Diabetes deel 7

Hoi. Ik heb zelf geen diabetes dus de helft van wat jullie zeggen zegt me niets maar volgens mij ben ik op de goede plek. Mijn vader van 64 heeft type1, sinds z'n 18e. De laatste jaren (en eigenlijk de afgelopen twintig jaar) gaat het niet goed. Hij heeft hypo unawareness. Heel vervelend voor hem, maar ook voor ons als dochters. Inmiddels is het zodanig dat hij het niet doorheeft als hij een hypo krijgt, maar ook niet als hij eruit komt. Voor hem is er dan niets gebeurd. Vrijdag zou m'n zusje komen en deed hij niet open. Lag in bed met 1.9 en daarna zei hij doodleuk van joh was gewoon vroeg naar bed gegaan, dat is best normaal (rond 8 in de avond.) zondag zouden we uit eten gaan en een concert hebben. Hij kwam niet opdagen en toen ik langs ging heb ik een ambulance moeten bellen want hij lag in bed op z'n rug en kon hem niets geven. Zat op 2,2. Zo'n spuit is al lang geleden afgeraden omdat hij te vaak hypos heeft.

Nu hadden we het over een insulinepomp of continu meter, ik denk dat jullie het daarover hadden met die sensoren? Hij is dit jaar al meerdere keren door ambulance personeel opgelapt en een keer opgenomen doordat hij al uren bewusteloos lag. Hij woont alleen, dus nouja, er zijn zorgen. Ik vraag me echter af of zo'n continu meter niet te ingewikkeld is. Iets met scannen met telefoons zie ik sowieso amper gebeuren want bellen lost hem al moeite. Hij is cognitief niet heel sterk meer. (al mag ik dat nooit hardop zeggen ) Hij zei zondag dat hij dat een optie vond (ik denk uit schuldgevoel want concert gemist) nu krabbelt hij terug en zegt dat dat allemaal niet vergoed wordt want z'n hbac waarden zullen wel te goed zijn. Kan het me niet voorstellen maar oké.

Kunnen jullie mij info geven in lekentaal?


Edit. Zie dat ik het eerder gevraagd heb hier. Dacht lang geleden maar was vorig jaar Ik weet niet of ik kan linken naar een post? Hopelijk werkt dit LIF / Diabetes deel 6

Hij is trouwens 64, even opgezocht want ik zie dat ik daar zei dat ie 62 was maar hij was toen 63.

Vorig jaar ben ik er niet meer lang op doorgegaan omdat er meer crisis was. Inmiddels is dit de enige crisis dus ik ga er weer achteraan.

[ Bericht 13% gewijzigd door Koettie op 29-01-2019 06:10:06 ]

Heel vervelend, Koettie!

Feitelijk bestaan er meerdere typen sensoren. Wat al bestond was de CGM, de Continu Glucose Meter. Deze type sensoren geven een akoestisch alarmsignaal af, zodra de suiker te ver buiten de lijntjes gaat. Met name voor patienten die hun hypo's niet goed aanvoelen, zijn dergelijke sensoren zeer goed, omdat ze daarmee kunnen ingrijpen voor het fout gaat. Je vader zou hier dus zeker baat bij hebben!

De FSL van Abbott geeft geen alarm signaal. Het is daarmee eigenlijk een soort van tussenoplossing tussen de vingerprik en de CGM's die op de markt zijn (alhoewel die dichter op de CGM's zit, dan op de vingerprikken). Als je vader zijn hypo's niet goed aanvoelt, is deze sensor dus minder geschikt dan een echte CGM, aangezien de FSL geen alarmsignaal afgeeft, tot je de sensor uitleest.

Ik neem trouwens wel aan dat je vader onder behandeling is bij een internist en diabetes verpleegkundige. Gezien de huidige gezondheidstoestand van je vader, hebben die nog niet ingegrepen? Die zouden toch ook moeten zien dat je vader geholpen is met een CGM.

quote:

Op dinsdag 29 januari 2019 10:31 schreef Maurice76 het volgende:
Heel vervelend, Koettie!

Feitelijk bestaan er meerdere typen sensoren. Wat al bestond was de CGM, de Continu Glucose Meter. Deze type sensoren geven een akoestisch alarmsignaal af, zodra de suiker te ver buiten de lijntjes gaat. Met name voor patienten die hun hypo's niet goed aanvoelen, zijn dergelijke sensoren zeer goed, omdat ze daarmee kunnen ingrijpen voor het fout gaat. Je vader zou hier dus zeker baat bij hebben!

De FSL van Abbott geeft geen alarm signaal. Het is daarmee eigenlijk een soort van tussenoplossing tussen de vingerprik en de CGM's die op de markt zijn (alhoewel die dichter op de CGM's zit, dan op de vingerprikken). Als je vader zijn hypo's niet goed aanvoelt, is deze sensor dus minder geschikt dan een echte CGM, aangezien de FSL geen alarmsignaal afgeeft, tot je de sensor uitleest.

Ik neem trouwens wel aan dat je vader onder behandeling is bij een internist en diabetes verpleegkundige. Gezien de huidige gezondheidstoestand van je vader, hebben die nog niet ingegrepen? Die zouden toch ook moeten zien dat je vader geholpen is met een CGM.

Alleen een diabetes verpleegkundige. Volgens mij liegt hij tegen haar dat alles goed gaat. Er is nooit ingegrepen door iemand. De huisarts zou ook meldingen krijgen van ambulance bezoek maar ook nooit wat gezegd. Maar goed, ik weet ook niet alles.

quote:

Op dinsdag 29 januari 2019 12:11 schreef Koettie het volgende:

[..]

Alleen een diabetes verpleegkundige. Volgens mij liegt hij tegen haar dat alles goed gaat. Er is nooit ingegrepen door iemand. De huisarts zou ook meldingen krijgen van ambulance bezoek maar ook nooit wat gezegd. Maar goed, ik weet ook niet alles.

Ik weet het niet precies, maar volgens mij moet hij ook officieel onder behandeling staan van een arts (internist dus). Gaat hij er wel voor op consult bij een ziekenhuis?

Mijn vader heeft dit systeem:
https://mmc.medtronic-diabetes.nl/minimed670g/

Waarbij de sensor de pomp reguleert. Mijn vader heeft ook last van hypo unawareness en deze snesor zit verbonden met de pomp die wordt uitgeschakeld bij te snel dalende bloedsuikers. Het is geen heilig middel want ene hypo kan erg snel opkomen, maar daardoor kan hij er wel weer makkelijker uitkomen.

Een internist kan bepalen/voorschrijven of het noodzakelijk is en daarmee wordt het ook vaak vergoed.

quote:

Op dinsdag 29 januari 2019 12:11 schreef Koettie het volgende:

[..]

Alleen een diabetes verpleegkundige. Volgens mij liegt hij tegen haar dat alles goed gaat. Er is nooit ingegrepen door iemand. De huisarts zou ook meldingen krijgen van ambulance bezoek maar ook nooit wat gezegd. Maar goed, ik weet ook niet alles.

Dat verbaast me dan wel weer. Ik had eigenlijk niet gedacht dat het mogelijk was om met type 1 wel bij een DVK te lopen, maar niet bij een internist. Uit je verhaal begrijp ik overigens wel dat er nooit iemand met hem meegaat, als hij naar de DVK gaat. Als jij (of iemand anders in de directe omgeving van je vader) met hem mee zou gaan naar de volgende DVK afspraak, dan zou je dergelijke zaken kunnen aankaarten. Nadeel daarvan is uiteraard wel dat je dan in feite de controle overneemt van je vader, die dat - gezien het beeld dat je tot nu toe geschetst hebt - zeker niet zomaar zal accepteren; het zal ook raar voelen om voor hem te bepalen wat goed voor hem is, terwijl hij dat zelf niet zo ziet.

En een dietiste heeft hij dan mogelijk ook al tijden niet bezocht? Koolhydratenratio is waarschijnlijk ook niet bekend? Daar bedoelen ze de verhouding tussen de koolhydraten in het eten en de benodigde insuline - die bovendien ook over de dag heen kan verschillen; de ratio bij het ontbijt kan heel anders zijn dan voor het avondeten, bijvoorbeeld.

Nooit meegeweest idd, is een hele strijd. Dus als ik dit lees kan het bijna niet anders dat er ook een internist is. Hij heeft het er nooit over iig. Qua eten, hij weet het wel. Hij doet er alleen niets mee. Hij ontbijt niet of amper, lunch slaat hij vaak over en hij eet het liefst stampot of snert.

Zit nu op m'n werk, zal vanavond even rustig lezen en antwoorden. Ga denk ik woensdag bij hem eten en eens kijken hoever we komen. Wil niet alles overnemen maar maak me wel erg zorgen.

quote:

Op dinsdag 29 januari 2019 14:17 schreef Koettie het volgende:
Ga denk ik woensdag bij hem eten en eens kijken hoever we komen. Wil niet alles overnemen maar maak me wel erg zorgen.

Hoeveel mensen in je omgeving zijn zo met je vader betrokken, zoals jij bent? Is het geen optie om een keer met die groep - samen met je vader - te gaan zitten om de situatie door te spreken, over hoe het verder moet? Over praktische aanpassingen en/of begeleiding? En dat kan dus al iets simpels zijn als dat er iemand met hem meegaat bij ziekenhuis bezoeken, om ook de dingen te kunnen vertellen, die hij niet zelf verteld?

Heb je overigens het telefoonnummer van de DVK? Die zou je ook kunnen proberen te benaderen om het probleem aan te kaarten. Ze kunnen en mogen weliswaar geen medische geheimen met je bespreken, maar je kunt er in ieder geval je zorgen kwijt en vragen naar praktische adviezen.

quote:

Op dinsdag 29 januari 2019 15:30 schreef Maurice76 het volgende:

[..]

Hoeveel mensen in je omgeving zijn zo met je vader betrokken, zoals jij bent? Is het geen optie om een keer met die groep - samen met je vader - te gaan zitten om de situatie door te spreken, over hoe het verder moet? Over praktische aanpassingen en/of begeleiding? En dat kan dus al iets simpels zijn als dat er iemand met hem meegaat bij ziekenhuis bezoeken, om ook de dingen te kunnen vertellen, die hij niet zelf verteld?

Heb je overigens het telefoonnummer van de DVK? Die zou je ook kunnen proberen te benaderen om het probleem aan te kaarten. Ze kunnen en mogen weliswaar geen medische geheimen met je bespreken, maar je kunt er in ieder geval je zorgen kwijt en vragen naar praktische adviezen.

Ik en m'n zusjes. Waarbij m'n zusjes vaak boos zijn en ik wat meer de bemiddelaar ben.

De situatie is heel ingewikkeld, m'n vader is een hele moeilijke man. Hij vertelde een paar maanden terug pas na zes weken dat hij wist dat hij kanker had. Ik denk dat hij heel bang is om niet meer zelfstandig te (kunnen) zijn en daarom zo 'nonchalant' doet en niet alles (meteen) deelt.

Zijn hypo's zijn de reden dat mijn ouders gescheiden zijn, mijn moeder was het helemaal zat en het was regelmatig gevaarlijk. Mede daardoor zit hij al jaren niet goed in z'n vel en hij heeft weinig contacten en vrienden. Best een zielige man eigenlijk dus. Dat betekend ook dat wij drie de enige zijn die zicht hebben op de situatie, en daardoor ook 'verantwoordelijk' zijn. Vaak hebben we het laten gaan uit angst voor conflict. Als hij boos is dan wordt het nooit meer wat. Maar goed, ik ben inmiddels ruim volwassen en hij hopelijk ook dus het is wel tijd om het echt even goed bespreekbaar te maken, ipv eromheen te lullen.

Telefoonnummers en dergelijke heb ik niet. Ik ga deze week langs om in eerste instantie mijn zorgen uit te spreken en gewoon eens te kijken wat het nou zo lastig maakt allemaal. Hopelijk komt er dan een sfeer dat hij stopt met ontkennen dat er überhaupt iets is.

Goed, vet psychologisch opeens allemaal. Maar zo'n automatisch meter met een geluid klinkt wel echt heel goed. Zo'n app lijkt me niet echt een meerwaarde als hij dat alsnog zelf moet scannen. Thanks voor alle tips! Het is echt een ingewikkelde rotziekte.

quote:

Op dinsdag 29 januari 2019 18:02 schreef twiFight het volgende:
Komt er op neer dat je de psychische problemen, in welke vorm dan ook, moet zien aan te pakken. De slechte regulering van de diabetes is een symptoom, maar geen oorzaak. Als hij afspraken en maaltijden niet serieus neemt dan gaat hij een FSL of een CGM ook niet goed gebruiken.

Focus dus op zijn gedrag en dan komt (via de internist/dvk) de rest vanzelf.

Makkelijk gezegd maar een psycholoog oid zit er niet in. Dat geeft echt zo'n weerstand dat hij me weken gaat negeren. Want dan impliceer ik dat er wat met hem is en ohno dat zou nooit kunnen. Hopelijk is zorgen uitspreken een weg daarnaar toe.

Ben het wel met twiFight eens. Je vader komt pas echt uit die ellende, als hij psychische hulpverlening gaat zoeken. Anders blijft het dweilen met de kraan open, ben ik bang.

Met "deze week langsgaan", bedoel je langsgaan bij je vader, neem ik aan?

quote:

Op dinsdag 29 januari 2019 18:30 schreef Maurice76 het volgende:
Ben het wel met twiFight eens. Je vader komt pas echt uit die ellende, als hij psychische hulpverlening gaat zoeken. Anders blijft het dweilen met de kraan open, ben ik bang.

Met "deze week langsgaan", bedoel je langsgaan bij je vader, neem ik aan?

Ja, ben ik ook bang voor idd.. Blegh gedoe.

Bij m'n vader bedoel ik ja.

Even iets heel anders: heeft iemand hier ook ervaring met zwemmen en de FSL? Volgens de beschrijving kan hij tot 1 meter diepte, en voor 30 minuten, voordat de werking beinvloed kan worden. De reden is dat mijn vriendin graag zwemt en het fijn zou vinden als ik ook een keer mee zou gaan. Wel zo handig dat die sensor dan niet de geest geeft . Zelf hebben we ook het idee om de sensor af te plakken met van dat folie dat ze ook gebruiken bij mensen die willen douchen met iets (bijv. een wond) dat niet nat mag worden.

quote:

Op woensdag 30 januari 2019 18:09 schreef Maurice76 het volgende:
Even iets heel anders: heeft iemand hier ook ervaring met zwemmen en de FSL? Volgens de beschrijving kan hij tot 1 meter diepte, en voor 30 minuten, voordat de werking beinvloed kan worden. De reden is dat mijn vriendin graag zwemt en het fijn zou vinden als ik ook een keer mee zou gaan. Wel zo handig dat die sensor dan niet de geest geeft . Zelf hebben we ook het idee om de sensor af te plakken met van dat folie dat ze ook gebruiken bij mensen die willen douchen met iets (bijv. een wond) dat niet nat mag worden.

Tegaderm (Mocht je dat nog niet weten )

Verder geen ervaring met FSL en zwemmen.

Ik was recent wel zwaar onder de indruk van een kennis van me die in de ochtend in een uur van 2.3 naar 23.4 ging. Enige wat ze had gedaan is een beetje ranja drinken om uit de hypo te komen en ontbijten

quote:

Op woensdag 30 januari 2019 18:26 schreef Cat-astrophe het volgende:
Ik was recent wel zwaar onder de indruk van een kennis van me die in de ochtend in een uur van 2.3 naar 23.4 ging. Enige wat ze had gedaan is een beetje ranja drinken om uit de hypo te komen en ontbijten

Ze was wakker geworden met een hypo? Mogelijk had ze dan al een tijdje een hypo voordat ze wakker werd en was het lichaam bezig natuurlijke glucagon vrij te maken. Dat blijft een tijdje hangen, maar werkt wel bloedsuikerverhogend.

Heb dat zelf een keer ervaren toen ik met een bloedsuiker van 2,1 midden in de nacht wakker werd, en 's morgens opstond met een bloedsuiker van 30. Ja, ik had een vreetstuip midden in de nacht, maar terwijl ik in die hypo zat, heb ik insuline gebruikt om dat exces aan koolhydraten te compenseren - had alleen niet gerekend op mijn lijfseigen glucagon .

Nou update van m'n vader. Gister hypo, bijna ambulance gebeld maar lukte uiteindelijk toch om eruit te komen. Vandaag zouden we uit eten gaan... Hij kwam niet dus ging langs. Weer feest. Ik probeerde hem te prikken maar kreeg een klap tegen m'n kop dus zusjes gebeld om hem overeind te helpen en te prikken. Lukte ook niet dus ambulance gebeld. Met politie want ik zei lukt niet hij mept om zich heen en die vrouw vatte het op als heel agressief.

Maar goed. Hij is zelf helemaaaaal van slag en riep meteen dan dat ie maandag gaat bellen voor een afspraak met de diabetesverpleegkundige en ik mag mee. Ben benieuwd!

Heel vervelend Koettie ... maar hopelijk komt er dan iets goeds uit, dat je nu wel mee mag. Hij ziet kennelijk nu wel in dat het echt nodig is. Succes en sterkte!

Hoop 't ook want ben het goed zat. En m'n kaak doet pijn. Nu maar aan het koken want uit eten ging niet door.

Mou, was weer feest. Hij lag sinds vanmorgen half negen tot vanavond half negen in bed. Kreeg in de avond geen contact dus langsgegaan. Gelukkig morgen diabetes verpleegkundige. Wil graag een diëtiste verwijzing en een afspraak bij de huisarts omdat hij zo slecht slaapt de laatste maanden. Even alles doorpakken. Hij is erg geschrokken dus hopelijk kan ik even het voortouw nemen nu.

Ik weet er alles van hoe een ontregelde bloedsuiker je slaapritme kan verstoren - en daarmee oververmoeidheid kan opleveren. Zoals een voormalig DVK van mij weleens tegen me zei, "diabetes is topsport voor je lichaam". Wel fijn dat je vader nu zelf inziet dat ondersteuning en hulp nodig is, omdat hij het zelf niet meer trekt. Heel veel succes met de komende tijd, want het accepteren van hulp en "inmenging" in zijn dagelijkse patroon zal hem denk ik nog best wel lastig kunnen vallen. Hopelijk komen jullie er uit!

quote:

Op donderdag 14 februari 2019 12:04 schreef twiFight het volgende:
Wel wat een vaag verhaal. Eerst slaat hij als hij hulp krijgt en direct erna wil hij bellen en mag je mee? Mood swings

Ik hoorde dat de machtiging voor een FSL is afgegeven. Erg mooi nieuws natuurlijk. Sinds de inkomens- en kostenveranderingen van 1 januari heb ik nl. niet eens genoeg geld om voedsel te kopen als ik de FSL zelf moet betalen dus het spant er wel om.

Dat slaan was niet bewust, was midden in z'n hypo. Hij zat toen op 1.1 dus dat reken ik hem niet echt aan. Hij weet het zelf ook niet meer. De agenten die er waren kan hij zich ook niet herinneren terwijl die er toch een tijdje geweest zijn dus daarom is hij ook zo geschrokken denk ik. Voor nu maar even goed ook.

Misschien ook even aan de huisarts vragen of een verwijzing naar een internist met diabetesteam niet verstandig is. Dan krijg je, naast die internist, een diabetesverpleegkundige die de hele dag niets anders doet en er is ook een dietist bij dat team aangesloten.
Misschien maar een aanname van mijn kant, maar het lijkt me dat een diabetesverpleegkundige in het ziekenhuis toch net wat meer geschoold is dan eentje bij de huisarts. Komt misschien vooral doordat ik bij mijn huisarts zie dat de dame die eerst jaren de telefoon aannam nu de dvk is.
Zelf type 1 en vanaf dag 1 in ziekenhuis onder behandeling.

Zoo. Vanmiddag geweest. Was erg verhelderend. Was een pittige tante. Zijn nuchtere waarden zijn al heel laag, rond de 4 in de ochtend door langwerkende insuline (ben de naam vergeten, larazal ofzo). En dan eet hij weinig en spuit hij alsnog (kortwerkend). En soms ook als hij niet eet. Was een hele puzzel voor mij en de verpleegkundige om er nou achter te komen waarom hij spuit als hij zo laag zit maar daar kwam niet echt een antwoord op. Hij raakte er zelf een beetje van in de war had ik het idee. Als zij het het vertelde leek het net alsof het nieuwe informatie was en snapte hij wel dat wat ze zei logisch was. Ze heeft iig heel helder uitgelegd dat hij niet in de ochtend moet spuiten als hij onder de 6 zit en echt consequent moet meten voor het eten en twee uur na het eten. Ze heeft hem een boekje meegegeven om het in bij te houden omdat hij altijd z'n metingen 'vergeet' uit te printen.
Daarnaast bloed prikken en over twee weken moeten we weer. Is het dan niet genoeg verbeterd naar de internist.

Tegen de tijd dat we thuis waren had hij weer een hypo. Flink gesprek gehad dat het nu klaar is en hij met ritme moet gaan eten, slapen en bewegen. Hij gaat er tot nu toe best in mee maar ben benieuwd of dat zo blijft. Morgen gaat hij de huisarts bellen voor z'n slaap issues. Die cirkel moet ergens doorbroken worden.

Ben er best van geschrokken eigenlijk, ik zit nu een beetje richting dementie te denken oid. Want als je sinds je 18e type 1hebt moet je toch wel een beetje weten hoe het werkt.

quote:

Op donderdag 14 februari 2019 16:43 schreef NedKelly het volgende:
Misschien ook even aan de huisarts vragen of een verwijzing naar een internist met diabetesteam niet verstandig is. Dan krijg je, naast die internist, een diabetesverpleegkundige die de hele dag niets anders doet en er is ook een dietist bij dat team aangesloten.
Misschien maar een aanname van mijn kant, maar het lijkt me dat een diabetesverpleegkundige in het ziekenhuis toch net wat meer geschoold is dan eentje bij de huisarts. Komt misschien vooral doordat ik bij mijn huisarts zie dat de dame die eerst jaren de telefoon aannam nu de dvk is.
Zelf type 1 en vanaf dag 1 in ziekenhuis onder behandeling.

Hij zat daar heel lang volgend mij maar omdat 't goed ging kon hij aanhaken bij de dvk bij de huisarts want dan had hij geen reiskosten.

quote:

Op donderdag 14 februari 2019 18:41 schreef twiFight het volgende:
Overigens, terugkomend op hoe je in dit topic kwam, zou in deze fase een FSL wel ideaal zijn. Maar daarvoor geldt nogmaals, dan moet hij zich wel (ook) aan de andere afspraken houden.

Aangezien hij zijn suikers niet goed aanvoelt, zou ik eerder een volwaardige CGM aanraden; ik denk eerlijk gezegd dat hij het stadium van de FSL al voorbij is - zeker, zoals Koettie zelf opmerkt, dat ze het vermoeden heeft dat haar vader dement aan het worden is. Maar ben het met je eens, soms is het ophalen van je kennis erg zinvol, zelfs al heb je er dagelijks mee te maken.

quote:

Op donderdag 14 februari 2019 18:41 schreef twiFight het volgende:
Ik moet zeggen dat ten eerste kennis over diabetes nog wel eens geupdate wordt en ten tweede dat ik ook na 15+ jaar nog wel eens wat nieuws hoor of aan iets herinnerd word dat ik alweer vergeten was.

Maar wel spuiten terwijl je niet eet is wel heel erg basic ja.

Overigens, terugkomend op hoe je in dit topic kwam, zou in deze fase een FSL wel ideaal zijn. Maar daarvoor geldt nogmaals, dan moet hij zich wel (ook) aan de andere afspraken houden.

Dat snap ik, er komt ook steeds meer informatie bij natuurlijk. Maar van dat spuiten, ik weer niet, hij reageerde heel raar en er kwam niet echt een antwoord uit waarom hij dat nou deed en hij werd er ook erg ongemakkelijk van. Alsof hij toen pas besefte dat het niet zo gebruikt hoort te worden ofzo en er zelf van in de war raakte.

Dat suikers niet aanvoelen is zeker gewenning, dat heeft ze ook uitgelegd. Pas als hij langere tijd echt stabiel is is er een kans dat hij het wel weer kan gaan aanvoelen. Vraag me af hoelang hij dan stabiel moet zijn, hij kan het al niet aanvoelen sinds ik me kan herinneren.

Het plan is nu, met m'n zusjes, de 'sociale controle' (klinkt zo naar) de komende weken op te voeren en te checken hoe het is met eten, bewegen en slapen. Zusje heeft er gister gegeten en hij heeft ook aan haar uitgelegd wat hij daar hoorde en gelukkig heeft hij het wel begrepen. Over twee weken weer afspraak en dan de evaluatie. Mocht het niet goed gaan dan naar de internist en dan ga ik zo'n CGM wel vragen. De FLS heb ik genoemd en ze had iets van Naja hij moet eerst maar eens eten en beter meten en dan kunnen we kijken. Maar nu heeft dat geen zin.

quote:

Op vrijdag 15 februari 2019 08:48 schreef Koettie het volgende:
Vraag me af hoelang hij dan stabiel moet zijn, hij kan het al niet aanvoelen sinds ik me kan herinneren.

Wat twiFight zei in reactie op mijn vorige bericht klopt wel, daarin heeft hij gelijk. Die gewenning heb ik zelf ook ervaren. Ik denk dat het bij mij ongeveer een half tot heel jaar geduurd heeft, voor ik aan de nieuwe spiegel gewend was (en dus pas lager de hypo gevoelens kreeg en ook bij minder hoge suikers al de hyper symptomen begon op te merken).

quote:

De FLS heb ik genoemd en ze had iets van Naja hij moet eerst maar eens eten en beter meten en dan kunnen we kijken. Maar nu heeft dat geen zin.

Dat ben ik beslist niet met haar eens. Juist de curves - de pieken en dalen, vooral - kunnen bij goed bijhouden van de injecties en het eten (en ook wat er gegeten is) bijdragen aan een sterk inzicht in hoe het lichaam werkt.

