OUD Ouder(s)
Alles over (on)vruchtbaarheid, opvoeding en ontwikkeling.
jupquote:Op zondag 9 april 2017 10:37 schreef WupWup het volgende:
Buikslapen als je borstvoeding geeft is een hoax
Na de zwangerschap van Mauw ben ik maar zijslaper geworden.
disclaimer
Mooi zo die ervaringen. Ik vind het wel een heftig vooruitzicht hoor, die eerste maanden. Zo'n wezentje wat op jou is aangewezen, waar heel de focus op ligt en dan weinig slapen. Een heel leuk en fijn en wonderlijk maar ook wel heftig vooruitzicht.
Morgen ben ik vast weer mezelf.
Dit! Met uitzondering van de meer slaap, maar dat komt omdat ik zwanger prima sliep en de meer ruzie met mijn man valt ook meequote:Op zondag 9 april 2017 09:12 schreef Stormqueen het volgende:
Hier gaat het vooral hectisch, lemijn. Ik merkte dat ik deze baby minder super-duper awesome vind dan de eerste. Begrijp me niet verkeerd, ik ben heel gek op m'n ventje, maar na de eerste leek alles uit glitter en regenbogen te bestaan. Het leven is nu wat realistischer ofzo.
Ik slaap beter. Ik vat de slaap gewoon makkelijker. Hoera voor hormonen. Ik maak ook meer ruzie met mijn man
Hoe het met MIJ gaat weet ik vaak niet omdat er heel weinig MIJ is momenteel. Dat komt echt wel weer terug hoor, maar nu ben ik vooral food supply / luierverschoner / wasvrouwe
#eerlijkantwoord
Ik had me voorgenomen bij deze baby wel te genieten van het moment en niet de hele tijd vooruit te kijken en te denken 'dan en dan gaat het beter zijn' .
Maar in alle eerlijkheid zijn de eerste weken (of maanden) hier gewoon overleven.
En nu we elke avond een baby hebben die 3 uur lang ontroostbaar is denk ik ook regelmatig 'waar zijn we aan begonnen, we hadden zo'n goede dynamiek' . Maar het cliché is waar, je krijgt er zoveel voor terug
En het wordt echt beter, het is alleen ff doorbikkelen nu. En als beide meisjes dan blij zijn en knus bij me zitten, dan weet ik weer waar we het allemaal voor doen
Ignorance is bliss, but knowledge is power.
Ik vond het echt onwijs doorbikkelen en de grootste verandering die er is. Maar hoe slecht ik ook tegen verandering kan, ik had hier geen problemen mee, want ik wist voor wie ik het deed. En dat terwijl ik echt wel even de tijd nodig heb gehad voor ik echt liefde ging voelen. Dat hele inieminie baby gebeuren heb ik ook weinig mee, maar dat is echt voorbij voor je er erg in hebt.
Ik heb mijn klompje cellen net ingeschreven voor de opvang. Als ik dat nu niet doe ben ik al te laat. Pff.
Ik heb mijn klompje cellen net ingeschreven voor de opvang. Als ik dat nu niet doe ben ik al te laat. Pff.
Want het leven is niet meer dan een sprookje
Even een positief geluid hier.
Mijn baby is nu 10 weken en slaapt al sinds ze 6 weken is om 20.30 's avonds. Ze meldt zich daarna pas weer rond 1 uur en daarna vaak wel om de 1,5 à 2,5 uur, tot ze om 7 uur echt wakker is, maar het feit dat we de avonden alweer terug hebben is echt fantastisch. Verder slaap ik echt vele malen beter dan in de zwangerschap, dus tussendoor krijg ik best wat slaap. Ze lacht hele dagen en gaat ze 7/10 keer als ik haar in de box/wipstoel leg als ik even met dreumes bezig ben gewoon slapen en als ze niet slaapt chillt ze rustig een kwartier tot een half uur. Ze is ontzettend lief en tevreden sinds we behandeld worden tegen spruw (nog niet over voel ik aan mijn tepels helaas) en lang niet zo moeilijk als dreumes was. Het enige wat ik echt lastig vindt is dat ze de fles Weigert. Met een hoofdletter ja. Ik maak me best zorgen over hoe dat straks moet: over 4 weken moet ik weer werken.
Ik ben het eens met wat groofs zegt over de nachten: zolang het alleen voor een voeding is en je daarna verder kan slapen gaat het prima, zodra je ook echt met je baby bezig moet wordt het een stuk lastiger.
Mijn baby is nu 10 weken en slaapt al sinds ze 6 weken is om 20.30 's avonds. Ze meldt zich daarna pas weer rond 1 uur en daarna vaak wel om de 1,5 à 2,5 uur, tot ze om 7 uur echt wakker is, maar het feit dat we de avonden alweer terug hebben is echt fantastisch.
Verder slaap ik echt vele malen beter dan in de zwangerschap, dus tussendoor krijg ik best wat slaap. Ze lacht hele dagen en gaat ze 7/10 keer als ik haar in de box/wipstoel leg als ik even met dreumes bezig ben gewoon slapen en als ze niet slaapt chillt ze rustig een kwartier tot een half uur. Ze is ontzettend lief en tevreden sinds we behandeld worden tegen spruw (nog niet over voel ik aan mijn tepels helaas) en lang niet zo moeilijk als dreumes was. Het enige wat ik echt lastig vindt is dat ze de fles Weigert. Met een hoofdletter ja. Ik maak me best zorgen over hoe dat straks moet: over 4 weken moet ik weer werken.Ik ben het eens met wat groofs zegt over de nachten: zolang het alleen voor een voeding is en je daarna verder kan slapen gaat het prima, zodra je ook echt met je baby bezig moet wordt het een stuk lastiger.
Ik zat op een roze wolk en ben er bijna nooit meer vanaf gekomen. Ik vond mijn verlof zo fijn en heb genoten van de cocon en onze twee-eenheid en verder niks hoeven. Ze sliep door vanaf 10 weken.
Ik vond het zwaar om weer te gaan werken icm moeheid en bij mijn baby willen zijn. Ze had ook moeite zich aan te passen aan de opvang en daardoor kon ik moeilijker loslaten.
