FOK!ers die stoppen met alcohol #13

quote:

Op zaterdag 13 januari 2018 20:18 schreef Duveldrinker het volgende:

[..]

Ja klopt, ik hoor het van meer mensen dat ze extreem moe blijven heel lang nadat ze gestopt zijn, ik had verwacht energieker te worden maar ben alleen maar moe en lusteloos. Echt extreem moe, misschien moet ik maar eens bloedwaarden gaan meten inderdaad.

Gewoon eens vragen bij de huisarts zou ik doen.
Als je stopt met drinken dan kun je ook een vitamine tekort krijgen.

De huisarts legde het aan mij uit.
Als je drinkt dan eet je meestal slecht, als je dan ineens stopt dan ga je weer beter eten waardoor je lichaam sneller vitamines opmaakt.

Ik kreeg er daarom Thiamine tabletjes bij. (is vitamine B dacht ik)
Aan D zou je ook een tekort kunnen krijgen, maar geven ze met injecties geloof ik.
Daar de huisarts niet over gehoord

Na 4 jaar nuchter te zijn geweest heb ik eind vorig jaar de handdoek in de ring gegooid.

Betekend niet dat ik drank nu als medicijn gebruikt (daar heb ik helaas echte medicatie voor gekregen) of thuis drink.
Maar het sociale leven maakt het allemaal wat makkelijker in mijn geval.

Hoop dat de rest hier het langer volhoud als ze dat willen

quote:

Op zaterdag 13 januari 2018 21:54 schreef Droopie het volgende:
Na 4 jaar nuchter te zijn geweest heb ik eind vorig jaar de handdoek in de ring gegooid.

Betekend niet dat ik drank nu als medicijn gebruikt (daar heb ik helaas echte medicatie voor gekregen) of thuis drink.
Maar het sociale leven maakt het allemaal wat makkelijker in mijn geval.

Hoop dat de rest hier het langer volhoud als ze dat willen

Ow echt

Ja ik ben echt een thuisdrinker geweest, weekend..flessen en bier halen en dan gaan...

quote:

Op zaterdag 13 januari 2018 21:54 schreef Droopie het volgende:
Na 4 jaar nuchter te zijn geweest heb ik eind vorig jaar de handdoek in de ring gegooid.

Betekend niet dat ik drank nu als medicijn gebruikt (daar heb ik helaas echte medicatie voor gekregen) of thuis drink.
Maar het sociale leven maakt het allemaal wat makkelijker in mijn geval.

Hoop dat de rest hier het langer volhoud als ze dat willen

Het is niet vreemd, ik doe min of meer hetzelfde, met periodes van helemaal niet drinken.
Tja het beste advies is drink niet. Maar ok ik denk ook aan de sociale dingen.
En vaak is dat trouwens bij mij geen probleem, als ik het daar ook maar bij hou.

Helaas gaat dat (vooral bij tegenslagen) bij mij wel eens fout.
Voorlopig heb ik het voor mezelf weer in de hand.

Voor iedereen zal dit trouwens anders zijn, week terug nog bij de huisarts geweest (ik heb een hele lieve maar ook keiharde, meer aan gehad als ggz etc)\
Ik link het drinken met het niet goed in me vel zitten/tegenslagen/etc. Dat triggerd iets in je hersenen een soort van linkje zeg maar omdat je weet dat je je even beter voelt als je drinkt. (zo verteld de huisarts en denk dat dat klopt)

Nu snap ik natuurlijk dat dat geen oplossing is, maar het is ook dat ik dit dus weet.
Punt is voor mij dus dat voorkomen of eerder aan de bel trekken voordat ik er te ver mee ga.

Daarom heeft praten met ggz of brijder of noem ze op ook geen zin, ik weet het nl al

Ik denk dat als je weet waarom je drinkt en de manier (al dan niet (weer met hulp. want ok, ik hoef niet eens meer te zeggen waarvoor ik kom bij de huisarts, want ze weet het wel als ik weer met hangende pootjes kom, want weer eens mis) dat je al een heel eind bent.

De lichamelijk ellende elke keer erna is wel weer een motivatie om het weer niet tever te laten komen moet ik zeggen.

Meldt. Alcoholmisbruiker hier. Ik raak snel verslaafd aan dingen, raak heel snel dronken en mijn katers zijn heel heftig (twee dagen lang doodziek). Maar toch heeft het me bijna vijftien jaar gekost om tot dit besluit te komen.

Ik heb altijd moeite gehad met maat houden. Ik ben núchter, óf ik raak stomdronken.

Over het algemeen drink/dronk ik graag (zoete) cider, Belgisch bier, droge witte óf rode wijn. Vroeger dronk ik Jack & coke, daarna een tijd Jack & 7-up (nog steeds wel een guilty pleasure).

Een jaartje geleden ben ik onder invloed (teveel sterke mojito's op een feestje) van mijn fiets gepleurd. Dat is al vaker gebeurd, maar deze keer braken drie voortanden af.

Sinds die tijd heb ik alcohol zo veel mogelijk laten staan.

Ik drink nu 2%-Radlers, of maximaal twee alcoholische drankjes per avond. Alles na dat punt maakt me angstig.

Eigenlijk wil ik helemaal stoppen met alle alcohol, maar voel toch nog de druk van anderen. En Radlers komen na een tijdje ook wel mijn neus uit.

Tips?

Oh, wel een tip voor niet-drinkers die Radlers beu zijn: 7-up Mojito-smaak is érg lekker en ook de Finley-versie smaakt prima

quote:

Op zaterdag 13 januari 2018 21:54 schreef Droopie het volgende:
Na 4 jaar nuchter te zijn geweest heb ik eind vorig jaar de handdoek in de ring gegooid.

