Inderdaad. Had ik met mijn zoontje ook.quote:Op zaterdag 29 juli 2017 22:26 schreef littledrummergirl het volgende:
[..]
ergens voelt het nog steeds n beetje als n vervanmnbedshow, totdat frummel er straks daadwerkelijk is![]()
Niet op een enge afstandelijke psycho manier, maar gewoon omdat ik me totaal niet kan voorstellen dat deze buik straks ineens metamorfoost in een jongetje wat ik mee naar huis mag nemen![]()
Oh heerlijk hè.quote:Op zaterdag 29 juli 2017 12:33 schreef Lemijn het volgende:
En aangezien hem aan de borst krijgen mijn voornaamste doel is deze week, ben ik aardig op weg. Ik houd lekker bijna al het bezoek af en lig op bed.
Dit gevoel heb ik ook zo sterk! Ik zei t laatst nog tegen een vriendin, dat ik heus wel weet dat het een kind is in mijn buik en dat hij beweegt en groeit, maar dat ik me toch niet kon voorstellen dat we die dan straks ook mee naar huis mochten meenemen. Toen keek ze een beetje raar van 'ja, wat denk je anders dat ermee gebeurd?', dus toen hield ik er maar gauw over op. Zo leuk om dan hier wel de herkenning te vinden.quote:Op zaterdag 29 juli 2017 22:26 schreef littledrummergirl het volgende:
[..]
ergens voelt het nog steeds n beetje als n vervanmnbedshow, totdat frummel er straks daadwerkelijk is![]()
Niet op een enge afstandelijke psycho manier, maar gewoon omdat ik me totaal niet kan voorstellen dat deze buik straks ineens metamorfoost in een jongetje wat ik mee naar huis mag nemen![]()
Ik vond het juist heel prettig om na mijn eeuwige bevalling en de eerste nacht met de baby thuis, op te staan en een nieuwe dag te beginnen in de woonkamer. Gordijnen open en met de katten op de bank zitten etc.quote:Op zondag 30 juli 2017 01:22 schreef ViviRAWRS het volgende:
[..]
Oh heerlijk hè.Ik had weinig te verduren van mijn zwangerschap of bevalling maar ik heb toch heel bewust de kraamweek vooral op bed doorgebracht, ook tijdens het weinige bezoek. De slaapkamer was onze fijne cocon, de rest van het huis (laat staan de wereld daarbuiten) deed er weinig toe.
Mijn kraam vertelde dat ze ook wel meemaakt dat vrouwen als voornaamste doel hebben om zo snel mogelijk weer presentabel in de woonkamer te kunnen zitten met hun bezoek, ook als dat ten koste van de borstvoeding gaat.
Nee, afgelopen nacht pas echt last gekregen van vocht, maar dat is meer de temperatuur hier denk ik.quote:Op zaterdag 29 juli 2017 22:57 schreef LadyS het volgende:
[..]
Vriend zal hier ook het meeste rijden gelukkig. Zal wel een aantal plaspauzes moeten denk ik
Om die reden hebben we ook een stacaravan genomen, zodat ik 's nachts niet 5x over de camping hoef.
Heb je ook geen last gehad van het lange zitten?
Ja, dat ze in het ziekenhuis zeggen: jullie kunnen naar huis. En het enige wat ik dacht is: en wat moet ik er dan mee doen? Eten geven? Laten slapen? Zooooveel vragen. Gelukkig is er dan een kraamhulpquote:Op zaterdag 29 juli 2017 23:06 schreef twist02 het volgende:
Ik weet nog dat man en ik thuiskwamen uit het ziekenhuis met onze Minion en echt een paar minuten naar d'r hebben zitten staren in de Maxi-Cosi in de woonkamer, omdat we echt zo'n "Uhm, en nu dan?"-gevoel hadden![]()
Vooral als je jezelf in hen herkend of je partner.quote:Op zondag 30 juli 2017 07:49 schreef Franny_G het volgende:
Ja, het is ook ongelooflijk dat er gewoon zo'n mooi mensje uit je komt. Ik heb die verbazing af en toe nog steeds als ik naar mijn peuter kijk en mjjn baby. Dat die gewoon uit mijn buik gekomen zijn, dat dit echt mijn kinderen zijn 😀.
Wat ook wel meespeelde hier was dat we net verhuisd waren, en de slaapkamer het meest "af" was. De rest van het huis was niet zo extreem als mignonne laatst omschreef hoor, maar toch.quote:Op zondag 30 juli 2017 07:46 schreef vencodark het volgende:
Ik vond het juist heel prettig om na mijn eeuwige bevalling en de eerste nacht met de baby thuis, op te staan en een nieuwe dag te beginnen in de woonkamer. Gordijnen open en met de katten op de bank zitten etc.
Juist ook de gewone pre-baby dingen op te pakken. Ik vond het zó vreemd allemaal dat ik heel veel waarde hechte aan gewone dingen.
Overigens is je laatste niet van toepassing geweest hoor. Ik wilde niet eens zoveel mensen zien, die eerste dagen. Moest eerst zelf vreselijk wennen.
We woonden in een appartement wat gelijkvloers was met 1 slaapkamer. Dat was krap, klein en de baby lag dus bij ons op de kamer.quote:Op zondag 30 juli 2017 08:57 schreef ViviRAWRS het volgende:
[..]
Wat ook wel meespeelde hier was dat we net verhuisd waren, en de slaapkamer het meest "af" was. De rest van het huis was niet zo extreem als mignonne laatst omschreef hoor, maar toch.
Onze katten mogen niet op de slaapkamer, dus die heb ik maar heel weinig gezien die week.En dat terwijl ze bij de eerste krampen (van wat later de bevalling bleek) nog als warme kruik op mijn buik gelegen hadden.
Gelukkig was de kraam ook erg lief voor ze, dus ze kregen wel aandacht als zij beneden bezig was.
haha, dit klinkt ook wel als iets wat ons zou kunnen gebeurenquote:Op zondag 30 juli 2017 07:55 schreef LeSage het volgende:
[..]
Ja, dat ze in het ziekenhuis zeggen: jullie kunnen naar huis. En het enige wat ik dacht is: en wat moet ik er dan mee doen? Eten geven? Laten slapen? Zooooveel vragen. Gelukkig is er dan een kraamhulp
we zijn de eerstvolgende maand in de OPquote:Op zondag 30 juli 2017 09:11 schreef Skittles het volgende:
Wij woonden toen ook gelijkvloers, maar ik bleef mooi zoveel mogelijk in bedKrampjesbaby zorgde wel dat ik mn dagelijkse beweging kreeg. Dat rustig in bed blijven zal nu wel anders zijn met bouwvak en een peuter.
Vandaag 37 weken! Ik mag thuis bevallen!
Hoe ver ben je nu?quote:Op zondag 30 juli 2017 09:42 schreef Songeur het volgende:
37 weken mijlpaal voor Skittles
Ik maak me beetje zorgen. Ben ineens wakker geworden zonder klachten. Niet moe, misselijk of last van mn borsten. Kan toch gewoon niet goed zijn? Vk wel even gebeld, hij zei dat het mogelijk was. Ik mocht vanmiddag langskomen voor een echo maar hij is nog in opleiding tot echoscopist dus kan niet altijd alles juist zien. Ik weet het niet.
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |