R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
jij bent een goed voorbeeld voor de kitsquote:Op zondag 29 juni 2014 09:28 schreef bluuf het volgende:
Eigenlijk had je je buurman 4 jaar geleden al duidelijk moeten maken dat hij met zijn poten van jouw vrouw af moest blijven : het is niet een onbekende ofzo die niets met jou of jouw gezin te maken heeft (ik zeg eerlijk : ik had zijn benen gebroken, als het een onbekende was geweest dan lag het al anders).
Het gaat niet om mijn of haar belang.
Waar het om gaat is respect.
Maar dat is me al duideljjk dat ze die al jaren geleden voor me verloor.
Anders had ze tijdens haar minderen momenten mij er van de hoogte gesteld en had ze nooit achter mn rug nogmaals contact gehad met hem.
Dat is duidelijk.
Misschien zit ook in mn hoofd dat ik er last van heb dat ze bij hem is.
Maar dat is ook niet gek.
22 jaar heeft ze bij mij gehoord en opeens maakt ze uitstapjes en wil bij hem zitten/slapen.
Mijn mening is, als je al zo lang stiekem elkaar ontmoet en berichten stuurt en nog langer klaar was met ons, dan is dat laatste stukje tot scheiding rond is ook nog te overbruggen.
Wat de kinderen betreft. Die hebben er zichtbaar moeite mee.
Niet de hele tijd maar ze zijn er wel mee bezig.
Of ze haar kwalijk zullen nemen? Dat weet ik niet.
Ze hebben afgesproken met elkaar om voorlopig de kinderen niet bij hun relatie te betrekken. Dus die merken er nog niets van , alleen dat ik minder in huis ben.
Hierdoor gaat het berichten sturen naar hem natuurlijk gewoon als vanouds door omdat ze hem niet kan zien, en dat zien de kinderen wel.
Want als ze daar mee bezig is heeft ze geen oog voor haar omgeving.
En wat bij haar weg blijven betreft, dat is ook een van de redenen dat ik snel een eigen plek wil.
Dan word ik niet me haar geconfronteerd en weet ik ook niet meer wat ze doet.
Hoef ook niet meer te weten wanneer ze nou moet werken of vrij is.
Hiermee wil ik dan de kennis verliezen wanneer ze wel of niet bij elkaar zijn.
Als ik maar weet wanneer ik de kinderen heb.
Ben afgelopen week van hot naar her gereden met mn koffer in de auto.
Mn huis voelt niet meer als thuis.
Als ik binnen kom zie ik haar spullen en dat is ook zwaar.
Waar het om gaat is respect.
Maar dat is me al duideljjk dat ze die al jaren geleden voor me verloor.
Anders had ze tijdens haar minderen momenten mij er van de hoogte gesteld en had ze nooit achter mn rug nogmaals contact gehad met hem.
Dat is duidelijk.
Misschien zit ook in mn hoofd dat ik er last van heb dat ze bij hem is.
Maar dat is ook niet gek.
22 jaar heeft ze bij mij gehoord en opeens maakt ze uitstapjes en wil bij hem zitten/slapen.
Mijn mening is, als je al zo lang stiekem elkaar ontmoet en berichten stuurt en nog langer klaar was met ons, dan is dat laatste stukje tot scheiding rond is ook nog te overbruggen.
Wat de kinderen betreft. Die hebben er zichtbaar moeite mee.
Niet de hele tijd maar ze zijn er wel mee bezig.
Of ze haar kwalijk zullen nemen? Dat weet ik niet.
Ze hebben afgesproken met elkaar om voorlopig de kinderen niet bij hun relatie te betrekken. Dus die merken er nog niets van , alleen dat ik minder in huis ben.
Hierdoor gaat het berichten sturen naar hem natuurlijk gewoon als vanouds door omdat ze hem niet kan zien, en dat zien de kinderen wel.
Want als ze daar mee bezig is heeft ze geen oog voor haar omgeving.
En wat bij haar weg blijven betreft, dat is ook een van de redenen dat ik snel een eigen plek wil.
Dan word ik niet me haar geconfronteerd en weet ik ook niet meer wat ze doet.
