R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Waar hebben jullie spijt van wat je in het verleden deed?
Spijt van meerdere relaties te hebben gestart, terwijl mijn intuïtie aangaf dat deze partners niet goed voor mij waren. Achteraf klopte mijn gevoel. Dit waren vooral de hele kleine dingetjes in gedrag van een ander, die ik negeerde, maar waar ik juist bij moest stilstaan en op door moest vragen. Het gaat hier om kleine (onbelangrijk lijkende) dingen ( maakt niet eens echt uit om wat voor ding het gaat) die een ander uitvoert of als reactie geeft, die je niet kan plaatsen/ begrijpen, maar negeert: dit kan zeggen dat dit op een veel diepliggender probleem duidt dat jullie totaal niet bij elkaar passen, of dat er iets niet in de haak met jou partner is.
Dus spijt van niet naar mijn gevoel te luisteren, en stil te staan of dit bepaalde partner goed voor mij is. Maar misschien had ik deze fouten wel nodig, voordat ik pas op de goede manier kijk om de ''ware'' te kunnen ontmoeten.
Ik weet in ieder geval erg goed na al die relaties wat ik wél en niét in een partner zoek. Vooral omdat al mijn partners vrij diverse qua karakter waren.
[ Bericht 10% gewijzigd door #ANONIEM op 26-06-2018 20:05:51 ]
Dus spijt van niet naar mijn gevoel te luisteren, en stil te staan of dit bepaalde partner goed voor mij is. Maar misschien had ik deze fouten wel nodig, voordat ik pas op de goede manier kijk om de ''ware'' te kunnen ontmoeten.
Ik weet in ieder geval erg goed na al die relaties wat ik wél en niét in een partner zoek. Vooral omdat al mijn partners vrij diverse qua karakter waren.
[ Bericht 10% gewijzigd door #ANONIEM op 26-06-2018 20:05:51 ]
Dat is geen diefstal, dat is verduistering. Geen zorgen dus.quote:Op zaterdag 23 juni 2018 01:21 schreef Scuidward het volgende:
[..]
Strafbaar was het niet. Maar ook niet netjes. Geleende dingen niet teruggebracht.
Waar ik zelf spijt van heb is dat ik niet zuiniger ben geweest op mijn gehoor tijdens discotheekbezoeken. Nu ben ik slechthorend en heb ik tinnitus...
Ik wil mijn vrouwen net als mijn koffie. Roomblank, zoet, gruwelijk heet!
- Sommige hele goede vriendschappen laten verwateren.
- Sommige mensen met goede bedoelingen te snel opgegeven.
- Te weinig gecommuniceerd met mijn grootouders omdat je toen als puber te vaak enkel met jezelf bezig bent. Ze zijn al 10 j overleden hoor maar ik denk er nu wel vaker aan dat ik vrij weinig van hun wist. Ik weet het meeste van hun leven eigenlijk na hun dood.
Wel vele andere fouten gemaakt maar die fouten hebben mij dan wel wijzer/sterker gemaakt i guess. (klinkt zo cliché
)
- Sommige mensen met goede bedoelingen te snel opgegeven.
- Te weinig gecommuniceerd met mijn grootouders omdat je toen als puber te vaak enkel met jezelf bezig bent. Ze zijn al 10 j overleden hoor maar ik denk er nu wel vaker aan dat ik vrij weinig van hun wist. Ik weet het meeste van hun leven eigenlijk na hun dood.
Wel vele andere fouten gemaakt maar die fouten hebben mij dan wel wijzer/sterker gemaakt i guess. (klinkt zo cliché
)
“Here is your final lesson: Do not commit the crime for which you now serve the sentence. God said: Vengeance is mine. "
- Alexandre Dumas, The Count of Monte Cristo
- Alexandre Dumas, The Count of Monte Cristo
Toch wel veel terugkomende zaken hier 
-Verkeerde studiekeuze. Een keer gestopt, want kut. Daarna iets nieuws gekozen na serieus verdiepen en dat vind ik, terwijl ik er bijna mee klaar ben, ook helemaal niks. Laatste loodjes nu, maar het is wel heel vermoeiend door 0 motivatie, voelt als straf.
