OUD Ouder(s)
Alles over (on)vruchtbaarheid, opvoeding en ontwikkeling.
We zijn pas 1 keer buiten geweest met de wagen. Als hij eind van de middag niet wil slapen kunnen we wel weer gaan wandelenquote:Op vrijdag 7 november 2014 13:38 schreef Burdie het volgende:
Het wordt inderdaad beter, kwak. Vindt M het leuk om in de wagen mee te gaan wandelen?
Kuiken sliep in het begin ook weinig, maar hij deed het er prima op. Inmiddels zit er veel meer regelmaat in zijn dag, maar alsnog gebeurt het regelmatig dat hij een slaapje skipt, verplaatst op de ochtend- en middagdutjes aan elkaar plakt tot één slaapje. Ik vind het prima.
Amsel, fijn dat ze doorslaaptik hoop voor je dat het zo blijft
.
Het komt er steeds niet van omdat er dan net visite is ofzo, of hij slaapt ineens wel, of dat J aan t koken is en ik kan ivm sectio de kinderwagen nog niet zelf t portiek uit tillen (steile trap af)...Maar: op t verlanglijstje voor de dagen zonder kraambezoek staan idd wandelen met de wagen of met baby in de doek, uitje naar het cb met de wagen in de bus, uitje naar de supermarkt in de wagen als J weer werkt volgende week, etc.
Kwak
Hier ook heel erg herkenbaar! Omdat de angst voor pnd steeds groter wordt (elke traan die ik huil voelt als een stapje dichter naar de afgrond, terwijl het niet opkroppen juist goed is natuurlijk..) in overleg met ha hulp ingeschakeld. Nu ik dit allemaal lees voelt dat ergens weer totáál overtrokken, maar in combi met onze start en heftig verleden waarschijnlijk toch wel goed.
Everything will be fine in the end. If it's not fine, it's not the end
Aw, meisjes toch 
hopelijk komt het voor iedereen snel in een rustiger vaarwater!
Ik wilde nog even een speciale
doen voor het meisje van Skittles in het vorige topic. Wat vervelend dat het nog steeds zo zwaar is ook!
hopelijk komt het voor iedereen snel in een rustiger vaarwater!Ik wilde nog even een speciale
doen voor het meisje van Skittles in het vorige topic. Wat vervelend dat het nog steeds zo zwaar is ook!
disclaimer
Snap ik, maar het is echt een valkuil om dingen wel te verwachten maar niet uit te spreken, omdat je als een soort principe punt denkt dat hij zelf gewoon moet snappen dat hij bepaalde zaken moet oppakken.quote:
Nouja, einde van m'n beklag, sorry, zit een beetje hoog. En ik moet dat gaan uitspreken en dat vind ik moeilijk
Mijn vriend heeft dat ook en hij heeft al vrij snel gezegd: als je denkt dat ik iets moet doen, terwijl ik het niet doe, vraag het me dan gewoon en dan doe ik het meteen.
Ik vond dat in eerste instantie ook niet heel leuk, want dan voel ik me een soort akela die hier in huis de lakens aan het uitdelen is, maar ik moet zeggen, het werk wel gewoon zo: mijn vriend is nooit te beroerd om iets te doen, en doet het ook echt met liefde, maar uit zichzelf 'ziet' ie het vaak niet en hij voelt het ook niet heel goed aan.
Deze week heb ik uitgesproken naar hem dat ik het gevoel had dat tijdens die spitsuren thuis, 's ochtends en 's avonds, het teveel op mij neerkomt; dat ik altijd overal aan moet denken en ik het automatisch op me neem. Maar ik heb ook gewoon een heel drukke baan en een eerlijker verdeling zou dan fijn zijn. Dus nu hebben we nieuwe afspraken gemaakt. Werkt echt.