Betekend niet dat ik drank nu als medicijn gebruikt (daar heb ik helaas echte medicatie voor gekregen) of thuis drink.
Maar het sociale leven maakt het allemaal wat makkelijker in mijn geval.

Hoop dat de rest hier het langer volhoud als ze dat willen

De ironie.

Veel succes toegewenst.

quote:

Op zondag 14 januari 2018 14:55 schreef bloempjuh het volgende:
Meldt. Alcoholmisbruiker hier. Ik raak snel verslaafd aan dingen, raak heel snel dronken en mijn katers zijn heel heftig (twee dagen lang doodziek). Maar toch heeft het me bijna vijftien jaar gekost om tot dit besluit te komen.

Ik heb altijd moeite gehad met maat houden. Ik ben núchter, óf ik raak stomdronken.

Over het algemeen drink/dronk ik graag (zoete) cider, Belgisch bier, droge witte óf rode wijn. Vroeger dronk ik Jack & coke, daarna een tijd Jack & 7-up (nog steeds wel een guilty pleasure).

Een jaartje geleden ben ik onder invloed (teveel sterke mojito's op een feestje) van mijn fiets gepleurd. Dat is al vaker gebeurd, maar deze keer braken drie voortanden af.

Sinds die tijd heb ik alcohol zo veel mogelijk laten staan.

Ik drink nu 2%-Radlers, of maximaal twee alcoholische drankjes per avond. Alles na dat punt maakt me angstig.

Eigenlijk wil ik helemaal stoppen met alle alcohol, maar voel toch nog de druk van anderen. En Radlers komen na een tijdje ook wel mijn neus uit.

Tips?

Oh, wel een tip voor niet-drinkers die Radlers beu zijn: 7-up Mojito-smaak is érg lekker en ook de Finley-versie smaakt prima

Ja die 7up had ik laatst die was best lekker.

quote:

Op zondag 14 januari 2018 17:20 schreef Duveldrinker het volgende:

[..]

Ja die 7up had ik laatst die was best lekker.

Hopen dat horeca-gelegenheden ook een keer gaan oppikken dat er méér voor niet-drinkers is dan alleen cola

quote:

Op zondag 14 januari 2018 17:22 schreef bloempjuh het volgende:

[..]

Hopen dat horeca-gelegenheden ook een keer gaan oppikken dat er méér voor niet-drinkers is dan alleen cola

Meer Alc vrije cocktails ook.

Best wat barretjes verkopen virgin cocktails maar als je daar dan ook 6 euro voor moet betalen is het een beetje onzinnig

quote:

Op zondag 14 januari 2018 20:26 schreef DancingPhoebe het volgende:
Best wat barretjes verkopen virgin cocktails maar als je daar dan ook 6 euro voor moet betalen is het een beetje onzinnig

Ja, precies.

6 EURO laat maat dan. Ga zo ie zo niet meer uit. Middag neem ik wel koffie als ik ergens ben of water met citroen.

quote:

Op zaterdag 13 januari 2018 21:54 schreef Droopie het volgende:
Na 4 jaar nuchter te zijn geweest heb ik eind vorig jaar de handdoek in de ring gegooid.

Betekend niet dat ik drank nu als medicijn gebruikt (daar heb ik helaas echte medicatie voor gekregen) of thuis drink.
Maar het sociale leven maakt het allemaal wat makkelijker in mijn geval.

Hoop dat de rest hier het langer volhoud als ze dat willen

Droopie, fijn dat je even van je laat horen. Prima als dit werkt voor jou.

Even een update: ik drink nu 1,5 maand niet meer. Het bevalt me steeds beter. Ik word helderder in mijn kop en lijk nu beter met emoties en onrust om te kunnen gaan.

Alleen vindt mijn vriend het steeds moelijker worden. Hij wil het liefst dat ik weer ga drinken. Hij mist een maatje om mee te drinken en vindt dat we te weinig raakvlakken hebben naast drankgerelateerde dingen. Ik vind uiteraard van niet, maar we hebben te veel discussies over mijn nuchter zijn.

Kom t wel weer goed. We moeten beiden wennen i guess.

quote:

Op dinsdag 23 januari 2018 19:14 schreef Booyah het volgende:
Even een update: ik drink nu 1,5 maand niet meer. Het bevalt me steeds beter. Ik word helderder in mijn kop en lijk nu beter met emoties en onrust om te kunnen gaan.

Alleen vindt mijn vriend het steeds moelijker worden. Hij wil het liefst dat ik weer ga drinken. Hij mist een maatje om mee te drinken en vindt dat we te weinig raakvlakken hebben naast drankgerelateerde dingen. Ik vind uiteraard van niet, maar we hebben te veel discussies over mijn nuchter zijn.

Kom t wel weer goed. We moeten beiden wennen i guess.

Lijkt me lastig dat je vriend je niet steunt in je keuze. Misschien kunnen jullie op zoek gaan naar andere raakvlakken. Dingen ondernemen samen.

quote:

Op zondag 14 januari 2018 14:55 schreef bloempjuh het volgende:
Meldt. Alcoholmisbruiker hier. Ik raak snel verslaafd aan dingen, raak heel snel dronken en mijn katers zijn heel heftig (twee dagen lang doodziek). Maar toch heeft het me bijna vijftien jaar gekost om tot dit besluit te komen.

Ik heb altijd moeite gehad met maat houden. Ik ben núchter, óf ik raak stomdronken.