Hoef ook niet meer te weten wanneer ze nou moet werken of vrij is.
Hiermee wil ik dan de kennis verliezen wanneer ze wel of niet bij elkaar zijn.
Als ik maar weet wanneer ik de kinderen heb.
Ben afgelopen week van hot naar her gereden met mn koffer in de auto.
Mn huis voelt niet meer als thuis.
Als ik binnen kom zie ik haar spullen en dat is ook zwaar.
Poehee, pittig dit. Alhoewel ik jonger ben, ongetrouwd en zonder kinderen, snap ik hoe hard t is om zo keihard aan de kant te worden gezet.
Het advies dat ik je wil geven is: wees goed voor jezelf wanneer iemand zo slecht voor je is geweest. Grijp niet naar drank, drugs of seks als afleiding; eet goed, ga sporten en zorg voor zij die om je geven, zoals je kinderen. Wat je is overkomen verdien je niet, maar is de last die je moet dragen voor nu. En weet dat hoe moeilijk het ook lijkt, ook dit weer voorbij zal gaan.
Een ander belangrijk punt: stel je niet vijandig op naar je (ex)vrouw, ten eerste omdat het niet beter gaat voelen, maar oik omdat ze de moeder is van je kinderen en ook zij verdienen beter. Je mag, en moet, je voor haar afsluiten, dus neem afstand.
Hoe moeilijk het ook is, hou moed, en pak steun aan waar geboden. Lucht je hart, bijvoorbeeld hier, of bij een bekende. Het gaat goedkomen met je, vertrouw daarop. Sterkte.
Het advies dat ik je wil geven is: wees goed voor jezelf wanneer iemand zo slecht voor je is geweest. Grijp niet naar drank, drugs of seks als afleiding; eet goed, ga sporten en zorg voor zij die om je geven, zoals je kinderen. Wat je is overkomen verdien je niet, maar is de last die je moet dragen voor nu. En weet dat hoe moeilijk het ook lijkt, ook dit weer voorbij zal gaan.
Een ander belangrijk punt: stel je niet vijandig op naar je (ex)vrouw, ten eerste omdat het niet beter gaat voelen, maar oik omdat ze de moeder is van je kinderen en ook zij verdienen beter. Je mag, en moet, je voor haar afsluiten, dus neem afstand.
Hoe moeilijk het ook is, hou moed, en pak steun aan waar geboden. Lucht je hart, bijvoorbeeld hier, of bij een bekende. Het gaat goedkomen met je, vertrouw daarop. Sterkte.
Jouw kinderen mogen wmb (later) wel te weten komen wat voor een vrouw hun moeder is. Of iig de les dat wat ze gedaan heeft fout is. Je wil geen dochter die denkt dat het oke is of een zoon die onbekend is met het duivelse vd vrouw.
Dank je.
Ik ben niet vijandig tegen haar, dat ben ik afgelopen 4 weken ook niet geweest.
Weet dat een goede verstandhouding belangrijk is voor mn kinderen.
Ben vooral teleurgesteld in alles.
Vooral het afhandelen van de scheiding.
Maar ook de manier waarop ik elke keer iets meer uit haar heb moeten trekken tot ik 3 weken later het hele verhaal te horen kreeg.
Dat is niet eerlijk. En weet dat ik dat niet van iemand kan verwachten die je dit flikt, maar je hoopt dat omdat het woord uit is dat ze dan wel met waarheid komen.
Dat was dus een denk fout van me. Dat is duidelijk.
Enige waarheid die ze constant vertelde was dat ze bij hem wilde zijn.
Maar het hoe en waarom veranderde met de week tot wat ik nu weet.
Ze loopt al 4-5 jaar met de gedachte dat het niet is wat ze wilt maar nooit durfde er over te praten.
En mij dus nooit een eerlijke kans gegeven heeft.
Maar ja. Dat is nu eenmaal gebeurd. Moet verder , maar daarvoor heb ik echt rust nodig.
En dat heb ik nu niet zolang ik daar moet zitten.
Ik ben niet vijandig tegen haar, dat ben ik afgelopen 4 weken ook niet geweest.
Weet dat een goede verstandhouding belangrijk is voor mn kinderen.
