De kunst van het loslaten van je ex #231

quote:

Op maandag 19 mei 2014 12:31 schreef DW457 het volgende:

[..]

Thx. Ja, ze slaapt nog hier...in hetzelfde bed, das pretty akward. Maar ze is volop bezig met zoeken naar andere woonruimte. Ikzelf zit nu in de stress omdat ik geen baan met een vast inkomen heb en daardoor mijn huur enzo niet kan opbrengen. Dus snel solliciteren en hopen dat ik wat vind, anders weet ik t ook niet meer.

Er is altijd baas boven baas hier zeg, sterkte.
Wel knap dat je haar nog bij je in bed laat slapen en haar niet zomaar op straat zet.

Hou je nog van haar? Als ze rust zoekt, kun je ook voorstellen dat ze een tijdje bij een vriendin gaat logeren, of bij haar ouders, en daarna samen met jou kijkt of het nog iets kan worden. En probeer erachter te komen of dat meningsverschil écht het enige ding was, want meestal gaat er wat aan vooraf.

Als je het nog wilt proberen he, anders lekker laten lopen.

quote:

Op maandag 19 mei 2014 12:31 schreef DW457 het volgende:

[..]

Thx. Ja, ze slaapt nog hier...in hetzelfde bed, das pretty akward. Maar ze is volop bezig met zoeken naar andere woonruimte. Ikzelf zit nu in de stress omdat ik geen baan met een vast inkomen heb en daardoor mijn huur enzo niet kan opbrengen. Dus snel solliciteren en hopen dat ik wat vind, anders weet ik t ook niet meer.

Jees dat zou ik echt niet kunnen. Bank geen optie?
Hoe oud ben je, kun je ww oid krijgen?

Zit hier in een half leeg huis, woonkamer half leeg. En ik denk nog steeds dat hij zo thuis gaat komen van t werk en me een knuffel komt geven
Juist in huis zijn is lastiger dan in een vreemd huis zijn.

Even een technische vraag: ik heb nu alleen nog werkend internet via de kabel. Hoe krijg ik wifi? Heb UPC...... En snap er geen drol van. Een van de punten waar je tegenaan hikt als vrouw alleen. Buh.

quote:

Op maandag 19 mei 2014 23:48 schreef runaway het volgende:
Zit hier in een half leeg huis, woonkamer half leeg. En ik denk nog steeds dat hij zo thuis gaat komen van t werk en me een knuffel komt geven
Juist in huis zijn is lastiger dan in een vreemd huis zijn.

Even een technische vraag: ik heb nu alleen nog werkend internet via de kabel. Hoe krijg ik wifi? Heb UPC...... En snap er geen drol van. Een van de punten waar je tegenaan hikt als vrouw alleen. Buh.

Pf begrijpelijk, sterkte ermee! Net ook contact gezocht maar blijkbaar wil ze die gevoelns echt even opzij zetten voor zichzelf eerst..pijnlijk maar dan weet ik waar ik aan toe ben en haar maar naar mij moet laten komen ipv zelf naar haar.

Nja,kan je een wifi signaal vinden met je laptop? Die kabel..komt die uit een router ( of in welk apparaat zit die? Merk / modelnummer )? Misschien dat die in de modem zit en je geen wifi hebt?

Ik lees hier dat bij de meeste mensen de tijd niet om vliegt. Nou bij mij wel, Ik heb een muziekproject, werk, fietsen op de racefiets, vrienden die een optreden hebben die ik moet bijwonen en organiseer nog een uitje met mijn vrienden groep over een paar weken.

Desalniettemin gaat er geen dag voorbij dat ik aan mijn ex denk. Hoewel ik keer op keer in mijn hoofd tegen mijzelf zeg dat het goed is dat het uit is (ik had het 3 weken geleden uit gemaakt, voor degenen die geen zin hebben in terug lezen). Maar vannacht toch over haar gedroomd. Daarin was het gewoon weer vertrouwd. Maar ook toen zei ik dat ik echt niet verder wil, tegen haar in mijn droom.

Daarna werd ik wakker.

Het blijft een raar gevoel. Volgens mij weet haar familie nog steeds niets (ze is nooit zo open over haar prive leven tegen haar familie).

Soms zou ik mn fiets willen pakken, aan willen bellen en haar een knuffel willen geven. Maar ik weet dan ook dat als ik weer verder ga met de relatie, dan na 2 weken weer het nutteloze gevoel opduikt en een sleur er al in treedt alsof wij al 10 jaar bij elkaar zijn. Maar het was slechts 2 jaar

quote:

Op dinsdag 20 mei 2014 05:43 schreef DW457 het volgende:

[..]

We hebben gisteren opnieuw lang gepraat en ze is tot een soort inkeer gekomen. Ze twijfelde sowieso alweer een beetje en nadat ze gisteren met een vriendin heeft gepraat is die twijfel omgeslagen. We willen bij elkaar blijven, maar ook een stapje terugnemen. We gaan dus uit elkaar wat samenwonen betreft, maar blijven wel in een relatie. Is een begin en ik ben er eigenlijk wel enthousiast over. Het huis waar we nu in wonen is veel te klein en we zitten echt op elkaars lip. T is sowieso al knap dat we het 3 jaar hebben volgehouden hier.

[..]

Bank gaat hem echt niet worden. We zijn allebei vrij lang en de bank is vrij kort. Ik ben 27 en ga vandaag allemaal uitzoeken waar ik recht op heb. Voor vannacht ga ik bij vrienden slapen, want zoals hierboven te lezen is, willen we niet langer samenwonen en dus samen slapen.

Wow, dat is positief op zich. Ik kan me ook echt voorstellen dat het killing is voor je relatie om in een (te) klein huis samen te wonen en inderdaad altijd op elkaars lip te zitten. Een beetje afstand nemen is dan niet zo gek, lijkt me. Is het nu ook weer "aan" tussen jullie of dat niet?

quote:

Op dinsdag 20 mei 2014 14:32 schreef DW457 het volgende:

[..]

Ze wil het wel al zo noemen, maar ik ben hier nog erg voorzichtig mee. Vrouwen en emoties zijn net zo stabiel als nitrglycerine vervoeren over een hobbelpad met volle vaart.

Nou, dankjewel zeg :/
Vrouwen zijn best raar, maar mannen ook. Ik denk dat goede, open communicatie over alles echt de sleutel is tot een goede relatie, zie dat het daar bij mij zelf ook wel eens mis gaat.

Heren praten over zeer weinig, dames over de dingen die eigenlijk minder belangrijk zijn dan waar ze echt over willen praten, en met kleine dingetjes barst de bom.

quote:

Op dinsdag 20 mei 2014 14:32 schreef DW457 het volgende:

[..]

Ze wil het wel al zo noemen, maar ik ben hier nog erg voorzichtig mee. Vrouwen en emoties zijn net zo stabiel als nitrglycerine vervoeren over een hobbelpad met volle vaart.

Hahaha, hier ben ik het helemaal mee eens. Hoe voel je je hier dan bij? Ben je er blij mee of heb je meer zoiets van: eerst zien, dan geloven?

quote:

Op dinsdag 20 mei 2014 15:28 schreef Brannagh het volgende:

[..]

Nou, dankjewel zeg :/
Vrouwen zijn best raar, maar mannen ook. Ik denk dat goede, open communicatie over alles echt de sleutel is tot een goede relatie, zie dat het daar bij mij zelf ook wel eens mis gaat.

Heren praten over zeer weinig, dames over de dingen die eigenlijk minder belangrijk zijn dan waar ze echt over willen praten, en met kleine dingetjes barst de bom.

Eens. Mijn vrouw en ik zou goed uit elkaar gegaan omdat we er gewoon open over waren en goed hebben kunnen praten. We hebben zo nu en dan contact zodat we alles zo netjes mogelijk af kunnen handelen en ik help haar waar nodig. Andersom staat zij ook voor mij klaar dus het kan wel.

quote:

Op dinsdag 20 mei 2014 15:28 schreef Brannagh het volgende:

[..]

Nou, dankjewel zeg :/
Vrouwen zijn best raar, maar mannen ook. Ik denk dat goede, open communicatie over alles echt de sleutel is tot een goede relatie, zie dat het daar bij mij zelf ook wel eens mis gaat.

Heren praten over zeer weinig, dames over de dingen die eigenlijk minder belangrijk zijn dan waar ze echt over willen praten, en met kleine dingetjes barst de bom.

Dat is zeker waar, maar ik heb zelf wel ervaren dat mijn gevoel ten opzichte van m'n ex per dag kan wisselen. De ene dag vind ik het een zak, de andere dag mis hem heel erg en weer een dag daarna krijg ik zowat vlinders in m'n buik als ik aan hem denk. Er zijn dagen waarop ik niets liever wil dan dat het goedkomt tussen ons en er zijn ook dagen dat ik denk: stik erin, ik zoek wel een echte kerel. Dus in die zin is het denk ik wel verstandig om even aan te kijken of die gevoelens stabiel zijn of dat ze gewoon tijdelijk voortkomen uit een gemoedstoestand.

quote:

Op dinsdag 20 mei 2014 05:43 schreef DW457 het volgende:

[..]

We hebben gisteren opnieuw lang gepraat en ze is tot een soort inkeer gekomen. Ze twijfelde sowieso alweer een beetje en nadat ze gisteren met een vriendin heeft gepraat is die twijfel omgeslagen. We willen bij elkaar blijven, maar ook een stapje terugnemen. We gaan dus uit elkaar wat samenwonen betreft, maar blijven wel in een relatie. Is een begin en ik ben er eigenlijk wel enthousiast over. Het huis waar we nu in wonen is veel te klein en we zitten echt op elkaars lip. T is sowieso al knap dat we het 3 jaar hebben volgehouden hier.

[..]

Bank gaat hem echt niet worden. We zijn allebei vrij lang en de bank is vrij kort. Ik ben 27 en ga vandaag allemaal uitzoeken waar ik recht op heb. Voor vannacht ga ik bij vrienden slapen, want zoals hierboven te lezen is, willen we niet langer samenwonen en dus samen slapen.

Oh wow, opzich wel goed nieuws toch? Stapje terug en opnieuw even aankijken lijkt mij best wel goed, geen overhaaste beslissingen ook .
Sterkte man, in ieder geval wel fijn dat je nu ook niet in hetzelfde bed hoeft te slapen.

quote:

Op dinsdag 20 mei 2014 20:22 schreef IGotMine het volgende:

[..]

Dat is zeker waar, maar ik heb zelf wel ervaren dat mijn gevoel ten opzichte van m'n ex per dag kan wisselen. De ene dag vind ik het een zak, de andere dag mis hem heel erg en weer een dag daarna krijg ik zowat vlinders in m'n buik als ik aan hem denk. Er zijn dagen waarop ik niets liever wil dan dat het goedkomt tussen ons en er zijn ook dagen dat ik denk: stik erin, ik zoek wel een echte kerel. Dus in die zin is het denk ik wel verstandig om even aan te kijken of die gevoelens stabiel zijn of dat ze gewoon tijdelijk voortkomen uit een gemoedstoestand.

Bij mij echt precies hetzelfde.

Inmiddels heb ik regelmatig contact met hem, en we hebben zelfs even geskyped. Voelde heel goed Voor mij is het gewoon lastig omdat ik echt kan zeggen dat ik van hem hou, maar ik kwets mezelf soms met dingen waar hij eigenlijk vrij weinig aan kan doen, maar wat wel ons allebei aangaat.

Soms denk ik ook dat ik beter verder kan gaan in mn eentje, en ben boos dat hij dingen niet heeft gezien, maar het is een man he :p Hij heeft altijd goed voor me gezorgd, en me gelukkig gemaakt. Als ik mijzelf over 10 jaar zie, is hij daar ook nog bij. Alleen is het nu even puzzelen hoe.

