(ouders van) jonge kinderen met autisme deel 32

Ik vind je best wel streng, Ingrid , maar mij wordt dan weer vaak verweten dat ik niet streng genoeg ben. Als bij jou de regel is dat ze niet in de keuken mogen komen, dan is het inderdaad logisch dat je ze aan die regel houdt.

Ik heb weinig ervaring met Ritalin. We hebben het heel even gebruikt, maar de bijwerkingen waren dusdanig dat we er ook binnen 1 maand weer mee gestopt zijn. Op school merkten ze inderdaad wel verbetering, maar Job zelf had er heel veel last van. Toen hij op een gegeven moment huilend naar me toe kwam dat hij niet eens meer leuk op de trampoline kon springen door dat pilletje was het snel klaar.

Fijn dat het verder zo goed gaat met Kim en hopelijk gaat het ook goed vanmiddag op de kermis. Ik kan me voorstellen dat het zwaar is om de kinderen allebei te hebben en dat je een beetje op ziet tegen de vakantie wat dat betreft. Ik heb geen goede raad helaas, behalve snel een ritme zien te vinden.

Heb je het nou serieus over brood 'jatten'?

En wat nou als ze, zoals de rest aangeeft, gewoon trek hadden? Is brood pakken uit de keuken in je moeders huis dan ècht jatten?

Ff heel kort door de bocht: ik denk dat strenger zijn hier niet gaat helpen. Meer betrokkenheid en inlevingsvermogen wel.

Ik vind het erg raar dat je kinderen straft omdat ze zelf brood pakken in de ochtend omdat je zelf blijkbaar nog op je bed wilt liggen. Ik zou niet eens boos worden als ze alleen beneden zijn en de snoeppot vinden, dan had ik maar toezicht moeten houden.
Het is toch vrij normaal dat als je s ochtends wakker wordt dat je dan trek hebt en gaat ontbijten. Als kind zijne heb je minder besef van tijd dus weet jij veel wanneer je moeder je brood gaat smeren. Ik zou het juist wel knap vinden als mijn dames zelf een boterham zouden maken, de volgende stap is ontbijt op bed voor mama .

Bedenk ook dat als je overal maar om straft dat het er niet voor zorgt dat ze dan meer gaan luisteren. Op een gegeven moment maakt het gewoon geen indruk meer. Veel straffen heeft niets te maken met dat je dan streng bent. Streng zijn is meer duidelijke en logische regels en duidelijke gevolgen die ook echt betrekking hebben op het overtreden van de regels.

quote:

Op zondag 22 juni 2014 10:46 schreef _Ingrid_ het volgende:
-knip-
Het is toch zot dat je het brood bijvoorbeeld achter slot en grendel moet bewaren omdat ze anders je brood jatten. Sowieso mogen ze niet in de keuken komen zonder te vragen, ze hebben daar niks te zoeken.
Mij wordt weleens verweten dat ik te streng ben, ik ben wel benieuwd naar jullie mening.

-knip-

Meen je dit nou? Jatten? Kinderen moeten toch eten, of ben ik nou gek? Vind het juist knap dat ze hun eigen brood kunnen pakken, zelfstandig enzo.

Ik moet ook altijd wat eten als ik opsta. Als je kinderen zelf een boterham kunnen maken 's ochtends als jij nog wilt uitslapen is dat toch prima?

Ik sluit mij aan bij de anderen hier, misschien moet je toch eens vragen waarom ze dat brood pakken. En misschien bedenken of het klopt dat jij in bed ligt en zij spelen zonder toezicht.
T voelt nu misschien alsof we over je heen vallen bedenk echter wel dat je zelf aangeeft dat je het even niet weet.

Ehm, eerlijk gezegd vind ik het nogal overdreven om met 120 mensen op hetzelfde te reageren. Ik denk dat Ingrid het nu wel weet, van dat brood 'jatten'. Ik vind het lovenswaardig dat zij zich zo kwetsbaar durft op te stellen.
Ingrid, hoe vaak zijn Tyler en Kim samen bij jou? Zo vaak is dat toch niet? Ik kan me voorstellen dat het dan sowieso telkens weer even aftasten is als ze bij elkaar zijn.

quote:

Op zondag 22 juni 2014 19:44 schreef Moonah het volgende:
Ehm, eerlijk gezegd vind ik het nogal overdreven om met 120 mensen op hetzelfde te reageren. Ik denk dat Ingrid het nu wel weet, van dat brood 'jatten'. Ik vind het lovenswaardig dat zij zich zo kwetsbaar durft op te stellen.
Ingrid, hoe vaak zijn Tyler en Kim samen bij jou? Zo vaak is dat toch niet? Ik kan me voorstellen dat het dan sowieso telkens weer even aftasten is als ze bij elkaar zijn.