-Verwaterde vriendschappen. Er zijn achteraf gezien wel een paar mensen (echt maar een paar wel) waarvan ik nu denk; daar had je toch eens wat vaker contact mee moeten houden of wat meer energie in moeten steken.
-Te vaak nee gezegd. Als ik gevraagd werd om mee te gaan (feestje, avondje iets doen) zei ik toch te vaak nee. Nog steeds wel. Achteraf spijt van, want die keren dat je dan wel mee ging was het altijd tof. Waarom? Geen idee ook. Gewoon geen zin, ik weet het nieteens meer.
Dat was het wel zo denk ik. Zet je aan het denken wel zo'n vraag
-Verkeerde studiekeuze. Een keer gestopt, want kut. Daarna iets nieuws gekozen na serieus verdiepen en dat vind ik, terwijl ik er bijna mee klaar ben, ook helemaal niks. Laatste loodjes nu, maar het is wel heel vermoeiend door 0 motivatie, voelt als straf.
-Verwaterde vriendschappen. Er zijn achteraf gezien wel een paar mensen (echt maar een paar wel) waarvan ik nu denk; daar had je toch eens wat vaker contact mee moeten houden of wat meer energie in moeten steken.
-Te vaak nee gezegd. Als ik gevraagd werd om mee te gaan (feestje, avondje iets doen) zei ik toch te vaak nee. Nog steeds wel. Achteraf spijt van, want die keren dat je dan wel mee ging was het altijd tof. Waarom? Geen idee ook. Gewoon geen zin, ik weet het nieteens meer.
Dat was het wel zo denk ik. Zet je aan het denken wel zo'n vraag
*Heel herkenbaar*quote:Op dinsdag 26 juni 2018 23:40 schreef MrBanaan1 het volgende:
-Te vaak nee gezegd. Als ik gevraagd werd om mee te gaan (feestje, avondje iets doen) zei ik toch te vaak nee. Nog steeds wel. Achteraf spijt van, want die keren dat je dan wel mee ging was het altijd tof. Waarom? Geen idee ook. Gewoon geen zin, ik weet het nieteens meer.
Onmogelijk uit te leggen waarom.
What is my problem with man, you ask? No. I ask you, what was man's problem with me?
Dat maakt het echt frustrerend, niet? Zoiets als die opleiding heb ik niet blind gekozen, maar heb ik echt tijd ingestoken. Die keuze heb ik dus wel vrede mee. Maar terugdenkend waarom ik niet vaker mee ging (en ook wat me dat gekost heeft in de zin van mogelijke sociale contacten of leuke herinneringen) knaagt soms wel aan je.quote:Op dinsdag 26 juni 2018 23:56 schreef FireFox1 het volgende:
[..]
*Heel herkenbaar*
Onmogelijk uit te leggen waarom.
God, ik heb zelfs een paar 100% kansen op seks laten liggen, simpelweg omdat ik ff geen zin had in sociale contact.quote:
[..]
Dat maakt het echt frustrerend, niet? Zoiets als die opleiding heb ik niet blind gekozen, maar heb ik echt tijd ingestoken. Die keuze heb ik dus wel vrede mee. Maar terugdenkend waarom ik niet vaker mee ging (en ook wat me dat gekost heeft in de zin van mogelijke sociale contacten of leuke herinneringen) knaagt soms wel aan je.
What is my problem with man, you ask? No. I ask you, what was man's problem with me?
Spijt komt ook altijd te laat. Daarom had ik meer voor me wat ik ''jammer'' vond en wat ik graag anders had gedaan.quote:Op dinsdag 26 juni 2018 02:22 schreef chroestjov het volgende:
Ik doe niet aan spijt, elke keuze is juist, ook keuzes die achteraf technisch gezien niet helemaal correct zijn gebleken, zijn alsnog juist.
Wat je niet doodt, zorgt er alleen voor dat je vreemd overkomt in intieme situaties.
Dit ook ja.quote:
-Te vaak nee gezegd. Als ik gevraagd werd om mee te gaan (feestje, avondje iets doen) zei ik toch te vaak nee. Nog steeds wel. Achteraf spijt van, want die keren dat je dan wel mee ging was het altijd tof. Waarom? Geen idee ook. Gewoon geen zin, ik weet het nieteens meer.
Ik weet ook niet waarom, ik weet alleen wel dat ik dan ook geen raad wist met mezelf. Soms zei ik ook gewoon ''nee'' terwijl ik wel mee wilde maar dat floepte er gewoon uit. En dan was het voor mijn gevoel al te laat.
Wat je niet doodt, zorgt er alleen voor dat je vreemd overkomt in intieme situaties.
Dit dus, ik had sommige dingen zeker anders kunnen doen, meer er uit kunnen halen. Maar had ik dat gedaan had ik nu mijn vriendin niet gekend, niet een groep mooie mensen om mij heen en ook niet de levenslessen geleerd die ik nu ken.quote:
Nergens want dankzij die dingen ben ik wie en waar ik nu ben en ik ben enorm trots op wie en waar ik nu ben.
I got two dudes that turned into raspberry slushy and flushed down my toilet. I can't even take a proper dump in there.
Wilde je dat zelf ook of een beetje opgedrongen door je pa? Dat is voor mij misschien het enige waar ik 'spijt' van heb. Teveel respect voor mijn vader en te veel luisteren naar hem. Vrij eenzijdige man, voor wie er eigenlijk alleen maar werk bestaat en niet andere kanten van het leven.quote:Op maandag 25 juni 2018 17:50 schreef qajariaq het volgende:
Dat ik indertijd op een hbo opleiding het advies kreeg te stoppen regelde mijn vader eventjes dat ik een week later op een vergelijkbare avondopleiding zat. Achteraf heb ik zo iets van waarom heb ik toen niet de rest van het jaar even mijn hoofd gaan leeg maken om een paar maanden later weer een andere opleiding te starten.
I got two dudes that turned into raspberry slushy and flushed down my toilet. I can't even take a proper dump in there.
Ik vind het mooi om te zien dat zo vaak hetzelfde genoemd wordt: relaties. Relaties met familie, met vrienden, met het andere geslacht.
Zo leren we om wat beter voor elkaar te zijn.
Zo leren we om wat beter voor elkaar te zijn.
Mee eens. Echter had ik wel gewild dat ik vroeger meer ballen had als het op vrouwen aankwam. Er heeft een meid letterlijk met getuite mond en ogen dicht tegenover mij gestaan, ik durfde de stap om te zoenen gewoon niet te maken. Meer dan genoeg van dit soort ervaringen in mijn jongere jaren..quote:
[..]
Dit dus, ik had sommige dingen zeker anders kunnen doen, meer er uit kunnen halen. Maar had ik dat gedaan had ik nu mijn vriendin niet gekend, niet een groep mooie mensen om mij heen en ook niet de levenslessen geleerd die ik nu ken.
Natuurlijk is dit achteraf een goede levensles geweest. Hierdoor heb ik mezelf heb verbeterd ben zo de persoon van vandaag geworden. Maar stiekem wilt het weleens knagen: Precies zoals je zegt, ik had veel meer uit sommige ervaringen kunnen halen.
Verder is er eigenlijk niets waar ik spijt van heb. Ik moet wel zeggen dat ik ook een graantje geluk heb gehad met het toevallig vinden van een leuke opleiding die ik zonder problemen heb afgerond. Later ook bij een goede werkgever terecht gekomen.
Without new experiences, something inside of us sleeps. The sleeper must awaken.
Ik heb te vaak ja gezegd. Als ik werd gevraagd om mee te gaan zei ik bijna altijd ja. Zo kwam ik op verjaardagsfeestjes waar ik zelfs de jarige niet kende.quote:
-Te vaak nee gezegd. Als ik gevraagd werd om mee te gaan (feestje, avondje iets doen) zei ik toch te vaak nee. Nog steeds wel. Achteraf spijt van, want die keren dat je dan wel mee ging was het altijd tof. Waarom? Geen idee ook. Gewoon geen zin, ik weet het nieteens meer.
Of een vriend belde om 23:00 op: 'Heee Domni, ga je mee de stad in?'
Ik ging meestal mee omdat ik nooit iets wilde missen.
Dan sta je de hele nacht in een overvolle kroeg met keiharde kutmuziek en een blauwe rookwalm waterig bier te drinken. En de volgende ochtend strompel je naar huis omdat je fiets is gestolen.
Ik had vaker nee moeten zeggen.
Op woensdag 10 september 2025 schreef ChocoFan het volgende:
Jij en domni nog een setje? volgens mij wel *;
Jij en domni nog een setje? volgens mij wel *;
Iedereen heeft wel ergens spijt van, ook al hebben die fouten bijgedragen aan wie je nu bent.
Zelf ook best wel veel fouten gemaakt vroeger. Mijn grootste fout is echter dat ik jarenlang niet goed voor mezelf ben opgekomen. Als iemand die dicht bij me stond mij beledigde dan ging ik daar verder niet op in. Het was altijd ''ja, en amen''. De laatste jaren gaat dat makkelijker en dan kom je er pas achter hoeveel mensen je hebt in je leven die er ook echt voor je zijn en je respectvol behandelen. Had veel eerder de moed bij elkaar moeten rapen om dus voor mezelf op te komen.
Daarnaast heb ik pas veel te laat aan de bel getrokken toen ik thuis mishandeld werd, met bepaalde gevolgen. Logisch gezien weet ik dat het vrij normaal is om op die leeftijd niks te zeggen; helemaal als er dreigingen worden geuit naar de rest van je familie (''als je iets vertelt, doe ik je .... wat aan'' bijvoorbeeld), maar achteraf gezien had ik het liefst eerder de moed gehad om het toch ergens op tafel te leggen.
Ook in de relatie waar ik nu in zit (tevens mijn eerste) genoeg foutjes gemaakt, maar daar heb ik alleen maar van geleerd. En ik wou dat ik wat meer mijn best had gedaan op school. Niet alleen qua vakken, maar ook vriendschappen sluiten e.d. In plaats daarvan verschuilde ik me altijd achter spelletjes.
Al doende leert men
Zelf ook best wel veel fouten gemaakt vroeger. Mijn grootste fout is echter dat ik jarenlang niet goed voor mezelf ben opgekomen. Als iemand die dicht bij me stond mij beledigde dan ging ik daar verder niet op in. Het was altijd ''ja, en amen''. De laatste jaren gaat dat makkelijker en dan kom je er pas achter hoeveel mensen je hebt in je leven die er ook echt voor je zijn en je respectvol behandelen. Had veel eerder de moed bij elkaar moeten rapen om dus voor mezelf op te komen.
Daarnaast heb ik pas veel te laat aan de bel getrokken toen ik thuis mishandeld werd, met bepaalde gevolgen. Logisch gezien weet ik dat het vrij normaal is om op die leeftijd niks te zeggen; helemaal als er dreigingen worden geuit naar de rest van je familie (''als je iets vertelt, doe ik je .... wat aan'' bijvoorbeeld), maar achteraf gezien had ik het liefst eerder de moed gehad om het toch ergens op tafel te leggen.
Ook in de relatie waar ik nu in zit (tevens mijn eerste) genoeg foutjes gemaakt, maar daar heb ik alleen maar van geleerd. En ik wou dat ik wat meer mijn best had gedaan op school. Niet alleen qua vakken, maar ook vriendschappen sluiten e.d. In plaats daarvan verschuilde ik me altijd achter spelletjes.
Al doende leert men
Ik heb spijt dat ik van middelbare school gewisseld ben.
Ik was een buitenbeentje en werd best veel gepest. Maar in plaats van aan mezelf te werken dacht ik ergens anders gewoon even opnieuw te beginnen en dat die nieuwe school me bovendien alvast een voorsprong zou opleveren op mijn vervolgopleiding. (Groener gras, dat soort shit..) Nou dat viel dus allemaal nogal tegen.
Eigenlijk had ik achteraf gezien ondanks alles nog best een leuk groepje vrienden op die eerste school en ik wou dat ik dat toen wat meer gewaardeerd had in plaats van me vooral te focussen op alles wat kut was.
Ik was een buitenbeentje en werd best veel gepest. Maar in plaats van aan mezelf te werken dacht ik ergens anders gewoon even opnieuw te beginnen en dat die nieuwe school me bovendien alvast een voorsprong zou opleveren op mijn vervolgopleiding. (Groener gras, dat soort shit..) Nou dat viel dus allemaal nogal tegen.