"All that maybe the slightly better ones do is sort of get inside your head and leave something there"
Mijn man hoort het ook écht niet trouwens, als baby wakker wordt 's nachts 
dat is toch een beetje een mama-ding
dus idd, gewoon wakker maken en zeggen dat ie iets moet doen. Zeker als je zelf ook gewoon naar je werk moet!
dat is toch een beetje een mama-ding dus idd, gewoon wakker maken en zeggen dat ie iets moet doen. Zeker als je zelf ook gewoon naar je werk moet!
disclaimer
Kan je er wat mee om er gewoon in mee te gaan? Kraamtranen zijn heel normaal, zelfs nog weken na de geboorte, zelfs bij een 'normale' bevalling en een voldragen kind. Als je nou eens elke huilbui probeert te zien als emoties die je hebt kunnen uiten, die je dichter bij een 'oplossing' en betere tijden brengen, ipv een stap dichter bij een pnd. Misschien kan je er niks mee hoor, maar het is niet allemaal een groot geheel dat logischerwijze altijd tot pnd zal leiden.quote:
Hier ook heel erg herkenbaar! Omdat de angst voor pnd steeds groter wordt (elke traan die ik huil voelt als een stapje dichter naar de afgrond, terwijl het niet opkroppen juist goed is natuurlijk..) in overleg met ha hulp ingeschakeld. Nu ik dit allemaal lees voelt dat ergens weer totáál overtrokken, maar in combi met onze start en heftig verleden waarschijnlijk toch wel goed.
.
Dat ik meer deed in mijn verlof en de nachten op me nam vond ik echt niet erg.
Maar als ik een vroege dienst heb en voor ik wegga voeden moet, een borst afkolf, kdvflesjes afvullen moet met gekolfde melk, ergens moet aankleden en eten is het fijn dat als mijn wekker om 5.45 gaat ik ook in de nacht steun krijg als de speen weer eens uitgevallen is en er 'gepiept' wordt. Of voor een droom, een krampje oid.
Herken me ook erg in het verhaal van Franny en ook bij weggaan spreken we vooraf door waar ik wanneer iets verwacht van mijn vriend. Hij kan niet in mijn hoofd kijken en heeft het soms echt niet door of voelt zich vervelend als ik er achteraf wat van zeg waar ik hem gemist heb zeg maar.
Was ook een leerpuntje van mij.
Maar als ik een vroege dienst heb en voor ik wegga voeden moet, een borst afkolf, kdvflesjes afvullen moet met gekolfde melk, ergens moet aankleden en eten is het fijn dat als mijn wekker om 5.45 gaat ik ook in de nacht steun krijg als de speen weer eens uitgevallen is en er 'gepiept' wordt. Of voor een droom, een krampje oid.
Herken me ook erg in het verhaal van Franny en ook bij weggaan spreken we vooraf door waar ik wanneer iets verwacht van mijn vriend. Hij kan niet in mijn hoofd kijken en heeft het soms echt niet door of voelt zich vervelend als ik er achteraf wat van zeg waar ik hem gemist heb zeg maar.
Was ook een leerpuntje van mij.
Mijn lief slaapt ook door gehuil heen. Al vraag ik me af hoe het werkt als ik er een keertje niet ben, volgens mij wordt 'ie dan heus wel wakker. Volgens mij varen wij blind op elkaars sterke punten - ik op zijn richtinggevoel en IT-inzicht, hij op mijn moederinstinct en kookkunsten . Maar als ik een keer alleen rijd lukt het ook wel, en zo zal het hem ook wel vergaan als hij een keer alleen voor A. zorgt.
Hele dikke voor iedereen die het nodig heeft, het is ook zo zwaar soms! Even als positief vooruitzicht voor wie er nog in de zware eerste weken zit: Ik merk wel dat vanaf dat A. 6 weken is ze wel rustiger is geworden. Ze heeft langere alertere periodes, lacht terug, begint te brabbelen echt een heel verschil met eerst! Gisteren zat ik nog te verkondigen dat ze nooit slaapt overdag, en ineens slaapt ze vandaag van 10-12 en nu ligt ze weer te ronken . Oftewel - baby's, elke dag anders 
.
Vanavond ga ik voor het eerst een avond alleen weg
. Ik vind het leuk! En spannend! Lief geeft A. de avondfles, weer half BV en half FV net als gisteren. En hopelijk kom ik niet om van de BV-afbouw-stuwing. Die kwam vannacht pas rond een uur of 1 opzetten, dus fingers crossed..
