Fuk. Sterkte Catnipquote:Op zondag 7 januari 2018 09:31 schreef Catnip het volgende:
Hallo allemaal,
Nou ik ben opgenomen, voor max. 4 weken. (Want dat schijnt een afspraak te zijn met mij.. die ik dus nooit heb gemaakt) om o.a. ingesteld te worden op nieuwe medicatie.
Morgen zit ik hier een week..
Ik denk dat die afspraak is gemaakt door mijn andere hulpverleners, van een langdurige opname ben ik de vorige keer ook niet echt opgeknapt. Maar hoorde het ineens in het opname gesprek over die max. 4 weken. Terwijl medicatie natuurlijk langer de rijd nodig heeft om in te werken.. Maar ik vindt het prima, ben het nu al weer zat. lig toch liever in mijn eigen bedje.quote:Op zondag 7 januari 2018 15:38 schreef magnetronkoffie het volgende:
[..]
Fuk. Sterkte Catnip
Gewoonlijk is een opname niet meer zo makkelijk te krijgen als ±10 jaar terug, maar ik vind 't wel vreemd dat ze dit doen 'op afspraak met jou maar die afspraak bestaat niet?'.
Wat voor medicatie gaat 't om?
Ik reageer later wel op de rest (als ik eraan denk).
Dat je ziek bent, betekent nog niet dat je machteloos bent.quote:Op donderdag 4 januari 2018 15:37 schreef Lonaa het volgende:
[..]
Gozer, ik ben ziek. In mijn hoofd. Voor altijd. Dat is het probleem. En behalve doodgaan, waar ik heen behoefte aan heb, is daar geen permanente oplossing voor.
Goh, wat komen zulke verhalen me bekend voorquote:Op donderdag 4 januari 2018 15:44 schreef Fripsel het volgende:
[..]
Er is me vandaag weer uitgebreid verteld dat ik mezelf dat vooral wel kwalijk moet nemen.
Fijn gesprek ook weer bij de huisarts, NOT. Ik ga er niet eens op in. Toch wel. De brief die Psyq opgestuurd heeft, is gewoon te belachelijk voor woorden. Ik zou niet hebben laten merken dat ik last had van de medicijn verandering. Ehm jawel, ik heb het aangekaart bij de psychiater en toen werd het weggelachen, ik kon toch moeilijk weer slechter gaan slapen zodat het overdag beter zou gaan.
Klinkt een beetje als mijn oude behandelaren. Ontkennen tot en met, uiteraard hebben zij NIKS fout gedaan en als je er wat van zegt dan is dat ergens elders -jouw- schuld natuurlijk (maar dat zeggen ze misschien nieteens direct).quote:Ik heb het daarna uitgebreid met de psycholoog besproken, dat ik daar meer last van had. En dat ik zo al vaker me niet serieus genomen voelde door hem. En dat ik daarom een andere psychiater wilde. Maar dan kon ik in gesprek met hem daarover geforceerd worden, en ik heb zo veel gezeik met mijn medicijn voorschriften gehad, nee dankjewel. Maar mijn ex psycholoog heeft de brief geschreven. Dus die wist er 100% van. Alles wat er fout is gegaan met de therapeut overname, geen woord over in de brief.
En als ik hem dat deel dan vertel “tja, ja dat staat hier niet dus daar kan ik niet over oordelen”. Zak toch lekker in de stront. Ik wilde mijn zwangere psycholoog sparen in mijn officiele klacht, die kan ze wel vergeten.
Angst overwinnen kan heel veel voldoening geven. het voelt alsof een eerst onneembare vesting dat je pad naar geluk blijft blokkeren, ineens weg is en je kan je weg weer voortzetten (en gewoonlijk komt er dan wel weer iets anders maar dat is voor een groot deel ook een kwestie van met de juiste mensen omgaan en de juiste omstandigheden uitlokken).quote:Op donderdag 4 januari 2018 16:58 schreef Nijna het volgende:
[..]
Iets milder voor mezelf zijn helpt vast al een beetje. Als ik de reden waarover ik stress zou kunnen wegnemen, zou me dat zeker stress schelen, maar dat kan niet in dit geval.
