullie kat . Sterkte.

Black Friday. Er zijn wat webshops die ik via Instagram volg en waarvan ik hoop dat zij meedoen, maar ik hoef niet perse iets te hebben. Het enige wat ik nog wel zou willen is een activiteitenmat. Vanaf welke leeftijd is zoiets leuk, eigenlijk? . (En ja, een puckababy mini zou ook nog wel fijn zijn. Laat ik net een kortingscode zien in dit topic )

Zwanger zijn mis ik soms wel. Niet de kwaaltjes maar wel het getrappel in mijn buik en mijn buik zelf (dat had ik nou nooit gedacht!). O en de blije hormonen . Maar nu met baby is het veel interessanter en leuker. En ik heb denk ik nog nooit zoveel van iemand gehouden als van mijn zoon. Zucht . (Soms voelt dat zo intens dat het bijna zeer doet). Ik denk dat ik het wel voor me zie dat er straks nog een guppie bij komt, maar L. wil daar nu nog niets van weten. Het hoeft van mij nú ook nog zeker niet, maar over een jaar of 3... ja, dan durf ik het denk ik wel aan . Dus, wie weet...

voor de dames met slechte nachten.

I. kreeg net zijn eerste prikjes. Hij heeft het zo goed gedaan! Het tweede prikje was wel gemeen, maar hij lag vrij snel daarna weer lekker te slapen. Onze man is bijna 2 maanden oud, 59 cm lang en weegt 5520 gram .

Hij lijkt trouwens alleen maar met white noise te kunnen slapen. Is dit voor iemand herkenbaar? 's Nachts slaapt hij gewoon wel goed, maar na de voeding van +- 19:00u begint het moeilijker te worden. Inslapen met iets van geluid gaat prima, maar zodra dat stopt is hij wakker en begint te jengelen. Laten liggen en op de kamer troosten terwijl hij in z'n wiegje ligt helpt niet. Wiegen wel, maar gewoon bij je nemen en zitten / liggen dus niet. Zolang je maar in beweging bent of het geluid aanstaat is er niks aan de hand. En op een gegeven moment is hij gewoon te moe en is het ook weer moeilijker om in slaap te kunnen vallen.

Mensen! Stop eens met zo veel posten. Meelezen lukt wel, maar reageren schiet er soms wel bij in

Ik wil even een welgemeende en knuffel uitdelen aan iedereen bij wie de wereld even wat donkerder is. Helsinki en duman, jullie verhalen bleven hangen. Goed dat je aan de bel getrokken hebt Helsinki en Duman, ik hoop dat je de kracht en ruimte gaat krijgen om te (leren) praten.

Over het vragen naar het gevoel van de bevalling: ik heb dat tot nu toe nog niet echt gehad. Sterker, ik heb helemaal geen enkele nacontrole gehad. Ik denk wel steeds dat ik nog een afspraak moet maken, maar vergeet het weer. Dan zal het ook niet zo nodig zijn. Ik kan me wel heel goed voorstellen dat vrouwen last kunnen hebben van de manier waarop hun bevalling is verlopen. Vooral als het heel erg anders liep dan iemand in zijn hoofd had. Ik moest tijdens de zwangerschap al schakelen van een gedroomde bad-thuisbevalling naar een geplande keizersnede. Daar heb ik het wel even een paar weken moeilijk mee gehad.

En het missen van de zwangerschap: als kiespijn. Ja, het getrappel en de aanspraak vond ik wel leuk. Maar de zwangerschap heeft meer met mijn lijf gedaan dan ik zou willen. Gisteren ben ik wezen sporten onder begeleiding van een fysio en tijdens een krachtrondje kwam ik mijzelf zoooo hard tegen. Ik kon niet eens meer 1x fatsoenlijk opdrukken, niet springen, niet 10x squaten of 10 sec een plank maken. Even ter vergelijking: ik heb ooit op topsportniveau geacroed, ben oa gymleraar en ik deed voor de zwangerschap moeiteloos aan crossfit. Nou, ik moest echt huilen.. Mijn lijf voelt echt kapot. En we hebben er echt iets prachtigs voor terug, maar ik had gehoopt door fit de zwangerschap in te gaan en te blijven sporten tijdens de zwangerschap ik beter uit de zwangerschap zou komen. Beter dan dit in ieder geval

Een voor de slechte nachten.