[ Bericht 7% gewijzigd door #ANONIEM op 07-11-2014 14:07:45 ]
. Maar als ik een keer alleen rijd lukt het ook wel, en zo zal het hem ook wel vergaan als hij een keer alleen voor A. zorgt.Hele dikke
voor iedereen die het nodig heeft, het is ook zo zwaar soms! Even als positief vooruitzicht voor wie er nog in de zware eerste weken zit: Ik merk wel dat vanaf dat A. 6 weken is ze wel rustiger is geworden. Ze heeft langere alertere periodes, lacht terug, begint te brabbelen echt een heel verschil met eerst! Gisteren zat ik nog te verkondigen dat ze nooit slaapt overdag, en ineens slaapt ze vandaag van 10-12 en nu ligt ze weer te ronken . Oftewel - baby's, elke dag anders . Vanavond ga ik voor het eerst een avond alleen weg
. Ik vind het leuk! En spannend! Lief geeft A. de avondfles, weer half BV en half FV net als gisteren. En hopelijk kom ik niet om van de BV-afbouw-stuwing. Die kwam vannacht pas rond een uur of 1 opzetten, dus fingers crossed..[ Bericht 7% gewijzigd door #ANONIEM op 07-11-2014 14:07:45 ]
Mijn vriend hoort het ook niet als G. wakker wordt 's nachts, maar zodra E. of B. bij huilen of bij ons bed staan, is hij degene die er voor hen uitgaat. Maar dat gebeurt zelden, want E. slaapt meestal al tussen ons in en B. komt alleen als hij ziek is of moet plassen.
Ik herken de onzekerheden en het paniekerige gevoel vooral van de oudste 2. B.ram sliep overdag erg slecht, en moest veel geëntertaind worden. Vanaf een maand of 3 werd het een stuk makkelijker en kon hij zich beter vermaken. E.line is een verhaal apart, want die heeft de eerste 8-12 weken alleen maar gehuild. Ze was alleen stil als ze sliep (niet zoveel) en als ze aan de tiet hing (heel vaak). Vanaf het moment dat ze medicijnen kreeg, werd ze enorm makkelijk.
G.ijs is helemaal anders. Hij is heel vrolijk, slaapt zowel 's nachts als overdag goed en kan zich vanaf deze week ook heel goed zelf vermaken. Ik ben stapelverliefd op mijn kleinste vriendje
En hij heeft vannacht voor het eerst doorgeslapen
van 0.00 tot 07.00
Ik herken de onzekerheden en het paniekerige gevoel vooral van de oudste 2. B.ram sliep overdag erg slecht, en moest veel geëntertaind worden. Vanaf een maand of 3 werd het een stuk makkelijker en kon hij zich beter vermaken. E.line is een verhaal apart, want die heeft de eerste 8-12 weken alleen maar gehuild. Ze was alleen stil als ze sliep (niet zoveel) en als ze aan de tiet hing (heel vaak). Vanaf het moment dat ze medicijnen kreeg, werd ze enorm makkelijk.
G.ijs is helemaal anders. Hij is heel vrolijk, slaapt zowel 's nachts als overdag goed en kan zich vanaf deze week ook heel goed zelf vermaken. Ik ben stapelverliefd op mijn kleinste vriendje
En hij heeft vannacht voor het eerst doorgeslapen
van 0.00 tot 07.00
Op goede momenten snap ik dat helemaal, maar als ik in zo'n bui 'zak', dan ben ik alleen maar bang. Heeft ook veel met in het verleden behaalde resultaten te maken, periodes waarin ik dacht 'rotweek, komt vanzelf goed' die resulteerden in maandenlange diepe depressies :-/quote:Op vrijdag 7 november 2014 14:02 schreef Burdie het volgende:
[..]
Kan je er wat mee om er gewoon in mee te gaan? Kraamtranen zijn heel normaal, zelfs nog weken na de geboorte, zelfs bij een 'normale' bevalling en een voldragen kind. Als je nou eens elke huilbui probeert te zien als emoties die je hebt kunnen uiten, die je dichter bij een 'oplossing' en betere tijden brengen, ipv een stap dichter bij een pnd. Misschien kan je er niks mee hoor, maar het is niet allemaal een groot geheel dat logischerwijze altijd tot pnd zal leiden.
Everything will be fine in the end. If it's not fine, it's not the end
Juf Goed dat je hulp hebt gezocht. Ik heb in het verleden last gehad van bepaalde angsten. Alles ging al tijden goed en toen kind ong 1 maand was sloeg het 360 graden om. Het zeer onrustige gevoel dat ik kende van toen ik de angsten had, waren terug. Uiteindelijk heeft dat een week geduurt (die week was best wel hel) en daarna was het ook plotsklaps weer weg tot nu (even afkloppen). Ik denk dat alle opgekropte emoties er zo uit kwamen. Het is allemaal echt niet niks hoor 
Misschien is dit bij jou ook wel het geval. Probeer niet van het slechtste uit te gaan.
Goed dat je hulp hebt gezocht. Ik heb in het verleden last gehad van bepaalde angsten. Alles ging al tijden goed en toen kind ong 1 maand was sloeg het 360 graden om. Het zeer onrustige gevoel dat ik kende van toen ik de angsten had, waren terug. Uiteindelijk heeft dat een week geduurt (die week was best wel hel) en daarna was het ook plotsklaps weer weg tot nu (even afkloppen). Ik denk dat alle opgekropte emoties er zo uit kwamen. Het is allemaal echt niet niks hoor Misschien is dit bij jou ook wel het geval. Probeer niet van het slechtste uit te gaan.
Ik word er ook niet wakker van…. 
tenzij ik alleen met hem thuis ben. Dan staan mijn voelsprieten schijnbaar ook aan. Wij verdelen de nachten en ik word er dus uitgeschopt als ik er doorheen slaap en het is mijn beurt. Nu gebeurt het gelukkig niet zo vaak meer. Ik voelde me echt schuldig in het begin, heb mijn vrouw moeten pushen mij gewoon wakker te maken. Je bent met zijn 2en toch?!
tenzij ik alleen met hem thuis ben. Dan staan mijn voelsprieten schijnbaar ook aan. Wij verdelen de nachten en ik word er dus uitgeschopt als ik er doorheen slaap en het is mijn beurt. Nu gebeurt het gelukkig niet zo vaak meer. Ik voelde me echt schuldig in het begin, heb mijn vrouw moeten pushen mij gewoon wakker te maken. Je bent met zijn 2en toch?!
/ontlurktquote:
[..]
Op goede momenten snap ik dat helemaal, maar als ik in zo'n bui 'zak', dan ben ik alleen maar bang. Heeft ook veel met in het verleden behaalde resultaten te maken, periodes waarin ik dacht 'rotweek, komt vanzelf goed' die resulteerden in maandenlange diepe depressies :-/
Geloof me, als jij denkt dat je het nodig hebt, dan héb je het ook nodig. En misschien zijn dat maar een paar sessies/gesprekken/tips, het hoeft niet gelijk een mega behandelplan te zijn. Je hart luchten en begrip krijgen (van een professional) kan al een hoop helpen. Heel goed dat je naar de huisarts bent gegaan.
[ Bericht 1% gewijzigd door Philomijn op 07-11-2014 15:54:58 ]
Dit, dat, alles.
Even een voor Mariska.
Mijn man wordt wel half wakker, maar laatst dacht ik dus van, laat ik hem vragen of hij even wil gaan toen mini alwéér kwam. Ik vroeg het echt heel aardig maar toen kwam er een zucht en een geïrriteerde 'ja hoor'. Toen kon ik wel janken
Nouja vanavond er maar even goed over praten, ik wil niet zeuren of overdrijven oid maar ik loop echt op m'n tandvlees momenteel.
voor Mariska.Mijn man wordt wel half wakker, maar laatst dacht ik dus van, laat ik hem vragen of hij even wil gaan toen mini alwéér kwam. Ik vroeg het echt heel aardig maar toen kwam er een zucht en een geïrriteerde 'ja hoor'. Toen kon ik wel janken
Nouja vanavond er maar even goed over praten, ik wil niet zeuren of overdrijven oid maar ik loop echt op m'n tandvlees momenteel.
Tralalalaaa
JM, ik heb op een gegeven moment - enkele maanden na de bevalling - ook weer contact gezocht met een therapeut waar ik eerder bij in therapie was geweest. Niet omdat het nu echt zo slecht ging, maar omdat ik merkte dat ik af en toe ook kan 'wegzakken' in oud gedrag en bepaalde gedachtepatronen. Ik ben voor enkele gesprekken gegaan en dat heeft me echt weer op de rit gezet. Jij alleen kunt bepalen wat je nodig hebt en hulp zoeken is nooit een 'overbodige luxe'.
"All that maybe the slightly better ones do is sort of get inside your head and leave something there"
En tussen al dit serieuze gepraat nog even een vrolijke noot van I. (Uit de fotoserie die we laatst hebben gemaakt ).
). SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt."All that maybe the slightly better ones do is sort of get inside your head and leave something there"
Oooohhh franny wat een kicken foto!!!
Ik wil ook m'n hummel even showen, hier krijgt ze voor het eerst een beetje peer van zuslief.
Ik wil ook m'n hummel even showen, hier krijgt ze voor het eerst een beetje peer van zuslief.
SPOILEROm spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.Tralalalaaa
dat kan ik ook heel slecht hebben.quote:
Even een
Mijn man wordt wel half wakker, maar laatst dacht ik dus van, laat ik hem vragen of hij even wil gaan toen mini alwéér kwam. Ik vroeg het echt heel aardig maar toen kwam er een zucht en een geïrriteerde 'ja hoor'. Toen kon ik wel janken
Nouja vanavond er maar even goed over praten, ik wil niet zeuren of overdrijven oid maar ik loop echt op m'n tandvlees momenteel.
Dat filmpje
!Franny, wat is ze toch knap!
disclaimer
TAP, die van mij doet dat nog steeds... 
. Heel herkenbaar, ook het k*tgevoel dat je ervan krijgt.
. Heel herkenbaar, ook het k*tgevoel dat je ervan krijgt.
Home is where the O+ is...
Mijn man heeft zijn slaap heel hard nodig voor zijn gezondheid, en de nachten komen dus helemaal op mij neer, ook als ik over een week weer ga werken. Ben benieuwd. Zou dus mooi zijn als ze blijft doorslapen en gewoon nooit ziek wordt 
En dat zeg ik nu wel heel vrolijk, maar ik heb regelmatig 's nachts huilend met een krampende baby gezeten en gevloekt dat ik me in de nachten een alleenstaande ouder voelde. Maar we wisten dat het zo zou gaan en ik sla me er wel doorheen.
Sowieso is het heel bijzonder wat een kind met je relatie doet. Ik vind het soms echt heel moeilijk en zwaar, maar ook vaak heel fijn en mooi
En dat zeg ik nu wel heel vrolijk, maar ik heb regelmatig 's nachts huilend met een krampende baby gezeten en gevloekt dat ik me in de nachten een alleenstaande ouder voelde. Maar we wisten dat het zo zou gaan en ik sla me er wel doorheen.
Sowieso is het heel bijzonder wat een kind met je relatie doet. Ik vind het soms echt heel moeilijk en zwaar, maar ook vaak heel fijn en mooi
Als mijn vriend zuchtend en steunend opstaat, omdat ik vind dat het 'zijn beurt' is, lach ik hem tegenwoordig uit en dan zeg ik dat je wel kunt merken dat ie oud begint te worden (hij is achter in de 40). 
. Hem uitlachen werkt beter dan me er boos over maken. Het is ook niet dat ie niet wil, hij moet gewoon even een beetje erbij zuchten. . Vervolgens is hij wel altijd heel lief voor I. en daar gaat het tenslotte om.
. Hem uitlachen werkt beter dan me er boos over maken. Het is ook niet dat ie niet wil, hij moet gewoon even een beetje erbij zuchten. . Vervolgens is hij wel altijd heel lief voor I. en daar gaat het tenslotte om.
"All that maybe the slightly better ones do is sort of get inside your head and leave something there"
Vriendje en ik hebben nu de kinderen verdeeld. Hij zorgt voor dreumes en ik voor baby..
Ik word ook bijna niet wakker als de dreumes komt en vriendje wordt bijna niet wakker als baby komt.
Ik word ook bijna niet wakker als de dreumes komt en vriendje wordt bijna niet wakker als baby komt.
