Zo, ik ben weer thuis... Vanmorgen wakker geworden met steken in mijn zij en voelde die kleine niet meer... Nog een tijdje in bed liggen FOK!'en maar op een gegeven moment werd ik toch wat onrustig en ongerust. Mijn zus zei dat als ik na het boodschappen doen met onze moeder me nog zo voelde ik toch naar de verloskundige moest bellen.
Met ma even wat kleertjes uitgezocht en rondje AH gedaan.. .maar misselijk en draaierig en begon ook hoofdpijn te krijgen, steek in mijn zij/buik bleef aanhouden, en werd erger zodra ik bukte of met mijn rechterbeen de grond aan raakte, ook met hikken kreeg ik een extra felle steek, en ik hik best regelmatig ( altijd al gehad )
Dus na het boodschappen doen VK gebeld en ze kwam binnen het uur langs voor onderzoek. Maar ik mocht meteen naar de poli om de gynaecoloog te zien, en een hartfilmpje te maken van ons beide en een echo. Mijn hartslag bleek tot de 160 zijn opgelopen en in no time terug naar 80 te schieten. Zodat ik daar als een malle lag te zweten en duizelen, tijdje aan t zuurstof gelegen. hartslag van die kleine ging met het mijne mee, dus toen ik weer ''normaal'' was, was zij dat gelukkig ook en voelde ik haar weer. ze bedacht zelfs om even om te draaien tussen de 2 echo's die ik kreeg in. Dus dat zag er prima uit allemaal. Ze zeiden ook dat ze goed groeide en dat mijn vruchtwater ook prima was. Wat er nu eigenlijk aan de hand was, weet niemand, en komen we misschien ook niet achter. Advies was wel om rustig aan te doen. Omdat de kans op flauwvallen etc gewoon groot zijn blijkbaar.
Als ik me morgen weer zo voel mag ik gewoon weer komen, ze zei al kom je 5 weken lang elke dag tot je je weer goed voelt, maakt niet uit. Dat vind ik een fijn gevoel
maar laten we hopen dat het niet nodig is.
Ben nu weer thuis, en de pijn is weg. al voel ik t soms nog wel, maar dat zijn blijkbaar gewoon mijn banden of darmen.
Moet eerlijk toegeven dat ik wel even bang was dat t verkeerd zou aflopen, gelukkig was dit niet het geval.