Beterschap Priem. Mbt borstvoeding: mijn productie doet niet wat ik wil. Ik produceer nu echt te weinig voor M. Ik probeer nog bij te kolven en hem vaker aan te leggen, maar ik ben vannacht gestart met de eerste fles kunstvoeding. Het is niet anders. Het is alleen ter bijvoeding als we tekort komen. Zo kunnen we wel rustig aan starten.

Statsboks Helsinki, ik gok dat onze mannen redelijk vergelijkbaar zijn in lengte en gewicht!

Ohw ennuh:

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Helsinki en duman goed dat jullie aan de bel trekken. Het is, weet ik helaas uit ervaring, niet niks!

Peace wanneer ben jij bevallen? De dingen die je opnoemt zijn namelijk wel flink belastend voor je spieren. Dat heeft echt tijd nodig. Maar kan met gedoseerd oefenen ook zeker snel weer beter gaan. Toen mini een maand of 5 was ging t snel beter hier. Inmiddels is ze 8 maanden en voel ik me weer stukken sterker. Alleen hardlopen lukt nog niet verder dan km of 6/7.

Mini is niet lekker. Ze was net weer wat beter en nu weer hangerig en verhoging en 10.000 poepluiers.

quote:

Op donderdag 22 november 2018 13:39 schreef Songeur het volgende:
Helsinki en duman goed dat jullie aan de bel trekken. Het is, weet ik helaas uit ervaring, niet niks!

Peace wanneer ben jij bevallen? De dingen die je opnoemt zijn namelijk wel flink belastend voor je spieren. Dat heeft echt tijd nodig. Maar kan met gedoseerd oefenen ook zeker snel weer beter gaan. Toen mini een maand of 5 was ging t snel beter hier. Inmiddels is ze 8 maanden en voel ik me weer stukken sterker. Alleen hardlopen lukt nog niet verder dan km of 6/7.

Mini is niet lekker. Ze was net weer wat beter en nu weer hangerig en verhoging en 10.000 poepluiers.

Morgen 9 weken geleden. Nog niet zo heel lang inderdaad. Misschien moet ik mijzelf nog wat meer tijd gunnen.
De oefeningen zijn niet heel belastend hoor, ik zit in een groep met hoogzwangeren en pas bevallen dames Maar bij de gedachte dat mijn lichaam nog zo verzwakt is en ik over 6 weken weer volle bak voor de klas moet, beangstigd mij. Ik vraag me langzaam af of ik dat lichamelijk dan al weer ga redden.

Welpje kreeg vandaag zijn eerste prikjes en hij was er zo verdrietig van. Echt nog lang nagesnikt ook, zo sneu. Nu ligt hij gelukkig al bijna 2 uur tegen me aan te slapen. Wel goede stats: 6,8 kilo inmiddels Nog steeds op dezelfde curve als zijn grote broer.

voor Helsinki en Duman.

Ik mis het zwanger zijn niet echt. Vond het wel een bijzonder gevoel, en de schopjes soms leuk, maar vaak werd mijn buik zo heftig verbouwd dat ik er wel klaar mee was. En het knuffelt toch fijner met een baby uit de buik.

Bikkel is nu 3,5 maand en hij begint nu echt te grijpen naar zijn mobiel en te spelen op zijn speelkleed.

Ik was idd op zoek naar een aanbieding van Puckababy. Ik heb op zich een goede slaapzak maar die is nog even een maatje te groot en zijn huidige slaapzak is bijna te klein. Ik ga dus nog even denken wat handig is.

Herkenbaar Peace. Maar vergeet niet dat je na een keizersnede eigenlijk pas na 10 weken weer mag sporten en je lichaam een half jaar aan het herstellen is. In de dagelijkse gang van zaken heb ik nergens last van maar van de week moest ik mijn buikspieren aanspannen maar die zijn nog niet aanwezig. Ik heb ook een nagesprek gehad met de arts over hoe alles is gegaan en ik heb zo ongeveer dezelfde soort bevalling gehad als Donna. Maar ik kan me voorstellen dat als je een trauma hebt uit het verleden bijvoorbeeld dat het heel heftig kan zijn. Ik was op het einde zo kapot dat ik echt geen idee meer heb door wie ik allemaal betast ben en dat is voor mij prima. Die kleine moest er gewoon uit.