Zelf heb ik dankzij de FSL ontdekt dat ik 's nachts hypo's had waar ik niet van wakker werd (wat direct hogere suikers verklaarde bij het wakker worden), ontdekt dat ik mijn Novorapid niet direct voor het eten moet gebruiken, maar ruwweg 15-30 minuten voor ik ga eten, om te voorkomen dat ik na een maaltijd direct in mijn bloedsuiker piek en bovendien dat bepaalde voeding veel langer blijft doorwerken; o.a. bruine pistoletjes kunnen nog koolhydraten opleveren na een uur of 4 a 5 na het eten en als ik die eet moet ik er dus echt bedacht op zijn dat ik na een uur of 3 ga controleren waar mijn suiker heengaat.

Dat zijn wezenlijke zaken die mijn bloedsuiker spiegel beinvloedden, die ik pas inzichtelijk heb gekregen door de FSL en daarvoor heb ik ze echt nooit opgemerkt.

quote:

Op vrijdag 15 februari 2019 10:19 schreef Maurice76 het volgende:

[..]

Dat ben ik beslist niet met haar eens. Juist de curves - de pieken en dalen, vooral - kunnen bij goed bijhouden van de injecties en het eten (en ook wat er gegeten is) bijdragen aan een sterk inzicht in hoe het lichaam werkt.

Ik ook absoluut niet, en ik durf ook te eggen dat een internist dit ook, zeker in zijn geval, nooit zou adviseren!

Eigenlijk vind ik het schokkend dat de DVP dit roept...Maar ik ken zelfde soort verhalen van de praktijk. Ik had ook zo'n DVK die alles alleen maar theoretisch beanderd en niet keek naar mijn situatie/ervaringen. Heel irritant.

Haha klinkt allemaal erg verwarrend iig. Ik neem het mee voor de volgende afspraak. Thanks voor het zo meedenken!

quote:

Op vrijdag 15 februari 2019 18:29 schreef twiFight het volgende:
Daarnaast blijft gelden dat een FSL pas werkt als hij er even serieus mee omgaat als dat hij met handmatig prikken moet omgaan. De FSL (of CGM) is geem magisch wonder dat geen moeite kost. Als hij de principes niet toepast, dan gaat het met de FSL ook fout.

Mee eens. Dat bedoelde ik ook toen ik zei dat je dan ook wel moet bijhouden wat je eet, wanneer je dat eet, wat je aan insuline gebruikt, wanneer en hoeveel ... en ook wel handig om bij te houden of er speciale omstandigheden zijn; niet alleen (uitzonderlijke) lichamelijke inspanningen, maar ook zaken die emotionele impact hadden. Dat bijhouden vergt discipline - in het begin misschien erg intensief, omdat je inzicht wilt krijgen in je patroon en daar veranderingen in aan gaat brengen, maar na verloop van tijd minder intensief en alleen ter controle van je nieuwe leefstijl.

Nou, ik heb geen FSL meer genomen na de 1e keer.... ik heb er nog littekens van...

quote:

Op woensdag 20 februari 2019 20:54 schreef RobertoCarlos het volgende:
Nou, ik heb geen FSL meer genomen na de 1e keer.... ik heb er nog littekens van...

Verklaar je nader? Hoe ben je aan die littekens gekomen dan?

quote:

Op woensdag 20 februari 2019 21:17 schreef Maurice76 het volgende:

[..]

Verklaar je nader? Hoe ben je aan die littekens gekomen dan?

Door het plakspul waarmee je de pod op je arm plakt. De huid van mijn arm ging er een soort van branden en ik heb nu nog een soort van bruine, ronde brandplekken als souvenir....

quote:

Op vrijdag 22 februari 2019 16:14 schreef RobertoCarlos het volgende:

[..]

Door het plakspul waarmee je de pod op je arm plakt. De huid van mijn arm ging er een soort van branden en ik heb nu nog een soort van bruine, ronde brandplekken als souvenir....

Ik heb ook lichtrode plekken als ik het eraf haal. Ergens vorig jaar is de lijm denk ik veranderd, want toen begonnen de rode plekken, maar ook plakten de sensors veel langer veel beter.
Bij mij trekt het gewoon weg (na een week of 2), het jeukt niet, het is niet open, alleen rode plek. Is licht allergische reactie op die lijm.
Er zijn mensen die echt de blaren erop hebben staan.

Ik heb ze in totaal ongeveer een half jaar gebruikt, steeds op andere plekken. Maar de plekken gingen op een gegeven moment niet meer weg na bijv. 2 weken. Ik merkte trouwens ook dat de pods na 1 a 1,5 weken een brandend, jeukerig gevoel begonnen te geven en bovendien langzaam loslieten. Misschien dat het kwam omdat het toen warmer weer werd en mijn huid iets veranderde oid....

Ik heb zelf ook wat hardnekkige plekjes op mijn huid waar de sensoren hebben gezeten. Ik probeer daarom wat meer te wisselen met de plek waar ik ze plaats, zodat de huid niet slechts 2 weken de tijd krijgt om te herstellen, maar 6 weken.

Ik heb al een jaar of drie diabetes type 2; Afgelopen tijd was een best wel stressvolle periode (en die is nog niet helemaal ten einde) en gaandeweg ben ik ergens toch wel ontregeld geraakt.

In overleg met mijn dvk is de medicatie aangepast; en inmiddels ben ik een week of 1,5 daarmee onderweg.

Nu ben ik even kritisch aan het kijken naar mijn eetgedrag want ongetwijfeld zal daar ook wel iets aan te verbeteren zijn. Nu heb ik mij al voorgenomen om tussen door wat meer walnoten en amandelen te gaan eten. En heb ik echt pure +85% cacao chocolade in huis gehaald.
In het kader als het iets van chocolade moet zijn dan doen we dat maar.

Nu worstel ik eigenlijk nog een beetje met mijn broodbeleg; in de middag is dat vaak iets van vleeswaren. Maar ochtends val ik vaak terug op pindakaas of pure hagelslag o.i.d.
Een boterham met gewone jonge kaas heb ik ook al geprobeerd, en iets van yoghurt sochtens vroeg ben ik geen fan van.

Verder overweeg ik nog over te stappen van een meergranenbrood naar een brood dat een echt volkorenbrood is.

Kortom; ik ben een beetje zoekende en ik weet niet goed meer wat ik er nog meer aan zou kunnen veranderen. En hoop hier dan nog wat ideeën op te doen.

Kaas heeft weinig koolhydraten. Maar een goede voedingsdeskundige aka dietiste zou je makkelijk meer tips moeten kunnen geven

quote:

Op maandag 25 februari 2019 16:26 schreef Vonkenboer het volgende:
Verder overweeg ik nog over te stappen van een meergranenbrood naar een brood dat een echt volkorenbrood is.

Daar zitten nog steeds veel koolhydraten in. Zoek eens in het schap naar koolhydraatarm brood en vergelijk het aantal koolhydraten. Voor meer tips -> goede dietiste

Ben het met mijn bovenbuurman hier eens: maak eens een afspraak met een dietiste, om je eetpatroon eens goed tegen het daglicht te houden en nuttige tips en adviezen te krijgen.

quote:

Op maandag 25 februari 2019 16:41 schreef Maurice76 het volgende:
Ben het met mijn bovenbuurman hier eens: maak eens een afspraak met een dietiste, om je eetpatroon eens goed tegen het daglicht te houden en nuttige tips en adviezen te krijgen.

Dat heb ik in het verleden al eens gedaan; mijn ervaring is dat ze met zo'n standaard lijstje komt.

Waar bijvoorbeeld links onder elkaar productgroepen genoemd worden; rundvlees, varkensvlees, lamsvlees, kip en vleeswaren en dan van links naar rechts drie kolommen waar in van alles genoemd wordt verdeeld in de categorie : bij voorkeur, middenweg en bij uitzondering.

En een overzichtje met wat precies magere belegsoorten zijn.

quote:

Op maandag 25 februari 2019 17:11 schreef Vonkenboer het volgende:

[..]

Dat heb ik in het verleden al eens gedaan; mijn ervaring is dat ze met zo'n standaard lijstje komt.

Dan neem je een andere

quote:

Op maandag 25 februari 2019 17:15 schreef RobertoCarlos het volgende:

[..]

Dan neem je een andere

.

Nee, dát is eenvoudig in deze regio.

quote:

Op maandag 25 februari 2019 17:20 schreef Vonkenboer het volgende:

[..]

.

Nee, dát is eenvoudig in deze regio.

Dan niet. Dan blijf je diabetes houden. Succes verder

quote:

Op maandag 25 februari 2019 17:49 schreef RobertoCarlos het volgende:

[..]

Dan niet. Dan blijf je diabetes houden. Succes verder

Bedankt voor adviezen waar niemand wat mee kan he !