Zwangerschap en geboorte deel 1587

quote:

Op donderdag 9 juli 2015 14:09 schreef mignonne het volgende:
Net een sticker gehaald bij de vk. Alles keurig op schema. Ze deed me behoorlijk zeer met voelen naar indaling. What the hell man, ik ben 23 weken, doe eens niet nergens voor nodig. Verder wilde ze een GTT ivm het geboortegewicht van de jongste. Die wilde ik niet, ze probeerde het nog met twee andere suikertestjes maar ook die hoef ik niet. "Nou dan wil ik wel twee groeiecho's, dan weten we tenminste wat er gebeurd in je buik". Waarom? Ik hoef geen groeiecho's. En dan? Dan komt er uit dat de baby groot is. Und? Ik doe niets met die informatie, ik laat me er niet eerder om inleiden en verder zou ik er ook niets mee doen. Ja maar ehm dan kunnen we je bijvoorbeeld eerder strippen! En als de bevalling niet zo opschiet dan kunnen we je eerder insturen.
ORLY strippen? ik zeg toch net dat ik niets doe met die informatie? En je hebt je handen toch? Je voelt wel of een kind 3 kilo of 4,5 kilo is. Bovendien heb ik eerder 4,3 kg zonder al te veel moeite er uit gewerkt (in wel 3 hele minuten); ik geloof niet dat ik daar bang voor ben, en anders merken we het vanzelf als de bevalling niet opschiet.

> okay. Maar wil je dan wel groeiecho's als de groei van de baby afbuigt?
< ja hoor dat lijkt me relevant en zinvol.
> gaat driftig tikken

Kortom, gezellig gesprek

Dat zijn de lastigste he, die hetzelfde beroep hebben als jijzelf. Dat is op school ook altijd. De ouders die zelf in het onderwijs zitten zijn ook altijd zo lastig

Even spuien: hormonen

Droom steeds dat er iets mis gaat met m'n baby-in-buik, maar kan dat op zich goed relativeren (miskramen in omgeving en hier op Fok!, ik verwerk wel vaker 's nachts dingen etc.) Maar toen ik net boven kwam en zag dat 't mutsje van de deur van de babykamer (had m'n mama erop gehangen) was gevallen begon ik onbedaarlijk te huilen, want 't is vast een teken Dan kom ik even bij en dan gaat 't wel weer, loop ik weer langs dat mutsje en ja hoor Pfff.


Terwijl 't helemaal nergens op slaat! Ik voel haar gewoon in m'n buik, maar ben zo snel en zo onredelijk angstig en paniekerig de afgelopen dagen. Gisteren had ik een erg drukke dag, eigenlijk teveel gedaan, 's avonds erg last van banden en had harde buiken. Kan dat heel goed verklaren en relativeren, maar toch merk ik dat ik de hele tijd bevestiging vraag van m'n lief. Ik word echt doodmoe van mezelf op deze manier Zeg dat 't 'n fase is, toe?

Hier maakt mijn man me stiknieuwsgierig met wat er nu gaat gebeuren zaterdag. Hij wil namelijk dat ik de meest strakke kleding aantrek die ik heb (waarin mijn zwangere buik goed zichtbaar is). Dat lijkt me voor een babyshower niet nodig, maar ik heb geen idee wat hij anders van plan is. Waar zou ik nu in vredesnaam strakke kleding voor aanmoeten?

Verder heeft hij volgens mij mijn hormonen overgenomen. Superknuffelig, het regent complimentjes ( !) en hij zit het liefst zo veel mogelijk tegen me aangeplakt. En gisteren wilde hij zowaar perse naar de Prenatal, en dan niet eens omdat de Mediamarkt ernaast zit.

Mijn kat is ook niet meer van me weg te slaan, dat vind ik wat irritanter.

Volgens mij heeft de Beagle des huizes ook last van d'r hormonen!
Mijn hormonen wilden de plinten achter de hondenmanden schoon hebben.. Dus steigerhoutenmanden a 1000kg op z'n kant, kussens eruit, boel lekker schoon..
Maar mevr. Hond moet op haar eigen kussen.. Dat was in eerste instantie dus op de salontafel toen ik eventjes niet oplette en nu dan toch maar op de grond.. Gek beest!

Klinkt als 'n gezellige controle Mignonne! Zo zijn die van mij de laatste weken steeds, denk dat ze me daarom ook maar 1x per 3 weken laten langskomen 😊

Wat betreft lift/openbaarvervoerellende.. Soms ben ik blij in 'n boerengat te wonen waar de bejaardjes met rollator me nog voor willen laten gaan in de supermarkt..
De 'anders moeten ze ook nog dweilen hier kind' gisteren bracht me wel even van mijn stuk!! 😎

quote:

Op donderdag 9 juli 2015 14:09 schreef mignonne het volgende:
Net een sticker gehaald bij de vk. Alles keurig op schema. Ze deed me behoorlijk zeer met voelen naar indaling. What the hell man, ik ben 23 weken, doe eens niet nergens voor nodig. Verder wilde ze een GTT ivm het geboortegewicht van de jongste. Die wilde ik niet, ze probeerde het nog met twee andere suikertestjes maar ook die hoef ik niet. "Nou dan wil ik wel twee groeiecho's, dan weten we tenminste wat er gebeurd in je buik". Waarom? Ik hoef geen groeiecho's. En dan? Dan komt er uit dat de baby groot is. Und? Ik doe niets met die informatie, ik laat me er niet eerder om inleiden en verder zou ik er ook niets mee doen. Ja maar ehm dan kunnen we je bijvoorbeeld eerder strippen! En als de bevalling niet zo opschiet dan kunnen we je eerder insturen.
ORLY strippen? ik zeg toch net dat ik niets doe met die informatie? En je hebt je handen toch? Je voelt wel of een kind 3 kilo of 4,5 kilo is. Bovendien heb ik eerder 4,3 kg zonder al te veel moeite er uit gewerkt (in wel 3 hele minuten); ik geloof niet dat ik daar bang voor ben, en anders merken we het vanzelf als de bevalling niet opschiet.

> okay. Maar wil je dan wel groeiecho's als de groei van de baby afbuigt?
< ja hoor dat lijkt me relevant en zinvol.
> gaat driftig tikken

Kortom, gezellig gesprek

Goed om te horen dat je ook nee kan zeggen tegen nog meer echo's. Ik hoor van zoveel mensen dat ze 100x terug moesten komen om de groei van de baby in de gaten te houden.

Mijn broertje woog overigens 12 pond en mijn moeder vond het een prima bevalling (die van mij 8,5 pond vond ze een hel. Ze vergelijkt het weleens met de bevalling uit de Gelukkige huisvrouw. en bedankt mam)

quote:

Op donderdag 9 juli 2015 13:52 schreef Risu het volgende:
Ik vond dat ook zo irritant. Mensen die elke dag En???? Stuurde via app of facebook ofzo, en dan is ze er eindelijk, hoor je er niks meer van. Sensatiezoekers. Voor die tijd hoorde je ook nooit wat van ze.
Naja behalve de ouders dan, die krijgen nog steeds geen genoeg van dr.

Dat "En?" had ik juist wel verwacht, maar tot nu toe krijg ik allemaal berichtje met de vraag hoe ik me voel en of ik me nog een beetje vermaak enzo, die kan ik (nog ) wel hebben. Alleen zwager vroeg gisteravond via de app voor de tigste keer of ik afgelopen nacht/vandaag niet nog even kon bevallen, want ze gaan vannacht op vakantie. Ja hoor, doe ik effe

En leuk gesprek bij de vk Mignonne.. Kent ze jouw beroepsachtergrond ook? Dan zou ze toch wel beter moeten weten dan te discussiëren met een (zwangere) vakgenoot

quote:

Op donderdag 9 juli 2015 14:18 schreef Bloesem. het volgende:
Even spuien: hormonen

Droom steeds dat er iets mis gaat met m'n baby-in-buik, maar kan dat op zich goed relativeren (miskramen in omgeving en hier op Fok!, ik verwerk wel vaker 's nachts dingen etc.) Maar toen ik net boven kwam en zag dat 't mutsje van de deur van de babykamer (had m'n mama erop gehangen) was gevallen begon ik onbedaarlijk te huilen, want 't is vast een teken Dan kom ik even bij en dan gaat 't wel weer, loop ik weer langs dat mutsje en ja hoor Pfff.

Terwijl 't helemaal nergens op slaat! Ik voel haar gewoon in m'n buik, maar ben zo snel en zo onredelijk angstig en paniekerig de afgelopen dagen. Gisteren had ik een erg drukke dag, eigenlijk teveel gedaan, 's avonds erg last van banden en had harde buiken. Kan dat heel goed verklaren en relativeren, maar toch merk ik dat ik de hele tijd bevestiging vraag van m'n lief. Ik word echt doodmoe van mezelf op deze manier Zeg dat 't 'n fase is, toe?

Dikke knuffel voor Bloesem. Stomme dromen. Maar je weet wat Marco zegt, de meeste dromen zijn bedrog en als je wakker wordt beweegt je baby nog

quote:

Op donderdag 9 juli 2015 14:14 schreef SaskiaR het volgende:
Ai mignonne... lijkt me ook erg onhandig om ineens aan de andere kant van de tafel te zitten! Maar heb je niet een vaste praktijk waar je altijd heen gaat, waar ze niet zo maf doen? Of eentje waar je stage gelopen hebt die je fijn vindt?
(ik weet nog wel een leuke in Delft )

Mn stagepraktijk in Delft zou spontaan de vlekken krijgen van het weigeren van zulke testen helaas

Het is ook lastig hoor! Ik heb met ze te doen Wat LuDann zegt is wel zo. Ik weet dondersgoed welke test men waarom wil en ik weet ook wat de betrouwbaarheid daarvan is en wat er gebeurd als je niets doet. Oftewel, wat de relevantie ervan is. En in het geval van die suikertestjes tsja, de onderbouwing ervoor is flinterdun, de testen die we hebben zijn allemaal van niet heel denderende kwaliteit (veel vals-positieven bijvoorbeeld) en het voor het beleid erbij ontbreekt iedere evidence. Het risico zit hem in vrouwen met diabetes mellitus, dus gewone ordinaire suikerziekte die je opa ook zou kunnen hebben zeg maar. Zwangerschapssuiker is een beetje een trending topic van de laatste jaren maar we weten er eigk maar weinig van af. Uit diverse onderzoeken komt gewoon naar voren dat er geen significant verschil is tussen vrouwen die wel of niet behandeld worden met milde afwijkende waarden. Nee dankje dus.
Hetzelfde geldt voor groeiecho's. We weten eigenlijk niet zo goed wat er dan relevant aan is. Voor te kleine kinderen of afbuigende kinderen ja, prima. Maar te groot? Ja en dan? Inleiden? Er is geen bewijs voor of dat beter is dan afwachten, of nee ik zeg het verkeerd, bewijs is er wel, inleiden voorkomt niets dus is geen relevante optie. En toch gebeurd het massaal. Tsja, wederom, nee dankje

quote:

Op donderdag 9 juli 2015 14:17 schreef Estrys het volgende:
Dat zijn de lastigste he, die hetzelfde beroep hebben als jijzelf. Dat is op school ook altijd. De ouders die zelf in het onderwijs zitten zijn ook altijd zo lastig

And proud of it

nee grap, maar goed, ik weet gewoon heel duidelijk wat ik wel en niet wil. En ik weet dat ik een keuze heb. Het is mijn lichaam, als ik een onderzoek of test niet wil dan gebeurd het niet, klaar, einde discussie.

En ze ging verder zonder slag of stoot akkoord hoor! Ze weet heel goed dat ze niet hoeft te komen met verhalen als "dat moet" of iets dergelijks.

quote:

Op donderdag 9 juli 2015 14:18 schreef Bloesem. het volgende:
Even spuien: hormonen

Droom steeds dat er iets mis gaat met m'n baby-in-buik, maar kan dat op zich goed relativeren (miskramen in omgeving en hier op Fok!, ik verwerk wel vaker 's nachts dingen etc.) Maar toen ik net boven kwam en zag dat 't mutsje van de deur van de babykamer (had m'n mama erop gehangen) was gevallen begon ik onbedaarlijk te huilen, want 't is vast een teken Dan kom ik even bij en dan gaat 't wel weer, loop ik weer langs dat mutsje en ja hoor Pfff.

Terwijl 't helemaal nergens op slaat! Ik voel haar gewoon in m'n buik, maar ben zo snel en zo onredelijk angstig en paniekerig de afgelopen dagen. Gisteren had ik een erg drukke dag, eigenlijk teveel gedaan, 's avonds erg last van banden en had harde buiken. Kan dat heel goed verklaren en relativeren, maar toch merk ik dat ik de hele tijd bevestiging vraag van m'n lief. Ik word echt doodmoe van mezelf op deze manier Zeg dat 't 'n fase is, toe?

Wat vervelend dat je je zo voelt Bloesem. Is het een idee om je angsten en gevoelens met je vk te overleggen? Eventueel zou je wat vaker op controle kunnen komen als je dat gerust stelt.

quote:

Op donderdag 9 juli 2015 14:22 schreef Daui het volgende:

[..]