Ben vooral teleurgesteld in alles.
Vooral het afhandelen van de scheiding.
Maar ook de manier waarop ik elke keer iets meer uit haar heb moeten trekken tot ik 3 weken later het hele verhaal te horen kreeg.
Dat is niet eerlijk. En weet dat ik dat niet van iemand kan verwachten die je dit flikt, maar je hoopt dat omdat het woord uit is dat ze dan wel met waarheid komen.
Dat was dus een denk fout van me. Dat is duidelijk.
Enige waarheid die ze constant vertelde was dat ze bij hem wilde zijn.
Maar het hoe en waarom veranderde met de week tot wat ik nu weet.
Ze loopt al 4-5 jaar met de gedachte dat het niet is wat ze wilt maar nooit durfde er over te praten.
En mij dus nooit een eerlijke kans gegeven heeft.
Maar ja. Dat is nu eenmaal gebeurd. Moet verder , maar daarvoor heb ik echt rust nodig.
En dat heb ik nu niet zolang ik daar moet zitten.
Therapie zou kunnen helpen, heeft bij mijn ex ook geholpen, de eerste 3 keer ben ik ook mee gegaan met hem.
Hij heeft er in het begin heel erg veel moeite mee gehad dat ik wilde scheiden, maar het ging gewoon niet meer.
Vrij snel kreeg ik ook weer een relatie, daar had hij ook veel moeite mee, gelukkig kreeg hij ook snel een relatie.
Nu zijn we twee jaar verder, beide gelukkig, hij woont samen met zijn vriendin, ik heb een vaste relatie en we gaan heel sociaal met elkaar om, maar het belangrijkste, het gaat goed met de kinderen.
En dat is iets wat jullie beide op moeten letten, dat jullie de ander niet als de slechte ouder neerzetten.
Dat jullie de kinderen niet het gevoel geven dat ze moeten kiezen.
Ik besef me dat ik een uitzonderlijke omgang heb met mijn ex, zo vieren we de verjaardagen van de kinderen samen, hij komt met zijn vriendin en zijn familie naar mijn huis om samen met mij en mijn vriend en familie de verjaardag te vieren, ik merk dat de kinderen dit heel erg fijn vinden.
Je hebt heel wat te verwerken maar hou de kinderen altijd op de eerste plaats!!
Hij heeft er in het begin heel erg veel moeite mee gehad dat ik wilde scheiden, maar het ging gewoon niet meer.
Vrij snel kreeg ik ook weer een relatie, daar had hij ook veel moeite mee, gelukkig kreeg hij ook snel een relatie.
Nu zijn we twee jaar verder, beide gelukkig, hij woont samen met zijn vriendin, ik heb een vaste relatie en we gaan heel sociaal met elkaar om, maar het belangrijkste, het gaat goed met de kinderen.
En dat is iets wat jullie beide op moeten letten, dat jullie de ander niet als de slechte ouder neerzetten.
Dat jullie de kinderen niet het gevoel geven dat ze moeten kiezen.
Ik besef me dat ik een uitzonderlijke omgang heb met mijn ex, zo vieren we de verjaardagen van de kinderen samen, hij komt met zijn vriendin en zijn familie naar mijn huis om samen met mij en mijn vriend en familie de verjaardag te vieren, ik merk dat de kinderen dit heel erg fijn vinden.
Je hebt heel wat te verwerken maar hou de kinderen altijd op de eerste plaats!!
"One cries because one is sad. For example, I cry because others are stupid, and that makes me sad."
De kinderen zullen echt niet minder van hun moeder gaan houden, ook later niet.quote:
Jouw kinderen mogen wmb (later) wel te weten komen wat voor een vrouw hun moeder is. Of iig de les dat wat ze gedaan heeft fout is. Je wil geen dochter die denkt dat het oke is of een zoon die onbekend is met het duivelse vd vrouw.
Resistance is futile.
Da's de bedoeling ook niet.quote:Op zondag 29 juni 2014 10:47 schreef Seven. het volgende:
[..]
De kinderen zullen echt niet minder van hun moeder gaan houden, ook later niet.
