[CZT #45] Chronisch Ziek Topic

quote:

Op dinsdag 23 augustus 2016 21:14 schreef LPFAN het volgende:
Het is ook geen aanval naar jouw toe Jaimy_Luca maar het zijn tips.

Ja zo zie ik het ook. Het is ook raad waarmee je het een volgende keer beter kunt aanpakken en kunt anticiperen op een omgeving waar ze geen eten hebben dat bij jouw ziekte past. Je zult daar toch zelf voor moeten gaan zorgen.

Oh my. Jaimy ik vraag me echt af waarom je dat soort dingen post dan. Je wil een compliment omdat je er een potje van maakt??
Facking hell wordt volwassen en ga fatsoenlijk om met je diabetes. Of niet maar post dan ook die shit niey


Ik ga maar slapen. Heb migraine... Vrees het ergste nu die implanon eruit is.

Ohja vanmorgen stond ik bij de pohggz en toen bleek mijn afspraak pas morgen te zijn. Terwijl ik het nog gedubbelchecked heb. Grr

Ik ben weg.

Dankje poes en lp.


Poes je moet echt je grenzen niet meer opzoeken
Dat had ik nog zo gezegd..

quote:

Op dinsdag 23 augustus 2016 21:12 schreef Cat22 het volgende:

[..]


[..]

Hang dan niet zo de drama queen uit.
En als je al wist dat het routetechnisch handiger was om door te rijden had je ook eigen brood kunnen meenemen en evt in de auto op kunnen eten, als dat bij het feestje een no go was.

Niet aan gedacht. Ik wist namelijk niet dat hij liever niet eerst nog naar huis wilde toen we naar de Ikea gingen.

quote:

Op dinsdag 23 augustus 2016 21:17 schreef Disana het volgende:

[..]

Ja zo zie ik het ook. Het is ook raad waarmee je het een volgende keer beter kunt aanpakken en kunt anticiperen op een omgeving waar ze geen eten hebben dat bij jouw ziekte past. Je zult daar toch zelf voor moeten gaan zorgen.

Die paar keer per jaar dat ik er kom vanwege een verjaardag maakt echt niet zo ontzettend veel uit hoor.

Ik weet trouwens dat het tips/advies zijn LPFAN. Ook die discussie heb ik meer dan eens gevoerd.

quote:

Op dinsdag 23 augustus 2016 21:22 schreef PrisTheShiz het volgende:
Oh my. Jaimy ik vraag me echt af waarom je dat soort dingen post dan. Je wil een compliment omdat je er een potje van maakt??
Facking hell wordt volwassen en ga fatsoenlijk om met je diabetes. Of niet maar post dan ook die shit niey

Omdat ik het ook gewoon even kwijt wil, ik hoef niet per se reacties erop hoor. Ik hoef ook geen complimentjes (waarom zou je daar een complimentje over maken ). Maar ik zal - als ik eraan denk de volgende keer - een zinnetje onderaan plaatsen dat er niet per se op gereageerd hoeft te worden. Dan hebben we dit ook niet meer.

Ik ben volwassen. En ik ga met mijn diabetes om hoe ik ermee om wil gaan*. En daar heeft niemand wat over te zeggen** (sorry als ik nu misschien even wat hard overkom maar ik heb dit al vaker proberen uit te leggen...). Het is namelijk MIJN lichaam en daarom ook mijn keuze wat ik beslis te doen. Die paar keer per jaar dat er een verjaardag is en ik gewoon ongestoord wil genieten ervan, dat is aan mij.

* Ik heb zeker eens, maar ik geloof meerdere keren, uitgelegd dat ik de diabetes nog steeds niet kan accepteren en dat dat doorvloeit in bepaalde keuzes en eetgedrag. (Staat volgens mij zelfs in de OP?) Dus vooralsnog fatsoenlijk met mijn diabetes omgaan is er helaas (nog) niet bij. Ik heb redelijke dagen en slechte dagen.
** Uiteraard mag je er van vinden wat je wil...

quote:

Op dinsdag 23 augustus 2016 23:39 schreef Jaimy_Luca het volgende:

[..]

