Op vrijdag 2 oktober 2015 18:54 schreef anoniem98765432 het volgende:Ik zit in een relatie van 3 jaar met mijn vriend. Anderhalf jaar geleden ben ik een paar keer vreemdgegaan toen ik in het buitenland zat voor mijn studie. Dat doet niets af aan de gevoelens voor mijn vriend, want ik houd van hem. Daarnaast deed iedereen het daar en werd ik als 19 jarige meegesleurd in een feestsfeer. Met alcohol op ben ik dan makkelijk te beïnvloeden en komt het er snel van. Ik heb er spijt van, als ik het kon dan draaide ik het terug want als dat nooit was gebeurd, was niks gebeurd.
Daarna was het voor mij gemakkelijk om af en toe eens seks te hebben met een andere jongen, ik weet niet waarom ik dat doe. En zodoende kwam het voor dat ik in Nederland regelmatig met een studiegenoot seks had, daarna eens een paar keer met een collega, vervolgens tijdens vakanties, vervolgens op festivals seks heb gehad et cetera. Vriendinnen weten ervan en zijn het er allemaal niet mee eens, ik heb er regelmatig discussies over gehad. Ze wisten het, maar vonden dat ik het zelf moest uitzoeken met mijn vriend. Any way.. het werd steeds heftiger en erger.
Ik heb het nooit aan mijn vriend verteld. Ik heb een fijne relatie met een leuke vriend en dat wil ik graag zo houden was en is de gedachte, maar toch kan hij mij iets niet geven. De seks is goed, maar ik lijk TE veel aandacht te willen. Mijn vriend is er nooit zelf achter gekomen en het is al erg genoeg dat ik ermee moet leven, want ergens in mijn achterhoofd voelt het enorm klote. En toch ga ik ermee door, verberg ik het bewust en waarom ik het doe? Ik weet het niet, misschien omdat het zo gemakkelijk is om het zo stiekem te doen.
2 maanden geleden ging ik met vriendinnen stappen en weer iemand leren kennen, daarmee afgesproken en seks gehad. Een vriendin van mij is boos geworden op mij, een vriendin die er altijd commentaar op heeft, en heeft gezegd dat ik het aan mijn vriend moet vertellen en zo niet dat zij het anders ging doen. Ik dacht dat ze het zei uit boosheid, dus ik nam het met een korreltje zout.
Maar ze heeft het echt aan mijn vriend verteld. Ik heb alles ontkend en mijn vriend gelooft mij. Maar inmiddels heb ik geen contact meer met de desbetreffende vriendin en de andere vriendinnen zie ik ook minder, puur omdat ik zulk gedrag vertoon en ze het vervelend vinden om ermee opgezadeld te zijn. Maar ik voel me dan weer in het nauw gedreven, ik wil mijn vriend niet kwijt, ook mijn vriendinnen niet en het voelt te fout. Het is zo fijn met hem en hij is zo’n goede partner. Beter kan ik het niet treffen.
Hij twijfelt niet eens aan mij en dat maakt het zo erg.
Ik kan niet zo doorgaan, ik heb een paar maanden geleden al eens hulp gezocht, maar na 3 gesprekken bij de psycholoog was ik erachter dat het niet hielo. De vrouw was niet aardig en begripvol, terwijl het toch een kwetsbaar verhaal is, al lijk ik een bitch. Ik weet niet waar ik met mijn verhaal heen kan, op internet kan ik ook niks vinden over mensen met dezelfde behoeften/acties.