Over het algemeen drink/dronk ik graag (zoete) cider, Belgisch bier, droge witte óf rode wijn. Vroeger dronk ik Jack & coke, daarna een tijd Jack & 7-up (nog steeds wel een guilty pleasure).

Een jaartje geleden ben ik onder invloed (teveel sterke mojito's op een feestje) van mijn fiets gepleurd. Dat is al vaker gebeurd, maar deze keer braken drie voortanden af.

Sinds die tijd heb ik alcohol zo veel mogelijk laten staan.

Ik drink nu 2%-Radlers, of maximaal twee alcoholische drankjes per avond. Alles na dat punt maakt me angstig.

Eigenlijk wil ik helemaal stoppen met alle alcohol, maar voel toch nog de druk van anderen. En Radlers komen na een tijdje ook wel mijn neus uit.

Tips?

Oh, wel een tip voor niet-drinkers die Radlers beu zijn: 7-up Mojito-smaak is érg lekker en ook de Finley-versie smaakt prima

Weten mensen waarom je gestopt bent? En wat voor druk ervaar je precies van ze?

Ik heb een vriendin die eigenlijk nooit drinkt. Heb wel eens gevraagd waarom, maar nooit veroordelend of zo. Volgens mij dringt niemand ook aan dat ze alcohol moet drinken. Misschien is het ook een kwestie van wennen, dat mensen op een gegeven moment accepteren en gewoon weten dat je niet drinkt.

quote:

Op maandag 29 januari 2018 20:30 schreef -Strawberry- het volgende:

[..]

Weten mensen waarom je gestopt bent? En wat voor druk ervaar je precies van ze?

Ik heb een vriendin die eigenlijk nooit drinkt. Heb wel eens gevraagd waarom, maar nooit veroordelend of zo. Volgens mij dringt niemand ook aan dat ze alcohol moet drinken. Misschien is het ook een kwestie van wennen, dat mensen op een gegeven moment accepteren en gewoon weten dat je niet drinkt.

Ik weet niet zo goed hoe ik het moet vertellen aan mensen. Ik ben niet zo heel sociaal de laatste tijd (iets dat ik op zich helemaal niet erg vind), dus de meeste 'sociale activiteiten' vinden plaats in de kroeg (speciaalbier-café, meestal) of op een terrasje. Dan is niet drinken best raar.

Ik bedoel... ik sta in een kroeg met 350 fantastische bieren, maar drink dan 7-up. Dat is best gek.
Zeker ook omdat ik deze vrienden allemaal ken van de kroeg, van toen ik nog wel stevig dronk.

Ik rijd geen auto, ik ben niet zwanger en ben niet terminaal ziek, dus voor de meeste mensen geldt dat als 'geen goede reden' en daarom hoor ik constant: "Drink nou gezellig een biertje mee.."

Eigenlijk heb ik alcohol nódig om dit soort sociale activiteiten leuk te vinden. Zonder vind ik ze veel te eng.

Waarom zoek je dan geen activiteiten die je wel leuk vind zonder alcohol?
Dan ga je ook mensen ontmoeten (als je wil) die niet problematisch drinken

quote:

Op maandag 29 januari 2018 20:45 schreef HaverMoutKoekje het volgende:
Waarom zoek je dan geen activiteiten die je wel leuk vind zonder alcohol?
Dan ga je ook mensen ontmoeten (als je wil) die niet problematisch drinken

Ik heb (nog) geen flauw idee wát ik leuk vind om te doen.

Ik wil bijvoorbeeld naar een bordspellenbijeenkomst, want ik vind spelletjes tof, maar om daar gesprekken te durven voeren heb ik écht Dutch courage nodig.

quote:

Op maandag 29 januari 2018 20:41 schreef bloempjuh het volgende:

[..]

Ik weet niet zo goed hoe ik het moet vertellen aan mensen. Ik ben niet zo heel sociaal de laatste tijd (iets dat ik op zich helemaal niet erg vind), dus de meeste 'sociale activiteiten' vinden plaats in de kroeg (speciaalbier-café, meestal) of op een terrasje. Dan is niet drinken best raar.

Ik bedoel... ik sta in een kroeg met 350 fantastische bieren, maar drink dan 7-up. Dat is best gek.
Zeker ook omdat ik deze vrienden allemaal ken van de kroeg, van toen ik nog wel stevig dronk.

Ik rijd geen auto, ik ben niet zwanger en ben niet terminaal ziek, dus voor de meeste mensen geldt dat als 'geen goede reden' en daarom hoor ik constant: "Drink nou gezellig een biertje mee.."

Eigenlijk heb ik alcohol nódig om dit soort sociale activiteiten leuk te vinden. Zonder vind ik ze veel te eng.

Wat is gekker:

7-up drinken in een kroeg omdat je niet meer wil drinken, voor een voor jou goede reden.
of
Alcohol drinken terwijl je dat eigenlijk niet wilt, omdat je bang bent dat mensen het raar vinden dat je niet drinkt.

Ik zou zeggen dat laatste.

Kies voor jezelf. Mensen waarderen je gezelschap. Dan maakt het niet uit of je wel of geen speciaalbier drinkt. En anders zijn ze niet goed voor je.

De enige reden dat mensen er misschien moeite mee hebben is omdat ze het opvatten als kritiek op hun eigen keuzes en drinkgedrag. Maar als je duidelijk maakt dat het beter voor jou is en verder geen kritiek is naar anderen toe, zullen ze dat heus accepteren.

Maar ze weten de echte reden niet als ik je goed begrijp. Omdat je het ze nog niet hebt vertelt. Dan blijven ze uiteraard aandringen. Misschien toch de stap zetten om het ze te vertellen, met als aanvulling dat je het nog wel leuk vindt om in de kroeg af te spreken.

Alcohol nodig hebben om iets te durven is een hellend vlak, maar dat weet je ongetwijfeld. Als je nuchter die situaties toch blijft opzoeken, zal het steeds minder eng worden. (Spreek uit ervaring). En anders heb je meer aan andere hulp dan symptoombestrijding door alcohol.

quote:

Op maandag 29 januari 2018 21:05 schreef -Strawberry- het volgende:

[..]

Wat is gekker:

7-up drinken in een kroeg omdat je niet meer wil drinken, voor een voor jou goede reden.
of
Alcohol drinken terwijl je dat eigenlijk niet wilt, omdat je bang bent dat mensen het raar vinden dat je niet drinkt.

Ik zou zeggen dat laatste.

Kies voor jezelf. Mensen waarderen je gezelschap. Dan maakt het niet uit of je wel of geen speciaalbier drinkt. En anders zijn ze niet goed voor je.

De enige reden dat mensen er misschien moeite mee hebben is omdat ze het opvatten als kritiek op hun eigen keuzes en drinkgedrag. Maar als je duidelijk maakt dat het beter voor jou is en verder geen kritiek is naar anderen toe, zullen ze dat heus accepteren.

Maar ze weten de echte reden niet als ik je goed begrijp. Omdat je het ze nog niet hebt vertelt. Dan blijven ze uiteraard aandringen. Misschien toch de stap zetten om het ze te vertellen, met als aanvulling dat je het nog wel leuk vindt om in de kroeg af te spreken.

Alcohol nodig hebben om iets te durven is een hellend vlak, maar dat weet je ongetwijfeld. Als je nuchter die situaties toch blijft opzoeken, zal het steeds minder eng worden. (Spreek uit ervaring). En anders heb je meer aan andere hulp dan symptoombestrijding door alcohol.

Goed punt.

En het nodig hebben van hulp bij sociale activiteiten, weet ik. Daar ben ik mee bezig. Begin begin februari met diagnosetraject voor ASS, dat zou wel het een en ander kunnen verklaren.

quote:

Op maandag 29 januari 2018 21:01 schreef bloempjuh het volgende:

[..]

Ik heb (nog) geen flauw idee wát ik leuk vind om te doen.

Ik wil bijvoorbeeld naar een bordspellenbijeenkomst, want ik vind spelletjes tof, maar om daar gesprekken te durven voeren heb ik écht Dutch courage nodig.

Er kan je niks gebeuren Sta jezelf toe om te stuntelen en misschien wat ongemakkelijk te zijn. Alles beter dan je laten beperken door angst. Je kan je pas beter voelen in dat soort situaties als je ze vaker opzoekt.

quote:

Op maandag 29 januari 2018 21:15 schreef -Strawberry- het volgende:

[..]

Er kan je niks gebeuren Sta jezelf toe om te stuntelen en misschien wat ongemakkelijk te zijn. Alles beter dan je laten beperken door angst. Je kan je pas beter voelen in dat soort situaties als je ze vaker opzoekt.

Ik laat me al jaren leiden (of lijden, 't is maar hoe je het ziet) door angst, exposure helpt voor geen meter. Maar goed, I'm trying.

quote:

Op maandag 29 januari 2018 21:11 schreef bloempjuh het volgende:

[..]

Goed punt.

En het nodig hebben van hulp bij sociale activiteiten, weet ik. Daar ben ik mee bezig. Begin begin februari met diagnosetraject voor ASS, dat zou wel het een en ander kunnen verklaren.

Fijn dat je geholpen wordt!

Ik heb zelf gister besloten dat ik niet meer wil drinken. Ik ben benieuwd hoe de eerste sociale ‘drinkgelegenheden’ zullen zijn, aangezien mensen van mij niet gewend zijn dat ik nuchter blijf. Maar ik wil het echt niet meer. Vind mezelf niet leuk met alcohol op, word er labiel van, depressief, kan geen maat houden en ik doe het steeds vaker om de verkeerde redenen (angst en stress dempen). Ik voel me niet mezelf en ben soms ronduit onaardig tegen de mensen die dichtbij me staan. No more Minder drinken lukt me niet, dus dan maar helemaal niet meer.

quote:

Op maandag 29 januari 2018 21:20 schreef -Strawberry- het volgende:

[..]

Fijn dat je geholpen wordt!

Ik heb zelf gister besloten dat ik niet meer wil drinken. Ik ben benieuwd hoe de eerste sociale ‘drinkgelegenheden’ zullen zijn, aangezien mensen van mij niet gewend zijn dat ik nuchter blijf. Maar ik wil het echt niet meer. Vind mezelf niet leuk met alcohol op, word er labiel van, depressief, kan geen maat houden en ik doe het steeds vaker om de verkeerde redenen (angst en stress dempen). Ik voel me niet mezelf en ben soms ronduit onaardig tegen de mensen die dichtbij me staan. No more Minder drinken lukt me niet, dus dan maar helemaal niet meer.

We gaan er samen tegenaan

quote:

Op maandag 29 januari 2018 21:18 schreef bloempjuh het volgende:

[..]

Ik laat me al jaren leiden (of lijden, 't is maar hoe je het ziet) door angst, exposure helpt voor geen meter. Maar goed, I'm trying.

Ah sorry. Had niet moeten aannemen dat je nog niks op dat vlak hebt geprobeerd. Exposure heeft mij wel geholpen, maar ik crave nog steeds vaak naar alcohol om situaties minder spannend te maken.

Hoop dat je huidige traject je beter gaat helpen.