En nu ik weer wat rustiger ben kan ik ook wel bedenken dat ik dit misschien ook wel weer "overwin", ik was ook doodsbang voor de tandarts en daar kan ik nu ook zonder al teveel stress heen...
Ik liep vorige week een stukje langs een kustlijn en het kabbelen van de golven op 't strand bracht me terug naar Griekenland, waar ik als kind in die haventjes zat, naar de visjes te staren en ze stokbrood te voeren waar ze dan massaal opaf stormdenquote:Op donderdag 4 januari 2018 17:52 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:
[..]
Huishoudelijke klusjes vind ik eigenlijk niet zo erg. T geeft me eigenlijk ook wel voldoening als een dag niks heb gedaan maar kan zeggen dat ik iig de afwas af heb.
Ik heb oxazepam dat ook wel helpt om te ontspannen maar dat neem ik liever niet al te vaak.
Even uit een ander topic, heel mooi dat je tenminste wel mensen hebt waarop je terug komt vallen, dat is heel wat waard!!!!quote:Op ergens schreef Fripsel het volgende:
[..]
Thank god heb ik een hele goede vriendin met een super lief zusje. En nog een hele goede vriend van Fok, Faxie, die deze week zijn langsgekomen. Want anders was het echt alleen nog maar donker in mijn hoofd. Maarja, die krijgen het niet voor elkaar dat ik uiteindelijk mee functioneer. En als ik hulp zoek dan resulteert het er vaak in dat het alleen maar slechter met me gaat door alle wachttijden en bureaucratie en shit.
Ik heb dat momenteel ook wel.quote:Op dinsdag 9 januari 2018 11:53 schreef Fripsel het volgende:
Ik heb Faxie nog nooit door een webcam gezien. Maar hij is mijn beste vriend geworden. Toen ik hier van de zomer alleen zat te zijn is hij me een keer komen halen om te gaan vliegeren aan het strand en sindsdien zien we elkaar regelmatig.![]()
Kennen jullie dat, dat je onderbewustzijn zo in oorlog is. Dat je je echt een leeggezogen pop voelt? Er ligt echt even teveel op mijn bordje. Het zijn teveel details en shit om te delen en uit te leggen. Maar Damn.
De aanhechtingen van mijn spieren voelen ook echt verschrikkelijk.quote:Op dinsdag 9 januari 2018 12:03 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:
[..]
Ik heb dat momenteel ook wel.
Wordt veroorzaakt doordat ik ben gaan praten over wat er vroeger gebeurd is en dat is nieuw. Dr zijn nu zoveel vage gedachten en gevoelens en gedachten op de achtergrond aan het vormen maar t heeft nog geen vaste vorm. Mn lijf voelt onrustig en mn spieren als staalkabels. Maar ik laat t maar even zwemmen. T is goed zo. Ik heb iets verteld en dat is genoeg voor vandaag.
Voelt voor mij als een loopgravenoorlog.quote:Op dinsdag 9 januari 2018 11:53 schreef Fripsel het volgende:
Ik heb Faxie nog nooit door een webcam gezien. Maar hij is mijn beste vriend geworden. Toen ik hier van de zomer alleen zat te zijn is hij me een keer komen halen om te gaan vliegeren aan het strand en sindsdien zien we elkaar regelmatig.![]()
Kennen jullie dat, dat je onderbewustzijn zo in oorlog is. Dat je je echt een leeggezogen pop voelt? Er ligt echt even teveel op mijn bordje. Het zijn teveel details en shit om te delen en uit te leggen. Maar Damn.
Heb ik ook ja, en mn gewrichten doen pijn. Maar gelukkig heb ik n roze pluisdeken en n kopje thee. Voelt wel n beetje troostend.quote:Op dinsdag 9 januari 2018 12:04 schreef Fripsel het volgende:
[..]
De aanhechtingen van mijn spieren voelen ook echt verschrikkelijk.
Als je handjes kan schudden ben je al een stuk verder dan ik vandaag. Ik moet iets eten en 2 wasjes doen van mezelf. Ga de eerste zo ophangen.quote:Op dinsdag 9 januari 2018 14:37 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:
[..]
