[OUD SC] Met kaartjes voor Geppie

Dat 'bij elkaar horen' en 'een familie' zijn, is precies waarom ik het als kind zo raar vond dat mijn oudere zussen ineens allemaal anders heten. Wij waren immers ook familie en hoorden bij elkaar. Maar ineens hadden zij vreemde namen waar ik helemaal geen band mee voelde. Dus als het om het bij elkaar horen gaat, dan heb je het echt alleen over het gezin zelf, als op zichzelf staande 'unit'.

quote:

Op zaterdag 20 augustus 2016 19:33 schreef Franny_G het volgende:
Dat 'bij elkaar horen' en 'een familie' zijn, is precies waarom ik het als kind zo raar vond dat mijn oudere zussen ineens allemaal anders heten. Wij waren immers ook familie en hoorden bij elkaar. Maar ineens hadden zij vreemde namen waar ik helemaal geen band mee voelde. Dus als het om het bij elkaar horen gaat, dan heb je het echt alleen over het gezin zelf, als op zichzelf staande 'unit'.

Nee want ik heet zowel Roomsnoes meisjesnaam als mansnaam. Dus zowel mijn achtergrond, alsnonzr gedeelde toekomst.

En juist die familiaire verbindtenis wil ik ook in mijn gezin door allemaal dezelfde naam te dragen.

ik zal ook niet volledig de naam van mijn man willen overnemen. gecombineerd of gewoon mijn meisjesnaam aanhouden.

als gezin dezelfde familienaam lijkt me wel fijn. maar verder voor mezelf gewoon mijn eigen achternaam. al is het maar omdat ik mijn naam niet hoef te spellen en het vrijwel altijd foutloos wordt geschreven. (mijn man gaf laatst ergens mijn achternaam op ja want dat was sneller en de vrouw had het al moeilijk met de straatnaam.)

Ik zou trouwens wél de achternaam van mijn man aannemen als hij Van Zuylen van Nijevelt heette, bijvoorbeeld.

Ik heb wel de achternaam van mijn man genomen. Ik gebruik mijn meisjesnaam eigenlijk bijna nooit meer. Alleen met boeken van een vakantie moet ik mijn meisjesnaam gebruiken. Oh en bij de tandarts geloof ik.

quote:

Op zaterdag 20 augustus 2016 19:33 schreef Franny_G het volgende:
Dat 'bij elkaar horen' en 'een familie' zijn, is precies waarom ik het als kind zo raar vond dat mijn oudere zussen ineens allemaal anders heten. Wij waren immers ook familie en hoorden bij elkaar. Maar ineens hadden zij vreemde namen waar ik helemaal geen band mee voelde. Dus als het om het bij elkaar horen gaat, dan heb je het echt alleen over het gezin zelf, als op zichzelf staande 'unit'.

Buiten de kwestie van de namen, is dat wat mij betreft wel het geval, hoor: mijn vriend, onze dochter en ik zijn 'het gezin'. Het gezin waarin hij geboren is en dat waarin ik geboren ben, dat is 'de familie'. Ik heb met mijn gezin inderdaad een nieuwe unit.

In Zweden kan een stel dat trouwt een nieuwe achternaam krijgen. Moet wel ergens in de familie zitten, bijvoorbeeld meisjenaam van oma ofzo. Ik vind dat wel mooi.

quote:

Op zaterdag 20 augustus 2016 19:57 schreef Mariposas het volgende:
Ik zou trouwens wél de achternaam van mijn man aannemen als hij Van Zuylen van Nijevelt heette, bijvoorbeeld.

IK OOK en dan mijn eigen naam er nog achter Gewoon om te kutten.

quote:

Op zaterdag 20 augustus 2016 19:33 schreef Franny_G het volgende:
Dat 'bij elkaar horen' en 'een familie' zijn, is precies waarom ik het als kind zo raar vond dat mijn oudere zussen ineens allemaal anders heten. Wij waren immers ook familie en hoorden bij elkaar. Maar ineens hadden zij vreemde namen waar ik helemaal geen band mee voelde. Dus als het om het bij elkaar horen gaat, dan heb je het echt alleen over het gezin zelf, als op zichzelf staande 'unit'.