Omdat ik het ook gewoon even kwijt wil, ik hoef niet per se reacties erop hoor. Ik hoef ook geen complimentjes (waarom zou je daar een complimentje over maken ). Maar ik zal - als ik eraan denk de volgende keer - een zinnetje onderaan plaatsen dat er niet per se op gereageerd hoeft te worden. Dan hebben we dit ook niet meer.

Ik ben volwassen. En ik ga met mijn diabetes om hoe ik ermee om wil gaan*. En daar heeft niemand wat over te zeggen** (sorry als ik nu misschien even wat hard overkom maar ik heb dit al vaker proberen uit te leggen...). Het is namelijk MIJN lichaam en daarom ook mijn keuze wat ik beslis te doen. Die paar keer per jaar dat er een verjaardag is en ik gewoon ongestoord wil genieten ervan, dat is aan mij.

* Ik heb zeker eens, maar ik geloof meerdere keren, uitgelegd dat ik de diabetes nog steeds niet kan accepteren en dat dat doorvloeit in bepaalde keuzes en eetgedrag. (Staat volgens mij zelfs in de OP?) Dus vooralsnog fatsoenlijk met mijn diabetes omgaan is er helaas (nog) niet bij. Ik heb redelijke dagen en slechte dagen.
** Uiteraard mag je er van vinden wat je wil...

Really? Ik heb me echt heel lang ingehouden tegenover jou, maar kind, neem je ziekte serieus.

Mijn moeder gaat letterlijk kapot aan de suiker, kan niet "even een taartje en een wit boterhammetje"nouja kan wel, eenmalig.

Dat je het niet accepteert dat je ziek bent geeft sowieso al aan dat er iets in je hoofd niet lekker zit.
Dat het accepteren een moeilijk proces is ben ik met je eens maar structureel ontkennen en wel suiker naar binnen flikkeren.. sorry maar

Maargoed hej, als we niet mogen reageren op jouw keuzes, jank dan ook niet zo.

Was jij ook niet diegene die consequent vergeet te prikken en te meten?
Zegt genoeg.

quote:

Op dinsdag 23 augustus 2016 23:39 schreef Jaimy_Luca het volgende:

[..]

Omdat ik het ook gewoon even kwijt wil, ik hoef niet per se reacties erop hoor. Ik hoef ook geen complimentjes (waarom zou je daar een complimentje over maken ). Maar ik zal - als ik eraan denk de volgende keer - een zinnetje onderaan plaatsen dat er niet per se op gereageerd hoeft te worden. Dan hebben we dit ook niet meer.

Ik ben volwassen. En ik ga met mijn diabetes om hoe ik ermee om wil gaan*. En daar heeft niemand wat over te zeggen** (sorry als ik nu misschien even wat hard overkom maar ik heb dit al vaker proberen uit te leggen...). Het is namelijk MIJN lichaam en daarom ook mijn keuze wat ik beslis te doen. Die paar keer per jaar dat er een verjaardag is en ik gewoon ongestoord wil genieten ervan, dat is aan mij.

* Ik heb zeker eens, maar ik geloof meerdere keren, uitgelegd dat ik de diabetes nog steeds niet kan accepteren en dat dat doorvloeit in bepaalde keuzes en eetgedrag. (Staat volgens mij zelfs in de OP?) Dus vooralsnog fatsoenlijk met mijn diabetes omgaan is er helaas (nog) niet bij. Ik heb redelijke dagen en slechte dagen.
** Uiteraard mag je er van vinden wat je wil...

Ik snap wel dat je het even kwijt wil op zich, en ik snap ook dat het moeilijk is. Alleen denk ik dat je, juist omdat de discussie hier al een paar keer gevoerd is, misschien ook wel zou kunnen inschatten dat dergelijke posts als een rode lap op een stier werken en dat je dan ook zulke reacties zal krijgen... En dan kan je wel zeggen dat er niet op gereageerd hoeft te worden, maar een tijd geleden zei je zelf dat mensen negeren in een topic niet echt fijn is (en dat ben ik overigens wel met je eens...), en ik denk dat je ergens wel hoopt op een reactie met wat begrip en steun in omdat je het er wel moeilijk mee hebt. En je zegt wel dat we ervan mogen vinden wat we willen, maar als mensen dan kortaf en geërgerd zijn en je zeggen dat je het anders moet aanpakken en kritisch zijn, schiet je toch wel erg in de verdediging... dus ik denk dat het je allemaal niet zo koud laat als je zelf zou willen. (en dat is okee. Je bent ook maar een mens.)

Persoonlijk vind ik het moeilijk om te zien dat je een aandoening hebt, die je *tot op zekere hoogte* zelf in de hand kan houden en dat je er dan de kantjes afloopt, tot zelfs in een bui van 'fuck de diabetes, ik aanvaard je niet' dingen gaat doen die recht tegen alle adviezen ingaan. Ze maken misschien nu even niet uit, maar kunnen er wel voor zorgen dat je over tien jaar ineens allerlei problemen krijgt. Ik denk dat de diabetici in dit topic dat beter kunnen uitleggen, ik heb alleen een tante met diabetes die nu blind wordt en amper nog gevoel heeft in haar voeten, waardoor ze niet kan autorijden, fietsen of ver stappen en steeds minder gevoel in haar vingers dus echt computeren of zo is ook al moeilijk. En dat allemaal omdat ze toch per se haar glaasjes porto en haar gâteau moest blijven hebben... ze is 45 nu.

En waarom vind ik dat vervelend en moeilijk om je zo te zien? Omdat ik eigenlijk liever heb dat je je beter voelt. Dat je minder beperkt wordt door je eigen lichaam. En als je er beter op let, krijg je ook minder klachten. Als je consequent je eraan houdt, wordt dat zelfs tot op zekere hoogte routine. Mijn nicht rijdt standaard rond met een aantal blikjes cola light en andere frisdrank die ze mag hebben. Geen cola in huis? Np, gaat ze wel even naar haar auto. Maar meestal als ze niet à l'improviste komt binnenvallen hebben we die cola light wel in huis, omdat we weten dat ze dat nodig heeft.

Kan het misschien dat je omgeving niet zo serieus bezig is met jouw diabetes en er zo weinig rekening mee houdt omdat je het zelf nog niet echt serieus neemt? Je kan inderdaad moeilijk verwachten dat zij suikervrije taart gaan kopen als je verder zelf er niet echt op let. Weten ze trouwens, of eerder, beseffen ze wel wat diabetes juist is? Sommige mensen denken dat het 'insuline spuiten en druivensuiker op zak en hoppa, alles is weer okee' is...

Soms lijk je zo zeker van je stuk en lijkt het alsof de wereld je niet kan deren en tegelijkertijd is het oordeel van die mensen die misschien last van je zouden kunnen hebben zo belangrijk en geef je niet genoeg om jezelf om echt goed voor jezelf te zorgen. Dat vind ik dus jammer. Heel jammer.

@Jaimy_Luca

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Je moet wel. Anders moet je straks dingen gaan accepteren die nog veel moeilijker te accepteren zijn dan diabetes. Zorg goed voor jezelf en neem verantwoordelijkheid.

quote:

Op woensdag 24 augustus 2016 09:18 schreef Aspergermeisje het volgende:
@Jaimy_Luca

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Je moet wel. Anders moet je straks dingen gaan accepteren die nog veel moeilijker te accepteren zijn dan diabetes. Zorg goed voor jezelf en neem verantwoordelijkheid.

Jeetje heftig
En ik ben dan wel ontzettend goed ingesteld, toch blijven dit soort dingen echt mn grootste angst

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

quote:

Op woensdag 24 augustus 2016 09:18 schreef Aspergermeisje het volgende:
@Jaimy_Luca

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Je moet wel. Anders moet je straks dingen gaan accepteren die nog veel moeilijker te accepteren zijn dan diabetes. Zorg goed voor jezelf en neem verantwoordelijkheid.

