abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
pi_182870993
Ik ben zelf weer wat stappen aan het maken en ik ben mijn psycholoog dankbaar dat ze me elke keer helpt om de vooruitgang te zien.

Een paar weken geleden ben ik een stukje rond de relatie met mijn moeder gaan verwerken. Mijn moeder had behoorlijke psychische problemen waardoor ik als kind het grotendeels zelf heb moeten redden. Daarnaast heb ik een soort redderscomplex naar mensen die vergelijkbare problemen hebben, en dat gaat natuurlijk nooit goed en zorgt vrijwel altijd voor rotsituaties.

Na een rescripting sessie kwam er veel los, momenteel ook veel verdriet om wat ik heb gemist. Ik voel me er erg kwetsbaar door en ben erg schrikachtig. Dat werkt door in mijn sociale leven. Ik ben even niet naar mijn vrijwilligerswerk geweest omdat het teveel is.

Positief is dat toen ik afgelopen week me lam schrok van mijn fwb die langskwam (ik schrik soms van mensen ook al weet ik dat ze eraan komen) hij er superlief op reageerde. Hij heeft me wel honderd knuffels gegeven om me te helpen te ontspannen. Dat is zo enorm fijn en hoewel ik het lastig vond lukte het me uiteindelijk wel.
  donderdag 1 november 2018 @ 09:54:12 #27
198417 Lastpost
Rotterdammert!
pi_182871570
Het is vooral de angst dat de andere symptonen ook weer terug kunnen keren. Maandenlang totaal geen probleem gehad en weer volledig ontspannen buitenshuis en nu dus dit ineens.

Met alleen dit kan ik prima leven trouwens, maar het is dus vooral de angst dat het vermijdende gedrag er ook weer in kan sluipen en ik dan verval in oude patronen nu het juist zo goed gaat.

Denk dat ik het nog even aankijk, merk ik dat m'n gedrag en humeur ook weer in negatieve zin veranderd dan trek ik maar wr aan de bel.
pi_182880978
quote:
0s.gif Op donderdag 1 november 2018 09:54 schreef Lastpost het volgende:
Het is vooral de angst dat de andere symptonen ook weer terug kunnen keren. Maandenlang totaal geen probleem gehad en weer volledig ontspannen buitenshuis en nu dus dit ineens.

Met alleen dit kan ik prima leven trouwens, maar het is dus vooral de angst dat het vermijdende gedrag er ook weer in kan sluipen en ik dan verval in oude patronen nu het juist zo goed gaat.

Denk dat ik het nog even aankijk, merk ik dat m'n gedrag en humeur ook weer in negatieve zin veranderd dan trek ik maar wr aan de bel.
Ik begrijp wel dat je dan even schrikt en bang bent dat 't weer terugkomt.

Had je eerder ook zo goed in de gaten wanneer 't minder goed ging?

Volgens mij pak je het echt heel goed aan. Nu je het doorhebt doe je meteen je oefeningen, je praat erover en bepaalt alvast voor jezelf op welk punt je hulp gaat zoeken.

Hoe het gaat lopen weet je natuurlijk niet, maar met deze aanpak denk ik dat je alles binnen je mogelijkheid doet om je klachten beheersbaar te houden.
pi_183098325
quote:
0s.gif Op dinsdag 3 juli 2018 14:50 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:
Ik postte eerder veel in het depressie en angst topic, maar nu mijn depressie is opgeklaard en mijn angsten minder worden merk ik dat mijn psychische klachten vooral door de ptss komen.

Kort samengevat heb ik een lastige jeugd gehad, mijn ouders waren niet in staat om de opvoeding goed te doen wat resulteerde in langdurige verwaarlozing en mishandeling. Bij mij gaan de herbelevingen op emotie ipv op gebeurtenis, alsin ik beleef niet een herinnering opnieuw maar wel de emoties die ik in bepaalde situaties voelde.