Werk nu hard om over mijzelf tevreden te kunnen zijn. Sportschool, thuis veel trainen, druk met goede studieresultaten behalen, leuke dingen doen. Het werpt zijn vruchten al een beetje af, en dat is voor mij het teken dat ik wel degelijk sterker aan het worden ben. Hopelijk ben ik over een maandje net zo sterk als dat ik wil zijn, en kan ik dat blijven. Zowel fysiek als mentaal.

Ik ben bezig met nieuwe spulletjes te kopen. Bij de Ikea liggen zelfs veel herinneringen, potsamme!

Verdriet komt en gaat, ben vooral erg moe van alles. Ben donderdag en vrijdag vrij dus ben benieuwd hoe dat gaat. Meestal gaat het nl. wel ok als ik maar kan werken. Thuiszitten sucks. Hij komt maar niet door de deur weer terug bij me zitten .

Probeer iedere dag wel af te spreken met iemand, dat lukt nu een beetje 75%.

quote:

Op woensdag 21 mei 2014 18:45 schreef runaway het volgende:
Ik ben bezig met nieuwe spulletjes te kopen. Bij de Ikea liggen zelfs veel herinneringen, potsamme!

Verdriet komt en gaat, ben vooral erg moe van alles. Ben donderdag en vrijdag vrij dus ben benieuwd hoe dat gaat. Meestal gaat het nl. wel ok als ik maar kan werken. Thuiszitten sucks. Hij komt maar niet door de deur weer terug bij me zitten .

Probeer iedere dag wel af te spreken met iemand, dat lukt nu een beetje 75%.

Fijn dat je in ieder geval doorgaat met je leven
Kun je naar de sportschool? Of naar een evenement in de buurt? Het scheelt inderdaad al als je contact hebt met andere mensen.

Je bent goed bezig, knap van je. Sterkte morgen en overmorgen alvast, maar ik weet zeker dat je er wel doorheen komt.

Helaas moet ik me hier ook weer melden.
Het was geen lange relatie (precies 6 maanden)
Maar wel mijn leukste/gezelligste relatie ooit.
Toch best wel goed kut. Zondag nog samen een vakantie geboekt en nu wil ze niks meer van me weten. Ik wou mijn spullen ophalen maar ze stond erop om het gewoon met de post te sturen.

Nou ja ik ga maar even een nieuwe hobby zoeken

quote:

Op donderdag 22 mei 2014 06:46 schreef DW457 het volgende:

[..]

Wat gaf ze als reden?

ben ook wel benieuwd naar waarom ze "ineens" niks meer van je wilt weten ?
wat is er gebeurd ?

quote:

Op donderdag 22 mei 2014 00:53 schreef SilentHunterNL het volgende:
Helaas moet ik me hier ook weer melden.
Het was geen lange relatie (precies 6 maanden)
Maar wel mijn leukste/gezelligste relatie ooit.
Toch best wel goed kut. Zondag nog samen een vakantie geboekt en nu wil ze niks meer van me weten. Ik wou mijn spullen ophalen maar ze stond erop om het gewoon met de post te sturen.

Nou ja ik ga maar even een nieuwe hobby zoeken

Zo das ook lekker subtiel zeg.... Nog enig idee waarom ze ineens zo deed?

We hadden een meningsverschil. Ik zei dat ik waarschijnlijk donderdag en vrijdag vrij ben maar zij vond dat ik moet en zou gaan werken. Omdat ik op het moment saai werk heb en ik moet elke dag achterlijk vroeg op was ik wel blij dat ik vrij zou zijn. Zelf werkt zij maar 3 dagen per week bij een callcenterbureau. De overige 2 dagen doet ze vrij weinig. Dus ik zei waarom ga je zelf niet ff lekker fulltime werken. En toen brak de pleures uit

Ze heeft ADHD en er valt gewoon niet mee te praten. Ze vindt alleen dat ze zelf gelijk heeft. Valt niet mee te discussiëren. Laat me niet uitpraten en ze is zo achterlijk impulsief dus denk niet dat er veel te redden valt.

quote:

Op donderdag 22 mei 2014 11:05 schreef SilentHunterNL het volgende:
We hadden een meningsverschil. Ik zei dat ik waarschijnlijk donderdag en vrijdag vrij ben maar zij vond dat ik moet en zou gaan werken. Omdat ik op het moment saai werk heb en ik moet elke dag achterlijk vroeg op was ik wel blij dat ik vrij zou zijn. Zelf werkt zij maar 3 dagen per week bij een callcenterbureau. De overige 2 dagen doet ze vrij weinig. Dus ik zei waarom ga je zelf niet ff lekker fulltime werken. En toen brak de pleures uit

Ze heeft ADHD en er valt gewoon niet mee te praten. Ze vindt alleen dat ze zelf gelijk heeft. Valt niet mee te discussiëren. Laat me niet uitpraten en ze is zo achterlijk impulsief dus denk niet dat er veel te redden valt.

zo te horen lijkt het me beter dat het over is.. of zie ik dat fout ?

quote:

Op donderdag 22 mei 2014 11:33 schreef anoniempjeanoniempje het volgende:

[..]

zo te horen lijkt het me beter dat het over is.. of zie ik dat fout ?

Nou ja, geen idee eigenlijk . Weet niet zo goed wat ik aan moet. Ben nu met haar aan het praten maar ze heeft wel een paar goede standpunten over mijn fouten waar ik eigenlijk überhaupt niet zelf op gekomen zou zijn.

quote:

Op donderdag 22 mei 2014 11:42 schreef SilentHunterNL het volgende:

[..]

Nou ja, geen idee eigenlijk . Weet niet zo goed wat ik aan moet. Ben nu met haar aan het praten maar ze heeft wel een paar goede standpunten over mijn fouten waar ik eigenlijk überhaupt niet zelf op gekomen zou zijn.

en wat zijn haar standpunten dan over "jouw" fouten?

quote:

Op donderdag 22 mei 2014 11:44 schreef anoniempjeanoniempje het volgende:

[..]

en wat zijn haar standpunten dan over "jouw" fouten?

