Mooie post. Herkenbaar ook. Ik haak er even op in, ondanks dat ik gelukkig vooralsnog niet zelf een partner verloren heb, maar wel de nodige geliefden en ik dat wel enigszins vergelijkbaar vind eigenlijk.quote:Op vrijdag 3 maart 2017 09:09 schreef Ouder1 het volgende:
Ik ben mijn man verloren. Was een heftige tijd omdat ook ik nog jonge kinderen had die oud genoeg waren om het volledig te beseffen en zelf in een rouw proces kwamen. Dus moest ik, in mijn verdriet, de kinderen begeleiden in hun verdriet.
Ik heb hem altijd laten zijn. Foto's in de huiskamer, foto's in de slaapkamers. Die staan er nu nog. Hij is deel van ons leven, ons zijn. Ik heb me snel (ik moest wel voor de kinderen) meer bezig gehouden met het herinneren van de mooie dingen, de leuke dingen dan met het verdriet. Zo komt hij nu nog steeds wel eens ter sprake. Een losse opmerking als we muziek horen waar hij van hield bv. Gewoon in de trend van "O, dat is dat nummer dat ***** toen in de auto meezong" of zo. Genieten van herinneringen, dat we hem in ons leven hebben mogen hebben ipv huilen dat hij er nu niet meer is.
Waar ik voor op moet passen is dat ik het heden, nu, ga vergelijken met toen en hoe het nu zou zijn gegaan als hij niet was overleden. Ik houd mezelf (en als zij dat doen de kinderen) voor dat we hem niet moeten verheerlijken en we misschien nu wel een rothuwelijk zouden hebben met ruzies en conflicten. Dat weten we namelijk niet. Mijn dates na zijn overlijden en mijn relatie nu, hebben te accepteren dat hij er is in spirit. Dat gaat met mijn vriend gelukkig goed. Die begint zelfs mee te doen met dingen als "Hee.. dat is net zo'n auto als ***** had!"
Bijzonder vind ik dat mijn oudste ondanks deze achtergrond voor defensie gekozen heeft. Zijn eerste uitzending gaat me zwaar vallen, dat weet ik nu al. Gelukkig heb ik vrienden, naaste vrienden die me daar op voorbereiden door me nauw te betrekken in hun uitzendingen of die van hun geliefden. In het begin vond ik dat extreem moeilijk. Nu niet meer.
Ik hoop dat je hier iets mee kan.
Ga eens echt goed bij jezelf te rade. Het is goed dat je vriendin je hiertoe aanzet, maar je moet dit vooral voor jezelf doen en voor je dochter.quote:Op vrijdag 3 maart 2017 13:23 schreef raspberryPi het volgende:
Mn vriendin wil dat ik naar de huisarts ga omdat ik stomme angsten heb die haar ook belemmeren. Maar als ik er toch ben kan ik dit ook meteen zeggen
Ervaring en empathie o.a. De vraag is meer wat jij hiermee gaat doen..quote:Op vrijdag 3 maart 2017 15:44 schreef raspberryPi het volgende:
[..]
En gewoon weer de spijker op zn kop slaan. Hoe doe je dat?
Ook zonder overlijden kan je elkaar totaal uit het oog verliezen. Dat iemand nog leeft geeft niet per se mogelijkheden tot ook daadwerkelijk contact hebben. Voor sommige mensen zelfs nog pijnlijker om dan afscheid te moeten nemen, maar zo een perceptiedingetje moet je niet als een wedstrijd willen meten denk ik.quote:Op vrijdag 3 maart 2017 15:46 schreef raspberryPi het volgende:
[..]
Maar ze is er nog, je kan haar nog steeds zien, aanraken en met haar praten.
Wat ben jij momenteel dan beter dan je vader?quote:Op vrijdag 3 maart 2017 16:14 schreef raspberryPi het volgende:
Ik zal er iets aan moeten doen. Het gaat blijkbaar niet vanzelf weg, alles wat ik heb geprobeerd werkte niet. En ik vind mezelf echt geen leuk persoon nu. Ik had altijd al
agressie problemen en door drank en drugs versterkt dat alleen maar. Vind het al een wonder dat ik mn vriendin over heb kunnen halen om bij me te wonen en ik wil niet dat ze er spijt van krijgt. Met mn kind heb ik diep medelijden, geen moeder meer en een pa die niet verder kan. Heb ik weer mooi begaaid dus.
Ow wacht, correctie: Een pa die een succesvolle carrière als alcoholist is begonnen en begon te snuiven als een baas, terwijl hij er eigenlijk voor zn kind had moeten zijn en haar niet steeds had moeten afschuiven op zn ouders bedoelde ik eigenlijk te zeggen.
Dan heb je dus een mooie motivatie om echt aan de bak te gaan met een hulpverlener. In de tussentijd, waarom vond je dat jij je vriendin over moest halen om bij jullie in te trekken? Waarom moest zij overgehaald worden?quote:Op vrijdag 3 maart 2017 16:14 schreef raspberryPi het volgende:
Ik zal er iets aan moeten doen. Het gaat blijkbaar niet vanzelf weg, alles wat ik heb geprobeerd werkte niet. En ik vind mezelf echt geen leuk persoon nu. Ik had altijd al
agressie problemen en door drank en drugs versterkt dat alleen maar. Vind het al een wonder dat ik mn vriendin over heb kunnen halen om bij me te wonen en ik wil niet dat ze er spijt van krijgt. Met mn kind heb ik diep medelijden, geen moeder meer en een pa die niet verder kan. Heb ik weer mooi begaaid dus.
Niks, geen haar beter. Ik heb het allemaal fout gedaan, als ik dit allemaal had geweten had ik er nooit aan begonnen. Maar daar is het nu een beetje laat voor, ik weet dat dit allemaal mijn schuld is en rechtzetten kan niet.quote:Op vrijdag 3 maart 2017 16:26 schreef Droopie het volgende:
[..]
Wat ben jij momenteel dan beter dan je vader?
Wat zorgt ervoor dat je dochter over 20 jaar niet hetzelfde schrijft hier?
Wat zijn beloftes waard als je alles de schuld geeft, behalve jezelf?
Rechtzetten kan prima, je moet eens weten hoe vergevingsgezind mensen zijn op mensen die stoppen met een verslaving.quote:Op vrijdag 3 maart 2017 16:32 schreef raspberryPi het volgende:
[..]
Niks, geen haar beter. Ik heb het allemaal fout gedaan, als ik dit allemaal had geweten had ik er nooit aan begonnen. Maar daar is het nu een beetje laat voor, ik weet dat dit allemaal mijn schuld is en rechtzetten kan niet.
Zelfverwijt en zelfmedelijden zal je ook niet verder helpen. Dat je fouten hebt gemaakt is zo, je bent een mens en hebt veel voor je kiezen gekregen.quote:Op vrijdag 3 maart 2017 16:14 schreef raspberryPi het volgende:
Ik zal er iets aan moeten doen. Het gaat blijkbaar niet vanzelf weg, alles wat ik heb geprobeerd werkte niet. En ik vind mezelf echt geen leuk persoon nu. Ik had altijd al
agressie problemen en door drank en drugs versterkt dat alleen maar. Vind het al een wonder dat ik mn vriendin over heb kunnen halen om bij me te wonen en ik wil niet dat ze er spijt van krijgt. Met mn kind heb ik diep medelijden, geen moeder meer en een pa die niet verder kan. Heb ik weer mooi begaaid dus.
Ow wacht, correctie: Een pa die een succesvolle carrière als alcoholist is begonnen en begon te snuiven als een baas, terwijl hij er eigenlijk voor zn kind had moeten zijn en haar niet steeds had moeten afschuiven op zn ouders bedoelde ik eigenlijk te zeggen.
Je hebt niet alles fout gedaan, want dan had je je dochter en je vriendin en je ouders en alles ook niet meer. En zelfs al had je dat wel gedaan, dan ben je nu nog in staat om shit alsnog anders aan te pakken. Voeg de daad bij je negatieve woorden om te laten zien dat het je echt spijt en je echt beter wil voor jezelf en je omgeving en ga aan de slag met de dingen waar je wel en nog steeds aan kan werken. Ga iets nuttigs doen met je gevoel, zodat je er niet in blijft hangen en geen kansen laat liggen om daadwerkelijk dingen beter te doen. You can do it!quote:Op vrijdag 3 maart 2017 16:32 schreef raspberryPi het volgende:
[..]