Maar het lukt me gewoon niet...

En dan gaan jullie zeggen: "Zoek dan hulp".

Maar wat kan een psycholoog aan deze verrotte wereld veranderen? Hoe kan een psycholoog mijn leven veranderen? (Zij kan er niet voor zorgen dat ik niet meer ziek ben (zowel lichamelijk als psychisch). Zij kan er niet voor zorgen dat ik gewoon 40 uur per week kan werken net zoals ieder ander. Zij kan er niet voor zorgen dat ik daarnaast ook nog eens het huishouden perfect kan doen.)

Dus hoe kan een psycholoog mij helpen, als bovenstaande allemaal nodig is wil ik het leven weer een beetje leuk gaan vinden?

Even een rete eerlijke, maar schokkende post.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Stel je doelen wat lager. Je diabetes goed onder controle houden is nummer één. Jezelf leren toestaan dat goed goed genoeg is, is twee. En probeer het leuk te houden met mensen die moeite in je steken, met je begaan zijn, want dan word je een prettiger mens en ga je beter in je vel zitten: drie.

Dat is de reden waarom ik er zo mee omga.

Niemand van mijn dierbaren weet dit...

quote:

Op woensdag 24 augustus 2016 11:30 schreef Jaimy_Luca het volgende:
Dat is de reden waarom ik er zo mee omga.

Niemand van mijn dierbaren weet dit...

Dat klopt, dat heb je wel vaker verteld. En hier krijg je wel aandacht, maar wil je niks horen.

quote:

Op woensdag 24 augustus 2016 11:19 schreef Jaimy_Luca het volgende:
En dan gaan jullie zeggen: "Zoek dan hulp".

Maar wat kan een psycholoog aan deze verrotte wereld veranderen? Hoe kan een psycholoog mijn leven veranderen? (Zij kan er niet voor zorgen dat ik niet meer ziek ben (zowel lichamelijk als psychisch). Zij kan er niet voor zorgen dat ik gewoon 40 uur per week kan werken net zoals ieder ander. Zij kan er niet voor zorgen dat ik daarnaast ook nog eens het huishouden perfect kan doen.)

Dus hoe kan een psycholoog mij helpen, als bovenstaande allemaal nodig is wil ik het leven weer een beetje leuk gaan vinden?

Door naar je te luisteren en je steun te geven en samen met jou te zoeken naar dingen die je leven een beetje leuk kunnen maken en die haalbaar zijn. Door je te leren denken in mogelijkheden en kleine stappen in plaats van in problemen en massieve einddoelen. Door je niet te veroordelen, maar je wel te helpen kritisch en realistisch naar jezelf te kijken met toch de nodige dosis begrip voor jezelf. Door dingen te kaderen, waardoor je er niet telkens tegenaan hoeft te lopen.

Zeg je ook 'wat kan een leerkracht een kind nu leren? Uiteindelijk moet het kind het zelf doen!'? (Dan kan ik mijn job maar beter opgeven...)

Therapie geeft je handvatten, toont je nieuwe wegen en kijkt samen met jou naar hoe het beter kan. En soms houdt het spiegels voor die je zo frustreren dat je ze kan kapotslaan, maar dan weet je wel hoe het zit.

Als het nu alleen allemaal niet zo lukt, wat heb je dan te verliezen?

quote:

Op woensdag 24 augustus 2016 11:01 schreef LPFAN het volgende:
8 van de 10 mensen die op zaal liggen te dialyseren hebben diabetes. Het is een rotziekte voor je nieren.

oh dat wist ik echt niet, wel dat nieren in eerste instantie al die suiker proberen te lozen vandaar veel plassen en dorst voor diagnose (bij type 1)

quote:

Op woensdag 24 augustus 2016 11:32 schreef MarieAlice het volgende:

[..]