De zwangerschap miste ik direct. Het getrappel, het knusse gevoel dat je nooit alleen bent, het dagdromen, de fascinatie voor mijn veranderende lichaam, het je zo speciaal voelen
Ik vond het zwaar om weer te gaan werken icm moeheid en bij mijn baby willen zijn. Ze had ook moeite zich aan te passen aan de opvang en daardoor kon ik moeilijker loslaten.
De zwangerschap miste ik direct. Het getrappel, het knusse gevoel dat je nooit alleen bent, het dagdromen, de fascinatie voor mijn veranderende lichaam, het je zo speciaal voelen
Ik vind het ontzettend dubbel. Als ze beide huilen en mijn aandacht nodig hebben en man weer eens weg is, vind ik het ontzettend zwaar en denk ik waar ben ik aan begonnen en wat een slechte moeder ben ik 
maar 90% van de tijd is het fantastisch,geweldig regenbogen en glitters en ik zou nog steeds elke dag zo ontzettend graag een 3e willen
maar 90% van de tijd is het fantastisch,geweldig regenbogen en glitters en ik zou nog steeds elke dag zo ontzettend graag een 3e willen
Ik heb de eerste drie maanden als overleven gezien. Ik sliep wel weer lekker, dronk weer bier af en toe en de band tussen man en mij is nog hechter geworden toen (samen overleven), maar een huilbaby is echt overleven. Ik ben ook nog na drie weken van mijn kleine blauwe wolk afgeslagen door het overlijden van een persoon dicht bij.
Ik denk dat ik er nu makkelijker in ga staan omdat ik nu zeker weet dat het over gaat en dat het na een tijdje echt geweldig wordt.
Ik denk dat ik er nu makkelijker in ga staan omdat ik nu zeker weet dat het over gaat en dat het na een tijdje echt geweldig wordt.
Hier was het bij kind 1 echt een grote roze wolk vanaf dag 1, en dat is echt megalang zo gebleven! Alles liep ook soepel vanaf begin, en had wel het geluk dat ik nooit onzeker ben geweest over voeding of groei of slaap of iets.
Nu met kind 2 is het echt heel gezellig maar het redelijk beroerde slapen vind ik nu wel echt zo pittig. Ik was ook meteen verliefd op m'n zoon, maar de wolk was wel minder roze, het was al snel 'gewoon' ipv constante euforie zeg maar.
Het leven met 2 vind ik trouwens juist veel ontspannener dan ik had verwacht, het is hier vooral echt het slaapgebrek, waardoor ik de tijd soms wel vooruit kan kijken.,
Nu met kind 2 is het echt heel gezellig maar het redelijk beroerde slapen vind ik nu wel echt zo pittig. Ik was ook meteen verliefd op m'n zoon, maar de wolk was wel minder roze, het was al snel 'gewoon' ipv constante euforie zeg maar.
Het leven met 2 vind ik trouwens juist veel ontspannener dan ik had verwacht, het is hier vooral echt het slaapgebrek, waardoor ik de tijd soms wel vooruit kan kijken.,
Ik heb er maar een, en doordat ik de babytijd (zelfs wat langer, 16 maanden ofzo?) zo zwaar heb gevonden, weet ik nog niet of er hier nog een tweede komt. Het hebben van een huilbaby (pas heel laat achter de oorzaak gekomen) heeft zó veel impact gehad. Inmiddels is alles wel gezakt, maar niet vergeten, zeg maar.
hier is Jason nu 2 weken oud en ik merk vooral dat ik het hebben van 2 kinderen onderschat heb. ik werk met kinderen en dat ervaar ik nooit als zwaar. ook het veel alleen zijn en als melkkoe gebruikt worden valt soms zwaar. wel geniet ik intens van hem ben ik echt verliefd en ik vind het samen slapen zo fijn.
wel loop ik heel erg tegen mezelf aan. ik moet voor mezelf al een balans hebben tussen huis kids man mezelf en eigenlijk ook werk. verder dan de kinderen kom ik nog niet. gelukkkig heb ik lieve buren die af en toe wat koken waar ik lekker op de koffie kan onder schooltijd en die lisa regelmatig even bezighouden.
ook was lisa echt een jankertje en dat maakt me onzeker als ik hem niet meteen stil krijg. de buurvrouw heeft hem alleen gisteren even gehoord en hij huilt bijna nooit maar ik durf gerust te zeggen dat ik een trauma heb van lisa haar huilperiode..
maar ik zou zo een derde nemen haha
[ Bericht 15% gewijzigd door Sam1993 op 09-04-2017 13:55:03 ]
wel loop ik heel erg tegen mezelf aan. ik moet voor mezelf al een balans hebben tussen huis kids man mezelf en eigenlijk ook werk. verder dan de kinderen kom ik nog niet. gelukkkig heb ik lieve buren die af en toe wat koken waar ik lekker op de koffie kan onder schooltijd en die lisa regelmatig even bezighouden.
ook was lisa echt een jankertje en dat maakt me onzeker als ik hem niet meteen stil krijg. de buurvrouw heeft hem alleen gisteren even gehoord en hij huilt bijna nooit maar ik durf gerust te zeggen dat ik een trauma heb van lisa haar huilperiode..
maar ik zou zo een derde nemen haha
[ Bericht 15% gewijzigd door Sam1993 op 09-04-2017 13:55:03 ]
2 liefdes 1 leven(L), 2 levens 1 liefde(L)
Leuke vraag, lemijn!
Mijn pasgeborene is nu 5 maanden
en we hebben een fijn ritme met zijn allen (grote is 2,5). Hij paste vanaf zijn geboorte in het ritme hier en we hebben daar eigenlijk weinig hobbels ondervonden. Hij huilde wel stukken meer en had meer last van krampjes, maar juist omdat we er al 1 hadden konden we er beter mee om gaan, denk ik. Je weet dat als je een zware dag hebt, de volgende zomaar eens beter kan zijn. Of slechter.
Ik had het zwaar in mn zwangerschap en ik was blij dat het voorbij was. De bevalling was peanuts dus ik was er goed aan toe. Wat ik mis is dat ik ws geen bevalling meer zal doen. Dat vind ik echt heel gaaf nml.
