Ik ben er! Tijd om mijn hele uiteenzetting neer te zetten. Zie maar wat je met me eens bent en wat niet.

Als tv-gek ben ik de laatste jaren niet actief meer voor nieuwe reeksen gaan zitten. Dat klinkt heel tweezijdig, ironisch en dubbel, maar toch is het zo; ik steek meer tijd in een reeks waarvan ik wéét dat het goed zit, dan een twijfelachtige bubbel die kan knappen. In mijn ogen was Als de dijken breken een bij voorbaat al geknapte bubbel; tot ik het spel zag. Er was iets in de eerste uitzending, waar ik de laatste minuten van meekreeg, wat me wist te pakken. Ik bleef hangen. Vervolgens toch maar even teruggekeken en vanaf aflevering 2 zit ik actief mee te kijken.
Het is alleen jammer dat de vice-president (geloof ik?), de rechterhand van president Hans, die met dat geëlektrocuteerde haar, je ziet 5 kilometer vooraf al dat zij de big evil genius gaat worden, die in tijden van ramp gaat proberen zelf het land in handen te krijgen. Het nare is alleen dat de reeks verder geen idee lijkt te hebben waar het heen wil. Teveel prikkels, teveel verhaallijnen en het was een VERADEMING toen uiteindelijk zo'n 3 verhaallijnen aan personages bij Ronnie en de allochtoonse gevangenisbewaarder op het vlot zaten; eindelijk overzicht. Dacht ik. Maar dan nog blijft die nare ondertoon. Niet zozeer het 'God is groots'-gevoel wat de EO meestal meegeeft (gelukkig is het een co-productie met één/VRT, waarvan ik oprecht sta te kijken dat ze de makers de Belgische regering zo vuil spel spelend laten portretteren in de reeks

), maar meer die geforceerde 'Stel dat je door zo'n ramp zelf een vluchteling wordt, dan ga je anders over al die Syriërs denken'-motivatie die heul erg in de serie sloop rond aflevering 2-3.
Over teveel prikkels gesproken; ze geven de kijker allerlei gevoelens over de personages, die heviger fluctuerende emoties heeft dan de gemiddelde emo-puber. Serieus; ik erger me indirect sinds aflevering 1 aan Manu, maar niet omdat het zo'n goedzak is. Nee, voornamelijk omdat het ZO OBVIOUS is dat hij helemaal into Sonja is en hij DÁÁROM een goedzak is; zo komt het tenminste op mij over. Maar, geen zorgen; Sonja is getrouwd, en de EO volgt het heilige boek (gij zult geen ontrouw plegen!) dus die relatie gaat niet gebeuren. Maar sinds dat Manu krampachtig in die hotelkamer Sonja liep duidelijk te maken "Ik ga echt niks proberen hoor!", proberen de makers Ronnie weer duidelijk extreem negatief bij de kijker te brengen. Is niet nodig, ik vond het een lul en dat vind ik het nog steeds.
Ze kunnen beter die moeite steken in het ietsje verminderen van de ergernissen aan Naomi, één van de dochters van Marion(? het personage van Susan Visser). Vanavond was de grote 'climax-bereikende uitbarsting van het stille personage' toen haar pa eindelijk zei wat een verwend nest ze is, een tv-cliché sinds jaren. Naomi was zó aan het zeiken en zeuren dat haar vrienden op de Bahama's en andere warme oorden zaten, wakkerde daardoor ook de hele familievete weer aan waardoor zij en haar familie kon vertrekken.
Het is al gezegd, maar het water is te SCHOON. Goeiedag, je gaat zó goed aan de gang met special effects (oprecht KUTWEER scheppen vind ik knap!), en dan laat je het afweten op de hoeveelheid lijken, rotzooi en teringbende? Kijk naar de nasleep van echte orkanen! Je wil het zó op realisme gooien, maar dan laat je het hierop afweten? Zonde, weer. Ook dit is al gezegd, maar het wordt meer en meer een dramaserie dan een rampenserie. Als ze niet zo hard door code rood (aflevering 2) gegaan waren, dan had de reeks gewoon een stempel kunnen drukken op de Nederlandse TV-producties anno 2016. Want, laten we eerlijk wezen; wanneer heeft Nederland en/of België überhaupt ooit een fatsoenlijke, realistische en eerlijke rampenserie op kunnen zetten? ... Eerlijke vraag, de TV-gek hoort graag van aanbevelingen en kan momenteel nergens op komen.
En dan nog één laatste dingetje; je mist gewoon oprecht het gescheld en/of gevloek in deze reeks. "Godverdomme" is het eerste dat ik zou roepen als ik zie dat de dijken breken. Nu zie je de personages alleen maar boos of geschokt kijken. Ik weet het, het is en blijft EO... Maar toch.
Nee, het leven spaart je niet. Geloof me.