Niks, geen haar beter. Ik heb het allemaal fout gedaan, als ik dit allemaal had geweten had ik er nooit aan begonnen. Maar daar is het nu een beetje laat voor, ik weet dat dit allemaal mijn schuld is en rechtzetten kan niet.
Teveel zelfmedelijden... Geen verwijt maar een vraag, drink je nu?quote:Op vrijdag 3 maart 2017 16:32 schreef raspberryPi het volgende:
[..]
Niks, geen haar beter. Ik heb het allemaal fout gedaan, als ik dit allemaal had geweten had ik er nooit aan begonnen. Maar daar is het nu een beetje laat voor, ik weet dat dit allemaal mijn schuld is en rechtzetten kan niet.
Ik heb gewoon steeds het gevoel dat ik iets doe wat niet mag, alsof ik mn vrouw aan het belazeren ben snap je?quote:Op vrijdag 3 maart 2017 16:29 schreef Scary_Mary het volgende:
[..]
Dan heb je dus een mooie motivatie om echt aan de bak te gaan met een hulpverlener. In de tussentijd, waarom vond je dat jij je vriendin over moest halen om bij jullie in te trekken? Waarom moest zij overgehaald worden?
Je hebt het weer over dat je niet verder zou kunnen, maar wederom zonder uitleg wat dat betekent. Als je daar een concretere verwoording van zou kunnen maken, kan het ook een bereikbaarder doel worden. Omdat het dan meer dan een gevoel kan zijn en je duidelijker ergens naartoe kan werken.
Verder zou je kunnen oefenen in naast de negativiteit cq verbeterpunten ook de positieve dingen te blijven benadrukken. Je dochter is meer dan een halve wees en jij bent ook meer dan iemand die nu gewoon even moeite heeft. Vergeet niet blij en trots te zijn met alle dingen die wel goed gaan.
Geen zelf medelijden hier, ik constateer een feit. En ik ben gewoon nog steeds een klootzak.quote:Op vrijdag 3 maart 2017 16:43 schreef erodome het volgende:
[..]
Teveel zelfmedelijden... Geen verwijt maar een vraag, drink je nu?
Het gaat niet over rechtzetten, het gaat niet over het verleden veranderen, het gaat over hoe nu verder. Het gaat ook niet om het allemaal fout hebben gedaan, je zal vast ook wel dingen goed hebben gedaan of met beste weten. Niets is zwart/wit, ook jij niet.
Het belangrijkste is dat je het anders wil doen, richt je daarop. Blijven hangen in ik ben een "klootzak" geweest, ben in "alles" fout geweest trekt je alleen maar dieper het gat in. Ook dat is een keuze, ook dat is een je schrap zetten tegen vlerandering.
Hou daarmee op, vandaag is vandaag, morgen is morgen, kijk daarnaar. Hou op met jezelf straffen.
Dat is zelfmedelijden en zelfverwijt.quote:Op vrijdag 3 maart 2017 16:48 schreef raspberryPi het volgende:
[..]
Geen zelf medelijden hier, ik constateer een feit. En ik ben gewoon nog steeds een klootzak.
Dat snap ik wel, maar zou je vrouw daar ook zo over denken? Zou zij willen dat je ongelukkig en single blijft? Dat jullie dochter dat als voorbeeld mee krijgt?quote:Op vrijdag 3 maart 2017 16:45 schreef raspberryPi het volgende:
[..]
Ik heb gewoon steeds het gevoel dat ik iets doe wat niet mag, alsof ik mn vrouw aan het belazeren ben snap je?
Ik moest mn vriendin overhalen omdat ik stomme angst heb dat er iets met haar gebeurd, dat ze me afgepakt wordt. Zij woonde 45 minuten met de auto van mij vandaan en dat maakte me helemaal gek, kreeg ook steeds meer moeite met afscheid nemen en zo. Gewoon als de dood zijn dat dit me nog een keer overkomt.
Je bent een klootzak als je op dezelfde weg door blijft gaan, terwijl je weet dat het niet werkt en je niet actief blijft werken aan verbetering. Dat laat zien waar je prioriteiten liggen enzo..quote:Op vrijdag 3 maart 2017 16:48 schreef raspberryPi het volgende:
[..]
Geen zelf medelijden hier, ik constateer een feit. En ik ben gewoon nog steeds een klootzak.
Jaquote:Op vrijdag 3 maart 2017 16:52 schreef erodome het volgende:
[..]
Dat is zelfmedelijden en zelfverwijt.
Ik geloof niet dat je werkelijk een gehele klootzak bent. Je familie blieft je nog, je kind blieft je en groeit, je hebt een nieuwe partner die van je houdt. Dat alles zou niet zo zijn als je werkelijk echt volledig een klootzak bent ipv iemand die het moeilijk heeft en daardoor wat fouten maakt.
Deze gedachtegang brengt je nergens, het is een manier om niet te hoeven veranderen.
Nu praat je hier over gevoelens op je eigen manier. Kan je ook eens schrijven over wat je wel goed doet, kan je bv vertellen waarom je vriendin van je houdt? Waarom je kind van je houdt? Begin daar eens mee en kijk dan eens of je ook wat kan vertellen (of jezelf kan vertellen, hoeft natuurlijk niet hier zo openbaar) wat wel maakt dat je de moeite waard bent?
En nogmaals de vraag, drink je of ben je anderzijds onder invloed nu?
Beloof me dat je morgen niets gebruikt, overmorgen ook niet. En dat je dan nog eens deze discussie naleest. Ga maandag naar de huisarts en beloof me dat je echt eerlijk bent, niet afzwakt omdat je je schaamt.quote:
Je gaat je best doen.! Beloofd?quote:Op vrijdag 3 maart 2017 17:49 schreef raspberryPi het volgende:
Dat kan ik niet beloven, ga nu op zoek naar die kolibrie.
Als je een verwijzing heb naar een goede verslavingsarts krijgt (ook al is het niet de eerste keer) ben je wat mij betreft al goed bezig.quote:Op vrijdag 3 maart 2017 14:56 schreef raspberryPi het volgende:
[..]
Ik ga het ook doen, maandag moet ik bij de huisarts zijn. Je hebt gelijk, ik moet er iets aan doen.
Houd wel in acht dat ze een puber isquote:Op vrijdag 3 maart 2017 09:23 schreef raspberryPi het volgende:
[..]
Ik hoop dat ze straks trots is op haarzelf, en dat ze haar eigen weg vind. Ik zal er altijd voor haar zijn maar vandaag kan ik afschrijven, echt een kutdag. Laat het niet
zien maar voel me echt kut vandaag.
Dat kan je wel beloven, je wil het niet beloven.quote:Op vrijdag 3 maart 2017 17:49 schreef raspberryPi het volgende:
Dat kan ik niet beloven, ga nu op zoek naar die kolibrie.
Klopt, daarom heb ik net mn voorraadje door de plee gespoeld, ben ik niet met mnquote:Op vrijdag 3 maart 2017 19:22 schreef erodome het volgende:
[..]
Dat kan je wel beloven, je wil het niet beloven.
Je wil die slag om de arm houden, dat 'vangnet' hebben.
Wist jou EMDR therapeut dat je een actieve coke en alcohol verslaving had?quote:Op vrijdag 3 maart 2017 03:53 schreef raspberryPi het volgende:
[..]
Ik ben gewoon direct door gegaan, heb me op mn werk gestort, en mn verdriet verdronken en weggesnoven. Heb wel even EMDR geprobeerd maar elke sessie resulteerde in flink wat drank en coke later. En mn verdriet werd er door aangewakkerd.
Ik wil zo graag verder gaan, en meestal lukt dat ook goed maar gister had ik weer zo'n dag dat het me extra hard trof.
Mn dochter heeft in het verleden speltherapie gehad, ze was nog klein toen mn vrouw dood ging.
Ik vind dat altijd zo'n onzin. Voor mij klinkt het verhaal van TS juist alsof hij in dat verdriet blijft hangen, het niet los wil laten omdat hij denkt dat hij dat niet mag.quote:Op vrijdag 3 maart 2017 21:08 schreef madam-april het volgende:
Je kunt pas verder als je de confrontatie met je verdriet/pijn/etc. bent aangegaan en het echt verwerkt hebt.