Haar standpunten waren dat ik in de eerste 3 maanden relatie werkloos was en veel moeite had met werk vinden. Zij werkte wel en betaalde ook alles. Daarom vindt zij dat ik nu best wat meer mag werken om alles een beetje in te halen. Ben ik het wel mee eens op zich. Maar zo'n grote drama eromheen hoeft dan weer niet.

quote:

Op donderdag 22 mei 2014 12:09 schreef SilentHunterNL het volgende:

[..]

Haar standpunten waren dat ik in de eerste 3 maanden relatie werkloos was en veel moeite had met werk vinden. Zij werkte wel en betaalde ook alles. Daarom vindt zij dat ik nu best wat meer mag werken om alles een beetje in te halen. Ben ik het wel mee eens op zich. Maar zo'n grote drama eromheen hoeft dan weer niet.

Is idd niet heel onredelijk. Maar ontploffing was niet nodig geweest.
Ook weer niet zo'n diepgaand probleem om voor uit elkaar te gaan denk ik altijd maar.

En dat is het frustrerende, heb nog steeds het idee dat het bij mij ook niet nodig was geweest, ALS hij maar kon praten. We hadden geen levensgrote verschillen. Ja hij hield van skien en ik van apresskien en hij van veel werken en ik van werken+ genieten. Is niet dat de ene bv wel kids wil en de ander niet. Mja hij kan het niet.
Hoorde wel dat hij de avond voordat hij uit het huis ging 's nachts huilend een vriendin heeft opgebeld. Tsja wat ik daar nu weer mee moet ook geen idee, maar spookt wel rond in mn hoofd.

quote:

Op donderdag 22 mei 2014 12:09 schreef SilentHunterNL het volgende:

[..]

Haar standpunten waren dat ik in de eerste 3 maanden relatie werkloos was en veel moeite had met werk vinden. Zij werkte wel en betaalde ook alles. Daarom vindt zij dat ik nu best wat meer mag werken om alles een beetje in te halen. Ben ik het wel mee eens op zich. Maar zo'n grote drama eromheen hoeft dan weer niet.

Jezus wat een belachelijke redenering van haar. Je mag toch wel een paar dagen vrij nemen? Wat heeft dat te maken met 3 maanden werkeloos zijn.

En sorry hoor, maar inhalen? What de fuck... Je hebt een relatie met iemand om dat je van diegene houdt, dat jij op dat moment geen werk had wist ze toen ook al, dan had ze niks moeten beginnen in de eerste plaats.

quote:

Op donderdag 22 mei 2014 12:25 schreef runaway het volgende:

[..]

Is idd niet heel onredelijk. Maar ontploffing was niet nodig geweest.
Ook weer niet zo'n diepgaand probleem om voor uit elkaar te gaan denk ik altijd maar.

En dat is het frustrerende, heb nog steeds het idee dat het bij mij ook niet nodig was geweest, ALS hij maar kon praten. We hadden geen levensgrote verschillen. Ja hij hield van skien en ik van apresskien en hij van veel werken en ik van werken+ genieten. Is niet dat de ene bv wel kids wil en de ander niet. Mja hij kan het niet.
Hoorde wel dat hij de avond voordat hij uit het huis ging 's nachts huilend een vriendin heeft opgebeld. Tsja wat ik daar nu weer mee moet ook geen idee, maar spookt wel rond in mn hoofd.

Nou ja, jouw ex zou het ook niet voor de lol hebben uitgemaakt natuurlijk. Of je de dumper of de gedumpte ben, als het een goede relatie was zijn allebei die posities kut. Hoewel je beter de gedumpte kan zijn naar mijn mening.

quote:

Op donderdag 22 mei 2014 12:27 schreef aeque het volgende:

[..]

Jezus wat een belachelijke redenering van haar. Je mag toch wel een paar dagen vrij nemen? Wat heeft dat te maken met 3 maanden werkeloos zijn.

En sorry hoor, maar inhalen? What de fuck... Je hebt een relatie met iemand om dat je van diegene houdt, dat jij op dat moment geen werk had wist ze toen ook al, dan had ze niks moeten beginnen in de eerste plaats.

Ja het is wat krom idd. Ergens snap ik het wel maar zoveel drama daarvoor vind ik inderdaad ook niet nodig. Zij is ook wel verwend moet ik erbij zeggen dus misschien heeft dat er mee te maken en is haar inleving niet zo groot op dat gebied. En inhalen was misschien niet het juiste woord, meer in de zin van; zij heeft de eerste 3 maanden voor me gezorgd, gingen uit eten, shoppen etc. En nu ik werk heb mag ik wat terug doen. Hoewel ik dat wel doe natuurlijk dmv etentjes en kleine cadeaus etc.

quote:

Op donderdag 22 mei 2014 12:09 schreef SilentHunterNL het volgende:

[..]

Haar standpunten waren dat ik in de eerste 3 maanden relatie werkloos was en veel moeite had met werk vinden. Zij werkte wel en betaalde ook alles. Daarom vindt zij dat ik nu best wat meer mag werken om alles een beetje in te halen. Ben ik het wel mee eens op zich. Maar zo'n grote drama eromheen hoeft dan weer niet.

dan heeft ze opzich wel een goed punt, maar wat heeft vrije dagen daar mee van doen? die heb je toch sowieso al lijkt mij.. je werkt al fulltime, dus meer werken word lastig in deze situatie!

quote:

Op donderdag 22 mei 2014 12:48 schreef SilentHunterNL het volgende:

[..]

Nou ja, jouw ex zou het ook niet voor de lol hebben uitgemaakt natuurlijk. Of je de dumper of de gedumpte ben, als het een goede relatie was zijn allebei die posities kut. Hoewel je beter de gedumpte kan zijn naar mijn mening.

