Verslaafd aan nare filmpjes

quote:

Op zondag 15 november 2015 02:43 schreef zhe-devilll het volgende:
Als kind zag ik een geschiedenis boek met plaatjes waarbij men dus met paarden een crimineel in stukjes uiteen reet...ik vond dat fascinerend bedoel... het was maar een aantal plaatjes...!

Ik dacht toen nog niet aan het feit dat dit echt gebeurd was of dat dit echte mensen waren die pijn kregen dat besef komt later.
Later begrijp je dat zoiets dus vreselijk is als het echt zou gebeuren.
Dat is een besef dat je dus leert als je groter wordt etc.

Ts heeft dit deeltje gemist of wil ergens pijn oproepen in zichzelf door naar dit soort beelden te kijken.
Misschien zoals een borderliner zichzelf in de pols kerft om emotionele pijn te ontkennen...is dit voor ts ook een vorm van zichzelf pijnigen door zien van ernstige delicten en daardoor zichzelf een besef te geven dat diegene nog leeft, of kan voelen en ervaren alsof ts een doods deel in het zelf tot leven wil wekken.
Ik geloof dat mensen met PTTS dit ook graag doen en zien?

quote:

Op zondag 15 november 2015 07:50 schreef Jaimy_Luca het volgende:
Dat herken ik heel goed. Ik kan de meest erge/ziekste filmpjes bekijken zonder een spier te vertrekken, zonder ook maar iets te denken in de trant van: Oh wat erg, wat vreselijk voor die mensen. Nope, niks van dat...

Vind ik wel een goede eigenschap.

quote:

Op zondag 15 november 2015 08:03 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

Blijkbaar werkt jezelf forceren om iets niet te doen terwijl je motivatie/drive om het wel te doen, in elk geval niet of nauwelijks en het extra negatieve effect van die "mislukkingen" is dat het je zelfbeeld nog verder kan beschadigen (zo van "zie je wel, ik kan niks " ). Beetje gechargeerd voorbeeld, maar het gaat me ook meer om het idee.

Je weet in elk geval al dat je wilt weten waarom je dit toch steeds blijft doen. Blijkbaar levert het je ergens toch iets op, als je het voor helemaal niks zou doen en ook niet prettig zou vinden, dan was je denk ik veel eerder al afgehaakt.

edit: Wat eerder al genoemd werd is dat het ook nieuwsgierigheid kan zijn. Dat je in een soort 'flow' komt en als het ware lekker op gang bent gekomen (beetje zoals iemand bijvoorbeeld uuuurenlang op youtube van het ene naar het volgende blijft doorklikken). Misschien dat dit mechanisme ook een rol speelt?

edit2: Misschien dat het (beetje raakvlak met wat ik al eerder tikte hier) ook iets te maken heeft met "ergens helemaal in weg kunnen zinken/ergens helemaaaal in opgaan en je omgeving helemaal vergeten". Dat zou ook nog een rol kunnen spelen, maar weet niet of dat bij jou ook het geval is.

edit3: Ik bedacht me net nog een mogelijkheid:
In theorie is het ook mogelijk dat je je iets afvraagt en dat je gevoelsmatig denkt dat 'iets' in die filmpjes het antwoord heeft, maar dat om de één of andere reden je dat antwoord (nog) niet gevonden hebt. Wat dat betreft is het maken van een topic als deze wel een goeie zet omdat je door het (veel) kijken van dit soort filmpjes geen antwoord lijkt te gaan vinden.

Denk je dat er hier iets staat dat raakvlakken met de waarheid heeft?

quote:

Op zondag 15 november 2015 10:25 schreef Jaimy_Luca het volgende:

[..]

Omdat ik benieuwd ben of er een filmpje is die mij weet te raken. Denk dat ik het antwoord al weet.

Het doet mij niet veel. Sommigen vind ik zelfs heel interessant om te bekijken. Sommigen zelfs cool.

Zo zou ik bijvoorbeeld ontzettend graag willen weten hoe Julian en Ruben eruit zagen toen ze gevonden werden. Dat soort dingen interesseren mij. Can't help it...