Hallo! Bereid je voor op een lang en chaotisch verhaal, sorry!
Ik heb 3,5 jaar een relatie gehad die uiteindelijk niet zo goed voor me was. Hij was heel bezittelijk. jaloers en egoïstisch. > Ik mocht nooit iets doen zonder hem, werd jaloers als er een andere man naar me keek met uitgaan.
Deze relatie heb ik ten einde gebracht, bijna 3 jaar geleden.
Het is ruim een jaar uit geweest, beide andere relatie gehad, mijne wat serieuzer dan ze zijne.
Daarna kwamen we weer in contact met elkaar begon gewoon als vrienden, leuke dingen doen enzo, vaak met anderen heel soms met z'n tweeën. Ik begon hem tijdens onze relatie ook te zien als een vriend en niet als vriendje.
Maar het ging zo goed, hij is veranderd, ten goede. En ik wist wat ik kon verwachte van hem en dat is eigenlijk ook wat ik van een relatie ben gaan verwachten.
Dus nu zijn we al 1,5 jaar samen en wonen we ook bijna een jaar samen.
Ik kan nu gaan stappen enzo, wel met wat moeite maar zonder drama.
Maar... Nu zijn sommige dingen weer als vanouds, we hebben geen seks meer, al ruim 2 maanden niet. Ik lijkt wel of ik hem helemaal niet aantrekkelijk vind ofzo, want ik heb er geen behoefte aan en vind het zelfs vies. En ik weet toch hoe het precies gaat lopen als we het wel doen.
Ik zie nu ook weerr verschijnselen van bezitterigheid. Ik wilde salsa dansen met een vriendin, en ik zei dat tegen hem en vroeg erna of hij ook wilde. Werd hij boos dat ik hem niet meteen mee vroeg. Dat ik alles zelf bepaal. Maar de rede was vooral dat hij het niet leuk vond omdat het een intieme dans is en hij het niet leuk vind als ik het met een andere man doe. > kan ik opzich wel in komen.
O, en mijn spullen zijn rotzooi, staan in de weg.
Maar dus nu, betrap ik me erop dat als ik opstap ben of waar dan ook eigenlijk, dat ik op jacht ben naar andere mannen. Ik stap er niet op af ofzo, maar toch.
Nu ook van het weekend zag ik een man die ik al vaker had gezien, en ik vind hem heel erg knap, mooi, aantrekkelijk? wat dan ook, en zou ik hem willen leren kennen. Maar ook andere mannen waartoe ik mij aangetrokken voel die wel contact met me hebben ga ik niet in op flirten maar vind het wel leuk. En betrap ik mezelf erop dat ik het jammer vind dat ik er niet op in kan gaan. Omdat ik al een vriend heb.
Maar is dit normaal? Mijn gedachte/gedrag?
Ik ben ook wel meer gaan twijfelen over onze relatie, wil het er ook met hem over hebben, maar zie er natuurlijk erg tegen op. Ook omdat ik niet snap dat hij niet ziet dat het niet goed gaat. En doet alsof er niets aan de hand is.
Of heb ik me er al bij neergelegd en is mijn relatie gedoemd?