Ik was ook veel sneller goed in het alleen zijn en alleen dingen ondernemen met de baby. Het zat nog erf in mijn vingers, het omgaan met zo'n mini. Het meeveren neemt grotere dimensies aan, maar k ben er stukken beter in (en ik was er al aardig in bij O, vind ik zelf). Het is hectisch, maar we stressen niet. En als ze allebei aan weerszijde van mij in bed liggen te gillen, dan vind ik dat ergens alleen maar komisch. Man en ik zien er de humor wel van in.
De liefde voor hem is vanaf het begin een stuk overweldigender dan bij O. Niet dat ik meer van hem houd, maar ik ben er zelf 100x beter aan toe. Ik merk nu pas hoe diep ik zat, toen. Dat maakt voor ons een groot verschil. Wat houd ik van hem, van O en van hun samen. En ze zijn echt dol op elkaar, zo leuk <3
Mijn pasgeborene is nu 5 maanden
en we hebben een fijn ritme met zijn allen (grote is 2,5). Hij paste vanaf zijn geboorte in het ritme hier en we hebben daar eigenlijk weinig hobbels ondervonden. Hij huilde wel stukken meer en had meer last van krampjes, maar juist omdat we er al 1 hadden konden we er beter mee om gaan, denk ik. Je weet dat als je een zware dag hebt, de volgende zomaar eens beter kan zijn. Of slechter. Ik had het zwaar in mn zwangerschap en ik was blij dat het voorbij was. De bevalling was peanuts dus ik was er goed aan toe. Wat ik mis is dat ik ws geen bevalling meer zal doen. Dat vind ik echt heel gaaf nml.
Ik was ook veel sneller goed in het alleen zijn en alleen dingen ondernemen met de baby. Het zat nog erf in mijn vingers, het omgaan met zo'n mini. Het meeveren neemt grotere dimensies aan, maar k ben er stukken beter in (en ik was er al aardig in bij O, vind ik zelf). Het is hectisch, maar we stressen niet. En als ze allebei aan weerszijde van mij in bed liggen te gillen, dan vind ik dat ergens alleen maar komisch. Man en ik zien er de humor wel van in.
De liefde voor hem is vanaf het begin een stuk overweldigender dan bij O. Niet dat ik meer van hem houd, maar ik ben er zelf 100x beter aan toe. Ik merk nu pas hoe diep ik zat, toen. Dat maakt voor ons een groot verschil. Wat houd ik van hem, van O en van hun samen. En ze zijn echt dol op elkaar, zo leuk <3
Ik herken uit een aantal verhalen dat relativeringsvermogen heel erg, als je aan je tweede (of derde dus) bezig bent. Het gaat voorbij, tissunfaaaaase, maar ook: ze zijn echt maar heel kort zo klein! Mijn eerste baby heeft vijf maanden lang heel veel buikpijn gehad. Als je daarin zit is het eindeloos. Nu kan deze baby ook goed tekeer gaan, maar daar kunnen we veel beter mee omgaan.
+1!quote:
Ik herken uit een aantal verhalen dat relativeringsvermogen heel erg, als je aan je tweede (of derde dus) bezig bent. Het gaat voorbij, tissunfaaaaase, maar ook: ze zijn echt maar heel kort zo klein! Mijn eerste baby heeft vijf maanden lang heel veel buikpijn gehad. Als je daarin zit is het eindeloos. Nu kan deze baby ook goed tekeer gaan, maar daar kunnen we veel beter mee omgaan.
Ik moest bij mijn eerste heel erg wennen dat alles om de baby draaide, en heb de babytijd vooral als heel hard werken ervaren. Nu kan ik bij "hard werk-momenten" bijna altijd denken: het gaat voorbij, en sneller dan ik kan denken, dus kom maar lekker bij je mama, mini-baby! En dat je je niet bij elke krijspartij afvraagt of er iets helemaal mis is met je baby is ook prettig
Mijn eerste beleefde ik heel intens, maar niet vaak heel positief. De tweede deed ik er even bij
, en deze beleef ik intens positief . We slapen de meeste nachten 2 x 3,5 uur, daar red ik de dag prima ee. Een slechte nacht is 2 x 2 u, maar dat gebeurt niet vaak. Een goede nacht is 6 en 2 uur slaap, dat is luxe 
. En verder zijn we best een poosje veel thuis geweest (afgezien van ritjes school) en kunnen we nu, met 7 weken, weer makkelijker op pad. Heerlijk!Edit: buikslapen bij borstvoeding kan wel
Dit had ik zo kunnen schrijven....quote:
Leuke vraag, lemijn!
Mijn pasgeborene is nu 5 maanden
Ik had het zwaar in mn zwangerschap en ik was blij dat het voorbij was. De bevalling was peanuts dus ik was er goed aan toe. Wat ik mis is dat ik ws geen bevalling meer zal doen. Dat vind ik echt heel gaaf nml.
Ik was ook veel sneller goed in het alleen zijn en alleen dingen ondernemen met de baby. Het zat nog erf in mijn vingers, het omgaan met zo'n mini. Het meeveren neemt grotere dimensies aan, maar k ben er stukken beter in (en ik was er al aardig in bij O, vind ik zelf). Het is hectisch, maar we stressen niet. En als ze allebei aan weerszijde van mij in bed liggen te gillen, dan vind ik dat ergens alleen maar komisch. Man en ik zien er de humor wel van in.
De liefde voor hem is vanaf het begin een stuk overweldigender dan bij O. Niet dat ik meer van hem houd, maar ik ben er zelf 100x beter aan toe. Ik merk nu pas hoe diep ik zat, toen. Dat maakt voor ons een groot verschil. Wat houd ik van hem, van O en van hun samen. En ze zijn echt dol op elkaar, zo leuk <3
S. 2014
J. 2016
J. 2016
Leuk om jullie ervaringen zo te lezen
Mijn baby is vandaag al een week oud
Nou ja, vanavond pas echt dus 
Het is zo'n zoet meisje Ze eet en slaapt. Ze komt om de 3, 3,5 uur dus de nachten zijn ook goed te doen We slapen samen, bij F ging dat niet omdat ik niet sliep door zijn geluidjes, maar nu gaat dat helemaal goed en voelt het zo fijn. Haar aanwezigheid dichtbij doet me heel goed op het moment
Mijn baby is vandaag al een week oud
Nou ja, vanavond pas echt dus Het is zo'n zoet meisje
Ze eet en slaapt. Ze komt om de 3, 3,5 uur dus de nachten zijn ook goed te doen We slapen samen, bij F ging dat niet omdat ik niet sliep door zijn geluidjes, maar nu gaat dat helemaal goed en voelt het zo fijn. Haar aanwezigheid dichtbij doet me heel goed op het momentSPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.