Wegstoppen is een tijdelijke oplossing, maar als je het niet echt verwerkt zal het iedere keer weer terug komen.
klopt, als ik haar loslaat is het net of ze voor de tweede keer dood gaat, vind het ook lullig voor mn vriendin, ze kent mij lang genoeg om te zien dat ik me kut voel, maar kan niet echt uitleggen wat er scheelt.quote:Op zaterdag 4 maart 2017 11:52 schreef Ouder1 het volgende:
[..]
Ik vind dat altijd zo'n onzin. Voor mij klinkt het verhaal van TS juist alsof hij in dat verdriet blijft hangen, het niet los wil laten omdat hij denkt dat hij dat niet mag.
Zo'n therapie kan de neiging los te laten vergroten en dat loslaten wil de TS dan niet met ontkennen als gevolg.
Ik ben 'de confrontatie' dus ook niet aangegaan. Ik heb ook niet even gewenteld in mijn verdriet/pijn. En toch durf ik te beweren dat ik het verwerkt heb, er zelfs vrede mee heb. Hoe kan dat dan?
Net zoiets als dat huilen op zou luchten. Nou, bij mij niet. Als ik een goede jankbui heb dan voel ik me daarna alleen maar beroerder en ben ik geen steek verder gekomen. Aanpakken, mee dealen, oplossen is meer mijn ding. Dat geeft me opluchting.
Maw: hij heeft het verlies van zijn vrouw niet verwerkt.quote:Op zaterdag 4 maart 2017 11:52 schreef Ouder1 het volgende:
[..]
Ik vind dat altijd zo'n onzin. Voor mij klinkt het verhaal van TS juist alsof hij in dat verdriet blijft hangen, het niet los wil laten omdat hij denkt dat hij dat niet mag.
De therapie confronteert hem met de realiteit en de realiteit is nou precies wat hij al die jaren al probeert weg te stoppen.quote:Zo'n therapie kan de neiging los te laten vergroten en dat loslaten wil de TS dan niet met ontkennen als gevolg.
Waar zeg ik dat TS zich moet wentelen in zijn pijn/verdriet? Ik zeg dat hij de confrontatie aan moet gaan, ipv het weg te stoppen (zoals hij nu doet oa mbv alcohol en coke)quote:Ik ben 'de confrontatie' dus ook niet aangegaan. Ik heb ook niet even gewenteld in mijn verdriet/pijn. En toch durf ik te beweren dat ik het verwerkt heb, er zelfs vrede mee heb. Hoe kan dat dan?
Hoe gaat het met je depressie?quote:Net zoiets als dat huilen op zou luchten. Nou, bij mij niet. Als ik een goede jankbui heb dan voel ik me daarna alleen maar beroerder en ben ik geen steek verder gekomen. Aanpakken, mee dealen, oplossen is meer mijn ding. Dat geeft me opluchting.
Zo te horen is menigeen daar wel op uit. Niemand kan mijn vriend ooit vervangen en dat trieste gevoel van verlies hoort daarbij. Misschien dat het op den duur zal slijten -zoals men zegt-, maar ik ben er niet op uit om het te doen slijten, of om het 'een plaatsje te geven' of zoiets engs. Ben nu eenmaal niet zo van het geklets uit de zachte sector, snappez-le-vous?quote:Op vrijdag 3 maart 2017 15:17 schreef Scary_Mary het volgende:
[..]
Staat verder gaan voor jou gelijk aan hem vergeten dan?
[..]
Ik herken dat gevoel, maar het is niet waar. Nadat mijn broer was overleden mocht ik van mezelf nooit meer gelukkig zijn, want voor mijn gevoel zou ik hem verloochenen als ik gelukkig kon zijn terwijl hij er niet meer was. 'Als ik gelukkig zou kunnen zijn na zijn dood dan zou ik niet (genoeg) van hem (ge)houden (hebben)' dat dacht ik, dat heb ik bijna 12 jaar lang gedacht..quote:Op zaterdag 4 maart 2017 23:57 schreef Horzula het volgende:
[..]
Zo te horen is menigeen daar wel op uit. Niemand kan mijn vriend ooit vervangen en dat trieste gevoel van verlies hoort daarbij. Misschien dat het op den duur zal slijten -zoals men zegt-, maar ik ben er niet op uit om het te doen slijten, of om het 'een plaatsje te geven' of zoiets engs. Ben nu eenmaal niet zo van het geklets uit de zachte sector, snappez-le-vous?
