De kunst van het loslaten van je ex #238 Don't get even, get better!

quote:

Op zaterdag 18 april 2015 10:27 schreef ForrestGump het volgende:
Ik ook... Toen ik gisteravond weer naar huis fietste kwamen alle herinneringen weer sterk naar boven, maar had die dag sowieso al veel aan hem gedacht. Alcohol is sowieso niet zo handig wat dat betreft...

Vandaag druk bezig maar ik kan het niet helpen om aan hem te denken, en het gevoel te hebben dat ik "iets moet doen" om het weer goed te maken. Mijn hart doet gewoon echt zeer (en dan bedoel ik ook écht zeer, zo vreemd eigenlijk).

Herkenbaar! Zo'n brandend gevoel of zo.

Ik ben ook bang dat ik voor niemand meer zulke sterke gevoelens zal krijgen. Het is me in al die jaren niet gelukt om hem te 'vervangen'. Ga er niet meer van uit dat het ooit lukt..😦

quote:

Op zaterdag 18 april 2015 19:36 schreef Malificent_6 het volgende:
Ik ben ook bang dat ik voor niemand meer zulke sterke gevoelens zal krijgen. Het is me in al die jaren niet gelukt om hem te 'vervangen'. Ga er niet meer van uit dat het ooit lukt..😦

Rationeel blijven denken. Je moet het niet alleen de tijd geven, maar ook een kans. Ga daten met andere mannen en uiteindelijk kom je wel een leuke tegen.

Met daten verwacht ik ook niet binnen 1 of 2 dates de perfecte vrouw tegen te komen. Voor mijn vorige relatie had ik er ook zo 10 dates opzitten met andere vrouwen.

Ik heb nu date nummer 1 gehad, helaas miste ik een klik. Natuurlijk voelt dat kut, maar lomt vast wel goed

Over daten gesproken....heb heel erg de neiging dat op te zoeken. Een date uit het verleden (jaar terug, ik heb het contact toen na een date of 5 afgebroken) heeft me nooit helemaal losgelaten en spreekt me nu weer regelmatiger aan via de whatsapp. Komt natuurlijk deels ook omdat ik er nu weer wat meer op in ga. Merk toch dat ik de aandacht leuk vind, terwijl ik me tegelijk realiseer dat ik het daten destijds niet voor niks afgebroken heb (vanwege het feit dat hij niet bepaalde het type 'ideale schoonzoon' is)

*zucht* Soms weet je dat iets niet het goede is om te doen, maar toch doorgaan hè

Ga maar eens proberen mijn zondagmiddag nog een beetje nuttige invulling te geven.

Pff, ik haat dromen over m'n ex... Blijven maar terugkomen.

Nee moet er echt niet meer aan denken om te date, ik heb echt het gevoel dat ik de komende tig jaar alleen wil zijn. Ik heb er geen energie voor om iemand te leren kennen. Ga het gewoon de tijd geven zolang het nodig is, totdat ik er misschien ooit wel klaar voor ben

Ging een tijdje beter met me maar nu totaal niet meer.
Het is nu zo'n 4 maanden uit, en heb een weekendje vakantiepark achter de rug. Was op zich een leuk weekend, maar in datzelfde park ben ik een jaar geleden met haar ook geweest. Alles deed pijn om te zien. Ik moet nog steeds aan haar denken......

Ben van de week wel bij haar vader geweest, omdat wij niks hebben onderling. Dat was gezellig en ook wel weer fijn.

Ik ben door de 1-jaar grens heen . Was weer even lastig, aangezien meneer het vorig jaar rond mijn verjaardag (en op mijn bday feestje) uitmaakte. Dit jaar dus blij toen het feestje goed was afgelopen
Merk dat ik er niet meer megaverdrietig van ben maar dat het op een dieper niveau nog steeds zeer doet dat iemand zo met je omgaat en dat ik het lastig vind om mensen te vertrouwen.

Zo, dat moest ik even kwijt

quote:

Op maandag 20 april 2015 21:37 schreef runaway het volgende:
Ik ben door de 1-jaar grens heen . Was weer even lastig, aangezien meneer het vorig jaar rond mijn verjaardag (en op mijn bday feestje) uitmaakte. Dit jaar dus blij toen het feestje goed was afgelopen
Merk dat ik er niet meer megaverdrietig van ben maar dat het op een dieper niveau nog steeds zeer doet dat iemand zo met je omgaat en dat ik het lastig vind om mensen te vertrouwen.

Zo, dat moest ik even kwijt

Knap van je! Wel egoistisch dat je ex het toen op jouw bdayfeest uitmaakte. Vooral omdat dat dan altijd bij je blijft... Doe het dan een dag later....

Nou, vandaag maar eens de drempel overgegaan..