5 maanden alweer, minus 1 dag in oktober

quote:

Op maandag 29 januari 2018 21:01 schreef bloempjuh het volgende:

[..]

Ik heb (nog) geen flauw idee wát ik leuk vind om te doen.

Ik wil bijvoorbeeld naar een bordspellenbijeenkomst, want ik vind spelletjes tof, maar om daar gesprekken te durven voeren heb ik écht Dutch courage nodig.

De mensen die daar komen zijn er ook omdat ze bordspelletjes tof vinden he . Dat is alvast iets wat jullie gemeen hebben. Dan kan je sowieso vragen wat iemands favoriete spel is, of bijvoorbeeld of ze het laatste jaar nog toffe nieuwe spellen hebben ontdekt. Je moet nog steeds een drempel over om een onbekende aan te spreken, maar misschien kan je die zo wat lager maken voor jezelf.

quote:

Op dinsdag 30 januari 2018 05:26 schreef Gerd_von_Fotzen het volgende:
5 maanden alweer, minus 1 dag in oktober

Welke verschillen merk je?

quote:

Op dinsdag 30 januari 2018 19:53 schreef Insomnia2.0 het volgende:
over een paar dagen 4 jaar, heuj heuj heuj.

quote:

Op dinsdag 30 januari 2018 19:52 schreef -Strawberry- het volgende:

[..]

Welke verschillen merk je?

Ik was een dagelijkse thuisdrinker voor vele jaren, die ondanks de vele alcohol toch 'gezond' probeerde te leven. Veel sport, goed eten etc.

Wat ik dus merk:
- ben mentaal veel weerbaarder geworden
- lichamelijke klachten zijn verdwenen
- ik moest veel trainen om mijn lichaam op peil te houden, nu werpen mijn inspanningen zijn vruchten af.
- vrouwelijke aandacht was altijd wel 'okay', nu....

quote:

Op woensdag 31 januari 2018 06:12 schreef Gerd_von_Fotzen het volgende:

[..]

Ik was een dagelijkse thuisdrinker voor vele jaren, die ondanks de vele alcohol toch 'gezond' probeerde te leven. Veel sport, goed eten etc.

Wat ik dus merk:
- ben mentaal veel weerbaarder geworden
- lichamelijke klachten zijn verdwenen
- ik moest veel trainen om mijn lichaam op peil te houden, nu werpen mijn inspanningen zijn vruchten af.
- vrouwelijke aandacht was altijd wel 'okay', nu....

Wat goed!

Ik hoop zelf dat mijn energie omhoog gaat, mijn geheugen (is echt belabberd) en dat ik ook makkelijker een paar kilo kwijtraak. Mentale weerbaarheid is ook absoluut een doel.

quote:

Op woensdag 31 januari 2018 07:58 schreef -Strawberry- het volgende:

[..]

Wat goed!

Ik hoop zelf dat mijn energie omhoog gaat, mijn geheugen (is echt belabberd) en dat ik ook makkelijker een paar kilo kwijtraak. Mentale weerbaarheid is ook absoluut een doel.

als je in de buurt van Rotterdam woont, kunnen we gaan daten en samen onze mentale weerbaarheid versterken

Ik kom me ook even melden! Ik heb nu een maand en twee dagen geen druppel gedronken, drieëndertig dagen. Ik weet niet of ik mijn verhaal (als in mijn historie met alcohol door de jaren heen) hier ga vertellen en of dat überhaupt de bedoeling is in dit topic, maar ik kan in ieder geval zeggen dat ik jarenlang en zeker de laatste drie jaar sloten heb gedronken, vrijwel elke dag. Je typische bingedrinker. Alleen 's avonds (en 's nachts) trouwens. Voor mij was het ontspannend, ik voelde me daadwerkelijk leuker, 'spontaner' en grappiger met een slok op en - hier lag vooral het gevaar - ik dronk mijn social anxiety weg. Het was zo'n gewoonte geworden dat als ik ook maar een beetje bang was - dit kon al voor een WhatsApp-gesprekje zijn waarvan ik wist dat het een beetje moeilijk zou worden - ik heel snel heel veel ging drinken en hup, weg was het weer. Medicatief.

Ik had in mijn hoofd dat ik SOWIESO - hoe moeilijk het ook zou worden - heel januari niet zou drinken. In december maakte me dat erg angstig, want ik had immers al zo lang gedronken en zoveel, wie zou ik zijn zonder alcohol, hoe zou ik me voelen, wat zou er aan de oppervlakte komen? Mijn lichaam schreeuwde inmiddels ook om stoppen. Ik bracht de jaarwisseling alleen door, en dronk mijn 'stash' op. Er was niets aan. De volgende dag trilde en klappertandde ik, de eerste twee of drie nachten lag ik kleddernat in bed (fijn vond ik dat, alles lekker mijn poriën uit). Dat was het fysiek wel. O ja, ik was ook heel moe ineens, ik kon mijn ogen amper openhouden. De eerste vier dagen waren psychisch zwaar, ik voelde me erg ongelukkig. Ik had geen behoefte aan drank, geen moment meer in het nieuwe jaar, maar ik voelde me waanzinnig rot.