Hoeveel uur per week ga je werken Peace?

Volgens de track & trace komt de doos begin van de avond en zal gelijk even een foto maken.

Sterkte Pannenkoekenmix! Huisdieren zijn alleen de wetenschap dat je er afscheid van moet nemen . Nou hebben wij redelijk veel dieren maar iedere keer als we afscheid moeten nemen is het even verdrietig. Wat heeft de poes?

Takkie, hoe gaat het nu met je tekkel?

Bikkel heeft nu 8 uur geleden voor het laatst een pijnstiller gehad en tot nu toe gaat het goed en slaapt hij gewoon. Ik heb dus goede hoop dat de oorontsteking op zijn retour is. Anders morgen weer naar de huisarts voor een doorverwijzing naar een KNO arts.

Sterkte met een verdrietige Welpje Lunapuella. En voor de goede stats.

Hier een vervelende zwangerschap gehad maar ik kan er oprecht broodnuchter op terugkijken. Het heeft me het allermooiste opgeleverd dus wat waren nu die 7 maanden ziekenhuis- en sondeellende op mijn leven. Mars is nu 7 maanden en het voelt niet alsof de klap nog komt.
Wat ik wel steeds heb is: “wanneer gaat het mis?” We zijn zo intens gelukkig met z’n viertjes, de jongetjes zijn gezond, ik ben zo rijk met mijn mannen. En dat vind ik dus wel eng. Want het kan toch niet zo zijn dat het al 7 maanden goed met ons gaat....

Huisartsupdate: longen zijn schoon. Ze heeft hem horen hoesten, luisterde naar zijn longen en gaf aan dat het een virus is. Eenmaal thuis vond ik het wel een beetje gek dat ze niet ook even zijn oren en keel heeft nagekeken maar goed, zij is de specialist, ikke niet .

Ik wals binnen....
Juul heeft ineens rode plekjes op het puntje van haar tong. Geen bultjes of zo. Het lijken wel bloedblaasjes, alsof ze te hard heeft gezogen of op tanden heeft gebeten zeg maar. En daarnaast ook vanuit het niets 37,7 en slaapt een gat in de dag....

Huisartsenpraktijk is op donderdag dicht en ik vind het niet iets om de huisartsenpost voor te bellen. Als het morgen nog zo is, bellen we even met HA.

Maar herkent iemand het? Natuurlijk al gegoogled maar kan geen afbeeldingen vinden die erop lijken. Roodvonk etc zijn andere vlekken.

Misschien toch tandjes? Ik voel niets in ieder geval. En ja ze kwijlt en bijt overal op maar dat doet ze al een paar weken.

Is dat niet iets van hand-, voet-, mondziekte misschien? Geen idee, hoor. Misschien herken je de plekjes als je googlet?

quote:

Op donderdag 22 november 2018 15:44 schreef Jentin het volgende:
Is dat niet iets van hand-, voet-, mondziekte misschien? Geen idee, hoor. Misschien herken je de plekjes als je googlet?

Nee, ik zou me er ook niet druk om maken als ik ze zie maar in combinatie met verhoging en ineens meer slapen. Niets op Google lijkt erop.

Het lijkt op zuigplekken, zoals je krijgt van een zuigzoen. Ze heeft een speen overigens die ze met slapen in heeft.

Wij zitten ook bij de HA N. heeft al een paar dagen koorts en hele rode oortjes.

Exode als je je "zorgen" maakt gewoon bellen. De HAP kan altijd luisteren en in verband daarvan handelen.

Ik dacht dat we met 4 uur slapen na de vaccinaties goed weg kwamen, maar toen werd hij wakker. Een uur lang ontroostbaar gekrijst. Ik kreeg hem zelfs niet eens aan de borst. Gelukkig is hij net weer in slaap gevallen, en zodra hij nu wakker wordt gaat er een pcm in (die had ik niet in juiste dosering in huis tijdens het krijsuur, man heeft ze net gehaald).

Ik sta met baby in de Tula te dansen want ook hier hadden we een ontroostbaar jochie. Hij slaapt nu . Zo sneu voor onze jongens hè .

Agos Luna en Helsinki, wat sneu!