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Ja idd runaway dat is herkenbaar.
Het doet zeker zeer als iemand zo met je omgaat, ik kan het nog steeds niet geloven. Ik dacht dat ik mijn ex wel kende, maar ik heb eigenlijk nu geen idee meer wie hij is. Ik heb veel vragen en voel me dom dat ik alweer in zijn leugens ben getrapt. Zou niet weten waaraan ik dat verdiend heb. Al die gevoelens fake en dan verdwijnen uit iemands leven. Ik denk altijd zo, als je écht van iemand houdt dan kan je diegene niet negeren en de silent treatment geven (in mijn geval dan).Tenzij er een goede reden voor is.

quote:

Op maandag 20 april 2015 22:07 schreef Malificent_6 het volgende:
Ja idd runaway dat is herkenbaar.
Het doet zeker zeer als iemand zo met je omgaat, ik kan het nog steeds niet geloven. Ik dacht dat ik mijn ex wel kende, maar ik heb eigenlijk nu geen idee meer wie hij is. Ik heb veel vragen en voel me dom dat ik alweer in zijn leugens ben getrapt. Zou niet weten waaraan ik dat verdiend heb. Al die gevoelens fake en dan verdwijnen uit iemands leven. Ik denk altijd zo, als je écht van iemand houdt dan kan je diegene niet negeren en de silent treatment geven (in mijn geval dan).Tenzij er een goede reden voor is.

Ironisch wel, aangezien de enige manier om diegene waarvan je zoveel houdt te vergeten de silent treatment is.

Life sucks

quote:

Op maandag 20 april 2015 22:07 schreef Malificent_6 het volgende:
Ja idd runaway dat is herkenbaar.
Het doet zeker zeer als iemand zo met je omgaat, ik kan het nog steeds niet geloven. Ik dacht dat ik mijn ex wel kende, maar ik heb eigenlijk nu geen idee meer wie hij is. Ik heb veel vragen en voel me dom dat ik alweer in zijn leugens ben getrapt. Zou niet weten waaraan ik dat verdiend heb. Al die gevoelens fake en dan verdwijnen uit iemands leven. Ik denk altijd zo, als je écht van iemand houdt dan kan je diegene niet negeren en de silent treatment geven (in mijn geval dan).Tenzij er een goede reden voor is.

Ja . Het zou verboven moeten worden
Hoe gaan jullie om dit vertrouwensissue in nieuwe relaties?

quote:

Op maandag 20 april 2015 22:25 schreef runaway het volgende:

[..]

Ja . Het zou verboven moeten worden
Hoe gaan jullie om dit vertrouwensissue in nieuwe relaties?

Ik ben heel snel in vertrouwen, omdat ik weet hoe ik zelf ben

Het is wel ironisch ja nu je het zegt..Misschien hield hij dan wel echt van me alleen wilt hij dat niet meer voelen. Vanwege andere redenen. De afstand. Ach ik weet het niet meer.

Ik vertrouw daden geen woorden, dat heb ik ervan geleerd 😐..dan komt het vertrouwen in die persoon vanzelf wel.

Helaas mag ik mezelf hier ook melden.

Heb jaren lang een open relatie gehad met de meest geweldige persoon die ik ooit heb leren kennen. Ontmoet op een feestje, drie weken lang bij elkaar geslapen, en toen het bed echt verschoond moest worden weer verder gegaan met leven, ook al waren er dan af en toe anderen bij.

Samen een paar verre reizen gemaakt, gehuild om films, op de tribune staan juichen omdat ons favoriete team won en samen uit een vliegtuig gesprongen. Bijna alle hoogtepunten in mijn leven heb ik met hem samen mogen beleven. We woonden inmiddels een jaar samen, en waren gestopt met anticonceptie, want het werd tijd voor een kindje.

Afgelopen weekend voelde ik al dat er iets niet lekker zat. Hij deed erg afstandelijk, en daarvoor was hij al vaker weg dan normaal. Hij heeft een ander, en zij is zwanger van hem. Hij houdt nog van me, maar door zijn gevoel van 'vader willen zijn' kiest hij voor haar.

Ik voel me echt verscheurd. Snap hem, maar het doet me zeer om te weten dat hij voor dat kindje gaat, dat hij ook van mij had kunnen krijgen. Ben weer in mijn eigen appartement getrokken, maar alles doet me denken aan hem. Mijn hele lijf doet zo'n zeer, en ik kan geen hap eten. Werk gaat gewoon door, maar het voelt alsof de tijd stil staat.

Overigens is de ander een goede vriendin van ons. Ik ken haar al langer dan hem, en ze was voor ons eigenlijk een speelmaatje. Dat hij er verder ook mee om ging was voor mij geen enkel probleem, maar ik voel me verraden omdat hij dus blijkbaar toch geen condoom heeft gebruikt en zij de pil verwaarloosd.

quote:

Op woensdag 22 april 2015 19:20 schreef Saffrii het volgende:
Helaas mag ik mezelf hier ook melden.

Heb jaren lang een open relatie gehad met de meest geweldige persoon die ik ooit heb leren kennen. Ontmoet op een feestje, drie weken lang bij elkaar geslapen, en toen het bed echt verschoond moest worden weer verder gegaan met leven, ook al waren er dan af en toe anderen bij.

Samen een paar verre reizen gemaakt, gehuild om films, op de tribune staan juichen omdat ons favoriete team won en samen uit een vliegtuig gesprongen. Bijna alle hoogtepunten in mijn leven heb ik met hem samen mogen beleven. We woonden inmiddels een jaar samen, en waren gestopt met anticonceptie, want het werd tijd voor een kindje.

Afgelopen weekend voelde ik al dat er iets niet lekker zat. Hij deed erg afstandelijk, en daarvoor was hij al vaker weg dan normaal. Hij heeft een ander, en zij is zwanger van hem. Hij houdt nog van me, maar door zijn gevoel van 'vader willen zijn' kiest hij voor haar.

Ik voel me echt verscheurd. Snap hem, maar het doet me zeer om te weten dat hij voor dat kindje gaat, dat hij ook van mij had kunnen krijgen. Ben weer in mijn eigen appartement getrokken, maar alles doet me denken aan hem. Mijn hele lijf doet zo'n zeer, en ik kan geen hap eten. Werk gaat gewoon door, maar het voelt alsof de tijd stil staat.

Overigens is de ander een goede vriendin van ons. Ik ken haar al langer dan hem, en ze was voor ons eigenlijk een speelmaatje. Dat hij er verder ook mee om ging was voor mij geen enkel probleem, maar ik voel me verraden omdat hij dus blijkbaar toch geen condoom heeft gebruikt en zij de pil verwaarloosd.

Speelmaatje? Ahaaa!

Maar jeetje, das rot zeg. Heel veel sterkte gewenst.

quote:

Op woensdag 22 april 2015 19:30 schreef Gray het volgende:

[..]

Speelmaatje? Ahaaa!

Maar jeetje, das rot zeg. Heel veel sterkte gewenst.

Enige waar ik nu nog mee wil spelen met haar is een coathanger

quote:

Op woensdag 22 april 2015 19:32 schreef Saffrii het volgende:

[..]

Enige waar ik nu nog mee wil spelen met haar is een coathanger

quote:

Op woensdag 22 april 2015 19:32 schreef Gray het volgende:

[..]

Zo voelt het nu wel. Ik had echt alles wat mijn hartje begeerde, en nu ineens niet meer. Of het moet een hele aparte driehoeksverhouding gaan worden, maar dat ga ik mentaal nooit aan kunnen. Hem delen is leuk, zolang hij bij mij een kus op mijn voorhoofd geeft en me welterusten wenst, maar zodra hij dat bij een ander doet

Kan beter gaan verhuizen naar de andere kant van het land geloof ik. Is Groningen leuk?

quote:

Op woensdag 22 april 2015 19:39 schreef Saffrii het volgende:

[..]

Zo voelt het nu wel. Ik had echt alles wat mijn hartje begeerde, en nu ineens niet meer. Of het moet een hele aparte driehoeksverhouding gaan worden, maar dat ga ik mentaal nooit aan kunnen. Hem delen is leuk, zolang hij bij mij een kus op mijn voorhoofd geeft en me welterusten wenst, maar zodra hij dat bij een ander doet

Nooit echt in gezeten zo'n verhouding, maar kan me voorstellen dat je teleurgesteld bent.

quote:

Kan beter gaan verhuizen naar de andere kant van het land geloof ik. Is Groningen leuk?

De paar keer dat ik er was heb ik me kostelijk vermaakt. Maar is het niet wat rigoureus? Of woon je nu nog samen met elkaar, want dan zou ik ook zo snel mogelijk wegwezen.

Mijn ongelofelijke dip blijf me al weken achtervolgen, en dat is niet fijn want het hindert me in mijn doen en laten omdat ik continu loop te piekeren.

Het is ook niet zozeer de verbroken relatie waar ik mee zit. Dat heb ik afgesloten. Het is een beslissing die we vorig jaar samen hebben genomen en waar we nog steeds achterstaan.

