quote:
Best wel kut, lig nu al 2 weken in het ziekenhuis en ben inmiddels al vier keer onder het mes geweest. De eerste was dus een spoedoperatie waar ze dus al het dode weefsel hebben weggesneden. Ik had een wond ter grootte van een A4 en die moest de eerste paar dagen open blijven zodat ze regelmatig konden checken of de bacterie mij verder opvrat. Ik lag de eerste drie dagen op IC. Arts en verpleging hadden met klem afgeraden naar de wond te kijken maar de tweede nacht toen de verpleging de gazen ging vervangen en even wegliep heb ik uit een soort reflex gekeken... Heb twee uur onafgebroken gehuild. Meer omdat ik niet kon plaatsen hoe dit ooit hersteld moest gaan worden, nu achteraf hebben ze gewoon een lap huid terug geklapt en aan de zijkant gehecht. Ziet er volgens mijn naar omstandigheden best oké uit. De wond tussen mijn lies en labia

(noem zoiets gewoon schaamlip) wordt behandeld middels vac(uum)therapie. Dan wordt de wond belegd met sponzen, daarover een plastic folie met een zuignap die vastzit aan een pomp. Het geheel wordt vacuüm getrokken en dat heeft als voordeel dat de wond van binnenuit wordt gedroogd en dat het wondvocht wordt afgevoerd.
Die sponzen worden om de vijf dagen vervangen en omdat het zo pijnlijk is de eerste twee keren op de OK. Ondat ik in 9 dagen tijd al 3 keer onder algehele narcose ben geweest zouden ze het vandaag voor het eerst zonder narcose doen. Dus extra morfine prik, kalmeringstablet en de sponzen natgemaakt met een of ander spul Lidocaine. Het bangst was ik voor die folie die ze eraf zouden trekken (van mijn schaamhaar

) maar dat viel me alles mee. Toen de arts de spons eraf ging trekken zat ik ongeveer tegen het plafond. Het voelde alsof ie ductape van een open wond aftrok... Wondverzorging mislukt en uiteindelijk toch weer op de OK beland...
Ondertussen zit onze oudste ook met d'r pootje in het gips nadat ze met haar voet tussen man zijn spaken was gekomen. Door de hele commotie ontzettend opstandig wn ik kreeg een paar dagen geleden nog een zak chips naar mijn hoofd en dreumes wil niks van mij weten vanwege mijn 2 infusen en allerlei andere slangen waar ik aan vast zit
Voor de rest kan ik wel een boek schrijven over de klucht die ik hier meemaak over de miscommunicatie in het ziekenhuis en ben daardoor zelfs mijn eigen werk meer gaan waarderen .
No one can make you feel inferior without your consent - Eleanor Roosevelt