Door naar je te luisteren en je steun te geven en samen met jou te zoeken naar dingen die je leven een beetje leuk kunnen maken en die haalbaar zijn. Door je te leren denken in mogelijkheden en kleine stappen in plaats van in problemen en massieve einddoelen. Door je niet te veroordelen, maar je wel te helpen kritisch en realistisch naar jezelf te kijken met toch de nodige dosis begrip voor jezelf. Door dingen te kaderen, waardoor je er niet telkens tegenaan hoeft te lopen.

Zeg je ook 'wat kan een leerkracht een kind nu leren? Uiteindelijk moet het kind het zelf doen!'? (Dan kan ik mijn job maar beter opgeven...)

Therapie geeft je handvatten, toont je nieuwe wegen en kijkt samen met jou naar hoe het beter kan. En soms houdt het spiegels voor die je zo frustreren dat je ze kan kapotslaan, maar dan weet je wel hoe het zit.

Als het nu alleen allemaal niet zo lukt, wat heb je dan te verliezen?

Ik heb jarenlang bij een psycholoog gelopen. Op een gegeven moment was ik uitbehandeld... Zij wist van hoe ik over het leven denk. Dus hoe kan ze me helpen, als het haar toen al niet lukte en ik dus "uitbehandeld" was? (Als ik terugga wil ik alleen bij haar, omdat ik niet zo'n zin heb om weer kennis te moeten maken met iemand anders.)

Een leerkracht kan een kind wel degelijk wat leren. Dus je hoeft je baan niet op te geven hoor.

quote:

Op woensdag 24 augustus 2016 11:41 schreef Jaimy_Luca het volgende:

[..]

Ik heb jarenlang bij een psycholoog gelopen. Op een gegeven moment was ik uitbehandeld... Zij wist van hoe ik over het leven denk. Dus hoe kan ze me helpen, als het haar toen al niet lukte en ik dus "uitbehandeld" was? (Als ik terugga wil ik alleen bij haar, omdat ik niet zo'n zin heb om weer kennis te moeten maken met iemand anders.)

tering wat een logica. Je treft een therapeut van de duizenden die er zijn, en die kan je niet verder helpen (imdat je niet geholpen wilt worden waarschijnlijk) maar je wil alleen bij die.
Kortom: je wilt niet.
En welke logica/geestelijke stroming het hel en verdoemenis is bij zelfmoord maar alles ok bij euthanasie snap ik ook niet. Iets zelf verzonnen neem ik aan

quote:

Op woensdag 24 augustus 2016 11:41 schreef Jaimy_Luca het volgende:

[..]

Ik heb jarenlang bij een psycholoog gelopen. Op een gegeven moment was ik uitbehandeld... Zij wist van hoe ik over het leven denk. Dus hoe kan ze me helpen, als het haar toen al niet lukte en ik dus "uitbehandeld" was? (Als ik terugga wil ik alleen bij haar, omdat ik niet zo'n zin heb om weer kennis te moeten maken met iemand anders.)

Een leerkracht kan een kind wel degelijk wat leren. Dus je hoeft je baan niet op te geven hoor.

(verkeerde baan in gedachten, Jaimy )

Uitbehandeld is vaak hetzelfde als 'met mij kan jij geen stappen meer zetten'. Al eens opname gehad? Een dagbehandeling? Ander soort van therapie? Ander soort therapeut? Man in plaats van een vrouw? Er naartoe gegaan met het idee 'die persoon kan misschien wel iets voor mij doen', in plaats van 'die kan me toch niet helpen, ik moet het allemaal zelf doen'?

En ergens steekt de uitspraak dat je alleen bij haar wil wel een beetje. Je vindt je eigen geluk niet de moeite waard om iemand anders te leren kennen/iemand anders jou te leren kennen? Ik vind dat droef, Jaimy...

quote:

Op woensdag 24 augustus 2016 11:41 schreef Jaimy_Luca het volgende:

[..]

Ik heb jarenlang bij een psycholoog gelopen. Op een gegeven moment was ik uitbehandeld... Zij wist van hoe ik over het leven denk. Dus hoe kan ze me helpen, als het haar toen al niet lukte en ik dus "uitbehandeld" was? (Als ik terugga wil ik alleen bij haar, omdat ik niet zo'n zin heb om weer kennis te moeten maken met iemand anders.)