Ik zit hiervoor sinds vorig jaar september in therapie en heb al wat stappen gemaakt. Zo schrik ik me niet meer steeds lam als iemand me onverwacht aanraakt. Maar ook zijn mijn emoties minder heftig als iemand een gevoelig punt triggert.

Waar ik nog best mee worstel is met sociaal contact. Ik vind het heel moeilijk om om te gaan met onrechtvaardigheid, zeker als dat om mensen gaat binnen mijn vriendenkring.

Ook vind ik het lastig om mensen dichtbij te laten komen, een stukje in mij voelt een soort intense walging van mensen, terwijl een ander stukje het juist heel leuk vind om contact te maken en ik ook echt wel graag onder de mensen ben. Het is er allebei tegelijk, en ik ben er nog niet helemaal achter wat er achter die walging zit. Gaat nog wel komen. Ik heb een fijne psycholoog die me echt goed helpt om van de gefragmenteerde puinzooi die ik was weer een geheel te maken.
Wat fijn dat de hulp je zoveel oplevert :)
Verder lees ik een en al herkenning in jouw post, wat mij raakte
Ik vind zin en waarden in mijn leven en ik wens niet genezen te worden van mijzelf.
Schenk mij de waardigheid om me te ontmoeten zoals ik ben.
Erken dat wij beiden even vreemd voor elkaar zijn.
Dat mijn bestaansrecht niet zomaar een beschadigde versie is van die van jou.
pi_183811140
Ik had vandaag uitslag van mn onderzoek en C-PTSS is nu officieel vastgesteld ipv "gewone" PTSS. Dus opnieuw een traumaverwerkingsbehandeling doen. Ik heb zelf alleen ervaring met EMDR en gewone Exposure. Maar er zijn nog meer varianten zoals Narratieve Exposure en Rescripting. Zijn er hier mensen die zo'n andere vorm gedaan hebben?

Ik moet nu dus samen met mn hoofdbehandelaar gaan kijken wat ik dus wil gaan doen (kan ook een combinatie zijn), dus ga me maar in die andere vormen inlezen, maar ben ook benieuwd naar ervaringen. Mag ook via PM.
pi_183813071
quote:
1s.gif Op dinsdag 18 december 2018 17:14 schreef _Hestia_ het volgende:
Ik had vandaag uitslag van mn onderzoek en C-PTSS is nu officieel vastgesteld ipv "gewone" PTSS. Dus opnieuw een traumaverwerkingsbehandeling doen. Ik heb zelf alleen ervaring met EMDR en gewone Exposure. Maar er zijn nog meer varianten zoals Narratieve Exposure en Rescripting. Zijn er hier mensen die zo'n andere vorm gedaan hebben?

Ik moet nu dus samen met mn hoofdbehandelaar gaan kijken wat ik dus wil gaan doen (kan ook een combinatie zijn), dus ga me maar in die andere vormen inlezen, maar ben ook benieuwd naar ervaringen. Mag ook via PM.
Ik heb een paar keer rescripting gedaan. Ik zal proberen kort te omschrijven hoe het bij mij ging.

Het begon beide keren nadat ik was vastgelopen een situatie in het heden die emoties uit het verleden weer volledig deed herleven.

We begonnen met een ontspanningsoefening waarbij ik in gedachten naar een hele fijne plek ging. De psycholoog vroeg me die te omschrijven, wat ik deed, en daar raakte ik heel ontspannen van.

Vervolgens keken we naar de situatie die aan de hand was, en vroeg ze me om een herinnering uit het verleden op te graven die de sterke gevoelens bij de huidige situatie veroorzaakt.

Ze vroeg me de situatie te beschrijven, hoe alles eruitziet, wat er gebeurt en wat het allemaal met me doet. Op een manier herbeleefde ik het weer en dat was erg heftig. Daarna opnieuw, maar op de momenten dat er dingen gebeurden die voor mij traumatisch waren stapte de psycholoog in de situatie. Ze vroeg me wat ik nodig had op dat moment, en beschreef hoe ze me dat gaf.

Als het 'voorbij' was haalde ze me er heel rustig weer uit. Duurde ook altijd even. Maar het resultaat is dat ik nu een aantal sterkere herinneringen die anders lopen dat de originele herinneringen heb. Zo herinner ik me daadwerkelijk dat zij voor mij opkwam in een situatie.

Het resultaat is op twee vlakken iig. 1. Ik heb een minder nare herinnering. 2. Het bracht de verwerking op gang. Het heeft mij veel geholpen.
pi_183876004
quote:
1s.gif Op dinsdag 18 december 2018 18:29 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:

[..]

Ik heb een paar keer rescripting gedaan. Ik zal proberen kort te omschrijven hoe het bij mij ging.

Het begon beide keren nadat ik was vastgelopen een situatie in het heden die emoties uit het verleden weer volledig deed herleven.

We begonnen met een ontspanningsoefening waarbij ik in gedachten naar een hele fijne plek ging. De psycholoog vroeg me die te omschrijven, wat ik deed, en daar raakte ik heel ontspannen van.

Vervolgens keken we naar de situatie die aan de hand was, en vroeg ze me om een herinnering uit het verleden op te graven die de sterke gevoelens bij de huidige situatie veroorzaakt.

Ze vroeg me de situatie te beschrijven, hoe alles eruitziet, wat er gebeurt en wat het allemaal met me doet. Op een manier herbeleefde ik het weer en dat was erg heftig. Daarna opnieuw, maar op de momenten dat er dingen gebeurden die voor mij traumatisch waren stapte de psycholoog in de situatie. Ze vroeg me wat ik nodig had op dat moment, en beschreef hoe ze me dat gaf.

Als het 'voorbij' was haalde ze me er heel rustig weer uit. Duurde ook altijd even. Maar het resultaat is dat ik nu een aantal sterkere herinneringen die anders lopen dat de originele herinneringen heb. Zo herinner ik me daadwerkelijk dat zij voor mij opkwam in een situatie.

Het resultaat is op twee vlakken iig. 1. Ik heb een minder nare herinnering. 2. Het bracht de verwerking op gang. Het heeft mij veel geholpen.
Dankjewel voor je heldere uitleg! Fijn dat het voor jou zo goed geholpen heeft. Wat ik me nog afvraag: Is het dan altijd zo dat het gerescript wordt met dat de psycholoog in beeld komt en je geeft wat je nodig heeft, of kan zij zich dan ook "inleven" in een ander persoon.

Stel dat bij een gebeurtenis familielid A iets doet en familielid B niet voor jou opkomt/het laat gebeuren. Kun je het dan ook rescripten dat familielid B zorgt voor wat je nodig hebt op dat moment? Hoop dat je snapt wat ik bedoel.
pi_183883517
quote:
1s.gif Op vrijdag 21 december 2018 15:09 schreef _Hestia_ het volgende:

[..]

Dankjewel voor je heldere uitleg! Fijn dat het voor jou zo goed geholpen heeft. Wat ik me nog afvraag: Is het dan altijd zo dat het gerescript wordt met dat de psycholoog in beeld komt en je geeft wat je nodig heeft, of kan zij zich dan ook "inleven" in een ander persoon.

Stel dat bij een gebeurtenis familielid A iets doet en familielid B niet voor jou opkomt/het laat gebeuren. Kun je het dan ook rescripten dat familielid B zorgt voor wat je nodig hebt op dat moment? Hoop dat je snapt wat ik bedoel.
Ik weet niet of dat mogelijk is.
Bij mij is dat niet gebeurd. Ik had zelf trouwens wel soort van de leiding over hoe het verhaal liep. Alsin, de psycholoog was alleen zichzelf, het was mijn op herinneringen gebaseerde fantasie die bepaalde hoe anderen reageerden.