Zou je nog even willen reageren op mijn post?quote:Op zaterdag 4 maart 2017 17:50 schreef raspberryPi het volgende:
klopt,
[..]
klopt, als ik haar loslaat is het net of ze voor de tweede keer dood gaat, vind het ook lullig voor mn vriendin, ze kent mij lang genoeg om te zien dat ik me kut voel, maar kan niet echt uitleggen wat er scheelt.
quote:Op vrijdag 3 maart 2017 21:08 schreef madam-april het volgende:
[..]
Wist jou EMDR therapeut dat je een actieve coke en alcohol verslaving had?
Het wakkerde je verdriet niet aan, het confronteerde je met het verdriet dat je weg stopte.
Je kunt pas verder als je de confrontatie met je verdriet/pijn/etc. bent aangegaan en het echt verwerkt hebt.
Wegstoppen is een tijdelijke oplossing, maar als je het niet echt verwerkt zal het iedere keer weer terug komen.
Met de ´zachte sector´ bedoelde ik het deel van de werkelijke zachte sector van hulpverleners met de speciale bij die sector horende brabbel termen zoals ´het een plaatsje geven´ en al die meuk uit de sociale psychologie en de neppe motivatie goeroes. Mijn klacht is dus eigenlijk heel oppervlakkig en ik ben het niet eens altijd per se oneens met deze mensen, ik verzet me alleen tegen het schema dat al die zogenaamde rouwexperts over mijn eigen oorspronkelijke ervaringen heen willen leggen.quote:Op zondag 5 maart 2017 01:27 schreef madam-april het volgende:
[..]
Ik herken dat gevoel, maar het is niet waar. Nadat mijn broer was overleden mocht ik van mezelf nooit meer gelukkig zijn, want voor mijn gevoel zou ik hem verloochenen als ik gelukkig kon zijn terwijl hij er niet meer was. 'Als ik gelukkig zou kunnen zijn na zijn dood dan zou ik niet (genoeg) van hem (ge)houden (hebben)' dat dacht ik, dat heb ik bijna 12 jaar lang gedacht..
Maar op een gegeven moment realiseerde ik me dat het laatste dat hij zou willen is dat ik ongelukkig zou worden en al helemaal niet om hem. Juist door zijn dood geen plek te geven en te blijven hangen in mijn verdriet, deed ik hem te kort.
Ik weet 200℅ zeker dat hij wilde dat ik gelukkig zou zijn en dat hij het verschrikkelijk zou vinden en enorm ongelukkig zou worden, als ik (vanwege hem) ongelukkig zou zijn. En het laatste dat ik wil is iets doen (of juist niet doen) waardoor hij ongelukkig zou worden.
Ik realiseerde me dat het niet kunnen/willen loslaten, eigenlijk iets egoïstisch is. IK wilde/kon hem niet loslaten, omdat IK hem niet wilde missen, omdat het MIJ zoveel pijn deed, etc.
Het een plek geven is niet geklets uit de zachte sector, in tegendeel juist.. Blijven hangen in je verdriet en je leven niet oppakken is 'de zachte sector'. Het een plek geven en doorgaan met je leven is juist de harde en zware sector..
Nee dat wist ze niet. Was ook niet binnen verslavingszorg.quote:Op zondag 5 maart 2017 01:31 schreef madam-april het volgende:
[..]
Zou je nog even willen reageren op mijn post?
[..]
Punt is dat je helemaal niet los hoeft te laten, al zeggen veel mensen en therapeuten van wel. Je moet alleen dat verdriet loslaten en je herinneringen omarmen, liefhebben. Zij is deel van jou, van je dochter en mag dat gewoon blijven zijn.quote:Op zaterdag 4 maart 2017 17:50 schreef raspberryPi het volgende:
klopt,
[..]
klopt, als ik haar loslaat is het net of ze voor de tweede keer dood gaat, vind het ook lullig voor mn vriendin, ze kent mij lang genoeg om te zien dat ik me kut voel, maar kan niet echt uitleggen wat er scheelt.