En daarna? Na die vier dagen? Niets. Geen cravings, geen grote veranderingen in mijn persoonlijkheid, geen angsten die niet te overwinnen waren (en altijd meevielen). Ik begon ook meteen met gezond eten en na jaren wakker worden met nadorst (nooit katers in de vorm van hoofdpijn) waarbij kraanwater niet voldeed en ik een waterijsjesverslaving ontwikkelde bloeide ik helemaal op in mijn gezondheid. Al in korte tijd. Ik ben afgevallen, mijn huid is niet meer droog en ruw, ik heb geen evenwichtsstoornissen meer (ik durfde soms de trap niet af omdat ik bang was dat ik voorover zou vallen), ik heb geen rare blackouts meer (ik stond een keer voor een deur waar ik honderd keer doorheen was gelopen en begreep zeker tien minuten niet hoe die open moest - het ging hier om een schuttingsdeur met een schuifconstructie), ik slaap beter en langer, ik ben niet meer zo oververhit zoals ik dat jaren ben geweest en waarbij ik de link met mijn alcoholgebruik nooit heb gelegd... Ik heb drank afgeslagen zonder enige moeite, ook dat is al gebeurd.

Toch een flinke lap tekst geworden. Ik vind het aan de ene kant wel èrg makkelijk gaan, maar bedenk me ook dat het misschien juist zo makkelijk gaat omdat er zoveel nare (gevaarlijke, gênante, et cetera) dingen zijn gebeurd onder invloed (ook veel leuke dingen, maar hé) dat het waarschijnlijk ook weleens (eindelijk) rock bottom was. Maar het blijft gek. Hoe het nu al zo normaal is om niet te drinken terwijl het jarenlang een dagelijkse gewoonte was. Ik weet nog hoe ik op het laatst soms letterlijk kokhalsde bij alleen al het zien van mijn gekochte drank voor die avond, en hoe ik echt even door die eerste slokken moest tot ik weer in die flow van bingen zat. Ik was het blijkbaar ècht spuugzat. En ook: ik geloofde het nooit als mensen die helemaal waren gestopt zeiden dat het zo fíjn was om nuchter te zijn, misschien zelfs wel fijner. Yeah right. Maar nu begrijp ik het. Weten wat je zegt en doet en niet elke ochtend hoeven denken 'shit, wat is er vannacht gebeurd, wat heb ik gezegd, wat heb ik gedaan, o nee/o gelukkig' is héél fijn (en iets waar ik de eerste weken heel erg aan heb moeten wennen omdat het jarenlang mijn standaard eerste gedachte was bij het ontwaken).

PS. I know, dat het zo makkelijk gaat is misschien best verraderlijk, natuurlijk houd ik daar rekening mee!

[ Bericht 3% gewijzigd door Grunge. op 03-02-2018 04:45:11 ]

quote:

Op maandag 29 januari 2018 21:20 schreef -Strawberry- het volgende:

[..]

Fijn dat je geholpen wordt!

Ik heb zelf gister besloten dat ik niet meer wil drinken. Ik ben benieuwd hoe de eerste sociale ‘drinkgelegenheden’ zullen zijn, aangezien mensen van mij niet gewend zijn dat ik nuchter blijf. Maar ik wil het echt niet meer. Vind mezelf niet leuk met alcohol op, word er labiel van, depressief, kan geen maat houden en ik doe het steeds vaker om de verkeerde redenen (angst en stress dempen). Ik voel me niet mezelf en ben soms ronduit onaardig tegen de mensen die dichtbij me staan. No more Minder drinken lukt me niet, dus dan maar helemaal niet meer.

Zo herkenbaar dit. Het onaardig doen (en mezelf de volgende dag bij - indien mogelijk - teruglezen totaal niet herkennen maar wel een geliefde gekwetst hebben) is voor mij denk ik wel de ultieme trigger geweest. Behalve het schuldgevoel en de schaamte waar dat mee gepaard gaat vind ik het ook echt zonde voor mezelf en het beeld dat iemand die ik lief heb van me heeft na zo'n uitbarsting omdat die me niet ziet als 'dronken' of 'nuchter', maar gewoon als mij. Succes!

quote:

Op zaterdag 3 februari 2018 04:21 schreef Grunge. het volgende:
Ik kom me ook even melden! Ik heb nu een maand en twee dagen geen druppel gedronken, drieëndertig dagen. Ik weet niet of ik mijn verhaal (als in mijn historie met alcohol door de jaren heen) hier ga vertellen en of dat überhaupt de bedoeling is in dit topic, maar ik kan in ieder geval zeggen dat ik jarenlang en zeker de laatste drie jaar sloten heb gedronken, vrijwel elke dag. Je typische bingedrinker. Alleen 's avonds (en 's nachts) trouwens. Voor mij was het ontspannend, ik voelde me daadwerkelijk leuker, 'spontaner' en grappiger met een slok op en - hier lag vooral het gevaar - ik dronk mijn social anxiety weg. Het was zo'n gewoonte geworden dat als ik ook maar een beetje bang was - dit kon al voor een WhatsApp-gesprekje zijn waarvan ik wist dat het een beetje moeilijk zou worden - ik heel snel heel veel ging drinken en hup, weg was het weer. Medicatief.

Ik had in mijn hoofd dat ik SOWIESO - hoe moeilijk het ook zou worden - heel januari niet zou drinken. In december maakte me dat erg angstig, want ik had immers al zo lang gedronken en zoveel, wie zou ik zijn zonder alcohol, hoe zou ik me voelen, wat zou er aan de oppervlakte komen? Mijn lichaam schreeuwde inmiddels ook om stoppen. Ik bracht de jaarwisseling alleen door, en dronk mijn 'stash' op. Er was niets aan. De volgende dag trilde en klappertandde ik, de eerste twee of drie nachten lag ik kleddernat in bed (fijn vond ik dat, alles lekker mijn poriën uit). Dat was het fysiek wel. O ja, ik was ook heel moe ineens, ik kon mijn ogen amper openhouden. De eerste vier dagen waren psychisch zwaar, ik voelde me erg ongelukkig. Ik had geen behoefte aan drank, geen moment meer in het nieuwe jaar, maar ik voelde me waanzinnig rot.