Hm hoezo?
Ik vind het lastig dat veel mensen lijken te denken dat er 'meer' is (groener gras) terwijl ik juist denk dat 'goed' ook goed genoeg is. Het super-te-gekke-ik-feest-de-hele-week-en-ben-altijd-blij-facebook-plaatje is er niet.....

quote:

Op donderdag 22 mei 2014 12:54 schreef anoniempjeanoniempje het volgende:

[..]

dan heeft ze opzich wel een goed punt, maar wat heeft vrije dagen daar mee van doen? die heb je toch sowieso al lijkt mij.. je werkt al fulltime, dus meer werken word lastig in deze situatie!

Normaal werk ik full time. Alleen deze week donderdag en vrijdag vrij vanwege het afronden van een project. Eerst vertelde ik dus haar dat ik donerdag en vrijdag vrij zou zijn en dat ik dan naar haar zou kunnen komen want zij is elke donerdag en vrijdag vrij. Ze zei toen bel het uitzendbureau en vraag of ze wat hebben. Mijn reactie hier op was; Mag ik ook van mijn vrije dagen genieten. Ik denk dat ze dit verkeerd interpreteerde en toen begon het gezeur een beetje. Heb er toen verder met rust gelaten en haar 2 dagen ff met rust gelaten maar dat mocht niet baten.

Zit nu al een beetje de hele dag te appen met haar. Gaat op zich goed, later op de dag even langs. Ze pushte me om te werken omdat we over een maandje op vakantie gingen/gaan?? en ze is bang dat ze alles moet gaan betalen als ik zo weinig werk. Ikzelf vind dit een beetje een misplaatste angst. Het enige waar ik mijn geld aan uitgeef zijn sigaretten en de treinreis naar haar en boodschappen voor haar af en toe. Ik woon nog thuis, zij op zichzelf. We verdienen op het moment evenveel alleen moet ik er 5 dagen voor werken en zij 3. Maar zij heeft dus meer uitgaven (Hypotheek, boodschappen en de rest van het dagelijks leven) Dus eigenlijk moet ik degene zijn die bang moet zijn

quote:

Op donderdag 22 mei 2014 12:56 schreef runaway het volgende:

[..]

Hm hoezo?
Ik vind het lastig dat veel mensen lijken te denken dat er 'meer' is (groener gras) terwijl ik juist denk dat 'goed' ook goed genoeg is. Het super-te-gekke-ik-feest-de-hele-week-en-ben-altijd-blij-facebook-plaatje is er niet.....

Ik snap je zin even niet

quote:

Op donderdag 22 mei 2014 13:03 schreef SilentHunterNL het volgende:

[..]

Normaal werk ik full time. Alleen deze week donderdag en vrijdag vrij vanwege het afronden van een project. Eerst vertelde ik dus haar dat ik donerdag en vrijdag vrij zou zijn en dat ik dan naar haar zou kunnen komen want zij is elke donerdag en vrijdag vrij. Ze zei toen bel het uitzendbureau en vraag of ze wat hebben. Mijn reactie hier op was; Mag ik ook van mijn vrije dagen genieten. Ik denk dat ze dit verkeerd interpreteerde en toen begon het gezeur een beetje. Heb er toen verder met rust gelaten en haar 2 dagen ff met rust gelaten maar dat mocht niet baten.

Zit nu al een beetje de hele dag te appen met haar. Gaat op zich goed, later op de dag even langs. Ze pushte me om te werken omdat we over een maandje op vakantie gingen/gaan?? en ze is bang dat ze alles moet gaan betalen als ik zo weinig werk. Ikzelf vind dit een beetje een misplaatste angst. Het enige waar ik mijn geld aan uitgeef zijn sigaretten en de treinreis naar haar en boodschappen voor haar af en toe. Ik woon nog thuis, zij op zichzelf. We verdienen op het moment evenveel alleen moet ik er 5 dagen voor werken en zij 3. Maar zij heeft dus meer uitgaven (Hypotheek, boodschappen en de rest van het dagelijks leven) Dus eigenlijk moet ik degene zijn die bang moet zijn

nah, het zal misschien aan mij liggen, maar als mijn vriendin tegen mij zou zeggen dat ik (op mijn vrije dag van het bedrijf waar ik full time werk) via het uitzendbureau werk moet bekijken om die "vrije dag" te doen, dan zou ik haar toch voor gek verklaren en haar vierkant uitlachen.. ongeacht of ze dingen heeft betaald toen er geen werk was.. vind het een hele aparte reactie vanuit jouw vriendin haar kant.

wellicht is het wel een optie (nu je full time werk en salaris ontvangt) haar in delen terug te betalen voor wat ze heeft betaald/voorgeschoten.

quote:

Op donderdag 22 mei 2014 13:07 schreef anoniempjeanoniempje het volgende:

[..]

nah, het zal misschien aan mij liggen, maar als mijn vriendin tegen mij zou zeggen dat ik (op mijn vrije dag van het bedrijf waar ik full time werk) via het uitzendbureau werk moet bekijken om die "vrije dag" te doen, dan zou ik haar toch voor gek verklaren en haar vierkant uitlachen.. ongeacht of ze dingen heeft betaald toen er geen werk was.. vind het een hele aparte reactie vanuit jouw vriendin haar kant.

wellicht is het wel een optie (nu je full time werk en salaris ontvangt) haar in delen terug te betalen voor wat ze heeft betaald/voorgeschoten.

Ik heb uit mezelf voorgesteld om de vakantie te betalen als bedankje voor dat ze mij de eerste 3 maanden heeft opgevangen. Zelf hou ik er helemaal niet van om te profiteren maar ze deed het graag zei ze.

Misschien was ze idd wat krom bezig met deze hele drama. Maar ja probeer dat uit te leggen aan haar. Zal wel aan de ADHD liggen ofzo. Zelf ben ik nu ook een beetje in de war. Ik zie wel wat er straks uitkomt. Meer dan een bloemetje meenemen, koken en mijn verhaal doen kan ik ook niet doen en hoop dat we op een normale manier kunnen praten.

quote:

Op donderdag 22 mei 2014 13:04 schreef SilentHunterNL het volgende:

[..]

