Toch nog even op ingaan... kan het niet laten.

quote:
Op zaterdag 28 juni 2014 11:46 schreef Greys het volgende:Boulevard heeft daarna snel het bericht verwijderd van hun website.
Dus ik vraag me af wat daar nou weer van waar is...
Daarbij (en dit is niet pro-Waylon of pro-Ilse): als manager ben je altijd in dienst van de artiest die je vertegenwoordigt en niet andersom. Dus wat zo'n manager ook bedingt of verzint of eist, jij blijft als artiest de baas met het beslissende finale woord. Dus raar dat ze het (allebei!) zo ver hebben laten komen, als ze dan zulke goede vrienden waren, door zo'n kerel.
Persoonlijk geloof ik dat dus niet zo
Want er was al *iets* aan de hand vóór Kopenhagen en toen wisten ze nog helemaal niet wat een succes het zou gaan worden en dus viel er nog weinig te eisen.
Ik snap wat je zegt, en op zich ben ik het ook mee eens, behalve dan dat er wel iets meer aan de hand moet zijn geweest. Ik denk het eigenlijk niet.
Ondanks dat we niet alle details weten (gaat ons waarschijnlijk ook niks aan), is het m.i. wel duidelijk wat er ongevéér gebeurd is.
2013Ilse en Waylon zijn gezellig bezig met een gezamenlijk project, The Common Linnets, als goede oude vrienden/kennissen met gemeenschappelijke roots. Geen conflicten, ze zitten ook bij hetzelfde management die hun beider belangen behartigt. De samenwerking geschiedt grotendeels op basis van creatieve gelijkwaardigheid.
begin 2014 (februari, dacht ik?)Er ontstaat een conflict tussen Ilse en de manager. Waar dit over ging weten we niet. Hoogstwaarschijnlijk iets gerelateerd aan TCL. Kan zijn dat dit al ging over Waylons creatieve inbreng in het project, maar dat hoeft helemaal niet. Kan ook iets geweest zijn waar hij in principe niets mee te maken had. Feit is wel dat Waylon blijkbaar een ander standpunt in dit conflict had, want híj blijft gewoon bij zijn management. En laten we wel wezen, hij is natuurlijk ook helemaal niet verplicht om Ilse ineens in alles te volgen. Maar goed, Ilse stuurt de manager dus de laan uit en neemt 'haar' TCL-project mee.
Zelfs als er daarvoor nog geen problemen waren tussen die twee, kan het gedoe met de manager daar natuurlijk alsnog voor gezorgd hebben. Blijkbaar is Waylon het iig niet óneens met zijn manager en dat kan weer tot irritaties bij Ilse geleid hebben. Hoe dan ook leidt het allemaal tot een radicaal andere situatie bij TCL. Waylon wordt van min of meer partner in het project plotseling een soort inhuurkracht-zonder-inspraak en Ilse (dan wel haar nieuwe management) moeten met de manager waarmee ze net ruzie heeft gekregen onderhandelen over zijn voorwaarden. Op z'n zachtst gezegd geen ideale situatie.
Ik zou er niet van opkijken als Waylon er op dat moment eigenlijk al mee had willen kappen. Gewoon, door al het gedoe en het feit dat hij zijn carrière en album in de ijskast had gezet voor iets waar hij nauwelijks meer iets over te zeggen had. Maar dat kon natuurlijk niet, aangezien zijn 'opzegtermijn' nog liep t/m het ESF en hij Ilse - althans dat is mijn indruk - als
persoon nooit heeft willen laten vallen. Hij is zich als een professional blijven gedragen, maar zal wel heel ongelukkig zijn geweest met de situatie. En dat verklaart m.i. dan ook weer de steeds hoger wordende eisen - financieel of anders - waar dat bericht van Blvrd volgens mij over ging (heb het niet gezien maar wel iets gelezen).
Volgens mij werkt het net zo als in elke sector waarin je met (eventueel via een bureau) ingehuurde zzp-ers werkt. Ik bedoel dan het type 'schaarse deskundige' (en dus niet schoonmakers ofzo). Ik vergelijk het maar even met de IT-branche waarin ik werk. Je hebt gewoon mensen die zo goed zijn in hun vak en waar er zo weinig van zijn, dat ze hoge eisen kunnen stellen. Niet alleen financieel, maar vaak ook qua inbreng en koers. Die wimpel je niet af met 'ik ben de baas en je doet maar wat ik zeg', want dan zijn ze gewoon weg.
Dat was natuurlijk ook niet de situatie waarmee ze ooit begonnen waren, maar volgens mij wel hoe het inmiddels geworden was v.w.b. Waylons positie in het TCL-project.
begin mei 2014En dan komt het meest tragische...
against all odds zetten Ilse en Waylon, professionals en goede muzikanten als ze zijn, een wereldprestatie neer in de halve finale van het ESF en worden tweede in de finale. Ondanks alle strubbelingen die er geweest zijn en de afspraak die inmiddels gemaakt is om vrijwel direct na de finale ieder z'n eigen weg te gaan. Dan probeert Waylon (buiten het management om?) toch nog 1 keer om het samen eens te worden (tenminste, zo begrijp ik het), maar Ilse laat niks meer van zich weten. Ik geloof zelf trouwens wel dat die laatste toenadering van W. puur over inbreng in het project ging (ook voor zijn mensen) en niet over geld an sich. Maar Ilse heeft de 'oplossing' al geregeld en is er waarschijnlijk op dat moment ook al helemaal klaar mee (zie ook haar reacties bij Humberto Tan vlak na de finale).
Kan zijn dat ze er, nu alles een beetje tot rust is gekomen, wel weer wat anders over denkt (zie Tuckerville), maar nu is het sowieso te laat.
Maar goed, om deze - wederom veel te lange - post passend af te sluiten, een nummer dat helemaal niets, maar toch alles met The Common Linnets te maken heeft. En dan mag iedereen zelf weten wie het voor wie zingt.
[ Bericht 0% gewijzigd door Jane op 29-06-2014 16:42:02 ]