Een leerkracht kan een kind wel degelijk wat leren. Dus je hoeft je baan niet op te geven hoor.

Pak het dan zelf aan. Jij hebt de mogelijkheden in handen. Jij kunt besluiten om gezonder te worden, zowel geestelijk als lichamelijk.

quote:

Op woensdag 24 augustus 2016 11:41 schreef Jaimy_Luca het volgende:

[..]

Ik heb jarenlang bij een psycholoog gelopen. Op een gegeven moment was ik uitbehandeld... Zij wist van hoe ik over het leven denk. Dus hoe kan ze me helpen, als het haar toen al niet lukte en ik dus "uitbehandeld" was? (Als ik terugga wil ik alleen bij haar, omdat ik niet zo'n zin heb om weer kennis te moeten maken met iemand anders.)

Een leerkracht kan een kind wel degelijk wat leren. Dus je hoeft je baan niet op te geven hoor.

Btw, ik zeg wel ga naar de psycholoog, maar dat hoeft natuurlijk niet. Als je het zelf kan, fair enough, ga ervoor, niet alles hoeft gelabeld en gepsychologiseerd te worden. Maar je zegt hier nu al zeker een half jaar hoe dat allemaal niet werkt, dat het te zwaar is en dat het je niet lukt, dus ik ging ervan uit dat je dan hulp wel een okee idee zou kunnen vinden.

Zoals Lienekien zei: verlaag je doelen. Doe het in stapjes en laat stapje 1 zijn je diabetes onder controle krijgen, want als je eerst al de rest doet, kan je daar leuk in slagen en dan een opdoffer van jewelste krijgen als je voet moet geamputeerd worden of zo...

quote:

Op woensdag 24 augustus 2016 11:02 schreef LPFAN het volgende:

[..]

Heb je maatschappelijk werk trouwens nog kunnen inschakelen?

Ik heb hem (en de mensen die het dichtst bij hem staan) ernaar verwezen, maar ben niet in de positie dat voor hem in te schakelen.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

quote:

Op woensdag 24 augustus 2016 14:12 schreef Aspergermeisje het volgende:

[..]

Ik heb hem (en de mensen die het dichtst bij hem staan) ernaar verwezen, maar ben niet in de positie dat voor hem in te schakelen.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Lijkt me een super idee!

quote:

Op woensdag 24 augustus 2016 12:15 schreef MarieAlice het volgende:

[..]

Btw, ik zeg wel ga naar de psycholoog, maar dat hoeft natuurlijk niet. Als je het zelf kan, fair enough, ga ervoor, niet alles hoeft gelabeld en gepsychologiseerd te worden. Maar je zegt hier nu al zeker een half jaar hoe dat allemaal niet werkt, dat het te zwaar is en dat het je niet lukt, dus ik ging ervan uit dat je dan hulp wel een okee idee zou kunnen vinden.

Zoals Lienekien zei: verlaag je doelen. Doe het in stapjes en laat stapje 1 zijn je diabetes onder controle krijgen, want als je eerst al de rest doet, kan je daar leuk in slagen en dan een opdoffer van jewelste krijgen als je voet moet geamputeerd worden of zo...

Vandaag gaat het aardig goed, maar dat is omdat ik dan gewoon niks eet, op een beetje kwarkyoghurt in de morgen - om Metformine te kunnen slikken - na, en wel spuit. Ik heb wel honger, maar geen zin om me te bewegen met die warmte. Ben lusteloos/energieloos. Net ook samen met de kat op de bank gelegen.

Hier dus ook diabetes, slechte regulatie, nierfalen, herseninfarct. Veel dingen die ik wel of niet had kunnen doen. Maar alles begint met de diabetes.

En in het revalidatiecentrum zaten ook een paar door de diabetes. Een "rotziekte" is nog een understatement.

quote:

Op woensdag 24 augustus 2016 11:50 schreef computergirl het volgende:

En welke logica/geestelijke stroming het hel en verdoemenis is bij zelfmoord maar alles ok bij euthanasie snap ik ook niet. Iets zelf verzonnen neem ik aan

Als ik het me goed herinner is dat iets katholieks.