Over overdreven gesproken, met je "120 mensen" ze vraagt om meningen, die krijgt ze?

Maar als die mening alsmaar herhaald wordt dan heeft het ook niet echt meerwaarde...
Ik kan me wel vinden in wat Moonah zegt.

Ingrid, kan je met ze afspreken dat ze je even komen vragen of ze een boterham mogen pakken? Op zich vind ik het niet zo raar dat ze wat zouden willen eten 's morgens.
Misschien kan je voor die 3 weken dat ze in de vakantie bij jou zijn, alvast bedenken hoe je dat wilt indelen, zodat je toch een soort vast dagritme hebt met bepaalde punten. Niet persé je dagen volproppen ofzo, maar vaste tijd om op te staan, voor de maaltijden, voor het naar bed gaan.
Ik weet niet of ze daar baat bij hebben, kwaad kan het vast niet. Ik merk dat dat hier wel werkt.
Voor mijzelf, maar ook voor de kinderen.

Om het dan even om te draaien, ik was juist helemaal trots toen bleek dat Oscar van vier gewoon de kruk bij het aanrecht zette en een boterham smeerde in het weekend als wij nog op bed lagen.

Kan je niet proberen het zo te zien Ingrid? Het is toch mooi om te zien dat ze zelfstandiger worden? Lijkt me uiteindelijk voor jullie ook alleen maar fijn in plaats van negatief.

Same here, zelfs zo trots dat ik bewust niks zei over de klodders boter die op het aanrecht lagen, het vieze mes op de grond.... Daar zou ik over een paar weken wel aandacht aan besteden. Eerst van deze grote stap naar meer zelfstandigheid genieten .

Ingrid, ik kan me voorstellen dat je een behoorlijk strak regime moet hanteren om twee van die 'drukkerds' in het gareel te houden, maar zo klinkt het wel onredelijk strak. Waarom mogen ze niet aan het brood eigenlijk? Wil je graag gezamenlijk ontbijten? Dan zou ik inderdaad toch wat klaarleggen voor de eerste honger .

Misschien kun je wel eerst een paar keer met ze oefenen als je het eng vind.

Oudste heeft toen ze glutenchallenge kreeg heel vaak eten zomaar gepakt zelfs midden in de nacht.. blokken kaas etc wegstouwen. Blikken soep koud eten en zelfs afvalresteb gegeten. Ik heb toen ook even gemopperd en duidelijke afspraken gemaakt. Na poosje bleek dat ze flinke malabsorptie had en continue honger. Nu had dit dus een oorzaak en ben dus af gaan spreken dat ik iets klaar legde voor zulke momenten en verder ze e.e.a. zou aangeven/vragen.

Nu is dit niet de oorzaak van hun brood snoepen maar als ze dus toch honger hebben zou ik dan als je uitslapen je zo heilig is iets klaar leggen.
Maar ipv gelijk straffen waarom niet eerst vragen? Misschien mag T dat wel van Djeez en dus voor hem wel normaal?

Ok, ik ben zag ik niet duidelijk genoeg geweest en na mijn post niet meer op fok geweest. En geen kans gehad om eerder te kijken. Misschien geen goede term genoemd. Maar van het brood is dan om een uur of 6 en ja dan slaap ik nog. Voor 7 uur mogen ze niet van de kamer af. Ze hebben dan speelgoed waarmee ze op hun eigen kamer mee mogen spelen.En als ze trek hebben, dan moeten ze het inderdaad vragen en niet zelf pakken. Bovendien zit er op de koelkast een slot en de voorraadkast is ook op slot. Dat is hier gewoon nodig. Strenge regels helpen hier wel, ook aangedragen als tip door de gezinshulp die we eerder hadden van Accare.

quote:

Op zondag 22 juni 2014 19:44 schreef Moonah het volgende:
Ingrid, hoe vaak zijn Tyler en Kim samen bij jou? Zo vaak is dat toch niet? Ik kan me voorstellen dat het dan sowieso telkens weer even aftasten is als ze bij elkaar zijn.

