Hallo iedereen,
Dank jullie voor tips en aanmoedigingen.
Ja, ik ben reeds enkele weken in dag verpleging geweest, maar daar maakte ze weeral dezelfde fout, ze begonnen me terug behandelen voor depressie. Daar werd ik loom door en daarna kreeg weeral op peppers. Ik geraakt bijna verslaaft aan die rommel. Ik ben toen op eigen houtje alles gaan afbouwen voor de zoveelste keer, daarna ik voelde me beter.
Ik zit daadwerkelijk in een lus waar ik zelf niet uitkom, maar hulp, dat is dikwijls ver weg. Ik ben door al de dokters opgegeven, mijn hormonen spiegel is zo ontregeld dat ik normaal dag en nacht nog amper onderscheid.Met andere woorden mijn slaap en waak ritme ligt volledig overhoop. Zelfs als ik eet kan ik de ene week 3 tot 5 kilo gewoon bijkomen en de andere week val ik af. Wat niet echt slecht is voor mijn gezondheid.
Wat ik wel doe ik elke morgend willen of niet probeer ik tussen 8 en 10 uur op te staan, ik ga dan naar de hema ontbijten voor 1 ¤, het gaat niet om die 1¤, maar dan heb ik een doel om elke morgend ergens naar toe te gaan. Wat koffie drinken betreft kan en mag ik niet meer, want dat geeft problemen met mijn huid, ik droog helemaal uit als ik koffie of meer dan 3 tassen thee per dag.
Wat stress betreft, het minste geringste stress, dat kan soms zijn van mij gewoon te wassen het voldoende om mij uit te putten, zodat ik de rest van de dag slaap.
De grenzen die mijn lichaam stelt variëren naar gelang hoe ik me ik voel. Als ik even naar buiten kan en van de zon kan genieten en ik moet daarna naar de winkel, dan kan het reeds te veel zijn. Dan moet ik kiezen tussen zonnen of naar de winkel gaan. Soms is het geen van beide. Dan ben ik echt te moe om zelfs eten te gaan halen. Zoals het weekend dit het geval was, ik was te moe om maar de winkel te gaan en ik heb gelukkig nog enkele dingen in mijn diepvries liggen die op gegeten hebt. Ik ben zaterdag in slaap gevallen en ik ben nu pas wakker. Een ramp gewoon. Reden van deze vermoeidheid? Ik kon niet op tijd naar de hema om mijn ontbijt te nemen.
Sommige dagen gaat het echt heel goed en kan ik zelf dag uitstapjes doen.
Misschien een tip voor mensen die met burn-out te maken, ik doe Yoga, Raja yoga en ik ben er wel goed mee. Als ik de moeite en de energie kan opbrengen dan doe ik dit een 15 tal minuten per dag en 2 maal per dag. Dan voel ik me beter en fitter, dit is relatief natuurlijk, het helpt me enorm om de moet erin te houden want anders had ik me van kant gemaakt toen ik pijn in mijn ogen begon te krijgen en mijn zicht voor een stuk verloor.
Wat sport betreft, dat doe en kan ik niet meer, vroeger fietste ik regelmatig zo'n 50 tot km per weekend, nu naar de winkel en terug. Ik liep ook de 100, 200 meter hardlopen, dus atletiek, hordeloop deed ik ook, ik vond dat geweldig.
Piekeren doe niet meer, want dat haalt niets uit. Blind worden, is wel een angst van mij, maar ik leg me er gewoon bij neer, als het zou gebeuren. Er zijn nog middelen die men kunnen gebruiken in het geval van, dus ik moet me geen zorgen maken indien ik blind zou worden.
Om madeliefff te beantwoorden: ja ik heb toen terug gaan werken met een stevige burn-out, maar ik kon niet meer doen op mijn werk, met ontslag als gevolg. Ik ben toen voor de zoveelste maal terug naar de dokter gelopen, en deze wist het ook niet meer.
En je hebt gelijk madeliefff, de oorzaak is heel moeilijk weg te nemen en dat is de alledaagse stress van de kleine zaken die moeten gedaan worden afwassen, eten maken, naar de winkel gaan, opstaan dat kan al genoeg op mijne gehele dag te verpesten. Ik kom ook niet in aanmerking voor een hormonen kuur, want het kan gevaarlijk worden als ze mensen in deze toestand hormonen toe dienen kan het slecht aflopen. Aangezien de uitkomst van zulke kuren niet vast staat. Het kan zelfs lijden te de dood. Neen, dat ga ik niet proberen.
Het spijt me als ik krankzinnig overkomt maar elke dag opnieuw zeg het volgende gedurende 5 tal minuten " het gaat met de dag beter en beter en mijn gezondheid verbeterd met de dag". Wat ik ook doe is als het gaat 1 a 2 keer maand, laat ik me masseren om van de zenuw en spierpijnen verlost te zijn, het helpt wel maar niet lang. Maar elke minuut zonder pijn is er één dat ik kan genieten van de mooie dingen in het leven.
Ik ben nu gaan houden van de kleine dingen in het leven, de zon, vriendelijke mensen die me even goeie dag zeggen, gewoon even opstap gaan naar de winkel, daar kan ik ook van genieten.
Vroeger ging dat niet want ik zat sliep op mijn werk ik kwam meestal in het weekend pas terug thuis. En dan nog om even anderen kleren aan te doen te gaan winkelen, en me te wassen. Want dan was ik het beu om mijn in een toilet te moeten wassen.
Ik schaam me hiervoor als ik er terug aan denk, maar ja ik had geen tijd om naar huis te gaan, het werk wachtte op mij. Ik had kleren op het werk liggen en liet zelfs een wasserij komen om mijn kleren te wassen en ze terug te brengen naar mijn werk.
Ik vind het vreselijk wat ik toen deed als ik er terug aan denk.
Ik vroeg me nooit meer af wat normaal was, want dit was normaal voor mij. Dag en nacht op je werk zitten om het werk af te maken. Slapen in een bureau stoel, dat was ook normaal, ik heb maanden gehad dat ik zelfs niet in mijn bed sliep. Het bedrijf breide maar uit maar de IT afdeling, waar ik verantwoordelijk voor was die krimpte alsmaar in personeel en werkingsmiddelen.
Ik schaam me zelf dat ik dit ooit gedaan heb.
Dank u voor jullie tips en aanmoedigingen.
Ps: nu dat ik hierover schrijf lijkt het mij geen wonder dat het zover gekomen is 4 burn-outs. Het spijt me, moet ik tegen mezelf zeggen.
Ik ben optimist maar nu even niet.