Het zit hem meer in mijn huidige situatie en de toekomst. Allereerst zit ik nog steeds bij mijn ouders in afwachting van een nieuw huis. Waarschijnlijk duurt het nog maar een maand of 3 voordat ik eindelijk genoeg reserves heb om deze stap te kunnen nemen, maar ik begin nu onderhand te merken dat ik er een beetje klaar mee ben en zsm weer mijn eigen stekkie wil hebben, maar ik kan op dit moment niks anders doen dan blijven sparen. Hopelijk vliegt de tijd de komende maanden...

Daarnaast zit ik met een sociaal aspect. Ik ben nooit echt de meest sociale persoon geweest en heb daardoor nooit veel vrienden gehad. De laatste jaren heb ik daar zelf wat actie op ondernomen en heeft me zowaar een vriendenclubje opgeleverd. Helaas spreken we elkaar tegenwoordig minder dan voorheen omdat door de jaren heen ook de thuissituaties van die vrienden zijn veranderd. Gezinnetjes gesticht enzovoort. Daarnaast nog wat vrienden die her en der in het land wonen en die ik hoogstens eens in de 1 a 2 maanden spreek, ook allemaal in verschillende drukke levensfases.

De dip die ik nu heb, die heb ik weleens eerder meegemaakt, maar er is 1 belangrijk verschil: in tegenstelling tot de vorige grote dip van een paar jaar geleden heb ik nu wel de behoefte om te socializen. Ik probeer het op mijn nieuwe werk, maar dat gaat door de hoge werkdruk erg moeizaam. En verder hoef ik er niet echt op te rekenen dat ik wekelijks met jan en alleman kan afspreken door allerlei verplichtingen van de andere kant. Daardoor voel ik me vooral 's avonds en in het weekend erg alleen en dan komen de gedachten aan mijn ex en de dromen over de 'ideale partner' weer naar boven.

Een deel van dit probleem heb ik zelf in de hand, dat zie ik gelukkig zelf ook wel in. Zo wil ik al jaren op salsa-les. Wellicht ga ik die stap ook gewoon nemen, al was het maar voor het opdoen van nieuwe sociale contacten. Ben er alleen nog niet uit hoe ik het aan moet pakken. Een school zoeken in Arnhem terwijl ik hier waarschijnlijk in de loop van de zomer weg ben? Of nog even wachten tot ik in de regio Utrecht woon en daar met een schone lei beginnen? Dillema's dillema's

Het enige echt relatie-gerelateerde deel van mijn dip zit hem in het feit dat ik iedereen om me heen gezinnetjes zie stichten. Heel leuk voor die mensen, maar voor mij persoonlijk met mijn net-weer-vrijgezel status in combinatie met een diepgekoesterde kinderwens erg confronterend, en dat blijft maar door mijn hoofd dwalen...aangezien ik nu weer terug bij af ben.

Dit is niet de eerste keer dat ik zo'n dip doormaak. En ik weet gewoon dat het wel weer goed zal komen. Als ik straks weer mijn eigen stekkie heb en wat sociale dingen onderneem zal ik me ongetwijfeld weer een stuk beter voelen...maar soms gaat de tijd zo langzaam.....combineer dat met het feit dat bepaalde geestelijke klappen na de breuk (eind oktober alweer) nu pas ineens op me afkomen en je kunt rustig aan concluderen dat ik me alles behalve fijn voel. Maar goed....ik blijf er maar gewoon van uitgaan dat een verandering uiteindelijk wel gaat komen...

Wat een lap tekst weer maar ik moest het gewoon even kwijt. Ik weet van gekte niet waar ik het anders kwijt zou kunnen.........

Hi Flylib,

Ga vooral op salsa les en zo snel mogelijk. Er is niets lekkerder dan je opgekropte frustratie eruit te te dansen en misschien ontmoet je wel iemand voor een leuke vriendschap. Over kinderen gesproken..Ja ik herken het, je ziet het om je heen en je denkt dat je wat mist, maar alles wat je op social media ziet is altijd maar rozengeur en maneschijn. Kijk maar is naar jo frost dat programma met moeilijke peuters. Zulke fases die kinderen kunnen hebben zijn killing en soms krijg je er zoveel stress door dat je je hele relatie verpest. Je veranderd langzaam in de typische huismoeke die nooit meer wat leuks onderneemt of een actief sex leven heeft. Geloof me dat wil je niet. Heb vooral geen haast met kinderen krijgen omdat andere het hebben..het is een hele opgave. En die andere zijn echt weleens stikjaloers op de vrijheid die je nu ervaart, als je thuis komt ben je thuis en kan je gaan chillen. Als je een kind hebt dan is het niet rustig bij komen van werk.
Het is constant opruimen en tegelijkertijd je kindje aandacht geven tot je erbij neervalt.

Jou tijd komt echt nog wel. Zou me als ik jou was richten op alles wat je gelukkig maakt. Hobby's, reizen en genieten van je vrijheid !