Tyler is hier op de woensdagmiddag ( Kim is dan bij haar vader) en vrijdag de hele dag. En het ene weekend zijn ze beide hier, het andere weekend beide bij hun vader.

quote:

Op zondag 22 juni 2014 20:27 schreef Nijna het volgende:
Ingrid, kan je met ze afspreken dat ze je even komen vragen of ze een boterham mogen pakken? Op zich vind ik het niet zo raar dat ze wat zouden willen eten 's morgens.
Misschien kan je voor die 3 weken dat ze in de vakantie bij jou zijn, alvast bedenken hoe je dat wilt indelen, zodat je toch een soort vast dagritme hebt met bepaalde punten. Niet persé je dagen volproppen ofzo, maar vaste tijd om op te staan, voor de maaltijden, voor het naar bed gaan.
Ik weet niet of ze daar baat bij hebben, kwaad kan het vast niet. Ik merk dat dat hier wel werkt.
Voor mijzelf, maar ook voor de kinderen.

Goed idee! In principe is eten wel op vaste tijden. Ook het 'lekkers' zodat ze er niet de hele tijd om vragen. Duidelijkheid dus

quote:

Op zondag 22 juni 2014 23:26 schreef _Ingrid_ het volgende:
Ok, ik ben zag ik niet duidelijk genoeg geweest en na mijn post niet meer op fok geweest. En geen kans gehad om eerder te kijken. Misschien geen goede term genoemd. Maar van het brood is dan om een uur of 6 en ja dan slaap ik nog. Voor 7 uur mogen ze niet van de kamer af. Ze hebben dan speelgoed waarmee ze op hun eigen kamer mee mogen spelen.En als ze trek hebben, dan moeten ze het inderdaad vragen en niet zelf pakken. Bovendien zit er op de koelkast een slot en de voorraadkast is ook op slot. Dat is hier gewoon nodig. Strenge regels helpen hier wel, ook aangedragen als tip door de gezinshulp die we eerder hadden van Accare.

werken jullie thuis met picto's? Anders misschien daar mee aangeven wanneer er gegeten mag/kan worden.

En volgens mij heb ik het niet over uitslapen gehad, maar zei ik 's morgens vroeg.

Nog even een stukje c/p over vanmiddag

Vanmiddag met mijn ouders en de kinderen naar de tt kermis geweest. Zeer geslaagde middag! Best veel gedaan ook. Blikgooien, eendjes vangen, touwtje trekken, bal in melkbus proberen te gooien, bal in doel proberen te schoppen, skeeballen, grijpmachine. Trampoline springen aan tuigje zodat je 'vliegt', electrische motor rijden, kim in de mini achtbaan met oma. En Kim ging in fun house. Zo'n ding met bewegende trappen etc. Was ze ineens doodsbang aan het flippen. Dus ben ik er ook maar in gegaan. Kim over weten te halen samen verder te gaan. Duurde ff maar t was gelukt. En eigenlijk was het toch niet zo eng. Na afloop wenkte de kaartjesverkoper ons. Hij zei tegen Kim dat ze het goed had gedaan en vroeg of ze het nog steeds eng vond. Nee dus. Vond ze wel leuk.

Klinkt als een geslaagde middag, Ingrid! Fijn dat je ouders meegaan met dit soort uitjes.

Mijn ouders vinden het echt ook heel leuk om te doen. Was een geslaagde dag, ook prima geluisterd. En daarna bij opa en oma spelen was ook gezellig.

Leuke middag op de kermis! Leuk dat Kim dat funhouse wel heeft afgemaakt, stoere dame!
Fijn

Hoi, mag ik even komen binnen vallen met een vraag. Mijn oudste zoon word in augustus 4 en start na de vakantie op de basisschool. Ik heb het met 1 juf van de psz een paar keer over hem gesproken. Yaro is op taal gebied vrij vlot en zei ik in het begin al evt hoogbegaafdheid laten vallen en later ook iets autistisch. Niet direct een diagnose, maar zei herkent heel veel van haar zoon, die beide heeft.

Nu is hij nog jong en is het allemaal prima, maar ik herken het autistische niet terug. Afgelopen week had hij weer een moeilijkere week (grenzen opzoeken) en daar had ik het even met haar over, want het ging ook weer moeizamer op de psz afgelopen week. En weer kreeg ik het gevoel dat ze neigde naar iets autistisch. Prima als dat zo is, maar ik zie het toch niet, maar omdat ik uit de zorg kom (psychiatrie) ben ik bang dat ik het misschien niet (op tijd) herken.

Ik ben het wel eens dat hij baat bij structuren en vastigheid. Zo heeft hij tot 3 jaar voornamelijk uit een fles gedronken. We kregen het thuis bijna niet voor elkaar om ergens anders uit te drinken (op de psz dronk hij wel uit een beker). En we hebben toen in de aanloop naar zijn verjaardag gezegd dat we met 3 jaar de flessen weg gingen gooien, want grote jongen. Op de ochtend van zijn verjaardag trok hij zelf de conclusie dat het zo ver was, gooide ze weg en heeft alleen de dag er na nog 1x gekeken of ze echt weg waren maar hebben we hem er niet meer over gehoord.
Ook moet het vaak gaan zoals hij in zijn hoofd heeft. Als het niet zo gaat, kan hij gaan schreeuwen/miepen/huilen, maar is er wel uit te halen en accepteert hij het vaak ook.

De juf benoemd bijvoorbeeld dat stuk, het moet gaan zoals hij het in zijn hoofd heeft. Dat hij heel veel gedachten heeft en dat hij die dan niet uitspreekt. Zo wilde hij laatst op de psz achterop de driewieler en ging staan huilen/schreeuwen. Nadat ze hem gesproken had bleek hij dat te willen. Hij had dat echter niet tegen dat meisje gezegd, dus zij wist niet dat hij dat wilde. Als ze hem dat uitlegt ziet hij dat ook in. Maar zij benoemd dat actie, reactie, gevolg is nog lastig voor hem. Maar kom op hij is 3. Verbaal dan wel veer sterkerk, maar ik denk dat, dat vaak ook een punt is. Dat je hem sterker inschat dan dat hij soms is.

Zij is echter bang (kijken naar haar eigen zoon) dat hij de kleuterklassen gaat trekken, maar in groep 3 problemen kan gaan krijgen. Omdat kinderen nu nog zijn gedrag accepteren, maar straks niet meer en hij buiten de boot kan gaan vallen.
Aan de andere kant is hij echt een allemansvriend en heel sociaal.

Nou ja, ik vind het gewoon lastig, ik wil hem niet een stempel geven hij is gewoon zichzelf. Ik zie wel dat hij een eigen gebruiksaanwijzing heeft, dat hij vrij intelligent is. Veel emoties kan benoemen, veel snapt en dat hij heel veel gedachten heeft die soms meer zijn dan hij aan kan. Duidelijkheid en structuur zijn deels belangrijk, maar veranderingen kan hij prima handelen (in dagjes uit bv) en wb in eten/drinken (hij moet een pakjes houder, croissantje moet in stukjes, wil alleen bepaalde kleur wicky), zijn dingen die hij steeds makkelijker gaat los laten.

Zie ik iets over het hoofd, want ik wil hem ook niet te kort doen, of is het gewoon nog te vroeg voor een conclusie en moet ik me niet te druk maken?

Ik vind dat de juf van de psz wel wat dingen zegt waar ze geen uitspraken over mag doen. Ze denkt dat hij de kleuterklassen wel gaat trekken maar groep 3 niet? Ze denkt aan hoogbegaafdheid en autisme? Daar mag ze toch helemaal geen uitspraken over doen?
Ze mag je wel advies geven hem verder te laten onderzoeken omdat er zorgen zijn over zijn ontwikkeling.
Maar wat zegt je eigen gevoel? Bij mijn zoon heb ik gewacht tot de basisschool en hoe het daar ging.

Ik vind dat juf wel gauw met termen begint te strooien...
Misschien kijkt ze wel anders door haar eigen ervaring met haar zoon, maar ik vind het kort door de bocht om dat al gelijk zo te benoemen.
Ik zou het anders vinden als je zelf ook het idee hebt dat er iets is. Misschien eerst eens kijken hoe het gaat op school?
Hij is nog best jong... je schrijft ook dat hij dingen makkelijker los kan gaan laten, ik zou het nog even aanzien.

Nou, ik vind ook dat die juf erg ver gaat hoor, met haar 'diagnoses' en 'voorspellingen'.
Ik lees op zich niet heel vreemde dingen voor een peuter in je verhaal, eigenlijk. En wat je zegt, dat hij vaak wordt overschat omdat hij zo taalvaardig is, zal best waar zijn. En dat is alleen maar heel lastig voor hem, en daar zal hij zich niet fijner van gaan voelen.

Ik zou het vooral maar eens aankijken en gewoon lekker naar school laten gaan. Zeker als je zelf niet het gevoel hebt dat er 'iets' is, behalve dat ie een beetje slimmer lijkt

Fijn dat jullie mijn gevoel bevestigen. Deze juf gaf na de eerste 3 weken psz aan dat het haar niet zou verbazen als hij hoogbegaafd zou zijn. Ik denk er het mijne van.
Wij zijn als ouders niet dom, maar ik geloof toch echt niet dat hij hoogbegaafd is omdat hij nu op taal was bijdehand is.

Ik geloof ook wel dat haar insteek wel oke is hoor. Ze wil ons alleen alert maken. Maar ik ga gewoon op deze voet verder en zie het wel straks.
Thx dames!!!