Wat fijn dat het zo goed gaat met je meisje, Fazz
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.Ignorance is bliss, but knowledge is power.
Aan alle lieve vrouwen die (nog) moeten bevalen, of al bevallen zijn.
Jullie zijn de sterkte wezens op aarde.
Mijn complimenten naar jullie toe!
Jullie zijn de sterkte wezens op aarde.
Mijn complimenten naar jullie toe!
Lemijn, hier gaat het ook goed. M is extreem makkelijk. Drinkt goed, groeit goed en huilt weinig.
Man doet ook veel en we zijn echt verliefd. Klinkt haast als een utopie.
Man doet ook veel en we zijn echt verliefd. Klinkt haast als een utopie.
Ook hier niet anders dan rozen sap unicorn glitters en volledige blijheid. Grote broer kan af en toe een eikeltje zijn. Maar ik weet waar het vandaan komt dus het is niet erg. Na een wat rottige start met bv, waarbij het dezelfde kant op ging als bij Senn. Tong en lip band/riempje geknipt is Lucy helemaal omgeslagen als een blad aan een boom. Ze slaapt veel beter en drinkt goed. En als ik haar nog even boven laat bij papa in bed, dan sommeert Senn mij haar van boven te gaan halen omdat hij wil kroelen. Er is dus helemaal niks meer over van het 'ik ga zusje in de sloot gooien '
'
We hebben allemaal lieve kaartjes gekregen met de felicitaties over de zwangerschap
Nog steeds weinig symptomen en dat helpt totaal niet met de verwachting die ik had van zwanger zijn. Weet niet wat ik moest verwachten maar het gevoel is er nu dan nog steeds niet. Wel even bij de echo als je dat kleintje op het scherm ziet. Maar ik voel het nog steeds als erg onwerkelijk
Nou ja nog 2 nachtjes hopelijk komt dan het zwangerschaps gevoel weer naar boven met de 12+5 echo
Nog steeds weinig symptomen en dat helpt totaal niet met de verwachting die ik had van zwanger zijn. Weet niet wat ik moest verwachten maar het gevoel is er nu dan nog steeds niet. Wel even bij de echo als je dat kleintje op het scherm ziet. Maar ik voel het nog steeds als erg onwerkelijk
Nou ja nog 2 nachtjes hopelijk komt dan het zwangerschaps gevoel weer naar boven met de 12+5 echo
Dat relativeringsvermogen bij nr. 2 hoop ik dus ook erg op
Onze Minion was echt geen moeilijke baby, maar ik merkte dat ik al snel 'bleef hangen' in sommige buien. En iedereen (inclusief hier op Fok) zei dan goedbedoeld "Het is een fase" of "Dat gaat vanzelf over / daar groei je vanzelf in" en ik kon er gewoon helemaal niks mee
of eigenlijk: ik geloofde er vooral geen reet van
En nu wéét ik dat het zo is. Niet omdat allerlei lieve mensen dat zeggen maar gewoon omdat ik het zelf al eens meegemaakt heb
Zelfde geldt inderdaad voor de eerste paar weken waarbij zo'n mini het liefste gewoon bovenop je slaapt. Soms vond ik dat best beperkend/verstikkend; nu lijkt het me heerlijk!
Onze Minion was echt geen moeilijke baby, maar ik merkte dat ik al snel 'bleef hangen' in sommige buien. En iedereen (inclusief hier op Fok) zei dan goedbedoeld "Het is een fase" of "Dat gaat vanzelf over / daar groei je vanzelf in" en ik kon er gewoon helemaal niks mee
of eigenlijk: ik geloofde er vooral geen reet van En nu wéét ik dat het zo is. Niet omdat allerlei lieve mensen dat zeggen
maar gewoon omdat ik het zelf al eens meegemaakt heb Zelfde geldt inderdaad voor de eerste paar weken waarbij zo'n mini het liefste gewoon bovenop je slaapt. Soms vond ik dat best beperkend/verstikkend; nu lijkt het me heerlijk!
Het is ook heerlijk twist, alleen die peuter die ondertussen in je oor staat te schreeuwen om aandacht is redelijk sfeerbepalend
Ik vind het nu vooral veel harder werken. Op de wij jonge ouders van deze maand stond volgens mij op de cover iets van "een tweede kind - waar had ik het bij de eerste in vredesnaam zo druk mee?" Dat gevoel herken ik wel.
Maar ik ben dolgelukkig met m'n twee kindjes en ik kijk er ook echt naar uit om ze samen op te zien groeien.
Mauw wil de hele dag knuffelen en ze pakt regelmatig zijn handje om te vragen of hij mee naar de "pieltuin" wil
Ik vind het nu vooral veel harder werken. Op de wij jonge ouders van deze maand stond volgens mij op de cover iets van "een tweede kind - waar had ik het bij de eerste in vredesnaam zo druk mee?" Dat gevoel herken ik wel.
Maar ik ben dolgelukkig met m'n twee kindjes en ik kijk er ook echt naar uit om ze samen op te zien groeien.
Mauw wil de hele dag knuffelen en ze pakt regelmatig zijn handje om te vragen of hij mee naar de "pieltuin" wil
disclaimer
Haha dat geloof ik meteen SQ! 
Zonde eigenlijk, dat je de relatieve rust bij nr. 1 nog niet echt kunt 'waarderen' hè? Kan me voorstellen dat je dat bij nr. 2 wel mist inderdaad
Zonde eigenlijk, dat je de relatieve rust bij nr. 1 nog niet echt kunt 'waarderen' hè? Kan me voorstellen dat je dat bij nr. 2 wel mist inderdaad
Een moeilijke maar wel goede en begrijpelijke beslissing, Fazz, 
.
Lemijn, als ik me probeer te herinneren hoe het de eerste weken/maanden met I was, dan merk ik dat veel van die periode wazig is. Dat zegt wel iets, denk ik. .
Wat ik wel weet nog: de eerste paar weken was ik euforisch. Dat het gewoon gelukt was allemaal, een kind op de wereld zetten, met alles er op en eraan, en ik had het nog goed overleefd ook! En verder was er veel adrenaline, want wow ik moest die baby ook in leven houden! En ja, die overweldigende liefde die je voelt, dat is ongelooflijk om te voelen en te ervaren.
Na een paar weken was die euforie wel een beetje over, werd die adrenaline minder, en begon ik te voelen hoe zwaar het was: de gebroken nachten, een baby die overdag alleen op mij/in draagdoek kon slapen, de borstvoeding, het 'in dienst staan van'. Na een maand of vier/vijf kreeg ik op een keer 's avonds echt een hysterische huilbui van ongeveer twee uur (terwijl I heel lief in haar bedje lag te slapen) waarin ik alleen maar kon denken: ik trek dit niet meer, ik wil hier weg, alles draait alleen maar om de baby, ik word gek, ik kan dit niet aaaaaaah.
Ik dacht toen ook echt even dat ik een beetje gek werd. Maar gelukkig viel dat mee. . Ik heb daar wel van geleerd. Ten eerste wil ik nu sneller dan ik bij I heb gedaan tijd voor mezelf gaan vrijmaken, dus avondjes uit, een middag voor mezelf, met vriendinnen afspreken. Ten tweede hoop ik ook dat ik nu wat beter kan relativeren als de baby huilt en ik even niet weet wat er is. Ik vond dat bij I echt moeilijk.
.Lemijn, als ik me probeer te herinneren hoe het de eerste weken/maanden met I was, dan merk ik dat veel van die periode wazig is. Dat zegt wel iets, denk ik.
. Wat ik wel weet nog: de eerste paar weken was ik euforisch. Dat het gewoon gelukt was allemaal, een kind op de wereld zetten, met alles er op en eraan, en ik had het nog goed overleefd ook! En verder was er veel adrenaline, want wow ik moest die baby ook in leven houden! En ja, die overweldigende liefde die je voelt, dat is ongelooflijk om te voelen en te ervaren.
Na een paar weken was die euforie wel een beetje over, werd die adrenaline minder, en begon ik te voelen hoe zwaar het was: de gebroken nachten, een baby die overdag alleen op mij/in draagdoek kon slapen, de borstvoeding, het 'in dienst staan van'. Na een maand of vier/vijf kreeg ik op een keer 's avonds echt een hysterische huilbui van ongeveer twee uur (terwijl I heel lief in haar bedje lag te slapen) waarin ik alleen maar kon denken: ik trek dit niet meer, ik wil hier weg, alles draait alleen maar om de baby, ik word gek, ik kan dit niet aaaaaaah.
Ik dacht toen ook echt even dat ik een beetje gek werd. Maar gelukkig viel dat mee.
. Ik heb daar wel van geleerd. Ten eerste wil ik nu sneller dan ik bij I heb gedaan tijd voor mezelf gaan vrijmaken, dus avondjes uit, een middag voor mezelf, met vriendinnen afspreken. Ten tweede hoop ik ook dat ik nu wat beter kan relativeren als de baby huilt en ik even niet weet wat er is. Ik vond dat bij I echt moeilijk.
"All that maybe the slightly better ones do is sort of get inside your head and leave something there"
Ik wil fazz nog even een dikke knuffel geven heel goed dat je nu voor je gezin kiest. Niet makkelijk, maar het enige juiste denk ik!
heel goed dat je nu voor je gezin kiest. Niet makkelijk, maar het enige juiste denk ik!
disclaimer
Oh Franny, ik zoek inderdaad helemaal niet meer naar redenen waarom baby huilt hij huilt, soit. Gaat wel weer over.
De rest van de wereld heeft daar meer moeite mee. Mijn oma vond het vandaag ook maar gek dat hij nog huilde terwijl hij al had gegeten
hij huilt, soit. Gaat wel weer over. De rest van de wereld heeft daar meer moeite mee. Mijn oma vond het vandaag ook maar gek dat hij nog huilde terwijl hij al had gegeten
disclaimer
Ja, en ik wil niemand meer horen over dat je 'aan het huiltje precies kunt horen wat er aan de hand is.' Daar hadden mijn vriend en ik ons in verdiept tijdens de zwangerschap. Maar toen I er eenmaal was en ik haar hoorde huilen, kon ik allemaal denken: mijn baby huilt, wat is er wat is er wat is er. Alsof er een soort alarm in mijn lijf afging en ik niet meer helder kon denken.
"All that maybe the slightly better ones do is sort of get inside your head and leave something there"
Fazz, je hebt de juiste beslissing gemaakt, jouw gezin is het belangrijkst. Fijn dat het zo goed met je meisje gaat!
Ik vond de prille babytijd met O erg zwaar, ondanks dat hij een makkelijke baby was die na voedingen zo sliep en in de eerste week al doorsliep (wat helaas maar een maandje duurde, maar meestal is het een goede slaper). Ik vond alleen die continue afhankelijkheid en de het gebrek aan vrijheid dat borstvoeding met zich meebrengt erg wennen en was blij toen de fase (iig overdag) klaar was. En ik ging er naïef vanuit dat pasgeboren baby's ook gewoon om 7 uur gingen slapen, wat half 12 bleek te zijn, dus die vrije avond was een hoax. En aangezien ik het met een makkelijke baby al redelijk pittig vond zie ik ook echt op tegen het eerste jaar met de tweeling. Vooral als man en ik elkaar na een vervelende bui van O aankijken met de opmerking "straks hebben we dit keer 3...". En 1 plakbaby kan ik wel handelen, maar 2 tegelijk... en dan ook nog een dreumes die af en toe aan me vastgeplakt wil zitten... Vaarwel sociaal leven
We stellen ons iig in op een jaar overleven ipv leuk leven. Maar we hebben beide dan ook niks met mini-baby's.