Ik snap je zin even niet

Samenvatting: Mensen geven soms ook te makkelijk op groener gras enzo. Onterecht imo.

Contact via de app over dingen die nog geregeld moeten worden en stort direct weer in. Leeg gevoel is echt vreselijk, na bijna 6 weken word ik gek van hem missen en steeds meer missen.
Soort cold turkey afkicken is het.

quote:

Op donderdag 22 mei 2014 15:03 schreef runaway het volgende:
Contact via de app over dingen die nog geregeld moeten worden en stort direct weer in. Leeg gevoel is echt vreselijk, na bijna 6 weken word ik gek van hem missen en steeds meer missen.
Soort cold turkey afkicken is het.

Hoe lang was jullie relatie en de rede van de break up?

Ik weet nog dat ik hier vorig jaar ook zat wegens mijn ex. Was zo verliefd op haar en deed alles maar ik werd dus gebruikt na 7 maanden was ik er pas echt overheen. Hoop dat jullie het sneller lukt :p

8 maanden hier.. Na 6 jaar relatie..

Lijkt te kloppen dus

quote:

Op donderdag 22 mei 2014 15:44 schreef SilentHunterNL het volgende:

[..]

Hoe lang was jullie relatie en de rede van de break up?

Ik weet nog dat ik hier vorig jaar ook zat wegens mijn ex. Was zo verliefd op haar en deed alles maar ik werd dus gebruikt na 7 maanden was ik er pas echt overheen. Hoop dat jullie het sneller lukt :p

4 jaar samen (waarvan 3 samenwonen) en daarvoor 9 jaar vrienden ......
Reden: hij zei 'we krijgen energie van andere dingen', 'ik twijfel weer' (2 eerdere crisissen), 'ik kan niet 100% voor je gaan'.
Ik denk zelf bindingsangst.

Het is bij mij al een tijdje uit (3e kerstdag) maar ik ben er nog steeds kapot van.
Op dit moment heb ik het gevoel dat ze elk moment op kan bellen van.. he kom je onze favo serie kijken.
Maar op dat belletje hoef ik niet te wachten, ze zal nooit meer bellen.
In feite is het ook een rouwproces, op de één op de andere dag is ze er gewoon niet meer.
Enkel de herinneringen blijven, en die probeer ik te koesteren.
Met bepaalde vragen zal ik nooit meer een antwoord krijgen, (waarom heb je er nooit met mij over gepraat, zit je moeder ook in dit complot, waarom had je het een week daarvoor nog over samenwonen,enz)
Het is echt klote om dan je spulletjes in haar bovenwoning te halen, niet wetende dat ze het uit gaat maken.

Column over ex'en:

http://lezerscolumns.metronieuws.nl/view/d5md

Moest toch wel lachen

Hey allemaal,

Sinds kort is mijn relatie uit dus ik kom hier maar weer eens een tijdje meekijken en posten. Klinkt gek maar vorige keren vond ik dit topic wel fijn om af en toe iets van me af te schrijven.

Heb anderhalf jaar verkering gehad met een lieve jongen. Hij bleek best heftige psychische en bijkomende financiële problemen te hebben. We hebben geprobeerd ondanks alles toch een weg te vinden samen maar hij had meer ruimte nodig om aan zichzelf te werken, en ik kon op een moment niet meer ruimte geven. Toen zijn we ermee gestopt. Das een heel moeilijke keuze geweest, maar wel t beste voor ons allebei denk ik.

Het is nu uit sinds maandag. Sinds maandag regelmatig een huilbui want damn wat vind ik het jammer dat het ons niet gelukt is samen te blijven. Het is zo'n gave jongen en zo jammer dat ie dat zelf niet meer kon zien. Inmiddels ook wel een stukje opluchting. Ik heb het laatste half jaar zoveel zorgen en stress gehad van de situatie dat ik amper ergens aan toegekomen ben.

Geen idee hoe het de komende tijd gaat lopen, ben met vlagen echt verdrietig maar niet troosteloos. Misschien komt dat nog, of misschien is het omdat ik al langer er rekening mee hield dat gezien zijn psychische problemen er mogelijk geen ruimte meer zou zijn voor een relatie.

Ik heb uit zelfbescherming onze foto's en andere aandenkens opgeborgen op een plekje waar ik het voorlopig niet tegenkom, gezamenlijke vrienden gevraagd maar even niets over hem te vertellen, en in overleg met hem afgesproken de komende tijd maar even geen contact te hebben. Ik wil mezelf gewoon niet kwellen met dat soort dingen.

Ook qua gedachten probeer ik mezelf een beetje in toom te houden, niet gaan zitten nadenken over hoe rot hij zich zal voelen maar mezelf vertellen dat hij vrienden heeft die op hem passen, niet denken over of we in de toekomst weer iets kunnen krijgen, want nee, ik kan en moet nu loslaten. Wel, damn we hebben een toffe tijd gehad, het is vreselijk moeilijk geweest de afgelopen tijd, en fucked up dat het zo gelopen is. Goed dat we nu gestopt zijn en niet op een punt dat we elkaar verwijten waren gaan maken. Maar godver wat vind ik het kut en pijnlijk dat ik je moet missen.

Verder tja... afleiding zoeken en uitzitten. Veel dansen, elke avond afspreken met vrienden, biertje in de kroeg of vandaag dan een barbecue en het allemaal maar even laten gebeuren. Ben blij dat ik bij m'n vrienden ook gewoon even stil kan zijn of om een knuffel mag vragen.

Vandaag n barbecue gehad. Een van mijn vrienden vond t nodig om een foto van mijn ex en hem de groep rond te laten gaan van een eerder feestje waar ik ook bij was. Toen was t nog niet uit. Ik vond dat niet fijn dus vroeg of hij mijn ex voorlopig even niet ter sprake wilde brengen. Begint hij vervolgens uit te leggen waarom hij die foto wilde laten zien want er was iets grappigs mee bla bla.." Ik kon m wel slaan maar ben civiel gebleven en heb een wat dwingend "Goed, ander onderwerp, nu graag." gezegd. Dat hielp.

quote:

Op vrijdag 23 mei 2014 00:10 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:
Hey allemaal,

Sinds kort is mijn relatie uit dus ik kom hier maar weer eens een tijdje meekijken en posten. Klinkt gek maar vorige keren vond ik dit topic wel fijn om af en toe iets van me af te schrijven.