Maar Jaimy, na jouw tekst gelezen te hebben maak ik me eerlijk gezegd echt grote zorgen om jou.
Ik vind dat je er aardig negatief in staat en ik zie niet hoe dát kan helpen jouw situatie te verbeteren.
Je beperkt jezelf in je mogelijkheden om geholpen te worden, bijvoorbeeld door alleen maar 1 specifieke psych te willen spreken.
Op zich snap ik wel waar dat vandaan komt, helemaal overnieuw moeten beginnen met een "onbekende" is gewoon kut.
Maar wat nou als zij gewoon geen tijd heeft? Blijf je dan doormodderen tot het helemaal fout gaat?
Bovendien was je bij haar al uitbehandeld, waarom denk je bij haar nu wél iets te kunnen bereiken?
Zou het juist niet slimmer zijn om naar iemand anders te gaan?
Wie weet welke bruikbare, nieuwe inzichten hij of zij kan leveren zodat jij je hopelijk wat beter over jezelf kunt voelen.
Het is zeker een kans waard imho, wat heb je te verliezen?
Ja, je leven. Dat schreef je al.
Is dat niet belangrijk genoeg om iig een béétje moeite voor te doen?
Als jij jezelf echt van kant wil maken gebeurt dat toch wel, maar denk je ook aan je vrienden, familie en geliefden?
Zou je echt moeten doen.
Ook voor hun is het belangrijk dat je je mentaal beter voelt maar het lijkt er op dat je die moeite niet eens voor jezelf wil nemen dus aan anderen denken is wellicht al te veel gevraagd.

Niemand kan je ergens toe verplichten maar ik wil je echt dringend vragen om iets langer na te denken over hulpverlening buiten wat je gewend bent.
Ik wens je iig veel sterkte en wijsheid en om het af te maken bij deze een dikke virtuele knuffel.

quote:

Op woensdag 24 augustus 2016 15:20 schreef Jaimy_Luca het volgende:

[..]

Vandaag gaat het aardig goed, maar dat is omdat ik dan gewoon niks eet, op een beetje kwarkyoghurt in de morgen - om Metformine te kunnen slikken - na, en wel spuit. Ik heb wel honger, maar geen zin om me te bewegen met die warmte. Ben lusteloos/energieloos. Net ook samen met de kat op de bank gelegen.

Bij elke post van jou, waarin je reageert op tips of iets vertelt over je situatie staan zinnen als 'kan ik niet', 'wil ik niet', 'geen zin in'. Jij wil in een wereld leven die perfect is voor jou, waarin iedereen doet wat jij wil en waarin jij perfect bent. Guess what... die wereld bestaat niet.

Je klinkt als een dreinend klein kind. Janken om hoe oneerlijk alles is (frustratie) maar geen enkele stap willen zetten om er iets aan te doen. Nee, dan verandert er niks en is het wachten op de dood, die je blijkbaar zo graag wil. Wat je waarschijnlijk niet beseft is hoe pijnlijk jouw posts zijn voor mensen die, ondanks hun ziekte, beperkingen en pijn, wél alles aangrijpen om iets van het leven te maken.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

quote:

Op woensdag 24 augustus 2016 17:51 schreef vannelle het volgende:

[..]

Als ik het me goed herinner is dat iets katholieks.

de katholieke kerk is niet pro euthanasie

quote:

Op woensdag 24 augustus 2016 18:01 schreef Cat22 het volgende:

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

dat laatste is wel interessant idd, maar dat zou natuurlijk ook een actieve bewuste keuze zijn - iets wat niet af te schuiven is op de ander

Je lichaam is de tempel voor je ziel, niet de vuilnisbak voor dat ding. Zorg er zo goed als mogelijk voor en je plukt er de vruchten van, doe dat niet en je leven wordt een negatieve lijdensweg.