Hoe moeilijk het ook is, je moet nu niet kijken naar het verleden, ze heeft gedaan wat ze heeft gedaan, dat was fout maar niet iets wat je kan veranderen dus er over door blijven malen heeft geen zin.quote:
Je heb helemaal gelijk.
Ik hou van de persoon die ze was.
Weet dat ze daar ergens is alleen niet meer voor mij.
Je moet niet vergeten dat ze ons lang niet meer zag zitten.
Maar ik haar wel. Alleen de vrouw die ze nu is voor mij echt onbegrijpelijk.
Je kan verliefd zijn en ons huwelijk al in je hoofd verwerkt hebben.
Maar in mijn ogen moet je wel je huwelijk eerst goed afhandelen voor je verder gaat met de nieuwe.
Vooral als die nieuwe relatie 3 deuren verder woont.
Van de week heb ik haar voor t eerst in 3 weken zien lachen en opeens was ze daar. De vrouw die ik kon.
Was jammer van korte duur.
Moet wel eerlijk zeggen dat ze me afgelopen tijd goed ondersteunt heeft als ik het moeilijk had. Via praten of via de app.
Alleen dat ze maar niet kan begrijpen dat ik niet in het huis kan verblijven terwijl zij daar is , is voor mij echt een raadsel.
En ik weet dat ze verder is dan mij, maar we hebben het hier over respect.
Als je fatsoen heb kun je die blijven tonen ook al wil je niets meer samen.
Net zoals ik respect heb voor mensen waar ik geen relatie mee heb.
Nu moet je kijken naar de toekomst, hoe je het voor jezelf en bovenal voor je kinderen zo goed mogelijk kan maken, en hoe verleidelijk het ook is, met haatgevoelens naar je ex kijken om wat ze heeft gedaan helpt niet.
Samen in een huis wonen met je ex tijdens een scheiding is moeilijk, dat weet ik, ik heb het ook 3 maanden gedaan.
Maar we gingen nog steeds haast iedere avond samen aan een tafel eten, omwille van de kinderen.
Dus zorg er alsjeblieft voor dat je niet in zelfmedelijden en met haatgevoelens rond gaat lopen, je kinderen merken dat!
"One cries because one is sad. For example, I cry because others are stupid, and that makes me sad."
De kinderen hebben daar helemaal niks mee te maken en die moeten daar ook niet in betrokken worden, daar zijn ze nog veel te jong voor.quote:
Jouw kinderen mogen wmb (later) wel te weten komen wat voor een vrouw hun moeder is. Of iig de les dat wat ze gedaan heeft fout is. Je wil geen dochter die denkt dat het oke is of een zoon die onbekend is met het duivelse vd vrouw.
Ondanks dat de keuze voor scheiden bij mij lag, de schuld van scheiden voornamelijk bij hem ( zegt hij zelf ook) hebben we de kinderen altijd verteld dat het een gezamenlijke beslissing is geweest, dat we niet boos zijn op elkaar, dat we elkaar ook nog lief vinden maar dat we niet meer van elkaar houden zoals een man en vrouw van elkaar behoren te houden.
Ik zal de kinderen nooit vertellen over de fouten die hun vader heeft gemaakt, hij zal hun nooit vertellen over de fouten die ik heb gemaakt.
Daar hebben ze namelijk helemaal niks mee te maken en het zal hun ook absoluut niet helpen.
"One cries because one is sad. For example, I cry because others are stupid, and that makes me sad."
Alsof ze je dat later niet zullen gaan vragen,....quote:
Daar hebben ze namelijk helemaal niks mee te maken en het zal hun ook absoluut niet helpen.
[b]A question that sometimes drives me hazy: am I or are the others crazy?[/b]
Snakelady:
Ik zou ook geen probleem mee hebben om samen in het huis te zitten tot alles afgehandeld is.
Maar ik denk dat jou situatie toch iets anders gegaan is.
Jij was er klaar mee en hij Zag dat uiteindelijk ook in.
Er speelde op dat moment geen derde persoon mee.
En dat is het grote probleem hier.
Hoe kan ik aan tafel bij iemand zitten die een leuk gesprek met me wilt doen terwijl ze eigen helemaal niet op die plek wilt zijn maar juist met hem.
Daar ben ik dus niet aan toe. En kan me ook niet indenken dat ik ooit gezellig bij hun samen op de koffie kan.
Daar is te veel voor gebeurd.
Met haar wil ik wel goed mee om blijven gaan voor de kids.
Maar met hem wil ik gewoon niets mee te maken hebben.
Dat zij bevriend was met zijn vrouw zag ik hem al niet zitten.
Weet niet waarom, maar blijkbaar was mijn gevoel juist.
Laat staan nu.
Ik zou ook geen probleem mee hebben om samen in het huis te zitten tot alles afgehandeld is.
Maar ik denk dat jou situatie toch iets anders gegaan is.
Jij was er klaar mee en hij Zag dat uiteindelijk ook in.
Er speelde op dat moment geen derde persoon mee.
En dat is het grote probleem hier.
Hoe kan ik aan tafel bij iemand zitten die een leuk gesprek met me wilt doen terwijl ze eigen helemaal niet op die plek wilt zijn maar juist met hem.
Daar ben ik dus niet aan toe. En kan me ook niet indenken dat ik ooit gezellig bij hun samen op de koffie kan.
Daar is te veel voor gebeurd.
Met haar wil ik wel goed mee om blijven gaan voor de kids.
Maar met hem wil ik gewoon niets mee te maken hebben.
Dat zij bevriend was met zijn vrouw zag ik hem al niet zitten.
Weet niet waarom, maar blijkbaar was mijn gevoel juist.
Laat staan nu.
Kinderen hebben er alles mee te maken en het zal hun wel helpen. Het moet ze inderdaad niet te vroeg verteld worden en wanneer het verteld wordt genuanceerd.quote:
De kinderen hebben daar helemaal niks mee te maken en die moeten daar ook niet in betrokken worden, daar zijn ze nog veel te jong voor.
Ondanks dat de keuze voor scheiden bij mij lag, de schuld van scheiden voornamelijk bij hem ( zegt hij zelf ook) hebben we de kinderen altijd verteld dat het een gezamenlijke beslissing is geweest, dat we niet boos zijn op elkaar, dat we elkaar ook nog lief vinden maar dat we niet meer van elkaar houden zoals een man en vrouw van elkaar behoren te houden.
Ik zal de kinderen nooit vertellen over de fouten die hun vader heeft gemaakt, hij zal hun nooit vertellen over de fouten die ik heb gemaakt.
Daar hebben ze namelijk helemaal niks mee te maken en het zal hun ook absoluut niet helpen.
Het gaat niet om inhoud maar vind wel dat de kinderen de rede moeten weten waarom hun ouders uit elkaar gaan.
Als ik ons situatie bekijk is dat heel slecht gedaan.
Dag dat ik er achterkwam heeft ze gelijk aan de kinderen verteld dat we uit elkaar gingen omdat ze verliefd was op iemand anders.
Verder niets.
Na een paar dagen met elkaar gesproken te hebben wou ze nogmaas nadenken. Dat heeft ze ook aan hun verteld.
Die vroegen dus ook elke dag; en mam, weet je het al?😔. Antwoord was; nee als mama er uit is dan zeg ik het gelijk.
Paar dagen was het zover en toen we bij elkaar waren zei mn middelste, en mam weet je het?
Antwoord : ja. Mama is verliefd op J.....
En verder niets. Geen uitleg, niet verteld wat consequenties zouden zijn.
Terwijl ik na 3 weken praten er achter
Kwam dat ze al lange tijd klaar was met ons.
Dus tegen de kinderen heeft ze maar de halve waarheid verteld.
Als ze nou eerlijk was geweest ( maar ja. Zeggen dat je er nog uit moet komen terwijl er niets meer is , is ook een groot onzin) dan had ze tegen de kinderen verteld dat ze de liefde tussen ons weg was en dat ze daarom iemand anders lief vind.
Nu is het in hun ogen een moeder die hun vader voor de buurman verlaat.
Kan er jammer genoeg niets van maken.
Zal er ook geen woord aan vuil maken bij mn kinderen maar ze heeft het niet netjes aangepakt.
Eigenlijk ook hoe ze nu met de scheiding en mij omgaat.
Als ik ons situatie bekijk is dat heel slecht gedaan.
Dag dat ik er achterkwam heeft ze gelijk aan de kinderen verteld dat we uit elkaar gingen omdat ze verliefd was op iemand anders.
Verder niets.
Na een paar dagen met elkaar gesproken te hebben wou ze nogmaas nadenken. Dat heeft ze ook aan hun verteld.
Die vroegen dus ook elke dag; en mam, weet je het al?😔. Antwoord was; nee als mama er uit is dan zeg ik het gelijk.
Paar dagen was het zover en toen we bij elkaar waren zei mn middelste, en mam weet je het?
Antwoord : ja. Mama is verliefd op J.....
En verder niets. Geen uitleg, niet verteld wat consequenties zouden zijn.
Terwijl ik na 3 weken praten er achter
Kwam dat ze al lange tijd klaar was met ons.
Dus tegen de kinderen heeft ze maar de halve waarheid verteld.
Als ze nou eerlijk was geweest ( maar ja. Zeggen dat je er nog uit moet komen terwijl er niets meer is , is ook een groot onzin) dan had ze tegen de kinderen verteld dat ze de liefde tussen ons weg was en dat ze daarom iemand anders lief vind.
Nu is het in hun ogen een moeder die hun vader voor de buurman verlaat.
Kan er jammer genoeg niets van maken.
Zal er ook geen woord aan vuil maken bij mn kinderen maar ze heeft het niet netjes aangepakt.
Eigenlijk ook hoe ze nu met de scheiding en mij omgaat.
Dan zijn de ouder en kunnen ze het beter relativeren.quote:Op zondag 29 juni 2014 11:40 schreef Five_Horizons het volgende:
[..]
Alsof ze je dat later niet zullen gaan vragen,....
"One cries because one is sad. For example, I cry because others are stupid, and that makes me sad."
Klinkt alsof het allemaal onwijs goed geregeld wordtquote:Op zondag 29 juni 2014 12:28 schreef kan_niet_meer het volgende:
Het gaat niet om inhoud maar vind wel dat de kinderen de rede moeten weten waarom hun ouders uit elkaar gaan.
Als ik ons situatie bekijk is dat heel slecht gedaan.
Dag dat ik er achterkwam heeft ze gelijk aan de kinderen verteld dat we uit elkaar gingen omdat ze verliefd was op iemand anders.
Verder niets.
Na een paar dagen met elkaar gesproken te hebben wou ze nogmaas nadenken. Dat heeft ze ook aan hun verteld.
Die vroegen dus ook elke dag; en mam, weet je het al?😔. Antwoord was; nee als mama er uit is dan zeg ik het gelijk.
Paar dagen was het zover en toen we bij elkaar waren zei mn middelste, en mam weet je het?
Antwoord : ja. Mama is verliefd op J.....
En verder niets. Geen uitleg, niet verteld wat consequenties zouden zijn.
Terwijl ik na 3 weken praten er achter
Kwam dat ze al lange tijd klaar was met ons.
Dus tegen de kinderen heeft ze maar de halve waarheid verteld.
Als ze nou eerlijk was geweest ( maar ja. Zeggen dat je er nog uit moet komen terwijl er niets meer is , is ook een groot onzin) dan had ze tegen de kinderen verteld dat ze de liefde tussen ons weg was en dat ze daarom iemand anders lief vind.
Nu is het in hun ogen een moeder die hun vader voor de buurman verlaat.
Kan er jammer genoeg niets van maken.
Zal er ook geen woord aan vuil maken bij mn kinderen maar ze heeft het niet aangepakt.
Ik zou eens iets meer uit de emotie proberen te stappen, en dingen aan gaan pakken. Het is totaal begrijpelijk dat je er stuk van bent, maar als ik dit topic lees dan giert de situatie aan alle kanten uit de klauwen, niet in de laatste plaats richting je kinderen, en jij staat een beetje aan de zijlijn zielig te zijn en 'oh gut hoe kan dit nou, wat is het erg, hoe moet dit nu verder'.
Ik moest met de kinderen het huis uit omdat zijn nieuwe vriendin het huis in ging, dezelfde dag als toen wij er uit gingen.quote:
Snakelady:
Ik zou ook geen probleem mee hebben om samen in het huis te zitten tot alles afgehandeld is.
Maar ik denk dat jou situatie toch iets anders gegaan is.
Jij was er klaar mee en hij Zag dat uiteindelijk ook in.
Er speelde op dat moment geen derde persoon mee.
En dat is het grote probleem hier.
Hoe kan ik aan tafel bij iemand zitten die een leuk gesprek met me wilt doen terwijl ze eigen helemaal niet op die plek wilt zijn maar juist met hem.
Daar ben ik dus niet aan toe. En kan me ook niet indenken dat ik ooit gezellig bij hun samen op de koffie kan.
Daar is te veel voor gebeurd.
Met haar wil ik wel goed mee om blijven gaan voor de kids.
Maar met hem wil ik gewoon niets mee te maken hebben.
Dat zij bevriend was met zijn vrouw zag ik hem al niet zitten.
Weet niet waarom, maar blijkbaar was mijn gevoel juist.
Laat staan nu.
Ik heb genoeg redenen om hem te haten, maar dat heeft geen nut, voor niemand niet.
Dus heb ik besloten om het niet tegen hem te houden, om nu te genieten van mijn leven en zo goed mogelijk met elkaar om te gaan als mogelijk is omwille van de kinderen.
Hadden we geen kinderen gehad had ik hem nooit meer gezien.
Hij gaat een rol in je leven spelen, of je nu wil of niet, hij gaat namelijk een rol in het leven van je kinderen spelen.
En als je kinderen bij jou komen en zeggen hoe leuk ze het hebben gehad met hem is het aan jou om daar normaal op te reageren, zelfs enthousiast! Je wil namelijk niet dat je kinderen nare gevoelens krijgen jegens hem.
"One cries because one is sad. For example, I cry because others are stupid, and that makes me sad."
Hoe zal het hun helpen? Op wat voor manier?quote:
[..]
Kinderen hebben er alles mee te maken en het zal hun wel helpen. Het moet ze inderdaad niet te vroeg verteld worden en wanneer het verteld wordt genuanceerd.
"One cries because one is sad. For example, I cry because others are stupid, and that makes me sad."
Respect dat je die buurman niet bovenop z'n smoel hebt getikt. Ik weet, die vrouw is hoofdschuldige maar ik vraag mij echt af hoe die klootzak zich nu voelt of hij zichzelf wel beseft wat hij een gezin aan heeft gedaan. Als buurman zijnde kan je je nou niet echt verweren met het argument dat je van niks wist. Gadverdamme.
Op maandag 8 januari 2018 14:29 schreef BadderHaring het volgende:
Ajax is geen club. Dat is een bedrijf.
Ajax is geen club. Dat is een bedrijf.
Begrip over hun ouders (hun gedrag) kan helpen bij begrip over hunzelf en menselijk gedrag in het algemeen. Ik zie het nut niet in van het verbergen van dit soort basale zaken.quote:
Hoe zal het hun helpen? Op wat voor manier?
Naar mijn mening was ze dus heel fout bezig geweest, de kinderen hebben zo dagen in onzekerheid gezeten.quote:
Het gaat niet om inhoud maar vind wel dat de kinderen de rede moeten weten waarom hun ouders uit elkaar gaan.
Als ik ons situatie bekijk is dat heel slecht gedaan.
Dag dat ik er achterkwam heeft ze gelijk aan de kinderen verteld dat we uit elkaar gingen omdat ze verliefd was op iemand anders.
Verder niets.
Na een paar dagen met elkaar gesproken te hebben wou ze nogmaas nadenken. Dat heeft ze ook aan hun verteld.
Die vroegen dus ook elke dag; en mam, weet je het al?😔. Antwoord was; nee als mama er uit is dan zeg ik het gelijk.
Paar dagen was het zover en toen we bij elkaar waren zei mn middelste, en mam weet je het?
Antwoord : ja. Mama is verliefd op J.....
En verder niets. Geen uitleg, niet verteld wat consequenties zouden zijn.
Terwijl ik na 3 weken praten er achter
Kwam dat ze al lange tijd klaar was met ons.
Dus tegen de kinderen heeft ze maar de halve waarheid verteld.
Als ze nou eerlijk was geweest ( maar ja. Zeggen dat je er nog uit moet komen terwijl er niets meer is , is ook een groot onzin) dan had ze tegen de kinderen verteld dat ze de liefde tussen ons weg was en dat ze daarom iemand anders lief vind.
Nu is het in hun ogen een moeder die hun vader voor de buurman verlaat.
Kan er jammer genoeg niets van maken.
Zal er ook geen woord aan vuil maken bij mn kinderen maar ze heeft het niet netjes aangepakt.
Eigenlijk ook hoe ze nu met de scheiding en mij omgaat.
Naar de kinderen moet je duidelijk en eerlijk zijn, maar ook niet te veel informatie geven waar ze niks mee kunnen.
"One cries because one is sad. For example, I cry because others are stupid, and that makes me sad."
Op
Je hoeft het niet te verbergen, maar schuld geven aan een persoon zorgt ervoor dat de kinderen het gevoel hebben dat ze de kant moeten kiezen van de onschuldige.quote:
[..]
Begrip over hun ouders (hun gedrag) kan helpen bij begrip over hunzelf en menselijk gedrag in het algemeen. Ik zie het nut niet in van het verbergen van dit soort basale zaken.
Het is heel erg voor TS en zijn vrouw had eerst moeten scheiden eer ze aan een nieuwe relatie begon, maar we kennen maar een kant van het verhaal.
Toen wij vertelde tegen mensen dat we gingen scheiden was iedereen verbaasd, want we waren het ideale koppel, die mensen hadden dus geen idee wat er echt gaande was en die weten het nog niet.
Dat ze verteld hebben dat ze verliefd is geworden op een ander, dat kan, maar als hij haat toont jegens hem gaan de kinderen hem ook automatisch haten.
Of juist andersom, dat ze nare gevoelens krijgen naar degene toe die altijd aan het klagen is over de andere ouder en zijn/haar partner.
Dus val die kinderen daar niet mee lastig, ga gewoon volwassen met elkaar om, je hoeft elkaars deur niet plat te lopen maar praat gewoon tegen elkaar wanneer de kinderen er bij zijn.
"One cries because one is sad. For example, I cry because others are stupid, and that makes me sad."
Volgens mij ben ik al meerde keren duidelijk geweest dat ik aan wil werken om hier uit te komen.
Alleen dat gaat dus niet bij haar of in ons huis.
Dus probeer ik zo veel mogelijk weg te zijn. Hoe moeilijk ik het ook heb weg bij mn kinderen en dagelijks ritme.
Ben helemaal niet zielig.
Vertel gewoon mijn verhaal omdat er sugesties gedaan worden die niet of juist wel kloppen.
Heb deze topic begonnen omdat ik op dat moment een punt had bereikt dat ik het even niet aan kon.
Bljkbaar voor sommige moeilijk te begrijpen, maar zo is het maar. Kan er niets van maken.
Maar nu ben ik zeker. Moet snel daar weg en een eigen plek vinden.
Alleen dat gaat dus niet bij haar of in ons huis.
Dus probeer ik zo veel mogelijk weg te zijn. Hoe moeilijk ik het ook heb weg bij mn kinderen en dagelijks ritme.
Ben helemaal niet zielig.
Vertel gewoon mijn verhaal omdat er sugesties gedaan worden die niet of juist wel kloppen.
Heb deze topic begonnen omdat ik op dat moment een punt had bereikt dat ik het even niet aan kon.
Bljkbaar voor sommige moeilijk te begrijpen, maar zo is het maar. Kan er niets van maken.
Maar nu ben ik zeker. Moet snel daar weg en een eigen plek vinden.
En dat gaat ook nog wel even duren.. snel naar de huurmarkt kijken (als dat financieel haalbaar is) en wegwezen daarquote:
Volgens mij ben ik al meerde keren duidelijk geweest dat ik aan wil werken om hier uit te komen.
Alleen dat gaat dus niet bij haar of in ons huis.
Any previously enabled store events for this user, including notifications to other users, may fail to fire