Heb anderhalf jaar verkering gehad met een lieve jongen. Hij bleek best heftige psychische en bijkomende financiële problemen te hebben. We hebben geprobeerd ondanks alles toch een weg te vinden samen maar hij had meer ruimte nodig om aan zichzelf te werken, en ik kon op een moment niet meer ruimte geven. Toen zijn we ermee gestopt. Das een heel moeilijke keuze geweest, maar wel t beste voor ons allebei denk ik.

Het is nu uit sinds maandag. Sinds maandag regelmatig een huilbui want damn wat vind ik het jammer dat het ons niet gelukt is samen te blijven. Het is zo'n gave jongen en zo jammer dat ie dat zelf niet meer kon zien. Inmiddels ook wel een stukje opluchting. Ik heb het laatste half jaar zoveel zorgen en stress gehad van de situatie dat ik amper ergens aan toegekomen ben.

Geen idee hoe het de komende tijd gaat lopen, ben met vlagen echt verdrietig maar niet troosteloos. Misschien komt dat nog, of misschien is het omdat ik al langer er rekening mee hield dat gezien zijn psychische problemen er mogelijk geen ruimte meer zou zijn voor een relatie.

Ik heb uit zelfbescherming onze foto's en andere aandenkens opgeborgen op een plekje waar ik het voorlopig niet tegenkom, gezamenlijke vrienden gevraagd maar even niets over hem te vertellen, en in overleg met hem afgesproken de komende tijd maar even geen contact te hebben. Ik wil mezelf gewoon niet kwellen met dat soort dingen.

Ook qua gedachten probeer ik mezelf een beetje in toom te houden, niet gaan zitten nadenken over hoe rot hij zich zal voelen maar mezelf vertellen dat hij vrienden heeft die op hem passen, niet denken over of we in de toekomst weer iets kunnen krijgen, want nee, ik kan en moet nu loslaten. Wel, damn we hebben een toffe tijd gehad, het is vreselijk moeilijk geweest de afgelopen tijd, en fucked up dat het zo gelopen is. Goed dat we nu gestopt zijn en niet op een punt dat we elkaar verwijten waren gaan maken. Maar godver wat vind ik het kut en pijnlijk dat ik je moet missen.

Verder tja... afleiding zoeken en uitzitten. Veel dansen, elke avond afspreken met vrienden, biertje in de kroeg of vandaag dan een barbecue en het allemaal maar even laten gebeuren. Ben blij dat ik bij m'n vrienden ook gewoon even stil kan zijn of om een knuffel mag vragen.

Vandaag n barbecue gehad. Een van mijn vrienden vond t nodig om een foto van mijn ex en hem de groep rond te laten gaan van een eerder feestje waar ik ook bij was. Toen was t nog niet uit. Ik vond dat niet fijn dus vroeg of hij mijn ex voorlopig even niet ter sprake wilde brengen. Begint hij vervolgens uit te leggen waarom hij die foto wilde laten zien want er was iets grappigs mee bla bla.." Ik kon m wel slaan maar ben civiel gebleven en heb een wat dwingend "Goed, ander onderwerp, nu graag." gezegd. Dat hielp.

Heftig allemaal, maar je klinkt heel sterk. Goed dat je aan anderen laat merken dat je het wil laten rusten, en ook wel goed dat je toch een punt achter je relatie hebt gezet. Natuurlijk is het psychische en financiële aspect niet alles, maar het klinkt als reden genoeg om ermee te stoppen.

Afleiding helpt, dat merkt iedereen hier wel denk ik, dus blijf daarmee doorgaan. Zul je zelf een stuk gelukkiger van worden, en wie weet hij ook wel, en kom je elkaar over een tijd weer tegen, maar een stuk blijer. En wie weet is hij dan nog steeds die gave jongen, minus de problemen.

Sterkte, en klagen mag

Ergens zit ik maar te wachten op de klap van liefdesverdriet. Tot nu toe vind ik het allemaal wel te behapstukken en ja, das eigenlijk niet zoals dat eerder is geweest. En toch laat ik het allemaal wel toe denk ik.

Vanmorgen lag ik even na te denken over alles en bedacht me dat ik eigenlijk al wel een tijdje niet meer zo verliefd op hem was. Sinds februari, toen ging de tweede keer de kast open en kwam alle ongeopende post eruit, is het een soort rollercoaster geweest. Had ik ook eigenlijk geen tijd/aandacht om daar bij stil te staan.

Nadat hij verhuisd was moest ik mijn afstudeerscriptie schrijven, ik kreeg 3 weken uitstel en had daardoor 4 weken tijd om het onderzoek te doen en alles te schrijven. Dus ook helemaal geen tijd en mogelijkheid om over dingen na te denken. Twee weken later de realisatie dat het niet meer ging.

Als ik terugdenk aan de relatie denk ik dat we t een tijd echt heel erg leuk gehad hebben. Ben echt heel erg verliefd op hem geweest. Aan de andere kant heb ik ook al wel gedachten over de dingen die minder leuk waren en waarvan ik blij ben er niet meer mee te hoeven dealen. En dan niet perse zijn issues, maar van die gewone dingetjes.

Heel stom misschien maar ik kon me er behoorlijk aan irriteren dat als ik voor twee dagen voor ons samen gekookt had hij alles in 1 maaltijd opat. Hij at dan serieus 3 flinke porties, klaagde naderhand over buikpijn en ik had dan zoiets van WTF doe je. Eet gewoon een boterham na als je nog honger hebt, maar dat wilde hij dan niet want het avondeten was zo lekker. Fijn als je t van een studentenbudget moet doen.

