Facebook is tegenwoordig vooral een podium voor zelfverheerlijking: zie mij eens een geweldig leven hebben en zie mij eens mijn ongenoegen spuien als er onrecht is (bijvoorbeeld bij dierenmishandeling-filmpjes eronder zetten wat ze met de dader moeten doen).
Sowieso lieden die dit soort filmpjes plaatsen.
Zelf heb ik mijn Facebook-account verwijderd en heb ik daar geen spijt van.
Ik irriteerde me aan de meeste van mijn Facebookvrienden.
De een is helemaal idolaat van bepaalde muziek en plaatst alleen maar dingen over gitaren en bandjes, de ander alleen maar dingen over auto's (een oud-collega's en een neef).
Weer een ander alleen foto's van zichzelf in sexy poses (en dan vast om de 10 minuten kijken wie en hoeveel er op reageren).
Overigens wel een mooie dame.
Weer een ander alleen maar grappige plaatjes en spreukjes.
Dan nog een paar buurvrouwen die de hele dagen bezig zijn met het Zwarte Pieten-gezeik, Sylvana en wat er niet deugt aan Rutte/de overheid.
Verder nog een paar dom nippels die de wereld willen verbeteren en berichtjes delen van vermissingen of vernielingen aan persoonlijke eigendommen.
Vaak berichtjes van jaren geleden, met daaronder meestal als eerste een opmerking: '....., dit bericht is van 2013!!!'
Kortom, ze lezen het eigenlijk niet eens echt.
Het enige wat ik er aan mis, want ik keek ook dagelijks moet ik eerlijk bekennen, zijn foto's van familieleden of aantrekkelijke kennissen/ex-collega's.
Leuke familiefoto's die je kan downloaden en die ik mijn moeder (die niet veel met internet heeft), kon laten zien.
Maar ook de vakantiefoto's van een voormalige buurvrouw met daarop haar dikke tetten in verhullende bikini (ja, ik ben onzichtbaar voor de vrouwen, dus kom wat te kort.

).
Verder gebruikte ik Facebook wel eens om iemand op te sporen of voor andere informatie.
Ook stonden er wel eens mooie foto's op van de omgeving waarin ik woonde.
Bovengenoemde is wel jammer en dat mis ik wel eens, maar verder mis ik Facebook niet!
Het er vaak op kijken (hoeft niet, maar dat doe je toch) en de irritatie aan bepaalde lieden.
Vooral de domme spreukjes over kleinkinderen, die op dagelijkse basis geplaatst werden door enkele buurvrouwen en kennissen, mis ik totaal niet.
En waar overigens al lang geen hond meer op reageerde, maar toch blijven doorgaan met het plaatsen van die meuk.
Denkend dat je de mensheid daarmee een dienst verleend of zo.
Het is hetzelfde als een jaar geleden.
Maar nu zal een boosterprikje het redden?
Geniet van jullie vrijheid nadat je hele immuunsysteem kapot is geprikt.
Inkomen gegarandeerd voor de farmaceutische industrie… blijven boosteren jongens!