Een wereld zonder geld..is het mogelijk?

quote:

Op woensdag 5 november 2014 10:21 schreef Maurice76 het volgende:

[..]

Het is niet barbaars om welvaart te delen, maar er mag toch wel redelijkerwijs verwacht worden dat de mensen die daarin delen, ook enige vorm van bijdrage geleverd hebben om die welvaart te bereiken. Er zijn echter genoeg uitvreters en misbruikers van de goedheid van anderen, die dus geen flikker uitvoeren behalve luidkeels aan de bel trekken als ze gekort worden. Het lijkt wel 'not-done' te zijn om dat soort uitvreters aan te wijzen, laat staan ze aan te pakken en duidelijk te maken dat er een bepaalde bijdrage verwacht wordt om erin te kunnen delen.

Het is juist mode om flink af te geven op mensen zonder baan.. Idd zitten daar uitvreters bij, maar wat dacht je van scheefwoners in een villawijk die zonder HRA niet hun keet zouden kunnen betalen? Of mensen die absurd veel verdienen, zichzelf tientallen procenten per jaar loonsverhoging geven, alsof hun prestaties navenant verbeteren, en nóg niet stoppen met graaien als ze een bedrijf naar de kloten helpen?
Of wat dacht je van bankiers die hun zakken volstoppen met de mededeling 'zo werkt de markt nou eenmaal'? Maar die zo socialistisch zijn als de pest zodra het misgaat.. Dan moet de regering met ons geld de kastanjes uit het vuur halen. Terwijl faillissemten gewoon ook bij een marktgereguleerde samenleving horen, zodat je de capabele ondernemers overhoudt en niet de psychopaten en de megalomanen.

quote:

Op woensdag 5 november 2014 12:34 schreef The_stranger het volgende:

[..]

Met de nadruk op eerlijk. En eerlijk is niet mensen met meer geld harder belasten, zoals we nu doen.

Laten we wel wezen, welvaart "eerlijk" verdelen komt altijd neer op het simpelweg afpakken (door belastingen, premies, heffingen) bij de rijkere mensen. En het idee dat anderen "teveel" hebben is helemaal ridicuul. Genoeg mensen die gemiddeld meer hebben, maar daar ook hard voor werken, voor geïnvesteerd hebben en iets toevoegen.

Dat eerste is juist wel eerlijk. Iemand die vlak boven de armoedegrens leeft, zal een lagere belasting als ondraaglijk ervaren, iemand die vele malen meer heeft, betaald verhoudingsgewijs ook iets meer, omdat die persoon nog steeds veel meer overhoudt. Die mensen hebben dan nog steeds meer dan anderen, terwijl de sterkste schouders de zwaarste lasten dragen. Op die manier krijg je een leefbare standaard voor veel mensen. Dat betekent een gezonde binnenlandse economie, weinig voedingsbodem voor criminaliteit en door de stabiliteit een gezond klimaat voor buitenlandse investeerders.
Verder zou ik inderdaad ook wel graag een maatschappelijke discussie willen zien over loon naar werken. Mensen met veel geld vinden al snel dat ze daar voldoende voor gedaan hebben, en ze dus niet meer hoeven bijdragen aan de gemeenschap dan een arme sloeber. Maar is dat eigenlijk wel zo?