Jaimy_Luca je saboteert je eigen lijf en zeurt vervolgens de boel hier aan elkaar, terwijl je iedereen tegen de schenen loopt te schoppen daarmee. De meeste mensen proberen juist iets van hun leven te maken ondanks hun ziekte. Doordat jij het niet wil accepteren en er vervolgens met de pet naar gooit, wek je onmogelijk veel ergernis op. Je haat je ziekte, je haat jezelf en er is niets positiefs te zien in je posts, terwijl de anderen hier juist proberen om de lichtpuntjes te vinden en daar hun hart aan op te halen. Gooi niet steeds alles terug op je aandoeningen, want we mankeren hier allemaal wat. Ben je het slachtoffer of de redder van je eigen leven?

quote:

Op woensdag 24 augustus 2016 18:12 schreef computergirl het volgende:

[..]

de katholieke kerk is niet pro euthanasie

Dat zeg ik ook niet. Juist niet.
De vraag was: Welke religie/stroming belooft hel en verdoemenis bij zelfmoord of euthanasie?
En dat zijn iig de katholieken.

quote:

Op woensdag 24 augustus 2016 18:20 schreef vannelle het volgende:

[..]

Dat zeg ik ook niet. Juist niet.
De vraag was: Welke religie/stroming belooft hel en verdoemenis bij zelfmoord of euthanasie?
En dat zijn iig de katholieken.

nee dat heb je niet goed begrepen/gelezen
Hel en verdoemenis bij zelfmoord maar euthanasie is wel ok volgens Jaimy
Dat is geen katholiek iets

quote:

Op woensdag 24 augustus 2016 15:20 schreef Jaimy_Luca het volgende:

[..]

Vandaag gaat het aardig goed, maar dat is omdat ik dan gewoon niks eet, op een beetje kwarkyoghurt in de morgen - om Metformine te kunnen slikken - na, en wel spuit. Ik heb wel honger, maar geen zin om me te bewegen met die warmte. Ben lusteloos/energieloos. Net ook samen met de kat op de bank gelegen.

Het gaat goed, doordat je niks eet? Seriously? Dat kan toch niet de bedoeling zijn...

quote:

Op woensdag 24 augustus 2016 18:15 schreef computergirl het volgende:

[..]

dat laatste is wel interessant idd, maar dat zou natuurlijk ook een actieve bewuste keuze zijn - iets wat niet af te schuiven is op de ander

Dan is ze nu al verdoemd want 'als ze geen zin heeft om op te staan/de wekker te zetten etc.' slaat ze medicatiemomenten bewust over.

quote:

Op woensdag 24 augustus 2016 18:27 schreef Aspergermeisje het volgende:

[..]

Het gaat goed, doordat je niks eet? Seriously? Dat kan toch niet de bedoeling zijn...

Tuurlijk gaat het dan niet goed. Niet eten en wel spuiten, dan zit je hartstikke laag.
Kun je best moe en lusteloos van worden. Als gevolg van je eigen, bewuste keuze.

quote:

Op woensdag 24 augustus 2016 18:22 schreef computergirl het volgende:

[..]

nee dat heb je niet goed begrepen/gelezen
Hel en verdoemenis bij zelfmoord maar euthanasie is wel ok volgens Jaimy
Dat is geen katholiek iets

Dat had ik wel gelezen maar voor mij staat euthanasie gelijk aan zelfmoord.
Ook al wordt het door iemand anders uitgevoerd igv actieve euthanasie of je doet het zelf dmv passieve euthanasie, het is en blijft een eigen keuze, net als zelfmoord.

quote:

Op woensdag 24 augustus 2016 18:32 schreef vannelle het volgende:

[..]

Dat had ik wel gelezen maar voor mij staat euthanasie gelijk aan zelfmoord.

het gaat toch niet om wat jij vind? Jaimy heeft deze logica in haar hoofd

quote:

Op woensdag 24 augustus 2016 11:28 schreef Jaimy_Luca het volgende:
Even een rete eerlijke, maar schokkende post.

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

ik zeg maar niks...pfff