Ik vond de prille babytijd met O erg zwaar, ondanks dat hij een makkelijke baby was die na voedingen zo sliep en in de eerste week al doorsliep (wat helaas maar een maandje duurde, maar meestal is het een goede slaper). Ik vond alleen die continue afhankelijkheid en de het gebrek aan vrijheid dat borstvoeding met zich meebrengt erg wennen en was blij toen de fase (iig overdag) klaar was. En ik ging er naïef vanuit dat pasgeboren baby's ook gewoon om 7 uur gingen slapen, wat half 12 bleek te zijn, dus die vrije avond was een hoax. En aangezien ik het met een makkelijke baby al redelijk pittig vond zie ik ook echt op tegen het eerste jaar met de tweeling. Vooral als man en ik elkaar na een vervelende bui van O aankijken met de opmerking "straks hebben we dit keer 3...". En 1 plakbaby kan ik wel handelen, maar 2 tegelijk... en dan ook nog een dreumes die af en toe aan me vastgeplakt wil zitten... Vaarwel sociaal leven
We stellen ons iig in op een jaar overleven ipv leuk leven. Maar we hebben beide dan ook niks met mini-baby's.
Het is ook pittig FF. En inderdaad, de eerste tijd is ook overleven. Pak de hulp die je pakken kan, blijf voor jezelf zorgen en los elkaar af. Als je eenmaal een ritme op hebt gebouwd wordt het makkelijker. Nog steeds pittig maar dan loopt de machine in elk geval.... En er waren ook genoeg momenten dat ik genoot van de rust als ik "alleen maar de tweeling" had omdat ik M ergens kon onderbrengen
Fazz: waardeloos dat het moet, maar goed dat je voor jezelf en je gezin hebt gekozen voor nu
De rest: heerlijk om te lezen. Ik ben zo benieuwd hoe ik reageer. Het is net alsof ik vast in de toekomst naar mezelf wil kijken. Aan de ene kant verwacht ik een beetje die euforie, van dat het een-de-lijk gelukt is en er echt een baby naast me ligt, maar aan de andere kant heb ik wel geleerd van deze zwangerschap: de realiteit heeft altijd meer nuances dan je fantasie. De realiteit is gewoon je leven en jezelf, met iets erbij.
Ik denk dat ik het slaapgebrek en de afhankelijkheid van de baby wel aankan (met hier en daar een huilbui of paniekaanval natuurlijk), omdat ik niet na 10 weken weer hoef te werken en daardoor hopelijk wat minder stress ervaar over die dingen. Maar of dat waar gaat zijn?
De rest: heerlijk om te lezen. Ik ben zo benieuwd hoe ik reageer. Het is net alsof ik vast in de toekomst naar mezelf wil kijken. Aan de ene kant verwacht ik een beetje die euforie, van dat het een-de-lijk gelukt is en er echt een baby naast me ligt, maar aan de andere kant heb ik wel geleerd van deze zwangerschap: de realiteit heeft altijd meer nuances dan je fantasie. De realiteit is gewoon je leven en jezelf, met iets erbij.
Ik denk dat ik het slaapgebrek en de afhankelijkheid van de baby wel aankan (met hier en daar een huilbui of paniekaanval natuurlijk), omdat ik niet na 10 weken weer hoef te werken en daardoor hopelijk wat minder stress ervaar over die dingen. Maar of dat waar gaat zijn?
Op maandag 14 november 2016 12:18 schreef Crumpette het volgende:
De eerste keer ben je zo'n magische eenhoorn van moeder natuur en creeert een wonder
De eerste keer ben je zo'n magische eenhoorn van moeder natuur en creeert een wonder
Oh Franny, zo herkenbaar! Ik geloofde mensen ook gewoon niet als ze na x weken zeggen "nu ken ik mijn kind en weet ik precies wat de huiltjes betekenen". Of nou ja. Het was gewoon jaloezie denk ik, maar ik kon me er niks bij voorstellen. En nog steeds niet echt, al is bij L. haar huiltje als ze moe is echt overduidelijk. Verder klinken honger/vieze luier/pijn/elk ander ongemak me gewoon hetzelfde in mijn oren.
Ik vraag me inmiddels ook af waarom ik 1 baby zo lastig vond. Het cliché dat je er gewoon in meegroeit is zo ontzettend waar (sorry twist ).
FF, ik heb nu al met je te doen als ik aan jullie komende jaar denk. Maar hoe geweldig moet het zijn om iets later drie van die leukerds te hebben zo dicht op elkaar? Kunnen ze lekker elkaar de hersens inslaan terwijl jij en man genieten van jullie welverdiende rust. 
Ik vraag me inmiddels ook af waarom ik 1 baby zo lastig vond. Het cliché dat je er gewoon in meegroeit is zo ontzettend waar (sorry twist
). FF, ik heb nu al met je te doen als ik aan jullie komende jaar denk.
Maar hoe geweldig moet het zijn om iets later drie van die leukerds te hebben zo dicht op elkaar? Kunnen ze lekker elkaar de hersens inslaan terwijl jij en man genieten van jullie welverdiende rust.
Ik heb echt respect voor jou ook, met M die nog een stuk jonger was dan O nu is... Maar we hebben gelukkig 1 dag kdv straks voor ze alle drie (als ik werk) en m'n schoonmoeder wil ondanks dat het straks dus niet meer structureel is wel graag regelmatig op O blijven passen, en wellicht gaat hij nog een ochtendje peuterschool doen (eerst even afwachten hoe het op het kdv gaat straks), dus dat geeft mij ook wat meer 'rust' met alleen de tweeling idd.quote:Op zondag 9 april 2017 20:54 schreef Kyara het volgende:
Het is ook pittig FF. En inderdaad, de eerste tijd is ook overleven. Pak de hulp die je pakken kan, blijf voor jezelf zorgen en los elkaar af. Als je eenmaal een ritme op hebt gebouwd wordt het makkelijker. Nog steeds pittig maar dan loopt de machine in elk geval.... En er waren ook genoeg momenten dat ik genoot van de rust als ik "alleen maar de tweeling" had omdat ik M ergens kon onderbrengen
Mijn schoonmoeder is er overigens van overtuigd dat de tweeling (en de baby van m'n schoonzusje) nooit zo leuk gaan worden als O is, en dat hij altijd haar favoriet blijft. Ze heeft het dan ook altijd over dat we O straks bij haar kunnen brengen of dat ze hem op komt halen, nooit de tweeling. Nou kent ze de tweeling ook nog niet natuurlijk, maar ik vind het maar raar. Vooral ook voor haar eigen dochter die dus in mei een baby verwacht en nu al hoort dat die nooit zo leuk zal worden
Ik vind jullie bikkels.
Ben blij dat mijn oudste voor zichzelf kan zorgen.
Ben blij dat mijn oudste voor zichzelf kan zorgen.
Je raekt an de dinge geweun.
Dank dames Het geeft ook wel rust nu dit besloten is, wat de toekomst brengt zien we dan wel weer.
Vorige keer heb ik dat toch te weinig gedaan. Vriend zei dan dat hij die avond met vrienden weg ging en dan bedacht ik me pas 'Oh, ik had eigenlijk ook wel wat willen afspreken' Ook wil ik eerder weer gaan sporten, dat heb ik vorige keer veels te lang uitgesteld terwijl het zo fijn is (achteraf dan )
Het geeft ook wel rust nu dit besloten is, wat de toekomst brengt zien we dan wel weer. Dit heb ik me ook voorgenomenquote:
Ik dacht toen ook echt even dat ik een beetje gek werd. Maar gelukkig viel dat mee.
Vorige keer heb ik dat toch te weinig gedaan. Vriend zei dan dat hij die avond met vrienden weg ging en dan bedacht ik me pas 'Oh, ik had eigenlijk ook wel wat willen afspreken' Ook wil ik eerder weer gaan sporten, dat heb ik vorige keer veels te lang uitgesteld terwijl het zo fijn is (achteraf dan )
Interessant om alle ervaringen te lezen. Ook de tweede keren ten opzichte van de eerste keren...
Ik ben ook wel heel benieuwd hoe ik het ga ervaren, een tweede kindje.
Wat FF zegt herken ik wel en L was ook zeker geen moeilijke baby. Wat ik vooral moeilijk vond was dat ik me niet zo vrij voelde wat betreft het geven van borstvoeding in het openbaar, maar ik wilde het wel heel graag geven. Ik voelde me heel erg in mijn vrijheid beperkt aangezien ik hooguit 1,5 uur van huis kon zijn en dan weer terug om te voeden. Door de vermoeidheid had ik toen ook niet echt het idee dat dit zou veranderen in de loop van de tijd. Op één of andere manier dacht ik dat dit eeuwig zo zou blijven (door de vermoeidheid was mijn realiteitszin denk ik ook een beetje weg haha). Ik hoop dat ik nu beter weet dat deze periode niet blijft duren en er daardoor ook meer van kan genieten.
Het lijkt me wel heel lastig om je aandacht te moeten verdelen over dreumes en baby, dus dat zal wel een uitdaging zijn.
& natuurlijk kan de nieuwe baby weer heel anders zijn dan L, dus ik vind het allemaal best wel spannend, maar ik heb er ook heel veel zin in.
Ik ben superblij dat man ook 4 weken vrij heeft...
& een knuffel voor Fazz. Wat rot dat dit nu weer een rol speelt in deze speciale tijd.
Ik ben ook wel heel benieuwd hoe ik het ga ervaren, een tweede kindje.
Wat FF zegt herken ik wel en L was ook zeker geen moeilijke baby. Wat ik vooral moeilijk vond was dat ik me niet zo vrij voelde wat betreft het geven van borstvoeding in het openbaar, maar ik wilde het wel heel graag geven. Ik voelde me heel erg in mijn vrijheid beperkt aangezien ik hooguit 1,5 uur van huis kon zijn en dan weer terug om te voeden. Door de vermoeidheid had ik toen ook niet echt het idee dat dit zou veranderen in de loop van de tijd. Op één of andere manier dacht ik dat dit eeuwig zo zou blijven (door de vermoeidheid was mijn realiteitszin denk ik ook een beetje weg haha). Ik hoop dat ik nu beter weet dat deze periode niet blijft duren en er daardoor ook meer van kan genieten.
Het lijkt me wel heel lastig om je aandacht te moeten verdelen over dreumes en baby, dus dat zal wel een uitdaging zijn.
& natuurlijk kan de nieuwe baby weer heel anders zijn dan L, dus ik vind het allemaal best wel spannend, maar ik heb er ook heel veel zin in
. Ik ben superblij dat man ook 4 weken vrij heeft...
& een knuffel voor Fazz. Wat rot dat dit nu weer een rol speelt in deze speciale tijd.
Faz, ik wil je nog even een dikke kus geven! Ik weet hoe het is om het contact met een ouder te verbreken. Je moet maar zo denken, haar verlies! Zij heeft de kans verpest om een relatie op te bouwen met jouw awesome kinderen!
Dikke kus!
Dikke kus!
Ik denk dat ik een beetje vertekende herinneringen heb aan de eerste tijd met mijn dochters want in mijn hoofd was het één grote roze wolk. Ik weet nog wel dat ik bij de eerste heel erg overvallen werd door de clusteravonden die ze de eerste twee maanden had. Bij de twee wist ik dat die er aan kwamen en toen vond ik het wel prima.
Bij de tweede veel naweeën gehad, daar zie ik nu ook wel tegen op. Ik word af en toe ook al gek van de voorweeën, die had ik bij nr 2 ook zo'n vier weken lang en nu lijkt er nog wel een schepje bovenop gedaan, zijn ook pijnlijker en belemmeren me af entoe best wel.
Ik voel me de laatste paar dagen trouwens erg lekker. Vind alles best pittig en mijn lijf wil echt niet meer mee werken maar kan me nu daar heel makkelijk aan overgeven en geniet echt van dit laatste stukje. Zit helemaal in mijn hoogzwangere vibe. Krijg zelfs te horen dat ik straal, dat is echt voor het eerst deze zwangerschap.
Bij de tweede veel naweeën gehad, daar zie ik nu ook wel tegen op. Ik word af en toe ook al gek van de voorweeën, die had ik bij nr 2 ook zo'n vier weken lang en nu lijkt er nog wel een schepje bovenop gedaan, zijn ook pijnlijker en belemmeren me af entoe best wel.
Ik voel me de laatste paar dagen trouwens erg lekker. Vind alles best pittig en mijn lijf wil echt niet meer mee werken maar kan me nu daar heel makkelijk aan overgeven en geniet echt van dit laatste stukje. Zit helemaal in mijn hoogzwangere vibe. Krijg zelfs te horen dat ik straal, dat is echt voor het eerst deze zwangerschap.
Thistle wat fijn!
Messina 35wk
Ik heb vannacht wakker gelegen... nog 3dgn tot de keizersnede en ik heb ineens allerlei angsten.
Ben zo dat 36wk te vroeg is, en dat er daardoor complicties komen (ademhaling etc), maar het risico op natuurlijk bevallen mag ik ook niet nemen.. zit er nu echt mee in mijn maag, ik hoop zo dat alles gewoon goedkomt!!
Messina 35wk
Ik heb vannacht wakker gelegen... nog 3dgn tot de keizersnede en ik heb ineens allerlei angsten.
Ben zo dat 36wk te vroeg is, en dat er daardoor complicties komen (ademhaling etc), maar het risico op natuurlijk bevallen mag ik ook niet nemen.. zit er nu echt mee in mijn maag, ik hoop zo dat alles gewoon goedkomt!!
Ik begrijp je zorgen heel goed, Logi. Het is ook heel spannend allemaal.
Als dit meisje net zo sterk is als haar mama dan gaat ze het prima doen. . En in het ziekenhuis zijn ze voorbereid op haar komst en zal ze alle zorg krijgen die ze nodig heeft. .
Als dit meisje net zo sterk is als haar mama dan gaat ze het prima doen.
. En in het ziekenhuis zijn ze voorbereid op haar komst en zal ze alle zorg krijgen die ze nodig heeft. .
"All that maybe the slightly better ones do is sort of get inside your head and leave something there"
Wat fijn om jullie eerlijke verhalen te lezen over hoe jullie de eerste tijd beleefd hebben, heel wisselend zeg!
Faz wat heftig toch Ik vind je heel sterk
Trek je maar lekker terug in je hoogzwangere bubbel, Thistle
Messina 35 weken
Logi, ik kan het me heel goed voorstellen en sluit me helemaal aan bij de lieve woorden van Franny
Faz wat heftig toch
Ik vind je heel sterk Trek je maar lekker terug in je hoogzwangere bubbel, Thistle
Messina 35 weken
Logi, ik kan het me heel goed voorstellen en sluit me helemaal aan bij de lieve woorden van Franny
Logi, bij mijn schoonzus is ook hun dochter met 36 weken gehaald. Ze deed het prima! Het is een mooie termijn, niet ideaal, maar wel naar omstandigheden. Nog even volhouden
Hier overigens alles rustig, voor nu richt ik op Pasen om mijn ei te leggen
Hier overigens alles rustig, voor nu richt ik op Pasen om mijn ei te leggen
Waar ik de afgelopen weken nog twijfelde of en wat ik nou voelde, ben ik nu 100% zeker dat het die kleine wervelwind is de hele dag, schokjes, plopjes en gewiebel, zo knus
de hele dag, schokjes, plopjes en gewiebel, zo knus
In A World Of Emoticons, I'm Colon Capital D
Everybody needs a bosom for a pillow!
Everybody needs a bosom for a pillow!
Logisch dat je je zorgen maakt, Logi!
Maar jullie zijn in goede handen
ldg, heerlijk is dat gevoel
Vanaf het moment dat ik hem regelmatig ging voelen maakte ik me een stuk minder zorgen.
Ik heb wel het idee dat hij helemaal niet zoveel bewegingen maakt in verhouding tot zwangerschap nummer 1. Vraag me af of dat komt omdat hij wat apart ligt. Ik heb inmiddels een hele waslijst aan vragen voor de gynaecoloog morgen.
Maar jullie zijn in goede handen
ldg, heerlijk is dat gevoel
Vanaf het moment dat ik hem regelmatig ging voelen maakte ik me een stuk minder zorgen.
Ik heb wel het idee dat hij helemaal niet zoveel bewegingen maakt in verhouding tot zwangerschap nummer 1. Vraag me af of dat komt omdat hij wat apart ligt. Ik heb inmiddels een hele waslijst aan vragen voor de gynaecoloog morgen.
Je raekt an de dinge geweun.
Logi
Ldg, wat fijn zeg
Ben in eens super slaperig maar moet mijn dochter zo van school halen dus kan niet weg dommelen, beetje jammer. Straks maar een zak krentenbollen halen en ze voor de tv zetten, kan ik even slapen.
Ldg, wat fijn zeg
Ben in eens super slaperig maar moet mijn dochter zo van school halen dus kan niet weg dommelen, beetje jammer. Straks maar een zak krentenbollen halen en ze voor de tv zetten, kan ik even slapen.
Ldg das zo tof he
We zijn net weer goedgekeurd bij de vk, heel blij dat mijn bloeddruk de laatste drie weken stabiel is gebleven en nu zelfs ruim onder de maximum marge voor mijn termijn zit. We zaten in de spreekkamer met echo-apparaat dus die gebruikte ze voor de hartslag en toen we zeiden dat we haar gezichtje nog nooit hebben kunnen zien keek ze even snel en nu hebben we een wazig fotootje met een wipneusje en een kusmondje Ik weet dat het nog hooguit 4 weken duurt voordat ik dat bekkie in het echt kan zien maar ik ben hier zo blij mee
We zijn net weer goedgekeurd bij de vk, heel blij dat mijn bloeddruk de laatste drie weken stabiel is gebleven en nu zelfs ruim onder de maximum marge voor mijn termijn zit. We zaten in de spreekkamer met echo-apparaat dus die gebruikte ze voor de hartslag en toen we zeiden dat we haar gezichtje nog nooit hebben kunnen zien keek ze even snel en nu hebben we een wazig fotootje met een wipneusje en een kusmondje
Ik weet dat het nog hooguit 4 weken duurt voordat ik dat bekkie in het echt kan zien maar ik ben hier zo blij mee
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |