Genderdysforie #53: Plat, platter, platst

quote:

Op woensdag 4 november 2015 08:55 schreef IDontEvenKnow het volgende:
Hoe lang duurt het ongeveer voordat je een oproep krijgt na de verwijzing van je arts? Ik weet dat de wachttijden lang zijn. Kan slecht tegen wachten :p
Ik denk dat ik straks wel even bel, of vinden ze dat irritant?

Wat vonden jullie de fijnste verandering toen jullie begonnen met hormonen? Ik heb gelezen dat mensen beschreven hoe je gevoel veranderd, dat dingen anders aanvoelen.
Stoppen erecties snel?

Ik heb het idee dat ik te snel te veel wil. Mijn hoofd zit vol met wat als dit en hoe gaat het straks zus en zo. Is dit raar? Ik wil gewoon voor mijzelf alles op een rijtje hebben en een beetje inzicht in wat ik kan verwachten.

zucht....

quote:

Op woensdag 4 november 2015 08:55 schreef IDontEvenKnow het volgende:
Hoe lang duurt het ongeveer voordat je een oproep krijgt na de verwijzing van je arts?

quote:

Ik denk dat ik straks wel even bel, of vinden ze dat irritant?

quote:

Wat vonden jullie de fijnste verandering toen jullie begonnen met hormonen? Ik heb gelezen dat mensen beschreven hoe je gevoel veranderd, dat dingen anders aanvoelen.

quote:

Ik heb het idee dat ik te snel te veel wil. Mijn hoofd zit vol met wat als dit en hoe gaat het straks zus en zo. Is dit raar? Ik wil gewoon voor mijzelf alles op een rijtje hebben en een beetje inzicht in wat ik kan verwachten.

quote:

Op woensdag 4 november 2015 11:28 schreef wonderer het volgende:
Dat ochtenderecties weggaan, vind ik wel apart. Voor zover ik weet, is de oorzaak daarvan niet afhankelijk van hormonen (aangezien cisvrouwen ze ook krijgen, al vallen ze een stuk minder op). Het zou in principe een kwestie moeten zijn van bloedvaten verwijden zodat er meer bloed naar de zwellichamen stroomt.

quote:

Op woensdag 4 november 2015 13:30 schreef wonderer het volgende:

[..]

Dat is inderdaad niet onmogelijk, maar daar heb ik in de artikelen die ik erover gelezen heb niets van teruggezien.

quote:

Op donderdag 5 november 2015 16:47 schreef Vivie het volgende:
Het is nu 14 dagen na de operatie en beetje bezorgd de labia minora. Dit waren de dag na de operatie dat ik ze te zien kreeg 2 donkere 'dadels' van dezelfde grootte. Nu is afgelopen week de linker schaamlip wat sneller dan de ander lichter van kleur geworden en nu ook groter geworden. Nu groeit er ook een soort aanhangsel van zacht weefsel. De andere is klein en kleur maar langzaam lichter.
Geen idee waar dit naar toe gaat maar ik heb volgende week donderdag mijn controle. Dat afwachten of morgen bellen naar spreekuur?

PS: Ik heb nergens met mn handen aangezeten, gebruik alleen tissues,gaasjes na elke plas, dilatie en spoelbeurt

quote:

Op donderdag 5 november 2015 17:48 schreef Fixers het volgende:

[..]

Ik had met een paar weken hormonen ook geen ochtenderecties meer. Mijn vermoeden is dat de cyproteronacetaat een belangrijke factor is. In de tijd na de operatie heb ik wel af en toe een gevoel dat lijkt alsof de resterende zwellichamen vollopen met bloed gehad. In de periode dat ik weer androcur heb gebruikt was dat weg, en nu ik daar opnieuw mee gestopt ben lijkt het weer terug te komen.

[..]

Mogelijk dat de bloedtoevoer en vooral de afvoer aan de ene kant wat beter is dan aan de andere kant waardoor het genezingsproces niet helemaal symmetrisch verloopt. Dat extra weefsel zal wel eens wat hypergranulatie kunnen zijn (wild vlees, maar dat klinkt zo stom in deze ). Bij de controle kan de chirurg dat weg halen. Als je twijfelt gewoon morgen spreekuur bellen.

quote:

Op zondag 1 november 2015 11:53 schreef AdoraBelle het volgende:

[..]

Het komt op me over alsof je alleen vanuit je eigen situatie denkt.

Iemand zou het bijvoorbeeld niet kunnen vertellen omdat hij/zij daar niet meer mee bezig is. Als ik mijn operatie heb gehad, dan wil ik ook niet meer met het transgender-zijn bezig zijn. Dan wil ik leven als vrouw en er niet meer aan denken.
Ik denk dat dat voor meer transgender-personen geldt. Voorop gesteld, ik zou een eventuele partner het waarschijnlijk wel vertellen, als ik haar helemaal vertrouw. Maar ik kan me goed voorstellen dat er anderen zijn die er niet meer mee bezig willen zijn en er niet meer aan willen denken. Je bent ten slotte een vrouw/man, en geen transgender.
Daarnaast maakt het voor de ander geen verschil zolang ze het niet weten. Dat maakt het ook wel makkelijker om het niet te vertellen. Ik wil zelf geen kinderen, dus voor mij maakt het ook niet uit dat ik geen baarmoeder heb. Ik kan een potentiële partner vertellen dat ik geen kinderen wil, en dan hoef ik het er niet eens over te hebben.

quote:

Op zondag 1 november 2015 21:18 schreef klassiek_1 het volgende:

[..]

Geen idee. Kan ook geen wetenschappelijke verklaringen vinden voor mijn gevoel.

Het is er gewoon.

quote:

Op donderdag 5 november 2015 19:58 schreef Butti het volgende:

[..]

Nou je bent er tenminste eerlijk over. Zelf heb ik dat veel liever dan mensen die zeggen dat ze een transgenderpersoon zouden daten, maar dat eigenlijk helemaal niet zo zien zitten.

Toen ik jonger was deed het me pijn, de gedachte dat er best veel kans is dat ik word afgewezen door mijn biologische ''status''. Nou niet meer sinds ik heb beseft dat we nou eenmaal niks kunnen doen aan wat we aantrekkelijk vinden. Het kan altijd verschuiven, maar sommigen houden nou eenmaal erg van een biopussy of van een biodick om het zomaar even te zeggen

quote:

Op vrijdag 6 november 2015 14:03 schreef wonderer het volgende:

[..]

En toch denk ik dat mensen ons eerder afwijzen op wat ze denken dat we zijn, dan om wat we werkelijk zijn.

quote:

Op maandag 9 november 2015 09:14 schreef wonderer het volgende:

[..]

Mannen in vrouwenkleren (en vice versa). Aandachtshoeren. Mensen (met een beetje geluk tenminste ) met veel bagage die het alleen maar over de transitie kunnen hebben. In ieder geval niet als complexe wezens met dezelfde wensen, verlangens en talenten als ieder anders.

quote:

Op maandag 9 november 2015 11:44 schreef wonderer het volgende:

[..]

En dat zou niet eens zo erg zijn (want het is wel heel vermoeiend om overal maar kennis van te nemen), als men zich ervan bewust was en dus open stond voor nieuwe ervaringen. Maar nee, vooroordelen en misinformatie worden als heilige waarheid gezien waar niet aan getornd kan worden.

quote:

Op maandag 9 november 2015 09:14 schreef wonderer het volgende:

[..]

Mannen in vrouwenkleren (en vice versa). Aandachtshoeren. Mensen (met een beetje geluk tenminste ) met veel bagage die het alleen maar over de transitie kunnen hebben. In ieder geval niet als complexe wezens met dezelfde wensen, verlangens en talenten als ieder anders.

quote:

Op donderdag 5 november 2015 19:35 schreef Butti het volgende:

[..]

Dat kan ik me eigenlijk niet voorstellen, dat een transgenderpersoon het niet aan zijn/haar partner wil vertellen. Ik zal er zelf denk ik op een gegeven moment ook niet zoveel mee bezig zijn als dat ik nu ben(tja ik heb het niet zo lang geleden ontdekt), maar het niet vertellen aan je partner? Dat is toch heel oneerlijk. Jij weet immers wel wat jouw partner biologisch is, maar andersom niet. En wat als je partner wel kinderen wil? Het is juist vanzelfsprekend dat je zulke dingen met je partner deelt. Omdat er anders geen eens sprake is van een vertrouwensband.

''Je bent ten slotte een vrouw/man, en geen transgender.'' Dit is wel heel makkelijk gezegd, maar niet echt realistisch, in ieder geval niet als je op zoek bent naar een partner.

quote:

Op woensdag 11 november 2015 10:43 schreef AdoraBelle het volgende:

[..]

Dat jij je dat niet kunt voorstellen, betekent niet dat er geen mensen zijn die dat zo voelen.
Ik ben gewoon passable, en ik zie niet wat het een ander dan aangaat dat ik transgender ben.
En wat schiet mijn partner er mee op dat ze weet dat ik biologisch een man ben (ik geloof dat je daarop doelt). Ik kan haar niet zwanger maken ofzo. Ik ben lichamelijk een vrouw.
Overigens wil ik helemaal geen kinderen, dus die situatie zal zich niet voordoen.

En ik vind het wel degelijk realistisch. Ik BEN en vrouw. Ik ben geen transgender. Transgender is niet wat mij definieert als persoon. Het geeft alleen aan dat er iets mis is gegaan met hoe ik geboren ben. Maar dat betekent niet dat het mijn hele leven hoeft te tekenen.
Ik leef als vrouw, en dat is wat ik wil. Dat trans zijn gaat niemand wat aan. Ik ben de gene die bepaalt of iemand dat weet.

Dat jij of een eventuele partner meent recht te hebben op die informatie is wat anders. Maar ik vind dat jullie dat recht niet hebben.
Is het eerlijk als ik een eventuele partner het vertel wanneer het serieus wordt? Zeker. Ik zal het ook zeker ovewegen, maar volgens mij is dat niet de discussie. De discussie was dat ik me kan voorstellen dat er mensen zijn die dat niet doen. Die dat hun leven lang een geheim houden. Ik kan me best voorstellen dat die mensen er zijn.

Bij mij zou het ook een geheim zijn, maar dat alleen bepaalde mensen het weten die ik vertrouw.

quote:

Op woensdag 11 november 2015 11:13 schreef wonderer het volgende:
Dan moet je dus altijd alles aan je partner vertellen, voor het geval het een dealbreaker is. Moet ik ook vertellen dat ik vroeger een konijn had (want misschien houdt mijn partner niet van konijnen en wil hij niet verder met me). Of dat ik weleens in de douche plas om water te besparen. Ja, je weet het niet he, om welke redenen een partner wel of niet met je verder zal willen...

quote:

Op woensdag 11 november 2015 11:24 schreef wonderer het volgende:
Dat is weer wat anders. Jij zegt dat je zowat verplicht bent om het te vertellen zodat je partner het uit kan maken, mochten ze iets tegen transgender personen hebben. Dat heeft verder weinig te maken met al dan niet liegen over littekens.

De meeste mensen zullen het uit zichzelf wel vertellen, maar we hebben geen morele verplichting of zo om tegenover mensen uit de kast te komen, hoe dicht ze ook bij ons staan.

quote:

Op woensdag 11 november 2015 11:06 schreef wonderer het volgende:
Er zijn zo veel dingen die mensen geheim houden voor een partner, maar om de een of andere reden wordt hier dan weer zo'n heisa om gemaakt.

quote:

Op woensdag 11 november 2015 13:03 schreef AdoraBelle het volgende:

[..]

Ik heb wel ge-DM'd met FOK!kers die vonden dat het hun recht was om het te weten. Of dan vertelde ik het na een tijdje, en dan kreeg ik het verwijt dat ik tegen ze gelogen had omdat ik het niet meteen verteld heb.
Dat heeft er bij mij wel een beetje voor gezorgd dat ik het vrijwel niemand meer vertel. Wat niet weet wat niet deert. Als het toch alleen bij oppervlakkig contact blijft, dan heb ik geen zin om de kans te lopen om "afgewezen" te worden.

quote:

Op woensdag 11 november 2015 15:12 schreef kELAL het volgende:
Het 'wat, hoe en wanneer vertel ik het' vind ik zowieso een beetje een mijnenveld: hoe je het ook aanpakt, je kan het nooit goed doen (in de ogen van sommigen). Helemaal wanneer je meerdere 'labels' hebt waaraan onbegrip en/of hardnekkige vooroordelen kleven.
En dan helpt het ook niet als je je makken niet expliciet over je lippen krijgt en alles gaat verpakken in losse opmerkingen - niet iedereen snapt de hints

quote:

Op woensdag 11 november 2015 11:57 schreef wonderer het volgende:

[..]

Met dat laatste ben ik het niet eens. Dat je die verplichting hebt om het te vertellen, of dat je het hem/haar moet "gunnen" (wat op hetzelfde neerkomt als een verplichting).

Even offtopic maar fok doet heel sloom sinds dat nieuwsdingetje boven is verschenen of ben ik de enige?

quote:

Op donderdag 12 november 2015 20:25 schreef Alentejana het volgende:
Butti, die vergelijking met vroeger een konijn hebben gehad gaat wel op. Maar als je het anders wilt:
Op het moment dat je gewoon lichamelijk een man of vrouw bent, maakt het geen hol uit hoe vroeger je lichaam er uit zag. Dat is net zoiets als een slank iemand afwijzen omdat die vroeger dik is geweest en je houdt niet van dikke mensen.
Je leeft nu en niet in vroeger dus waarom zou je met het beeld van je partner zoals die vroeger was moeten lopen?

Waar je het over zou moeten hebben zijn dingen als onmogelijke zwangerschap of problemen bij seks ofzo. Daarbij kan de reden ook best genoemd, maar het andere lichaam van vroeger zou niet een issue moeten zijn, maar de problemen die spelen op dit moment daardoor.

Als je iets merkt dat je niet prettig vind, dan kun je daar over praten en als je het reden vond om iemand te verlaten dan doe je dat, maar daar hoeft iemand geen transpersoon voor te zijn .
Je kunt ook wel met een cispersoon iets niet lekker vinden of ergens niet van houden. Te grote of te kleine pik of idem borsten ofzo.

Niet houden van de gedachte dat er ooit een andersoortig lichaam is geweest is het probleem van de mens die niet met die gedachte kan leven, niet die van de transpersoon.
Dat zit echt tussen de oren.

Als het een probleem voor iemand is dat die bang is met een transpersoon te maken te hebben, moet die dat maar meteen vragen als er een vermoeden is.
Ik vind dat een transpersoon er van uit mag gaan dat als er een band ontstaat, dat te maken heeft met wie hij of zij is en niet met hoe het lichaam er ooit uitzag. Evenzo met aantrekkingskracht, al of niet seksueel.
Ze hoeven niet met een teken op zijn of haar voorhoofd hoeft te leven om herkenbaar te blijven als transgender persoon en zijn zeker niet verplicht om het te vertellen als je het toch niet kunt zien of merken.

Vind ik.

quote:

Op woensdag 11 november 2015 11:24 schreef wonderer het volgende:
Dat is weer wat anders. Jij zegt dat je zowat verplicht bent om het te vertellen zodat je partner het uit kan maken, mochten ze iets tegen transgender personen hebben. Dat heeft verder weinig te maken met al dan niet liegen over littekens.

De meeste mensen zullen het uit zichzelf wel vertellen, maar we hebben geen morele verplichting of zo om tegenover mensen uit de kast te komen, hoe dicht ze ook bij ons staan.

quote:

Op vrijdag 13 november 2015 17:12 schreef Butti het volgende:

[..]

Lief dat je het zo uitgebreid hebt uitgelegd en ik begrijp je punten totaal, maar ik denk dat we het hier over oneens zullen blijven zijn

quote:

Op vrijdag 13 november 2015 20:29 schreef Onderweg het volgende:

[..]

Nee, je begrijpt er niets van. Doe eens wat zelfonderzoek en je begrijpt misschien wat jou beweegt.

quote:

Op zaterdag 14 november 2015 16:46 schreef Butti het volgende:

[..]

Dit slaat echt nergens op, meningsverschillen zullen er altijd wel zijn en op die manier kom je nergens.

M'n punt is: voor ons lijkt het wel allemaal rationeel, maar voor mensen die niet transgender zijn of nooit bezig zijn geweest met gender, kan het wél iets uitmaken wat je vroeger bent geweest of nog steeds bent. Het hoeft ook niet gelijk een dealbreaker te zijn, maar het gaat me meer om het respect naar een ander toe dan dat het een verplichting is om het te vertellen. En ja daarmee bedoel ik dus ook dat het ik het respectloos vind als je het niet vertelt.

Mij maakt het geen bal uit of mijn partner transgender zou zijn, maar ik zou het wel naar vinden als hij/zij het niet aan me vertelt. En ik kan me voorstellen dat het dan vooral naar is voor iemand die zelf niet transgender is.

quote:

Op zaterdag 14 november 2015 17:06 schreef magnetronkoffie het volgende:

[..]

Voor mij zou het niet vertellen van zoiets idd een dealbreaker zijn. Niet eens vanwege het transgender zijn, maar vanwege o.a. het (gebrek aan) vertrouwen. Ik zou voor zoiets graag zelf de beslissing willen kunnen nemen of ik daarmee in zee zou willen gaan.
Als je zoiets belangrijks probeert te verbergen en dat geen probleem vindt...wat zit er dan nog meer onder het gras?

Als ik weer het voorbeeldje over mijn autisme erbij mag halen, dat is ook iets wat ik redelijk snel zou vertellen (in elk geval al tijdens de datingfase) vanwege twee redenen:
1) Omdat dingen die veel impact kunnen hebben op de voortgang van een relatie gewoon belangrijk zijn om vroeg te vertellen (ik zou het bijvoorbeeld niet tof vinden als ik er pas na een half jaar achter zou komen dat ze flinke schulden heeft en door deurwaarders achterna wordt gezeten (en nog een stapje erger is als ik het via via pas te horen krijg)).
2) Omdat ik vind dat de ander het recht zou moeten hebben zelf te beslissen of ze wel of niet met mij verder zou willen gaan.

quote:

Op zaterdag 14 november 2015 17:59 schreef Butti het volgende:

[..]

Hier vonden een aantal dat het niet iets belangrijks is en dus ook geen probleem zou moeten zijn, maar dat dat voor hun zo is betekent niet gelijk dat dat voor een ander ook zo zal zijn.

Met autisme zou ik het ook snel zeggen. Maar het ligt er ook een beetje aan welke vorm je hebt? Iemand met een lichte vorm van autisme daar merk je volgens mij niet veel van?