En daarna? Na die vier dagen? Niets. Geen cravings, geen grote veranderingen in mijn persoonlijkheid, geen angsten die niet te overwinnen waren (en altijd meevielen). Ik begon ook meteen met gezond eten en na jaren wakker worden met nadorst (nooit katers in de vorm van hoofdpijn) waarbij kraanwater niet voldeed en ik een waterijsjesverslaving ontwikkelde bloeide ik helemaal op in mijn gezondheid. Al in korte tijd. Ik ben afgevallen, mijn huid is niet meer droog en ruw, ik heb geen evenwichtsstoornissen meer (ik durfde soms de trap niet af omdat ik bang was dat ik voorover zou vallen), ik heb geen rare blackouts meer (ik stond een keer voor een deur waar ik honderd keer doorheen was gelopen en begreep zeker tien minuten niet hoe die open moest - het ging hier om een schuttingsdeur met een schuifconstructie), ik slaap beter en langer, ik ben niet meer zo oververhit zoals ik dat jaren ben geweest en waarbij ik de link met mijn alcoholgebruik nooit heb gelegd... Ik heb drank afgeslagen zonder enige moeite, ook dat is al gebeurd.

Toch een flinke lap tekst geworden. Ik vind het aan de ene kant wel èrg makkelijk gaan, maar bedenk me ook dat het misschien juist zo makkelijk gaat omdat er zoveel nare (gevaarlijke, gênante, et cetera) dingen zijn gebeurd onder invloed (ook veel leuke dingen, maar hé) dat het waarschijnlijk ook weleens (eindelijk) rock bottom was. Maar het blijft gek. Hoe het nu al zo normaal is om niet te drinken terwijl het jarenlang een dagelijkse gewoonte was. Ik weet nog hoe ik op het laatst soms letterlijk kokhalsde bij alleen al het zien van mijn gekochte drank voor die avond, en hoe ik echt even door die eerste slokken moest tot ik weer in die flow van bingen zat. Ik was het blijkbaar ècht spuugzat. En ook: ik geloofde het nooit als mensen die helemaal waren gestopt zeiden dat het zo fíjn was om nuchter te zijn, misschien zelfs wel fijner. Yeah right. Maar nu begrijp ik het. Weten wat je zegt en doet en niet elke ochtend hoeven denken 'shit, wat is er vannacht gebeurd, wat heb ik gezegd, wat heb ik gedaan, o nee/o gelukkig' is héél fijn (en iets waar ik de eerste weken heel erg aan heb moeten wennen omdat het jarenlang mijn standaard eerste gedachte was bij het ontwaken).

PS. I know, dat het zo makkelijk gaat is misschien best verraderlijk, natuurlijk houd ik daar rekening mee!

Ik herken me erg in jouw verhaal. Denk als velen ook.
Het is met wisselend succes bij mij.
Kan t maanden volhouden zonder een druppel te drinken.

Nu wordt ik er niet agressief van oid.
Maar ok er komt een moment dat het mensen gaat opvallen.

En dan wordt je al snel veroordeeld erom.
Niks veranderd aan mijn mening dan trouwens.

Punt is meer dat je min of je hetzelfde zegt en dan niet serieus wordt genomen.

En thanks voor je verhaal.
Hoop ook dat er hier mensen komen die t gewoon eerlijk vertellen, hoe lastig het soms ook is

quote:

Op zaterdag 3 februari 2018 04:21 schreef Grunge. het volgende:
Ik kom me ook even melden! Ik heb nu een maand en twee dagen geen druppel gedronken, drieëndertig dagen. Ik weet niet of ik mijn verhaal (als in mijn historie met alcohol door de jaren heen) hier ga vertellen en of dat überhaupt de bedoeling is in dit topic, maar ik kan in ieder geval zeggen dat ik jarenlang en zeker de laatste drie jaar sloten heb gedronken, vrijwel elke dag. Je typische bingedrinker. Alleen 's avonds (en 's nachts) trouwens. Voor mij was het ontspannend, ik voelde me daadwerkelijk leuker, 'spontaner' en grappiger met een slok op en - hier lag vooral het gevaar - ik dronk mijn social anxiety weg. Het was zo'n gewoonte geworden dat als ik ook maar een beetje bang was - dit kon al voor een WhatsApp-gesprekje zijn waarvan ik wist dat het een beetje moeilijk zou worden - ik heel snel heel veel ging drinken en hup, weg was het weer. Medicatief.

Ik had in mijn hoofd dat ik SOWIESO - hoe moeilijk het ook zou worden - heel januari niet zou drinken. In december maakte me dat erg angstig, want ik had immers al zo lang gedronken en zoveel, wie zou ik zijn zonder alcohol, hoe zou ik me voelen, wat zou er aan de oppervlakte komen? Mijn lichaam schreeuwde inmiddels ook om stoppen. Ik bracht de jaarwisseling alleen door, en dronk mijn 'stash' op. Er was niets aan. De volgende dag trilde en klappertandde ik, de eerste twee of drie nachten lag ik kleddernat in bed (fijn vond ik dat, alles lekker mijn poriën uit). Dat was het fysiek wel. O ja, ik was ook heel moe ineens, ik kon mijn ogen amper openhouden. De eerste vier dagen waren psychisch zwaar, ik voelde me erg ongelukkig. Ik had geen behoefte aan drank, geen moment meer in het nieuwe jaar, maar ik voelde me waanzinnig rot.