Dat is een vieze en onder de gordel. Daarnaast een volledig offtopic reactie omdat mijn depressie niets te maken heeft met het overlijden van mijn geliefde maar situationeel is. Dan kan ik gaan janken tot ik dood ga.. dat verandert de situatie niet, staat verandering zelfs in de weg en gaat dus geen sikkepit aan die depressie verhelpen.quote:
Dat vind ik moeilijk. Heb wel mn trouwring afgedaan, voor mn vriendin, die vond het niet leuk dat ik m nog droeg.quote:Op zondag 5 maart 2017 12:16 schreef Ouder1 het volgende:
[..]
Punt is dat je helemaal niet los hoeft te laten, al zeggen veel mensen en therapeuten van wel. Je moet alleen dat verdriet loslaten en je herinneringen omarmen, liefhebben. Zij is deel van jou, van je dochter en mag dat gewoon blijven zijn.
Dat dacht ik al.. Had zij dit wel geweten had zij je hoogstwaarschijnlijk niet laten beginnen met de EMDR voordat je afgekickt was.quote:Op zondag 5 maart 2017 04:12 schreef raspberryPi het volgende:
[..]
Nee dat wist ze niet. Was ook niet binnen verslavingszorg.
Ga je morgen nog naar de huisarts?quote:Op zondag 5 maart 2017 21:32 schreef raspberryPi het volgende:
Ja dat gaat heel lastig worden, dat weet ik inmiddels uit ervaring.
Het was een beetje een flauwe opmerking, dat geef ik toe, maar ik heb hem niet gemaakt omdat ik gemeen wilde doen, maar om je iets duidelijk te maken.quote:Op zondag 5 maart 2017 12:19 schreef Ouder1 het volgende:
[..]
Dat is een vieze en onder de gordel. Daarnaast een volledig offtopic reactie omdat mijn depressie niets te maken heeft met het overlijden van mijn geliefde maar situationeel is. Dan kan ik gaan janken tot ik dood ga.. dat verandert de situatie niet, staat verandering zelfs in de weg en gaat dus geen sikkepit aan die depressie verhelpen.
Maar dat is geen excuus om het uit de weg te gaan..quote:Op zondag 5 maart 2017 21:32 schreef raspberryPi het volgende:
Ja dat gaat heel lastig worden, dat weet ik inmiddels uit ervaring.
If you can't stand the heat stay out of the kitchen, ik weet echt wel wat liefdesverdriet is maar je bent in de eerste plaats ook nog man en daar hoort een sterke ruggengraat bij, als wij mannen voortaan om liefdesverdriet naar de huisarts gaan dan schiet mij maar lekquote:Op zondag 5 maart 2017 21:32 schreef raspberryPi het volgende:
Ja dat gaat heel lastig worden, dat weet ik inmiddels uit ervaring.
Ik had genoeg ruggegraat om haar zelf te verzorgen toen ze ziek was, om haar te wassen en aan te kleden toen ze de strijd verloren had, om haar in haar kist te leggen en haar te begraven. Dat was een van de moeilijkste dingen die ik tot nu toe heb moeten doen. Dus kom me niet aan dat ik geen ruggengraat heb.quote:Op maandag 6 maart 2017 02:53 schreef UitStraling het volgende:
[..]
If you can't stand the heat stay out of the kitchen, ik weet echt wel wat liefdesverdriet is maar je bent in de eerste plaats ook nog man en daar hoort een sterke ruggengraat bij, als wij mannen voortaan om liefdesverdriet naar de huisarts gaan dan schiet mij maar lek
Hij heeft hulp nodig bij het verwerken van de dood van zijn vrouw en daarnaast hulp nodig om van zijn verslaving af te komen. Hij zoekt die hulp, en in plaats van dat aan te moedigen zit je hier Mr. Judgemental uit te hangen. Ga even lekker weg.quote:Op maandag 6 maart 2017 02:53 schreef UitStraling het volgende:
[..]
If you can't stand the heat stay out of the kitchen, ik weet echt wel wat liefdesverdriet is maar je bent in de eerste plaats ook nog man en daar hoort een sterke ruggengraat bij, als wij mannen voortaan om liefdesverdriet naar de huisarts gaan dan schiet mij maar lek
|
|
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |