Het was helemaal niet in me opgekomen mee te (willen) doen aan de avondvierdaagse met mijn kleuter. Het lijkt mij in een gewone schoolweek veel te vermoeid allemaal. Ik vind het wel een knappe prestatie!!
I wil echt graag op ballet les, dus dat ga ik maar eens regelen voor haar. Het past ook wel bij haar, denk ik.
Exode, dat zijn niet zulke leuke verhalen om te horen. Dan krimpt je hart even in elkaar.
I had laatst ook iets. Ze zit in een gemengde groep 1/2 groep. Het oudste meisje uit de klas had vorige week gezegd dat ze I niet meer leuk vond en niet meer met haar wilde spelen. Prompt hadden twee andere meisjes dat ook tegen I gezegd.
Ik kan me er wel iets bij voorstellen, want dat oudste meisje is al een paar maanden zes en dat leeftijdsverschil zal wel merkbaar zijn; ze vindt I misschien nog wat kinderachtig. Maar het voelt wel verdrietig. Zeker als meerdere meisjes dat tegen je zeggen. Ook wel echt zo'n 'queen bee'-gevoel.
I zei wel dat het ene meisje dan wel had gezegd dat ze haar niet meer leuk vond, maar bij het buitenspelen speelde ze toch gewoon met haar.
Ik heb door wat luchtige vragen te stellen een beetje gepolst in hoeverre I hier echt onzeker van wordt. Maar ze zit gelukkig heel erg in de "de wereld draait om mij want ik ben fantastisch'-kleuterfase, dus het raakte haar niet enorm. Er zijn natuurlijk nog genoeg kinderen met wie ze kan spelen. Ik heb haar maar geleerd dat als iemand zoiets zegt, en zij zeker weet dat ze niets heeft gedaan (slaan, onaardig gedrag) waardoor diegene niet meer met haar wil spelen, ze dan maar moet denken/zeggen: graag of niet!

.
"All that maybe the slightly better ones do is sort of get inside your head and leave something there"