Heb ik ook ja, en mn gewrichten doen pijn. Maar gelukkig heb ik n roze pluisdeken en n kopje thee. Voelt wel n beetje troostend.
T gesprek met mijn psycholoog was wel goed vandaag. Ik schrik altijd n beetje als ik contact met iemand maak, ook met haar, en dat viel haar op. Als ik t contact heb is t ook weer goed. Hand schudden oid is al genoeg. Aparte realisatie dat dat bij mij zo gaat.
Verder lukte het me haar te vertellen wat die nachtmerrie van n paar weken geleden was. Ze reageerde heel fijn. Alsin, ze gaf geen medelijden of maakte t niet heftiger dan t is. En dat maakte dat ik erover kon vertellen.
Ze liet t even gebeuren, ging er ook niet in zitten roeren gelukkig en vroeg wat later hoe ik me voelde nu ik t verteld had. Pf en dat is een lastige want ik voel wel 100 dingen door elkaar. Maar ja dat moet nog even landen denk ik.
Voor nu vind ik t wel goed zo. Even rustig tot mezelf komen en dit laten landen.
Ja, op zich kan ik nog wel aardig functioneren ondanks alles.quote:Op dinsdag 9 januari 2018 14:48 schreef Fripsel het volgende:
[..]
Als je handjes kan schudden ben je al een stuk verder dan ik vandaag. Ik moet iets eten en 2 wasjes doen van mezelf. Ga de eerste zo ophangen.
Klinkt alsof je heel goed bezig bent bij de psycholoog.En als een fijne psycholoog.
My gosh, ik wil jouw psycholoog.quote:Op dinsdag 9 januari 2018 15:12 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:
[..]
Ja, op zich kan ik nog wel aardig functioneren ondanks alles.
T is voor het eerst denk ik dat ik het idee heb dat een hulpverlener begrijpt hoe ze met me om moet gaan. En zonder dat ik dat hoef uit te leggen. Dat is echt heel fijn.
Juist omdat ze niet gaat zitten roeren of op knopjes duwt waar t zeer doet maar met me in gesprek gaat en me alle ruimte geeft om zelf te bepalen of ik iets wil vertellen, of niet, lukt het me makkelijker om te praten.
Ze geeft ook wel woorden aan dingen zonder dat t zo 'psychologisch' klinkt. Ik denk in dat opzicht dat ze het vaak wel beter weet te duiden dan ik. Zal vast komen omdat ze ervaring en kennis heeft van mensen die dit soort shit hebben meegemaakt.
Ik vind t in elk geval fijn dat ze heel menselijk met me omgaat en ze niet gaat van 'wat vreselijk dat je dat hebt meegemaakt en wat gruwelijk, ik zou dat niet aankunnen hoor'. Ik noemde dat ook. Dat ook al vertel ik vrijwel nooit iets inhoudelijks mensen vaak zo reageren. Ik vind dat vaak lastig, en heel ongemakkelijk als mensen dat doen omdat ik het zelf niet zo voel.
Ze gaf daar wel n mooi antwoord op. Voor mij was t soort van normaal om dat soort dingen mee te maken, en t waren zoveel keren dat als ik daar elke keer bij stil had moeten staan hoe erg t was ik t niet aangekund had. Een deel van mij heeft zich ook altijd wel afgesloten op die momenten zodat ik t kon doorstaan. Vandaar ook dat als ik eraan terugdenk ik me niet herinner dat ik echt iets voelde op die momenten. Ik voelde me daar steeds ongemakkelijk over, dacht dan van 'jamaar op dat moment voelde t niet als erg' waarom speelt dat dan nu nog zo? En waarom vraag ik er dan nu aandacht voor? En omdat t over mijn gezin gaat voelt t heel oneerlijk, of ik hen verraad of zelfs als smaad ofzo. Dat ik t erger maak dan het was. Pff. Mn gedachten zijn wat chaotisch. Sorry.
Ik ben vooral moe. Op de achtergrond is er n hoop aan het processen, dat voel ik wel.quote:Op woensdag 10 januari 2018 10:09 schreef Fripsel het volgende:
Hoe is het met de rest hier?