Eigenlijk had ik achteraf gezien ondanks alles nog best een leuk groepje vrienden op die eerste school en ik wou dat ik dat toen wat meer gewaardeerd had in plaats van me vooral te focussen op alles wat kut was.
Volkomen opgedrongen. Mijn mening werd niet eens gevraagd. Ik heb toen gewoon niet de tijd gehad om er zelf over na te denken.quote:
[..]
Wilde je dat zelf ook of een beetje opgedrongen door je pa? Dat is voor mij misschien het enige waar ik 'spijt' van heb. Teveel respect voor mijn vader en te veel luisteren naar hem. Vrij eenzijdige man, voor wie er eigenlijk alleen maar werk bestaat en niet andere kanten van het leven.
Een paar jaar later had ik een periode met uitzendbaantjes afgewisseld met ww/bijstand. Toen flikte hij het weer door een baantje voor me te ritselen waar ik niet van wist. Daar ben ik toen niet op ingegaan. Maar goed, dat is bijna veertig jaar terug en het contact is nu al ruim 35 jaar verbroken (en daar heb ik geen moment spijt van gehad).
Mijn vader overleed plotseling geheel onverwacht, veel te jong. Nu heb ik zoveel spijt omdat ik nog zoveel dingen aan hem had willen vragen maar dat niet gedaan had en dat ik niet meer aandacht aan hem heb gegeven en omdat ik mijn eigen leven veel belangrijker vond.
Mijn vader is al drie jaar dood en ik merk dat ik hem eigenlijk nooit echt gekend ook al maakten we allebei onderdeel uit van een doorsnee normaal gezin.
Ik had hem zoveel willen vragen en zeggen, ik had nog zoveel met hem willen meemaken. Ik had mijn vader nooit als een vanzelfsprekendheid moeten ervaren. Het besef dat ik kan nooit meer met hem kan praten en het besef dat ik op sommige vragen nooit een antwoord meer kan krijgen zorgt ervoor dat ik elke dag aan hem denk en dat het verdriet om zijn verlies nog even vers en pijnlijk is als op de dag dat ik hem ‘s ochtends vroeg levenloos op de bank aantrof in onze woonkamer.
Mijn vader is al drie jaar dood en ik merk dat ik hem eigenlijk nooit echt gekend ook al maakten we allebei onderdeel uit van een doorsnee normaal gezin.
Ik had hem zoveel willen vragen en zeggen, ik had nog zoveel met hem willen meemaken. Ik had mijn vader nooit als een vanzelfsprekendheid moeten ervaren. Het besef dat ik kan nooit meer met hem kan praten en het besef dat ik op sommige vragen nooit een antwoord meer kan krijgen zorgt ervoor dat ik elke dag aan hem denk en dat het verdriet om zijn verlies nog even vers en pijnlijk is als op de dag dat ik hem ‘s ochtends vroeg levenloos op de bank aantrof in onze woonkamer.
Moedig van je om dit op te schrijven. Heel veel sterkte gewenst.quote:
Mijn vader overleed plotseling geheel onverwacht, veel te jong. Nu heb ik zoveel spijt omdat ik nog zoveel dingen aan hem had willen vragen maar dat niet gedaan had en dat ik niet meer aandacht aan hem heb gegeven en omdat ik mijn eigen leven veel belangrijker vond.
Mijn vader is al drie jaar dood en ik merk dat ik hem eigenlijk nooit echt gekend ook al maakten we allebei onderdeel uit van een doorsnee normaal gezin.
Ik had hem zoveel willen vragen en zeggen, ik had nog zoveel met hem willen meemaken. Ik had mijn vader nooit als een vanzelfsprekendheid moeten ervaren. Het besef dat ik kan nooit meer met hem kan praten en het besef dat ik op sommige vragen nooit een antwoord meer kan krijgen zorgt ervoor dat ik elke dag aan hem denk en dat het verdriet om zijn verlies nog even vers en pijnlijk is als op de dag dat ik hem ‘s ochtends vroeg levenloos op de bank aantrof in onze woonkamer.
What is my problem with man, you ask? No. I ask you, what was man's problem with me?