Wat is het toch heerlijk om te lezen dat ik niet de enige ben zeg!
Mijn man wordt 's nachts ook niet wakker. Dus we hebben vrij duideijke afspraken gemaakt toen hij weer ging werken. Zodra hij werkt, doe ik in principe de nacht alleen. Dwz verschonen en voeden. Maar als er meer aan de hand is (nekpoep, ziek kind, weet ik veel) dan kan ik 'm wakker maken en doen we het samen. In het weekend maak ik hem wakker voor de luiers, en doe ik alleen de voedingen. Op zich een afspraak die goed werkt, en hij weet dat ik 'm dus niet wakker maak als ik 'm niet echt nodig heb.
En verder heb ik twee fijne dagen achter de rug. 't gaat op en neer, zullen we maar zeggen.
En van die dagen die iedereen heeft, maar waar je niemand over hoort:
Vandaag zo'n dag dat alles mis gaat. Gisteren niet winkelcentrum geopend, dus wij even kijken. Dat dachten er meer
Lunchen was er niet bij. Dus dn maar voeden op het bandje in de supermarkt 
Daarna gillend kind in winkel en bus, en thuis kwam ik achter de oorzaak. Na drie slokken komt me daar toch een stront uit, niet-nor-maal. Gek dat datt kind overstuur was! Dus ja. Dan maar badderen, want er konden echt geen doekjes tegenop. Maar na het badje weer een gillend kind, dus maar weer naar beneden om te voeden. Hele voeding er recht weer uit. Weer omkleden dus. Kind weer brullen want aankleden voelt alsof je vermoord wordt. En ik maar rondlopen met gillend kind. Dan maar weer voeden. Na 2 slokken in slaap.
Oh. Was je moe.
En dat ben ik nu ook. De badkamer ziet er echt gebombardeerd uit. Poepkleding over de vloer, badje nog in de badkuip, handdoeken overal. Welkom in mijn leven . En die club he, van relaxede moeders? Ik doe mee 
[ Bericht 0% gewijzigd door Roomsnoes op 07-11-2014 17:15:21 ]
Mijn man wordt 's nachts ook niet wakker. Dus we hebben vrij duideijke afspraken gemaakt toen hij weer ging werken. Zodra hij werkt, doe ik in principe de nacht alleen. Dwz verschonen en voeden. Maar als er meer aan de hand is (nekpoep, ziek kind, weet ik veel) dan kan ik 'm wakker maken en doen we het samen. In het weekend maak ik hem wakker voor de luiers, en doe ik alleen de voedingen. Op zich een afspraak die goed werkt, en hij weet dat ik 'm dus niet wakker maak als ik 'm niet echt nodig heb.
En verder heb ik twee fijne dagen achter de rug. 't gaat op en neer, zullen we maar zeggen.
En van die dagen die iedereen heeft, maar waar je niemand over hoort:
Vandaag zo'n dag dat alles mis gaat. Gisteren niet winkelcentrum geopend, dus wij even kijken. Dat dachten er meer
Lunchen was er niet bij. Dus dn maar voeden op het bandje in de supermarkt Daarna gillend kind in winkel en bus, en thuis kwam ik achter de oorzaak. Na drie slokken komt me daar toch een stront uit, niet-nor-maal. Gek dat datt kind overstuur was! Dus ja. Dan maar badderen, want er konden echt geen doekjes tegenop. Maar na het badje weer een gillend kind, dus maar weer naar beneden om te voeden. Hele voeding er recht weer uit. Weer omkleden dus. Kind weer brullen want aankleden voelt alsof je vermoord wordt. En ik maar rondlopen met gillend kind. Dan maar weer voeden. Na 2 slokken in slaap. Oh. Was je moe.
En dat ben ik nu ook. De badkamer ziet er echt gebombardeerd uit. Poepkleding over de vloer, badje nog in de badkuip, handdoeken overal. Welkom in mijn leven
. En die club he, van relaxede moeders? Ik doe mee [ Bericht 0% gewijzigd door Roomsnoes op 07-11-2014 17:15:21 ]
| Forum Opties | |
|---|---|
| Forumhop: | |
| Hop naar: | |