Dikke knuffel voor Bloesem. Stomme dromen. Maar je weet wat Marco zegt, de meeste dromen zijn bedrog en als je wakker wordt beweegt je baby nog

quote:

Op donderdag 9 juli 2015 14:22 schreef mignonne het volgende:

Mn stagepraktijk in Delft zou spontaan de vlekken krijgen van het weigeren van zulke testen helaas

Hmmm gelukkig maar dat ik weinig reden had tot moeilijk doen, tot nu toe dan die groeiecho vond ik nog wel leuk, en het hoefde maar één keer, dus voorlopig nog geen gezeik. Maar ik vond het wel fijn dat je een tijdje geleden wees op het feit dat je dit soort dingen dus niet hoeft te accepteren; ik dacht gewoon dat dat verplicht was zegmaar. Dus bedankt daarvoor

quote:

Op donderdag 9 juli 2015 14:22 schreef Daui het volgende:

[..]

Dikke knuffel voor Bloesem. Stomme dromen. Maar je weet wat Marco zegt, de meeste dromen zijn bedrog en als je wakker wordt beweegt je baby nog

Die wil ik op een tegeltje

quote:

Op donderdag 9 juli 2015 14:19 schreef LuDann het volgende:
Hier maakt mijn man me stiknieuwsgierig met wat er nu gaat gebeuren zaterdag. Hij wil namelijk dat ik de meest strakke kleding aantrek die ik heb (waarin mijn zwangere buik goed zichtbaar is). Dat lijkt me voor een babyshower niet nodig, maar ik heb geen idee wat hij anders van plan is. Waar zou ik nu in vredesnaam strakke kleding voor aanmoeten?

Verder heeft hij volgens mij mijn hormonen overgenomen. Superknuffelig, het regent complimentjes ( !) en hij zit het liefst zo veel mogelijk tegen me aangeplakt. En gisteren wilde hij zowaar perse naar de Prenatal, en dan niet eens omdat de Mediamarkt ernaast zit.

Mijn kat is ook niet meer van me weg te slaan, dat vind ik wat irritanter.

Spannend! Zou je op de foto moeten? En wat lief van je lief
Plakkerige kat is inderdaad soms irritant. De mijne achtervolgt me de heeeele dag

quote:

Op donderdag 9 juli 2015 14:18 schreef Bloesem. het volgende:
Even spuien: hormonen

Droom steeds dat er iets mis gaat met m'n baby-in-buik, maar kan dat op zich goed relativeren (miskramen in omgeving en hier op Fok!, ik verwerk wel vaker 's nachts dingen etc.) Maar toen ik net boven kwam en zag dat 't mutsje van de deur van de babykamer (had m'n mama erop gehangen) was gevallen begon ik onbedaarlijk te huilen, want 't is vast een teken Dan kom ik even bij en dan gaat 't wel weer, loop ik weer langs dat mutsje en ja hoor Pfff.


Terwijl 't helemaal nergens op slaat! Ik voel haar gewoon in m'n buik, maar ben zo snel en zo onredelijk angstig en paniekerig de afgelopen dagen. Gisteren had ik een erg drukke dag, eigenlijk teveel gedaan, 's avonds erg last van banden en had harde buiken. Kan dat heel goed verklaren en relativeren, maar toch merk ik dat ik de hele tijd bevestiging vraag van m'n lief. Ik word echt doodmoe van mezelf op deze manier Zeg dat 't 'n fase is, toe?

Klinkt als hormonen en trekt als het goed is wel weg. Ik denk dat de meesten van ons die angsten wel herkennen.

quote:

Op donderdag 9 juli 2015 14:26 schreef LuDann het volgende:

[..]

Wat vervelend dat je je zo voelt Bloesem. Is het een idee om je angsten en gevoelens met je vk te overleggen? Eventueel zou je wat vaker op controle kunnen komen als je dat gerust stelt.

Dat is dus het suffe: ik weet dat alles okee is! Ik voel haar elke dag, alles voelt goed, ik voel me (op gebruikelijke kwaaltjes na) echt prima, buik groeit gestaag en daarbij komt nog dat ik haar (heel verwend) elke 2 weken mag bekijken! En ze doet 't perfect Maar dan gebeurt er zoiets sufs en ben ik ineens volledig uit 't veld geslagen, terwijl ik rationeel weet dat 't gewoon onzin is (het tape heeft bij dat mutsje gewoon los gelaten en wanneer heeft een mutsje ooit voorspellende gaven gehad?!) Ik ben van mezelf helemaal geen angstig of paniekerig persoon, dus ik ga er voor 't gemak even vanuit dat dat met de hormonen mee komt Maar suf is 't wel. En stom

Bedankt voor 't meedenken en Daui voor de knuffel & Marco

Mijn hormonen zijn er klaar mee

STOM STOM k** werk. Krijg allerlei stomme dingen toegeschoven:
Liefst wil ik roepen: DO I look like I give a F***

quote:

Op donderdag 9 juli 2015 14:31 schreef Estrys het volgende:
Mijn hormonen zijn er klaar mee

STOM STOM k** werk. Krijg allerlei stomme dingen toegeschoven:
Liefst wil ik roepen: DO I look like I give a F***

Hoe lang nog tot je verlof?
Ik heb de afgelopen dagen 'netjes' mijn telefoon opgepakt als ze weer eens belden met een domme vraag, maar vanaf vandaag kunnen ze het heen en weer krijgen! Heb al drie 'gemiste' oproepen 😎

Bijnavakantiebijnavakantiebijnavajabtiebijnavakantie

quote:

Op donderdag 9 juli 2015 14:22 schreef mignonne het volgende:

[..]

Mn stagepraktijk in Delft zou spontaan de vlekken krijgen van het weigeren van zulke testen helaas

Het is ook lastig hoor! Ik heb met ze te doen Wat LuDann zegt is wel zo. Ik weet dondersgoed welke test men waarom wil en ik weet ook wat de betrouwbaarheid daarvan is en wat er gebeurd als je niets doet. Oftewel, wat de relevantie ervan is. En in het geval van die suikertestjes tsja, de onderbouwing ervoor is flinterdun, de testen die we hebben zijn allemaal van niet heel denderende kwaliteit (veel vals-positieven bijvoorbeeld) en het voor het beleid erbij ontbreekt iedere evidence. Het risico zit hem in vrouwen met diabetes mellitus, dus gewone ordinaire suikerziekte die je opa ook zou kunnen hebben zeg maar. Zwangerschapssuiker is een beetje een trending topic van de laatste jaren maar we weten er eigk maar weinig van af. Uit diverse onderzoeken komt gewoon naar voren dat er geen significant verschil is tussen vrouwen die wel of niet behandeld worden met milde afwijkende waarden. Nee dankje dus.
Hetzelfde geldt voor groeiecho's. We weten eigenlijk niet zo goed wat er dan relevant aan is. Voor te kleine kinderen of afbuigende kinderen ja, prima. Maar te groot? Ja en dan? Inleiden? Er is geen bewijs voor of dat beter is dan afwachten, of nee ik zeg het verkeerd, bewijs is er wel, inleiden voorkomt niets dus is geen relevante optie. En toch gebeurd het massaal. Tsja, wederom, nee dankje

maar hoe weet je nu of het kind afbuigt zonder groei-echo? Kun je met de hand zo precies voelen hoe groot het is?

Verlof duurt nog 2 maanden

quote:

Op donderdag 9 juli 2015 14:43 schreef Jagärtrut het volgende:

maar hoe weet je nu of het kind afbuigt zonder groei-echo? Kun je met de hand zo precies voelen hoe groot het is?

Bij mij hebben ze 1 groeiecho gedaan omdat mijn buik heel klein was (p5 ofzo). Daar bleek dat het kind zelf wel gemiddeld was. Sindsdien meten ze alleen m'n buik bij elke controle, en zolang die op zijn eigen lijntje doorgroeit, gaan ze ervan uit dat de baby gewoon meegroeit. Inmiddels buik op de p12 ofzo, dus er moest blijkbaar wat worden ingehaald

quote:

Op donderdag 9 juli 2015 14:43 schreef Jagärtrut het volgende:

[..]

maar hoe weet je nu of het kind afbuigt zonder groei-echo? Kun je met de hand zo precies voelen hoe groot het is?

Ze bedoelde dat in het kader van de GROW. Of ik bij een afbuiging op die curve wel een groeiecho wilde. En verder ja je handen kunnen vrij precies meten.

quote:

Op donderdag 9 juli 2015 14:46 schreef mignonne het volgende:

[..]

Ze bedoelde dat in het kader van de GROW. Of ik bij een afbuiging op die curve wel een groeiecho wilde. En verder ja je handen kunnen vrij precies meten.

ah, ok!

quote:

Op donderdag 9 juli 2015 14:38 schreef Ggirl het volgende:

[..]

Hoe lang nog tot je verlof?
Ik heb de afgelopen dagen 'netjes' mijn telefoon opgepakt als ze weer eens belden met een domme vraag, maar vanaf vandaag kunnen ze het heen en weer krijgen! Heb al drie 'gemiste' oproepen 😎

nog 14 dagen werken VEERTIEN whooptiedoo

En ze kunnen mn rug op!