Sterkte.quote:
Mijn vader overleed plotseling geheel onverwacht, veel te jong. Nu heb ik zoveel spijt omdat ik nog zoveel dingen aan hem had willen vragen maar dat niet gedaan had en dat ik niet meer aandacht aan hem heb gegeven en omdat ik mijn eigen leven veel belangrijker vond.
Mijn vader is al drie jaar dood en ik merk dat ik hem eigenlijk nooit echt gekend ook al maakten we allebei onderdeel uit van een doorsnee normaal gezin.
Ik had hem zoveel willen vragen en zeggen, ik had nog zoveel met hem willen meemaken. Ik had mijn vader nooit als een vanzelfsprekendheid moeten ervaren. Het besef dat ik kan nooit meer met hem kan praten en het besef dat ik op sommige vragen nooit een antwoord meer kan krijgen zorgt ervoor dat ik elke dag aan hem denk en dat het verdriet om zijn verlies nog even vers en pijnlijk is als op de dag dat ik hem ‘s ochtends vroeg levenloos op de bank aantrof in onze woonkamer.
Au ... sterkte.quote:
Mijn vader overleed plotseling geheel onverwacht, veel te jong. Nu heb ik zoveel spijt omdat ik nog zoveel dingen aan hem had willen vragen maar dat niet gedaan had en dat ik niet meer aandacht aan hem heb gegeven en omdat ik mijn eigen leven veel belangrijker vond.
Mijn vader is al drie jaar dood en ik merk dat ik hem eigenlijk nooit echt gekend ook al maakten we allebei onderdeel uit van een doorsnee normaal gezin.
Ik had hem zoveel willen vragen en zeggen, ik had nog zoveel met hem willen meemaken. Ik had mijn vader nooit als een vanzelfsprekendheid moeten ervaren. Het besef dat ik kan nooit meer met hem kan praten en het besef dat ik op sommige vragen nooit een antwoord meer kan krijgen zorgt ervoor dat ik elke dag aan hem denk en dat het verdriet om zijn verlies nog even vers en pijnlijk is als op de dag dat ik hem ‘s ochtends vroeg levenloos op de bank aantrof in onze woonkamer.
Jammer is dat. Ik had zelf een paar jaar geleden een zware periode toen mijn moeder zwaar depressief was. Ik had toen naar de studieadviseur moeten luisteren en een tussenjaar moeten nemen. Mijn vader vond dat onzin. Vervolg is dat ik uiteindelijk maar 18 van de 60 studiepunten haalde met 40 uur studeren per week. Eindigde dat jaar met verschijnselen van een burn-out, een paniekstoornis en beginnende depressie wat resulteerde in 2,5 jaar studievertraging.quote:
[..]
Volkomen opgedrongen. Mijn mening werd niet eens gevraagd. Ik heb toen gewoon niet de tijd gehad om er zelf over na te denken.
Een paar jaar later had ik een periode met uitzendbaantjes afgewisseld met ww/bijstand. Toen flikte hij het weer door een baantje voor me te ritselen waar ik niet van wist. Daar ben ik toen niet op ingegaan. Maar goed, dat is bijna veertig jaar terug en het contact is nu al ruim 35 jaar verbroken (en daar heb ik geen moment spijt van gehad).
Maar ja, geleerd dat er meer in het leven is naast maximaal presteren, en dat je vooral naar jezelf moet luisteren en niet andere personen een beslissing voor jou laten maken.
I got two dudes that turned into raspberry slushy and flushed down my toilet. I can't even take a proper dump in there.
Ondanks dat ik in het verleden dingen heb gedaan waarvan ik me afvraag of het verstandig was heb ik nergens spijt van. Ik geloof in het vaststaand lot (een zuiver Germaans idee). Het geloof dat je als mens geen enkele invloed hebt op de keuzes die je maakt.
´Ik doe, wat het leven met me doet.´
Als iemand geïnteresseerd is raad ik aan het vierde hoofdstuk te lezen uit Die geistige Welt der Germanen van Jan de Vries.
´Ik doe, wat het leven met me doet.´
Als iemand geïnteresseerd is raad ik aan het vierde hoofdstuk te lezen uit Die geistige Welt der Germanen van Jan de Vries.
|
|
Waar hebben jullie spijt van wat je in het verleden deed?