Maar hoe is die familie unit waar jij aan vast wilde houden ontstaan qua naam?
En hoe onstaat dat voor jouw dochter?

Ieder moet doen waar ie zich goed bij voelt hoor maar ik vind het dus raar voelen als mijn kind door de naam zich verwant zou voelen aan 25 ooms/tantes/neefjes/nichtjes etc die wel de zelfde achternaam als hij hebben en ik zou heel anders heten.
Ik heet bij instanties naam man-eigen naam. Op het werk en als ik telefoneer etc gebruik ik alleen nog man's naam.
Er zijn geen mannelijke erfgenamen dus mijn achternaam houdt op bij mij en mijn nichtjes. Ik vind dat prima. Niet speciaal genoeg om aan vast te willen houden.

quote:

Op zaterdag 20 augustus 2016 20:16 schreef laziness het volgende:

[..]

Maar hoe is die familie unit waar jij aan vast wilde houden ontstaan qua naam?
En hoe onstaat dat voor jouw dochter?

Ieder moet doen waar ie zich goed bij voelt hoor maar ik vind het dus raar voelen als mijn kind door de naam zich verwant zou voelen aan 25 ooms/tantes/neefjes/nichtjes etc die wel de zelfde achternaam als hij hebben en ik zou heel anders heten.
Ik heet bij instanties naam man-eigen naam. Op het werk en als ik telefoneer etc gebruik ik alleen nog man's naam.
Er zijn geen mannelijke erfgenamen dus mijn achternaam houdt op bij mij en mijn nichtjes. Ik vind dat prima. Niet speciaal genoeg om aan vast te willen houden.

Tenzij jouw nichtjes ervoor kiezen de naam door te geven aan hun kinderen, toch?

quote:

Op zaterdag 20 augustus 2016 20:09 schreef Jagärtrut het volgende:
In Zweden kan een stel dat trouwt een nieuwe achternaam krijgen. Moet wel ergens in de familie zitten, bijvoorbeeld meisjenaam van oma ofzo. Ik vind dat wel mooi.

Oh wat gaaf, dan zou ik het wel weten in ons geval! Helaas is dat hier geen optie. Overigens is het sowieso jammer dat de opties om je (achter)naam te veranderen zo beperkt zijn, in andere landen is men daar vaak veel minder rigide mee.

quote:

Op zaterdag 20 augustus 2016 20:17 schreef Jagärtrut het volgende:

[..]

Tenzij jouw nichtjes ervoor kiezen de naam door te geven aan hun kinderen, toch?

In mijn familie was een paar jaar geleden grote vreugde in het gezin van een van mijn tantes, want er was een jongetje geboren, dus de familienaam kon worden doorgegeven. Waarop ik iets zei als: 'dat kan via de meisjes ook, bovendien kan 'ie er altijd voor kiezen de naam van zijn vrouw aan te nemen of haar naam aan zijn kinderen door te geven'.... echt, ze keken me aan alsof ze water zagen branden

quote:

Op zaterdag 20 augustus 2016 20:17 schreef Jagärtrut het volgende:

[..]

Tenzij jouw nichtjes ervoor kiezen de naam door te geven aan hun kinderen, toch?

Klopt maar dat is niet het geval 😉

Ik vind namen niet zo heel belangrijk om een band aan te duiden. Ja, naar buiten misschien, maar naar binnen niet. T heeft mijn naam, maar gewoon omdat mijn naam mooier is dan die van de Duutser. De Duutsers vader had het daar wel moeilijk mee. Als de Duutser een toffe achternaam had gehad, dan had T vast die van hem gekregen.

Maar, ik zal nooit zijn naam aannemen. Dat lijkt me toch zo gek. Op de een of andere manier voelt dat onderdanig. Zo van, "we zijn getrouwd, nu ben ik mezelf niet meer". Hier wil ik trouwens geen rel mee starten hoor, ik weet dat dit gevoel gek is.

Mijn ouders zijn ook getrouwd, maar mijn moeder heeft ook altijd haar achternaam gehouden. Wij hebben mijn vaders achternaam. Vroeger als er gebeld werd en iemand vroeg naar mevrouw "achternaam vader", dan zeiden we altijd dat die er niet was, ookal zat m'n moeder naast me. Mensen konden zo wel 10x terug bellen voordat we zeiden "ah, zoekt u mevrouw "achternaam moeder? Die zit hier naast me"...

Ik kan er echt niet wakker van liggen wat een ander doet qua naam of met welke reden. Ik weet hoe het voor mij voelt en das wat mij betreft het enige wat telt. Maar ik stoor me wel aan mensen die daar dan gewoon een soort van schijt aan hebben en mij met vriends naam aanspreken ondanks nadrukkelijk verzoek dat niet te doen. Omgekeerd gebeurt dat gek genoeg namelijk nooit, dat vriend consequent met mijn naam aangesproken wordt, want dat vindt iedereen duh en dat zou raar zijn.

In het licht van eeuwen waarin het anders was, is het toch ook raar om een man aan te spreken met de achternaam van de vrouw? Daarmee wil ik niet zeggen dat het dús raar moet blijven en zaken niet veranderd zijn en verder veranderen mogen, of zelfs moeten, maar om het mensen kwalijk te nemen of het gek te vinden dat ze nog hangen in iets dat eeuwen zo was, vind ik ook zoiets. Het is nu aan het veranderen, en dat is goed, maar dat zal best tijd nodig hebben.

[ Bericht 0% gewijzigd door miss_sly op 20-08-2016 21:00:28 ]

Grappig, die verschillen... Ik vind een naam juist super belangrijk. Daarom hebben we kuiken ook vier namen gegeven: zijn eigen naam en de drie namen van de mannen die hem zijn voor gegaan (zijn twee opa's en zijn vader). Dit omdat we kuiken willen meegeven dat hij onderdeel is van een familie en een geschiedenis, dat hij de toekomst is maar ook een verleden heeft, dat zijn voorvaderen gemaakt hebben wie hij (genetisch gezien) is geworden.
Ik houd ook enorm van stambomen uitpluizen en lezen over de familiegeschiedenis.
Persoonlijk vind ik het ook erg leuk en belangrijk dat kuiken stamhouder is van zijn stamboom, hij krijgt bijvoorbeeld bij zijn huwelijk ook de zegelring die al van generatie op generatie wordt doorgegeven aan de oudste zoon die trouwt.
Wat ik al zei, ik ben en tikje ouderwets, ik smul hier van .

Ik heb gewoon mijn eigen naam. Geen haar op mijn hoofd die erover zou denken om een andere naam aan te nemen. Mijn kinderen hebben de achternaam van mijn man. Hij hechtte daar veel waarde aan en mij kon het niet schelen, dus is het zijn achternaam geworden.

Ik voel me er niet minder een gezin door. Het levert ook nooit problemen op. Als ik bel of mail met de school van mijn kinderen gebruik ik ook mijn eigen achternaam en zeg er dan bij dat ik de moeder ben van <naam kind>. Gaat altijd goed.

Wij zijn niet getrouwd en het interesseert me eigenlijk niets dat ik anders heet. Ik voel me geen buitenstaander ofzo. Vriends achternaam vind ik ook niet zo leuk, dus ook al zouden we trouwen dan zou ik mijn eigen achternaam houden. Maar.goed, wij hechten ook geen waarde aan een huwelijk dus trouwen doen we ook niet :p
Kinderen hebben trouwens zijn achternaam. Ik vind mijn eigen naam wel bij mij horen, maar heb geen bijzondere banden met mijn familie dus die naam doorgeven boeide mij vrij weinig. Hij vond het belangrijker geloof ik.

Ook als.ik de huisarts bel ofzo zijn er ook geen problemen. Ik zeg mijn naam + naam kind, ze vragen geboortedatum en klaar.
Ook op school meld ik van wie ik de moeder ben. Dat zou ik ook doen als ik wel getrouwd zou zijn.

En kleine niet-romantische toevoeging. Ik heb al diverse malen meegemaakt dat vrouwelijke collega's eerst gingen trouwen en er toen op stonden dat de volgende dag al in alle systemen hun naam aangepast was (en dan boos zijn als er nog ergens per ongeluk hun meisjesnaam staat, he ) en dat diezelfde dames een paar jaar later gingen scheiden en zo mogelijk nog bozer werden als niet stante pede overal hun meisjesnaam weer stond.

Ik vind allebei onze achternamen ontzettend lelijk dus ach. In de praktijk gebruik ik dus altijd m'n oude vertrouwde

quote:

Op zaterdag 20 augustus 2016 21:11 schreef livelink het volgende:
En kleine niet-romantische toevoeging. Ik heb al diverse malen meegemaakt dat vrouwelijke collega's eerst gingen trouwen en er toen op stonden dat de volgende dag al in alle systemen hun naam aangepast was (en dan boos zijn als er nog ergens per ongeluk hun meisjesnaam staat, he ) en dat diezelfde dames een paar jaar later gingen scheiden en zo mogelijk nog bozer werden als niet stante pede overal hun meisjesnaam weer stond.

zo ken ik iemand die op de dag dat ze trouwde een nieuw gmail aanmaakte en ook meteen haar contacten mailde dat vanaf die dag de oude niet meer gebruikt zou worden. Ik zou op mijn trouwdag wel iets beters te doen hebben, denk ik

quote:

Op zaterdag 20 augustus 2016 20:16 schreef laziness het volgende:

[..]

Maar hoe is die familie unit waar jij aan vast wilde houden ontstaan qua naam?
En hoe onstaat dat voor jouw dochter?

Wat betreft je eerste vraag: daar was ik me op die jonge leeftijd nog niet zo bewust van. Wat mij als jong meisje wel al erg frustreerde, was hoe mijn zussen zich zo vanzelfsprekend aanpasten aan hun man, niet alleen wat betreft hun achternaam. Mijn moeder en eigenlijk alle vrouwen die ik al opgroeiende zag, waren precies zo. Eerst waren ze onderdeel van een al behoorlijk streng gezin/familie waarin van alles verwacht werd en er weinig ruimte was voor zelfontplooiing en ze gingen direct door (al op jonge leeftijd dus) naar het stichten van een nieuw gezin waarin zij ook zich weer grotendeels voegden naar de ander/ zich afhankelijk opstelden. Dat is iets wat ik toen en nu niet goed kon begrijpen, ik heb dan ook heel bewust een totaal ander leven geleid.

Wat betreft mijn dochter: zij heeft een halfbroer die de achternaam draagt van zijn moeder, en dus ouders met twee verschillende achternamen. We zijn daardoor een gezin met drie verschillende achternamen (al woont I's halfbroer niet meer thuis). Dat vind ik ook passend, want daarin zie je dus goed terug dat we geen 'unit' op zichzelf zijn. Zij moet zelf maar kijken of die naam echt is wat ze wil, veranderen kan altijd, maar vooralsnog heeft ze, na rijp beraad, de achternaam van mijn vriend gekregen.

Wat bijzonder om te lezen hoe verschillend er wordt gedacht en al dan niet waarde wordt gehecht aan een naam!
Ik heb als kind (12 jaar) tegen mijn zin de achternaam van mijn stiefvader gekregen, omdat we dan allemaal dezelfde naam hadden en een 'echt' gezin zouden zijn. Zķ buitenkant. Van een hechte eenheid is nooit sprake geweest...
Inmiddels boeit het me dus echt voor geen meter meer. Ik heb de naam van stiefvader, maar dat is niet wie ik bén. Voor mij geldt echt "What's in a name".

Al die verschillende achternamen kunnen soms wel voor vervelende situaties leiden. Mijn ouders waren nog niet zo lang gescheiden toen mijn moeder met haar vriend een ernstig auto ongeluk kregen. Mijn broertje en de zoon van moeder's vriend zaten in de auto. 3 verschillende achternamen dus. Het duurde uren tot dat de situatie, wie is wie, duidelijk was en wij thuis (bij vader) geīnformeerd werden terwijl broertje al die tijd in levensgevaar op de IC lag

Maar goed, extreem verhaal natuurlijk. De afloop was goed btw (bijna 15 jaar geleden alweer)

Verder wel een leuke discussie om te lezen Ik ben niet getrouwd maar heb er echt geen probleem mee om een andere achternaam te hebben als mijn kind. Ik ben nu eenmaal wie ik ben en een andere naam aannemen zou ik principieel ook niet doen denk ik
Op fb heb ik weleens vriendschapsverzoeken afgewezen omdat ik de 'nieuwe' namen van de dames in kwestie niet herkende en dus geen idee had wie het waren