Ik heb weer een lijstje met dingen die ik moet doen vandaag. Iets uitgebreider. De wasmachine staat weer aan. Zo weer even douchen. En ik moet langs de supermarkt want mijn natvoer voor de kat is bijna op.
Het liefst zou ik mijn kalmerende medicijnen al gebruiken maar gister had ik het tot de middag gerekt en ik hoop dat dat vandaag ook lukt.
Ook verwacht ik een telefoontje van de zorgverzekeraar voor zorgbemiddeling mbt de huisarts. Ik hoop dat als ze om 4 uur nog niet gebeld hebben dat ik mijn nerveusiteit genoeg onder controle heb om zelf te bellen.
Soms kan de begeleiding ook niet anders. Jongen die in mijn appartement voor mij zat was zo'n ransbak dat zijn matras en stoel vernietigd zijn wegens de geurquote:Op woensdag 10 januari 2018 16:50 schreef Quotidien het volgende:
Ik ben vandaag verhuisd naar een woning van begeleid wonen. Er is hier in de laatste 2 jaar niet schoongemaakt en we hebben nooit zo'n ranzige teringbende gezien. Echt smaakpolitie levels vies. Totaal onbegrijpelijk dat de begeleiding hier dit zo laat gebeuren.
Morgen bespreking en dan vraag ik wat ze eraan gaan doen.
Waarom mogen ze geen schoonmaker laten binnenkomen? Je hebt als instelling ook een plicht om het leefbaar te houden voor als er nieuwe mensen komen.quote:Op woensdag 10 januari 2018 16:54 schreef summer2bird het volgende:
[..]
Soms kan de begeleiding ook niet anders. Jongen die in mijn appartement voor mij zat was zo'n ransbak dat zijn matras en stoel vernietigd zijn wegens de geurIk heb dagelijks grote schoonmaken moeten houden voor een maand voor het weer een beetje goed rook hier
Soms dan zit er zo'n figuur in van "ja ik wil niks, alles is lastig en jullie hebben je er maar aan te houden" en dan kan de begeleiding ook niks. Ze mogen niet een schoonmaker laten binnenkomen, ze mogen zelf nog niet eens binnenkomen als dat niet gewenst is. Ze mogen iemand niks dwingen helaas. En ze kunnen hem er nog niet eens uitzetten ook, want ze hebben zorgplicht
Oh jeetje.quote:Op woensdag 10 januari 2018 16:50 schreef Quotidien het volgende:
Ik ben vandaag verhuisd naar een woning van begeleid wonen. Er is hier in de laatste 2 jaar niet schoongemaakt en we hebben nooit zo'n ranzige teringbende gezien. Echt smaakpolitie levels vies. Totaal onbegrijpelijk dat de begeleiding hier dit zo laat gebeuren.
Morgen bespreking en dan vraag ik wat ze eraan gaan doen.
Omdat ze niet zomaar iemand naar binnen mogen sturen als diegene niet welkom is.quote:Op woensdag 10 januari 2018 17:39 schreef Quotidien het volgende:
[..]
Waarom mogen ze geen schoonmaker laten binnenkomen? Je hebt als instelling ook een plicht om het leefbaar te houden voor als er nieuwe mensen komen.
Dat kan ik me wel voorstellen.quote:Op woensdag 10 januari 2018 19:01 schreef summer2bird het volgende:
[..]
Omdat ze niet zomaar iemand naar binnen mogen sturen als diegene niet welkom is.
Grote kans dat ze maar één externe schoonmaaks(t)er in dienst hebben en dat deze met kerstvakantie was en ze gewoon door willen stromen.quote:Op donderdag 11 januari 2018 00:01 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:
[..]
Dat kan ik me wel voorstellen.
Maar t zal toch niet onbekend zijn dat de woning vervuild is geraakt. Dan kunnen ze na t vertrek van de bewoner het alsnog goed laten schoonmaken. Zeker voor mensen die al psychische problemen hebben is zo'n rotte overgang helemaal belastend.
Vind het erg onzorgvuldig dat dit zo kan gebeuren.
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |