Mensen die hun grote liefde verloren zijn.

quote:

Op vrijdag 3 maart 2017 21:08 schreef madam-april het volgende:

Je kunt pas verder als je de confrontatie met je verdriet/pijn/etc. bent aangegaan en het echt verwerkt hebt.

Wegstoppen is een tijdelijke oplossing, maar als je het niet echt verwerkt zal het iedere keer weer terug komen.

Ik vind dat altijd zo'n onzin. Voor mij klinkt het verhaal van TS juist alsof hij in dat verdriet blijft hangen, het niet los wil laten omdat hij denkt dat hij dat niet mag.
Zo'n therapie kan de neiging los te laten vergroten en dat loslaten wil de TS dan niet met ontkennen als gevolg.

Ik ben 'de confrontatie' dus ook niet aangegaan. Ik heb ook niet even gewenteld in mijn verdriet/pijn. En toch durf ik te beweren dat ik het verwerkt heb, er zelfs vrede mee heb. Hoe kan dat dan?

Net zoiets als dat huilen op zou luchten. Nou, bij mij niet. Als ik een goede jankbui heb dan voel ik me daarna alleen maar beroerder en ben ik geen steek verder gekomen. Aanpakken, mee dealen, oplossen is meer mijn ding. Dat geeft me opluchting.

quote:

Op zaterdag 4 maart 2017 11:52 schreef Ouder1 het volgende:

[..]

Ik vind dat altijd zo'n onzin. Voor mij klinkt het verhaal van TS juist alsof hij in dat verdriet blijft hangen, het niet los wil laten omdat hij denkt dat hij dat niet mag.

Maw: hij heeft het verlies van zijn vrouw niet verwerkt.

quote:

Zo'n therapie kan de neiging los te laten vergroten en dat loslaten wil de TS dan niet met ontkennen als gevolg.

De therapie confronteert hem met de realiteit en de realiteit is nou precies wat hij al die jaren al probeert weg te stoppen.

Het loslaten is onderdeel van het verwerkingsproces.

quote:

Ik ben 'de confrontatie' dus ook niet aangegaan. Ik heb ook niet even gewenteld in mijn verdriet/pijn. En toch durf ik te beweren dat ik het verwerkt heb, er zelfs vrede mee heb. Hoe kan dat dan?

Waar zeg ik dat TS zich moet wentelen in zijn pijn/verdriet? Ik zeg dat hij de confrontatie aan moet gaan, ipv het weg te stoppen (zoals hij nu doet oa mbv alcohol en coke)

quote:

Net zoiets als dat huilen op zou luchten. Nou, bij mij niet. Als ik een goede jankbui heb dan voel ik me daarna alleen maar beroerder en ben ik geen steek verder gekomen. Aanpakken, mee dealen, oplossen is meer mijn ding. Dat geeft me opluchting.

Hoe gaat het met je depressie?

[ Bericht 0% gewijzigd door madam-april op 05-03-2017 00:01:07 ]

quote:

Op vrijdag 3 maart 2017 15:17 schreef Scary_Mary het volgende:

[..]

Staat verder gaan voor jou gelijk aan hem vergeten dan?

[..]

Zo te horen is menigeen daar wel op uit. Niemand kan mijn vriend ooit vervangen en dat trieste gevoel van verlies hoort daarbij. Misschien dat het op den duur zal slijten -zoals men zegt-, maar ik ben er niet op uit om het te doen slijten, of om het 'een plaatsje te geven' of zoiets engs. Ben nu eenmaal niet zo van het geklets uit de zachte sector, snappez-le-vous?

quote:

Op zaterdag 4 maart 2017 23:57 schreef Horzula het volgende:

[..]

Zo te horen is menigeen daar wel op uit. Niemand kan mijn vriend ooit vervangen en dat trieste gevoel van verlies hoort daarbij. Misschien dat het op den duur zal slijten -zoals men zegt-, maar ik ben er niet op uit om het te doen slijten, of om het 'een plaatsje te geven' of zoiets engs. Ben nu eenmaal niet zo van het geklets uit de zachte sector, snappez-le-vous?

Ik herken dat gevoel, maar het is niet waar. Nadat mijn broer was overleden mocht ik van mezelf nooit meer gelukkig zijn, want voor mijn gevoel zou ik hem verloochenen als ik gelukkig kon zijn terwijl hij er niet meer was. 'Als ik gelukkig zou kunnen zijn na zijn dood dan zou ik niet (genoeg) van hem (ge)houden (hebben)' dat dacht ik, dat heb ik bijna 12 jaar lang gedacht..

Maar op een gegeven moment realiseerde ik me dat het laatste dat hij zou willen is dat ik ongelukkig zou worden en al helemaal niet om hem. Juist door zijn dood geen plek te geven en te blijven hangen in mijn verdriet, deed ik hem te kort.

Ik weet 200℅ zeker dat hij wilde dat ik gelukkig zou zijn en dat hij het verschrikkelijk zou vinden en enorm ongelukkig zou worden, als ik (vanwege hem) ongelukkig zou zijn. En het laatste dat ik wil is iets doen (of juist niet doen) waardoor hij ongelukkig zou worden.

Ik realiseerde me dat het niet kunnen/willen loslaten, eigenlijk iets egoïstisch is. IK wilde/kon hem niet loslaten, omdat IK hem niet wilde missen, omdat het MIJ zoveel pijn deed, etc.

Het een plek geven is niet geklets uit de zachte sector, in tegendeel juist.. Blijven hangen in je verdriet en je leven niet oppakken is 'de zachte sector'. Het een plek geven en doorgaan met je leven is juist de harde en zware sector..

quote:

Op zaterdag 4 maart 2017 17:50 schreef raspberryPi het volgende:
klopt,

[..]

klopt, als ik haar loslaat is het net of ze voor de tweede keer dood gaat, vind het ook lullig voor mn vriendin, ze kent mij lang genoeg om te zien dat ik me kut voel, maar kan niet echt uitleggen wat er scheelt.

Zou je nog even willen reageren op mijn post?

quote:

Op vrijdag 3 maart 2017 21:08 schreef madam-april het volgende:

[..]

Wist jou EMDR therapeut dat je een actieve coke en alcohol verslaving had?

Het wakkerde je verdriet niet aan, het confronteerde je met het verdriet dat je weg stopte.

Je kunt pas verder als je de confrontatie met je verdriet/pijn/etc. bent aangegaan en het echt verwerkt hebt.

Wegstoppen is een tijdelijke oplossing, maar als je het niet echt verwerkt zal het iedere keer weer terug komen.

quote:

Op zondag 5 maart 2017 01:27 schreef madam-april het volgende:

[..]

Ik herken dat gevoel, maar het is niet waar. Nadat mijn broer was overleden mocht ik van mezelf nooit meer gelukkig zijn, want voor mijn gevoel zou ik hem verloochenen als ik gelukkig kon zijn terwijl hij er niet meer was. 'Als ik gelukkig zou kunnen zijn na zijn dood dan zou ik niet (genoeg) van hem (ge)houden (hebben)' dat dacht ik, dat heb ik bijna 12 jaar lang gedacht..

Maar op een gegeven moment realiseerde ik me dat het laatste dat hij zou willen is dat ik ongelukkig zou worden en al helemaal niet om hem. Juist door zijn dood geen plek te geven en te blijven hangen in mijn verdriet, deed ik hem te kort.

Ik weet 200℅ zeker dat hij wilde dat ik gelukkig zou zijn en dat hij het verschrikkelijk zou vinden en enorm ongelukkig zou worden, als ik (vanwege hem) ongelukkig zou zijn. En het laatste dat ik wil is iets doen (of juist niet doen) waardoor hij ongelukkig zou worden.

Ik realiseerde me dat het niet kunnen/willen loslaten, eigenlijk iets egoïstisch is. IK wilde/kon hem niet loslaten, omdat IK hem niet wilde missen, omdat het MIJ zoveel pijn deed, etc.

Het een plek geven is niet geklets uit de zachte sector, in tegendeel juist.. Blijven hangen in je verdriet en je leven niet oppakken is 'de zachte sector'. Het een plek geven en doorgaan met je leven is juist de harde en zware sector..

Met de ´zachte sector´ bedoelde ik het deel van de werkelijke zachte sector van hulpverleners met de speciale bij die sector horende brabbel termen zoals ´het een plaatsje geven´ en al die meuk uit de sociale psychologie en de neppe motivatie goeroes. Mijn klacht is dus eigenlijk heel oppervlakkig en ik ben het niet eens altijd per se oneens met deze mensen, ik verzet me alleen tegen het schema dat al die zogenaamde rouwexperts over mijn eigen oorspronkelijke ervaringen heen willen leggen.

Ik zeg ook niet dat ik nooit gelukkig wil/mag worden, maar ik wil dat op mijn manier doen en niet op die van een of andere phoney Dr. Phil.of Emille Ratelband.

Je emoties wegstoppen is als een val onder water houden.
Die bal wordt groter naarmate je meer emoties en gedachtes erin stopt.
Eens houd je die niet meer en komt ie omhoog en dan is die bal zo groot dat het je in het gezicht slaat.
Ik heb het meegemaakt, geen prettig iets.

quote:

Op zaterdag 4 maart 2017 17:50 schreef raspberryPi het volgende:
klopt,

[..]

klopt, als ik haar loslaat is het net of ze voor de tweede keer dood gaat, vind het ook lullig voor mn vriendin, ze kent mij lang genoeg om te zien dat ik me kut voel, maar kan niet echt uitleggen wat er scheelt.

Punt is dat je helemaal niet los hoeft te laten, al zeggen veel mensen en therapeuten van wel. Je moet alleen dat verdriet loslaten en je herinneringen omarmen, liefhebben. Zij is deel van jou, van je dochter en mag dat gewoon blijven zijn.

quote:

Op zaterdag 4 maart 2017 23:55 schreef madam-april het volgende:

Hoe gaat het met je depressie?

Dat is een vieze en onder de gordel. Daarnaast een volledig offtopic reactie omdat mijn depressie niets te maken heeft met het overlijden van mijn geliefde maar situationeel is. Dan kan ik gaan janken tot ik dood ga.. dat verandert de situatie niet, staat verandering zelfs in de weg en gaat dus geen sikkepit aan die depressie verhelpen.

quote:

Op zondag 5 maart 2017 04:12 schreef raspberryPi het volgende:

[..]

Nee dat wist ze niet. Was ook niet binnen verslavingszorg.

Dat dacht ik al.. Had zij dit wel geweten had zij je hoogstwaarschijnlijk niet laten beginnen met de EMDR voordat je afgekickt was.

Wanneer je hulp zoekt is het erg belangrijk om volledig eerlijk te zijn tegen je hulpverlener. Als je dingen voor ze verzwijgt (zoals een alcohol en coke verslaving) kunnen zij jou niet de juiste hulp bieden. Als zij van jouw actieve verslaving hadden geweten dan hadden zij hun behandelplan daarop aangepast. Het is namelijk helemaal niet verwonderlijk dat de EMDR niet hielp omdat je je gevoelens na iedere sessie verdoofde door drank en coke. Je moet eerst je verslaving onder controle krijgen, pas dan heeft het zin om je andere problematiek aan te pakken.

Dus stap 1 voor jou is hulp zoeken voor je verslaving, zodat je die onder controle krijgt. Stap 2 is hulp zoeken bij het verwerken van de dood van je vrouw.

quote:

Op zondag 5 maart 2017 21:32 schreef raspberryPi het volgende:
Ja dat gaat heel lastig worden, dat weet ik inmiddels uit ervaring.

Ga je morgen nog naar de huisarts?

quote:

Op zondag 5 maart 2017 12:19 schreef Ouder1 het volgende:

[..]

Dat is een vieze en onder de gordel. Daarnaast een volledig offtopic reactie omdat mijn depressie niets te maken heeft met het overlijden van mijn geliefde maar situationeel is. Dan kan ik gaan janken tot ik dood ga.. dat verandert de situatie niet, staat verandering zelfs in de weg en gaat dus geen sikkepit aan die depressie verhelpen.

Het was een beetje een flauwe opmerking, dat geef ik toe, maar ik heb hem niet gemaakt omdat ik gemeen wilde doen, maar om je iets duidelijk te maken.

Je hebt het idee dat je heel goed weet hoe je psychische problematiek moet aanpakken en dat je weet hoe het allemaal werkt. Je hebt er ook nogal een handje van (bewezen effectieve) behandelmethoden weg te zetten als 'onzin/onnodig/ineffectief'. En je draagt jezelf aan als bewijs voor die beweringen 'ik heb het niet zo gedaan en kijk hoe goed het met mij gaat'. Maar als je heel eerlijk bent gaat het helemaal niet zo goed met jou.

quote:

Op zondag 5 maart 2017 21:32 schreef raspberryPi het volgende:
Ja dat gaat heel lastig worden, dat weet ik inmiddels uit ervaring.

Maar dat is geen excuus om het uit de weg te gaan..

quote:

Op zondag 5 maart 2017 21:32 schreef raspberryPi het volgende:
Ja dat gaat heel lastig worden, dat weet ik inmiddels uit ervaring.

If you can't stand the heat stay out of the kitchen, ik weet echt wel wat liefdesverdriet is maar je bent in de eerste plaats ook nog man en daar hoort een sterke ruggengraat bij, als wij mannen voortaan om liefdesverdriet naar de huisarts gaan dan schiet mij maar lek

En heel simpel, je grootste liefde dan ben je zelf, je wordt geboren en daar ga je ooit mee dood

Heel veel succes vandaag.!

quote:

Op maandag 6 maart 2017 02:53 schreef UitStraling het volgende:

[..]

If you can't stand the heat stay out of the kitchen, ik weet echt wel wat liefdesverdriet is maar je bent in de eerste plaats ook nog man en daar hoort een sterke ruggengraat bij, als wij mannen voortaan om liefdesverdriet naar de huisarts gaan dan schiet mij maar lek

Hij heeft hulp nodig bij het verwerken van de dood van zijn vrouw en daarnaast hulp nodig om van zijn verslaving af te komen. Hij zoekt die hulp, en in plaats van dat aan te moedigen zit je hier Mr. Judgemental uit te hangen. Ga even lekker weg.