Zo kwam het voor dat zij in een situatie waar mij iets naars gebeurde er tussen ging staan en voor mij opkwam. Ik herbeleefde het vanuit mijn herinnering en omschreef haar wat er gebeurde, hoe de agressor reageerde naar mij, en op haar aanwezigheid, wat het met mij deed. En zij wist best goed aan te voelen hoe en wat zij kon doen om de narigheid te stoppen. Maar het was een interventie door haar. Niet dat bijvoorbeeld iemand eerst iets naars deed, dan ineens iets leuks. Dat niet.

In jouw voorbeeld zou zij als persoon c tegen a kunnen zeggen 'zeg, doe eens een normaal, laat.. met rust. En tegen b, vind je het normaal om daar niks mee te doen? En om dan de ik persoon in de herinnering te troosten, of even bij te staan.
pi_184323999
Dankjewel voor je uitleg nog MvJ! Sorry dacht dat ik allang gereageerd had maar blijkbaar niet :@

Vanmiddag gesprek gehad en ze hadden me vanochtend ook in het team besproken. Ze denken dat die Narratieve Exposure Therapie (NET) het meest passend is voor me, ook naar aanleiding van een ander onderzoek. Mijn voorkeur ging daar zelf ook wel naar uit.

Voordelen zijn dan nl dat het een verbale therapie is en je er 1 verhaal van maakt ipv beeld voor beeld alles gaat bekijken zoals bij EMDR/Rescripting.

Er staat dus geen vaste tijdsduur voor, ligt eraan hoeveel gebeurtenissen je hebt. En dat zijn dus zowel negatieve als positieve gebeurtenissen, wat mij ook wel fijn lijkt. Dat je niet alleen maar met trauma's bezig bent maar een compleet verhaal maakt.

Er is wel een wachtlijst, maar ze kunnen niet zeggen hoe lang die is. Dus dat is nog even afwachten. Maar ik zit voorlopig nog in die ACT-groep, dus dat scheelt.

Iig wel fijn om nu iets meer duidelijkheid te hebben over het hoe en wat. Het is echt iets totaal nieuws voor me, maar dat is misschien ook wel juist goed omdat ik al zoveel gehad heb.
pi_186027789
Hoe is het met jullie?
Na 3 maanden wachten werd ik net gebeld dat ik 26 april kennismakingsgesprek heb voor die Narratieve Exposure Therapie en dat ik dan vanaf woensdag 8 mei elke week op woensdagmiddag een sessie heb ^O^

Wel fijn om gewoon een vaste tijd te hebben. En niet net voor het weekend begint. Want uit ervaring weet ik dat traumatherapie een hoop los kan maken en dan is het makkelijker als je naar de instelling zelf kunt bellen evt op do/vr ipv dat je moeilijk moet doen via de HAP in het weekend. Nu ik echt een datum heb vind ik het wel weer spannend hoor. Hoop echt dat dit me weer verder op weg gaat helpen.
  vrijdag 5 april 2019 @ 11:26:27 #36
254446 Mevrouw_voor_jou
Mevrouw_voor_jou
pi_186046855
Over twee weken heb ik mijn laatste gesprek bij de psycholoog. Ze heeft mij enorm geholpen om het verleden tot rust te brengen en ik denk dat ik hetprima kan zonder hulp.

Ik heb vrijwel geen last meer van de ptss klachten. Het enige dat nog wel eens lastig is is de emotieregulatie maar dat lukt elke keer beter en mijn emoties zijn al lang niet meer zo intens als ze geweest zijn.
pi_186048073
Fijn dat het zo goed gaat Mvj en dat je gaat afsluiten bij je psych ^O^
pi_186078270
Ik ben ingestort. Ik heb niks en niemand meer. Ik moet breken met mijn moeder, omdat ze mijn vader maar niet los kan laten. Terwijl mijn vader mij geestelijk helemaal kapot heeft gemaakt. Ik ben hier non-stop aan het janken.

Niemand geloofde mij wat betreft mijn vader. Tenminste, degenen die mij serieus nemen, kennen hem niet. Daarom blijft het ook onzeker voor me of ik het niet gewoon zit te overdrijven, dat hij niks fout heeft gedaan en ik dus gewoon een lul ben.

Ik heb iemand een filmpje laten zien waar mijn vader opstaat. Ze heeft psychologie gestudeerd en kon uit de lichaamstaal van mijn vader helemaal aflezen dat mijn verhalen kloppen. Dat hij dominant is, dat hij heel erg bezig is met hoe hij op anderen overkomt (houdt wijnglas correct vast) en zelfs dat zijn zus die hem in eerste instantie helemaal lijkt te adoreren eigenlijk bang is voor hem.

Dus hetgene wat ik zeg, is dus niet verzonnen....

Ik heb geen vrienden, want ik kan ze niet toelaten omdat ik mij schaam. Mijn hele ontwikkeling is gestagneerd. Ik ben in alles vastgelopen. Al op mijn 17e ben ik op zoek naar hulp om hieruit te komen, maar het gevolg is dat ik in een negatieve spiraal terechtkwam. Iedereen zegt dat ik een leuke gast ben en dat ik mezelf moet accepteren. Maar ze dringen me wel een leventje op dat ik op de sociale werkplaats aan dagbesteding moet doen. Waarom komt het niemand op dat ik ook een rijk sociaal leven wil en alles gezien in het leven wil hebben?

Ik heb twee jarenlange intensieve behandelingen gehad, maar wel allebei met niet correcte diagnose. Ik had mij een paar jaar geleden op ADHD laten testen - wat ik volgens de eerdere behandelingen totaal niet had - en ik bleek inderdaad ADHD te hebben. Sindsdien begin ik erachter te komen wie ik nou eigenlijk ben. En dat het beeld wat andere mensen mij opdrongen hoe ze mij zien niet klopt.

Echter met ADHD + dit krijg ik niks van de grond. De maatschappelijke hulp die ik kreeg, leidde tot niks.

Ik volg nu groepstherapie, maar ik ben verliefd geworden op iemand wat zeer waarschijnlijk niet wederzijds is. Hoewel ik pik de signalen wel bij hem op. En wat mijn vader betreft kan ik aan hem zien dat hij hetzelfde heeft meegemaakt als ik. Hij zocht eerst toenadering tot mij, maar nou reageert hij niet meer.

Mijn groepstherapie is afgelopen denk ik. Ik heb het opgebiecht aan mijn psych. Ik stelde voor dat er een gesprek komt met hem erbij, maar ik ga er al vanuit dat hij niet komt.
pi_188258099
Ik heb ook PTTS in combinatie met borderline.
Ik heb last paniekaanvallen en van een stem in mijn hoofd, die stem is van een overleden ex vriendin die zelfmoord heeft gepleegd.
Zij geeft mij opdrachten die destructief zijn, dan moet je denken aan overdosis medicatie, automutilatie en springen van gebouwen en voor voertuigen.
Ik heb deze niet allemaal uitgevoerd anders zou ik dit niet meer tikken maar er zijn er wel wat uitgevoerd.
Ik slik medicatie, topimiraat citalopram Seroquel en zo nodig oxaxepam
De bedoeling is dat ik zo stabiel mogelijk leef, elke instabiliteit maken de stemmen erger, dat heb je niet altijd in de hand.
Een goed dag en nacht ritme en eetpatroon zijn belangrijk.
Mijn borderline verstoort dat soms, verslavingsgedrag wat ik al beter in de hand heb schopt soms de boel in de war.
Afspraken zijn er gemaakt dat er bij voldoende stabiliteit een emdr behandeling komt.
De stem is best zwaar ze is er elke dag elk uur
pi_188806396
@PabstBlueRibbon, we zijn inmiddels bijna een half jaar verder, hoe gaat het nu met jou na je post van april?

Wat rot @Bottendaal dat je zoveel last van die stem hebt en dat ze zulke destructieve opdrachten heeft. Lijkt me idd goed dat je die afspraken hebt gemaakt, maar het is natuurlijk makkelijker gezegd dan gedaan om je er ook echt aan te houden, helemaal in combi met je Borderline en verslavingsgedrag. Ik hoop voor je dat je snel wat stabieler bent en aan de EMDR kunt beginnen. Succes en sterkte!

Ik dacht dus dat ik vanaf mei al elke week een sessie NET zou krijgen, maar dat liep even anders. Ik ben wel begonnen bij de therapeute, maar de eerste maanden zijn we vooral druk bezig geweest met voorbereidingen op de therapie zelf. Dus een vertrouwensrelatie opbouwen, mn sociale netwerk in kaart brengen waar ik steun kan vragen, een signaleringsplan maken, meer informatie over de therapie krijgen, nachtmerrie-/herbelevingtraining etc.

Nu was ze 3 weken op vakantie, maar vandaag weer terug. En nu heeft ze het vertrouwen dat ik de therapie aan ga kunnen, dus vanaf volgende week gaan we echt inhoudelijk met de NET beginnen ^O^
Dus ik ben echt heel benieuwd hoe het dan gaat en of het me lukt om ook dan met zo'n intensieve traumabehandeling om stabiel te blijven. Maar ik heb me ook aangemeld voor een WRAP-cursus dus dat gaat daar hopelijk ook bij helpen.
pi_193258206
Hier gaat het top :) De scherpe randen van mijn trauma’s zijn eraf en sta positief in het leven. Ik weet beter met mijn trauma’s om te gaan dan eerst en heb meer de regie over mijn leven gekregen.

Als quote voor anderen hier die mij persoonlijk enorm heeft geholpen is: Laat je energie niet stelen door negatieve mensen en ervaringen. Als je je energie laat stelen door hen, dan hebben zij die slechte mensen en ervaringen gewonnen. Laat deze gedachte ervoor zorgen dat jullie meer kracht om jullie trauma’s en alles te overwinnen. Want als je uit dze shit komt, ben je bijna onverslaanbaar omdat je dan met hl veel tegenslagen beter zult kunnen omgaan. Zo voel ik mij ook. Onverslaanbaar en alsof alles alleen maar beter kan gaan. Ben wel bewust dat er nog tegenslagen gaan komen, maar ik omarm ze.

Het is makkelijker gezegd dan gedaan, maar je kan niet meer doen dan knokken en je best doen. En geef never de hoop op. Ook niet als je een terugval hebt gehad. Na iedere terugval en weer opstaan leer je...Jullie zijn sterker dan jullie denken en hoop dat jullie net als ik erbovenop komen!
<3 :*

Ik had trouwens cptss, dissociatieve stoornis en ook de diagnose autisme wat laatstgenoemde nog weleens een probleem vormt in dagelijks leven. Maar met alles kan ik inmiddels veel beter omgaan :)
pi_193285301
@Medusa666 wat onwijs fijn om te lezen dat het bij jou zo top gaat, je er beter mee om kunt gaan en je weer regie over je leven ervaart. Lijkt me heel veel rust geven ^O^
En een erg mooie quote waar je het over hebt, maar wel makkelijker gezegd dan gedaan idd.

In mijn vorige post hierboven zou ik de week erna met de NET-therapie beginnen. Inmiddels zijn we een hele tijd verder en is er een heleboel gebeurd in de tussentijd.
In het begin van de therapie ging het nog wel goed, maar dat kwam omdat ik toen de situaties uit mn echt jonge jaren behandelde en daar wist ik niet alles meer zo gedetailleerd van als van de situaties waar ik ouder ben. Toen we meer richting die leeftijd gingen ( 8-9 jaar) werd de therapie opeens veel heftiger en kwam er veel meer los natuurlijk. Helaas kon ik hier toch nog niet constructief mee omgaan en ben ik in een hele grote destructieve valkuil getrapt om met die emoties om te gaan. Ben er wel vrij snel eerlijk over geweest en toen is besloten dat ik naast de NET ook de VERS-training zou gaan doen om dus wel te leren hoe ik er op een constructieve manier mee om kan gaan.

De NET zelf kon ik desondanks wel gewoon mee doorgaan, alleen kwam er vanaf de Kerstvakantie de klad in. Eerst kreeg ik zelf een ongeluk waardoor ik een paar keer niet kon, daarna viel mn therapeute en was ze 5 weken uitgeschakeld en toen we net weer waren begonnen kwam de Corona-crisis en kreeg mijn therapeute zelf ook Corona. Dus heb ik weer bijna 2 maanden geen face to face therapie gehad en alleen via beeldbellen gesprekjes over hoe het in het hier en nu ging. Maar NET via beeldbellen dat zag ik echt niet zitten, dus dat lag weer stil. Nu sinds 2 weken heb ik wel weer face to face therapie en hebben we het weer opgepakt. En de VERS-training is nu via Zoom. Maar al met al ben ik dus nog niet heel erg ver gekomen met de therapie al die tijd.

En ik blokkeer ook nog heel vaak tijdens een sessie, dat ik het wegdruk en niet bij mijn gevoel kom maar heel erg in mijn hoofd blijf zitten. Nu had ze daar van de week nadat het weer niet lekker ging een experiment voor bedacht toen de sessie bijna was afgelopen. Om beter bij mijn gevoel te kunnen komen moest ik dezelfde houding aannemen als de situatie waar we het over hadden. Dus in het geval van angst bijvoorbeeld mezelf klein maken op de stoel, benen optrekken, armen eromheen, hoofd ertussen. En door me zo weer meer in de situatie te verplaatsen van vroeger kwam het gevoel idd ook meer terug. Dus ook al voelt het misschien vreemd, nou kan ik dus tijdens een sessie bijvoorbeeld op de grond in foetushouding onder een dekentje gaan liggen als het over een verdrietige situatie gaat, of mezelf onder haar bureau "verstoppen" als ik dat vroeger deed uit angst etc. Dus hopelijk werkt dit experiment om de boel nog beter te kunnen verwerken.

En het zou wel fijn zijn als we nu in een flow komen en gewoon elke weer een sessie hebben en er niet steeds sessies uitvallen door omstandigheden. Want als je elke week een sessie hebt dan zie je ook sneller patronen tussen gebeurtenissen bijvoorbeeld. Maar goed, ik ben nu dus nog maar bij de leeftijd van 10-11 jaar zo'n beetje en ik ben 33, dus ik heb nog wel een lange weg te gaan. Maar hopelijk gaat die weg nu wel weer wat meer omhoog en lukt het me om de dingen die ik bij de VERS leer ook toe te passen en lukt het beter om niet te doen wat ik nu doe om ermee om te gaan. Dus ik moet nog hard aan het werk voor ik zo ver als jij ben @Medusa666 . Maar ik geef de moed niet op iig!
pi_193756130
Zelf vorige week erachter gekomen dat ik toch wel last heb van PTSS waarschijnlijk, bij mijn diagnosticering hebben ze dit wel genoemd in maart alleen ik dacht er eigenlijk geen last van te hebben..

Maar zodra mijn partner zijn stem verheft of schreeuwt uit onmacht of omdat hij boos is word ik zo gigantisch bang en word ik echt heel gemeen en trek ik een gigantische muur op en valt er dus ook niet meer te praten met mij en dit kan een half uur tot een dag duren.. Ook dacht ik dat mijn partner vorige week zei dat hij me van de fiets af wilde trappen, maar hij heeft dit helemaal niet gezegd, schijnt dus ook te kunnen als je in de top van je emotie zit..

Ik krijg alleen geen flashbacks o.i.d. dus ik dacht altijd dat dit geen PTSS kon zijn..

Ik moet dit nog bij de psychiater wegleggen, maar mijn medecursisten en behandelaar in mijn therapiegroep zeiden al wel dat dit goed mogelijk is..

Iemand die dit herkend?
  vrijdag 26 juni 2020 @ 10:49:48 #44
254446 Mevrouw_voor_jou
Mevrouw_voor_jou
pi_193797602
quote:
0s.gif Op dinsdag 23 juni 2020 18:30 schreef Me-Myself-And-I-1985 het volgende:
Zelf vorige week erachter gekomen dat ik toch wel last heb van PTSS waarschijnlijk, bij mijn diagnosticering hebben ze dit wel genoemd in maart alleen ik dacht er eigenlijk geen last van te hebben..

Maar zodra mijn partner zijn stem verheft of schreeuwt uit onmacht of omdat hij boos is word ik zo gigantisch bang en word ik echt heel gemeen en trek ik een gigantische muur op en valt er dus ook niet meer te praten met mij en dit kan een half uur tot een dag duren.. Ook dacht ik dat mijn partner vorige week zei dat hij me van de fiets af wilde trappen, maar hij heeft dit helemaal niet gezegd, schijnt dus ook te kunnen als je in de top van je emotie zit..

Ik krijg alleen geen flashbacks o.i.d. dus ik dacht altijd dat dit geen PTSS kon zijn..

Ik moet dit nog bij de psychiater wegleggen, maar mijn medecursisten en behandelaar in mijn therapiegroep zeiden al wel dat dit goed mogelijk is..

Iemand die dit herkend?
Niet iedereen met ptss heeft flashbacks. En flashbacks kunnen ook op een andere dan de 'er speelt zich een film af' manier. Het kan ook voorkomen dat je de emoties die je bij een bepaalde situatie had herbeleeft.

Dan raakt de huidige situatie iets dat je onbewust herinnert aan een traumatische eerdere situatie en komen alle emoties die daarbij speelden opnieuw naarboven.

Dat is ook waarom mensen met ptss op schijnbaar kleine dingen ineens extreem emotioneel lijken te reageren, ze beleven dan de emoties van hun trauma helemaal opnieuw.

Ik heb daar zelf veel last van gehad, en vond het ook echt moeilijk omdat ik terwijl 't gebeurde doorhad dat mijn reactie extreem was, maar 't niet kon stoppen.
pi_193800029
quote:
0s.gif Op vrijdag 26 juni 2020 10:49 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:

[..]

Niet iedereen met ptss heeft flashbacks. En flashbacks kunnen ook op een andere dan de 'er speelt zich een film af' manier. Het kan ook voorkomen dat je de emoties die je bij een bepaalde situatie had herbeleeft.

Dan raakt de huidige situatie iets dat je onbewust herinnert aan een traumatische eerdere situatie en komen alle emoties die daarbij speelden opnieuw naarboven.

Dat is ook waarom mensen met ptss op schijnbaar kleine dingen ineens extreem emotioneel lijken te reageren, ze beleven dan de emoties van hun trauma helemaal opnieuw.

Ik heb daar zelf veel last van gehad, en vond het ook echt moeilijk omdat ik terwijl 't gebeurde doorhad dat mijn reactie extreem was, maar 't niet kon stoppen.
Dankjewel, heb maandag weer een gesprek met mijn coach/psychiater dus dan zullen we het er ongetwijfeld over gaan hebben..

Mijn vriend houd al zo ontzettend veel rekening met mij, maar hij moet wel gewoon zijn stem kunnen verheffen als hij boos is..

Nu zijn er inderdaad nog wel een aantal situaties te bedenken waarbij ik compleet dicht sloeg en verstijfde dus dat ga ik zeker aangeven..
abonnementen ibood.com bol.com Coolblue
Forum Opties
Forumhop:
Hop naar:
(afkorting, bv 'KLB')