En daarna? Na die vier dagen? Niets. Geen cravings, geen grote veranderingen in mijn persoonlijkheid, geen angsten die niet te overwinnen waren (en altijd meevielen). Ik begon ook meteen met gezond eten en na jaren wakker worden met nadorst (nooit katers in de vorm van hoofdpijn) waarbij kraanwater niet voldeed en ik een waterijsjesverslaving ontwikkelde bloeide ik helemaal op in mijn gezondheid. Al in korte tijd. Ik ben afgevallen, mijn huid is niet meer droog en ruw, ik heb geen evenwichtsstoornissen meer (ik durfde soms de trap niet af omdat ik bang was dat ik voorover zou vallen), ik heb geen rare blackouts meer (ik stond een keer voor een deur waar ik honderd keer doorheen was gelopen en begreep zeker tien minuten niet hoe die open moest - het ging hier om een schuttingsdeur met een schuifconstructie), ik slaap beter en langer, ik ben niet meer zo oververhit zoals ik dat jaren ben geweest en waarbij ik de link met mijn alcoholgebruik nooit heb gelegd... Ik heb drank afgeslagen zonder enige moeite, ook dat is al gebeurd.

Toch een flinke lap tekst geworden. Ik vind het aan de ene kant wel èrg makkelijk gaan, maar bedenk me ook dat het misschien juist zo makkelijk gaat omdat er zoveel nare (gevaarlijke, gênante, et cetera) dingen zijn gebeurd onder invloed (ook veel leuke dingen, maar hé) dat het waarschijnlijk ook weleens (eindelijk) rock bottom was. Maar het blijft gek. Hoe het nu al zo normaal is om niet te drinken terwijl het jarenlang een dagelijkse gewoonte was. Ik weet nog hoe ik op het laatst soms letterlijk kokhalsde bij alleen al het zien van mijn gekochte drank voor die avond, en hoe ik echt even door die eerste slokken moest tot ik weer in die flow van bingen zat. Ik was het blijkbaar ècht spuugzat. En ook: ik geloofde het nooit als mensen die helemaal waren gestopt zeiden dat het zo fíjn was om nuchter te zijn, misschien zelfs wel fijner. Yeah right. Maar nu begrijp ik het. Weten wat je zegt en doet en niet elke ochtend hoeven denken 'shit, wat is er vannacht gebeurd, wat heb ik gezegd, wat heb ik gedaan, o nee/o gelukkig' is héél fijn (en iets waar ik de eerste weken heel erg aan heb moeten wennen omdat het jarenlang mijn standaard eerste gedachte was bij het ontwaken).

PS. I know, dat het zo makkelijk gaat is misschien best verraderlijk, natuurlijk houd ik daar rekening mee!

Wat een mooi verhaal! Ik ben zelf net iets langer gestopt na bijna 10 jaar bijna dagelijks drinken maar ik herken zoveel zaken. Het gevoel om zelf weer in controle te staan is voor mij de belangrijkste reden om nuchter te blijven. Ben net terug van een weekje zonvakantie en ook dat is zonder enige drang om te drinken voorbij gegaan. Het voelt inmiddels als een nieuw leven voor mij.

204 dagen niks gedronken vandaag. En ik ben er helemaal klaar mee
Ik dacht dat ik het licht wel zou zien maar niks is minder waar. Ik voel me nu nog meer ellendig dan toen ik nog zoop.
Conclusie: ik ben beter af als ik gewoon weer kan zijn wie ik ben.

quote:

Op zaterdag 3 februari 2018 08:06 schreef Mekamotut het volgende:
204 dagen niks gedronken vandaag. En ik ben er helemaal klaar mee
Ik dacht dat ik het licht wel zou zien maar niks is minder waar. Ik voel me nu nog meer ellendig dan toen ik nog zoop.
Conclusie: ik ben beter af als ik gewoon weer kan zijn wie ik ben.

Als je weer gaat drinken, ben je er ook snel weer klaar mee dat je drinkt.
Wat jij noemt was voor mij ook een gevaar in het verleden voor een terugval, na een tijd van abstinentie.
Je gaat weer drinken en hebt je medicijn terug. Een maand lang voel je je misschien beter, maar dan begint de ellende weer.
Ik ben nu inmiddels zo ver dat ik niet eens meer durf te drinken, want mijn lichaam en brein zijn niet zo vergevingsgezind meer wat alcohol betreft. Ik kon altijd makkelijk stoppen en misschien begon ik daarom ook weer te drinken. 'Helaas' niet meer.

Vandaag de eerste borrel sinds het stoppen. Toch wel moeilijk om iedereen aan de wijn te zien, enorme craving. Maar aan de cola gegaan. En daaf nu heel bij mee!

quote:

Op zaterdag 3 februari 2018 08:06 schreef Mekamotut het volgende:
204 dagen niks gedronken vandaag. En ik ben er helemaal klaar mee
Ik dacht dat ik het licht wel zou zien maar niks is minder waar. Ik voel me nu nog meer ellendig dan toen ik nog zoop.
Conclusie: ik ben beter af als ik gewoon weer kan zijn wie ik ben.

Waar komen die ellendige gevoelens vandaan? Is daar een andere mogelijke oplossing voor?

quote:

Op zaterdag 3 februari 2018 08:06 schreef Mekamotut het volgende:
204 dagen niks gedronken vandaag. En ik ben er helemaal klaar mee
Ik dacht dat ik het licht wel zou zien maar niks is minder waar. Ik voel me nu nog meer ellendig dan toen ik nog zoop.
Conclusie: ik ben beter af als ik gewoon weer kan zijn wie ik ben.

En je gezin?!