En zijn hang naar vreselijk vet en ongezond eten was ook schijtirritant. Ik probeer n beetje op mijn gewicht te letten want ik heb al iets overgewicht en had ook wel eens gevraagd of hij mee wilde werken om erop te letten. Is niet dat ik op dieet zit ofzo, maar gewoon rode saus ipv roomsaus gebruiken en geen megaklodder mayo bij de friet. En mij verrassen met een doos chocolaatjes of taart. Bleh, ik deed dan wel blij verrast maar was er dan eigenlijk helemaal niet blij mee.

Gisteren op een salsafeest was een vriendin even aan het appen met haar vriendje dat het feestje leuk was. En toen had ik wel even zoiets van bah, ik wou dat ik dat nog had. Niet dat ik mijn ex terugwil maar meer dat destijds toen we nog verliefd waren het wel heel erg leuk was om even te appen dat het feestje superleuk was. Voelde me eventjes een beetje eenzaam. Maar die momenten zullen nog wel meer komen.

De leegte in mn hart is er nog maar al 2 dagen niet gehuild !

Sterkte jongens!

quote:

Op zaterdag 24 mei 2014 14:49 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:
Ergens zit ik maar te wachten op de klap van liefdesverdriet. Tot nu toe vind ik het allemaal wel te behapstukken en ja, das eigenlijk niet zoals dat eerder is geweest. En toch laat ik het allemaal wel toe denk ik.

Vanmorgen lag ik even na te denken over alles en bedacht me dat ik eigenlijk al wel een tijdje niet meer zo verliefd op hem was. Sinds februari, toen ging de tweede keer de kast open en kwam alle ongeopende post eruit, is het een soort rollercoaster geweest. Had ik ook eigenlijk geen tijd/aandacht om daar bij stil te staan.

Nadat hij verhuisd was moest ik mijn afstudeerscriptie schrijven, ik kreeg 3 weken uitstel en had daardoor 4 weken tijd om het onderzoek te doen en alles te schrijven. Dus ook helemaal geen tijd en mogelijkheid om over dingen na te denken. Twee weken later de realisatie dat het niet meer ging.

Als ik terugdenk aan de relatie denk ik dat we t een tijd echt heel erg leuk gehad hebben. Ben echt heel erg verliefd op hem geweest. Aan de andere kant heb ik ook al wel gedachten over de dingen die minder leuk waren en waarvan ik blij ben er niet meer mee te hoeven dealen. En dan niet perse zijn issues, maar van die gewone dingetjes.

Heel stom misschien maar ik kon me er behoorlijk aan irriteren dat als ik voor twee dagen voor ons samen gekookt had hij alles in 1 maaltijd opat. Hij at dan serieus 3 flinke porties, klaagde naderhand over buikpijn en ik had dan zoiets van WTF doe je. Eet gewoon een boterham na als je nog honger hebt, maar dat wilde hij dan niet want het avondeten was zo lekker. Fijn als je t van een studentenbudget moet doen.

En zijn hang naar vreselijk vet en ongezond eten was ook schijtirritant. Ik probeer n beetje op mijn gewicht te letten want ik heb al iets overgewicht en had ook wel eens gevraagd of hij mee wilde werken om erop te letten. Is niet dat ik op dieet zit ofzo, maar gewoon rode saus ipv roomsaus gebruiken en geen megaklodder mayo bij de friet. En mij verrassen met een doos chocolaatjes of taart. Bleh, ik deed dan wel blij verrast maar was er dan eigenlijk helemaal niet blij mee.

Gisteren op een salsafeest was een vriendin even aan het appen met haar vriendje dat het feestje leuk was. En toen had ik wel even zoiets van bah, ik wou dat ik dat nog had. Niet dat ik mijn ex terugwil maar meer dat destijds toen we nog verliefd waren het wel heel erg leuk was om even te appen dat het feestje superleuk was. Voelde me eventjes een beetje eenzaam. Maar die momenten zullen nog wel meer komen.

Verwerk eerst deze helemaal en ga daarna op jacht naar de volgende, die waar je je niet aan irriteert en die je op elk feestje kan sturen hoe super leuk het wel niet is

quote:

Op zondag 25 mei 2014 12:22 schreef Aisomont het volgende:

[..]

Verwerk eerst deze helemaal en ga daarna op jacht naar de volgende, die waar je je niet aan irriteert en die je op elk feestje kan sturen hoe super leuk het wel niet is

Ga ik zeker doen hoor. T was meer even zo'n moment van eenzaamheid, heb eigenlijk helemaal geen behoefte aan nieuwe mannen ontmoeten. Pf, eerst deze relatie maar eens een plekje geven en eigenlijk heb ik ook wel zin om een tijdje gewoon single te zijn. Klinkt misschien raar maar ik vind de vrijheid die daarbij komt kijken altijd heerlijk. Nergens rekening mee houden, lekker met m'n vrienden afspreken wanneer ik wil, eten wat ik wil, geen verplichtingen. En natuurlijk komt er n moment dat ik wel weer zin heb iemand te ontmoeten en dat gebeurt dan ook wel weer, maar voorlopig even niet.

@iedereen: dikke knuffel.

quote:

Op zondag 25 mei 2014 13:52 schreef Mevrouw_voor_jou het volgende:

[..]

Ga ik zeker doen hoor. T was meer even zo'n moment van eenzaamheid, heb eigenlijk helemaal geen behoefte aan nieuwe mannen ontmoeten. Pf, eerst deze relatie maar eens een plekje geven en eigenlijk heb ik ook wel zin om een tijdje gewoon single te zijn. Klinkt misschien raar maar ik vind de vrijheid die daarbij komt kijken altijd heerlijk. Nergens rekening mee houden, lekker met m'n vrienden afspreken wanneer ik wil, eten wat ik wil, geen verplichtingen. En natuurlijk komt er n moment dat ik wel weer zin heb iemand te ontmoeten en dat gebeurt dan ook wel weer, maar voorlopig even niet.

@iedereen: dikke knuffel.

Dat moet je helemaal zelf weten natuurlijk ook een knuffel voor jou!