As, wij hebben (ook) een poos gedacht dat onze zoon ASS zou hebben. Hij had nl écht veel kenmerken. In eerste instantie had ik er niet eens erg in, ik werd er door een vriendin op geattendeerd. Bij nader onderzoek bleken die kenmerken met iets anders samen te hangen. Het kan dus best zijn dat je zoon kenmerken vertoont, maar daarmee is zeker niet gezegd dat het duidt op ASS of hoogbegaafdheid.
Ik vind het erg kort door de bocht van die juf om zoiets te suggereren 'omdat haar zoon dat zelf heeft'. En eerlijk gezegd vind ik dat je haar dat ook best mag melden.

Toch maar even hier vragen .. Jan lijkt de laatste tijd weer helemaal in to het kapotmaken van dingen te zijn. En dat kan van alles zijn .. een kleurplaat die hij op school heeft gemaakt, speelgoed, of zoals nu zijn spijkerbroek kapot scheuren (het tweede kledingstuk in drie dagen tijd) .. wat kan ik hier in hemelsnaam aan doen ?? straffen werkt niet, uitleggen dat ik niet wil dat hij dingen kapot maakt ook niet .. hij lijkt er wel gewoon plezier in te hebben om dingen te scheuren / kapot te maken

quote:

Op woensdag 25 juni 2014 15:52 schreef DJMO het volgende:
Toch maar even hier vragen .. Jan lijkt de laatste tijd weer helemaal in to het kapotmaken van dingen te zijn. En dat kan van alles zijn .. een kleurplaat die hij op school heeft gemaakt, speelgoed, of zoals nu zijn spijkerbroek kapot scheuren (het tweede kledingstuk in drie dagen tijd) .. wat kan ik hier in hemelsnaam aan doen ?? straffen werkt niet, uitleggen dat ik niet wil dat hij dingen kapot maakt ook niet .. hij lijkt er wel gewoon plezier in te hebben om dingen te scheuren / kapot te maken

Kan je geen grote "scheurdoos" maken._{(zeg ik als leek)}
En daarin oude kledingstukken die kapot mogen, dingetjes die kapot mogen erin stoppen.
En dan een uitleg erbij geven als je zin hebt om dingen kapot te maken of te scheuren moet je in deze doos zijn, "de speciale gooi en scheurdoos"
Daarin mogen alle dingen kapot maar daarbuiten niet.
Misschien helpt het

Lastig, DJMO. Wij hebben altijd wel oude kranten liggen om te verscheuren en op school liggen er ook kleren die hij mag verscheuren, maar dat is eigenlijk niet waar hij behoefte aan heeft. De behoefte is heel duidelijk dat hij spullen van zichzelf wil verscheuren. Dus inderdaad werkjes die hij gemaakt heeft of zijn eigen kleren. Dingen waarvan hij later spijt heeft, dus. De dingen die wij hem aanbieden als alternatief worden daarom ook meestal afgewezen.

De beste tip die ik je kan geven is om dingen waar jij of hij echt aan gehecht zijn, buiten zijn bereik te leggen en om geen nieuwe kleding voor hem te kopen. Ik heb het geluk dat ik vanuit de buurt zakken vol kleding krijg. Echt veel meer dan ik nodig heb en allemaal afgedragen. Dus ik kan er niet meer mee zitten als hij zijn kleren weer eens kapot heeft gescheurd. Dat geeft rust, kan ik je zeggen.

En als hij op school mooie dingen heeft gemaakt, dan legt de leerkracht het al veilig en geeft ze ze ook niet mee. Als ik dan een keer op school kom, dan wordt het aan mij gegeven. En belangrijke briefjes worden naar me gemaild, omdat ik die ook nooit heel thuis kreeg. Dus even afstemmen op school wil ook nog wel helpen.

quote:

Op woensdag 25 juni 2014 18:45 schreef TimeJumper het volgende:

[..]

Kan je geen grote "scheurdoos" maken._{(zeg ik als leek)}
En daarin oude kledingstukken die kapot mogen, dingetjes die kapot mogen erin stoppen.
En dan een uitleg erbij geven als je zin hebt om dingen kapot te maken of te scheuren moet je in deze doos zijn, "de speciale gooi en scheurdoos"
Daarin mogen alle dingen kapot maar daarbuiten niet.
Misschien helpt het

zo'n idee hebben ze destijds bij m'n dochter ook ingevoerd (toen ze in een instelling zat) en dat leek idd wel te helpen bij haar. ik zal eens zien of ik ook zoiets kan realiseren voor Jan, thnx voor de reminder!

quote:

Op woensdag 25 juni 2014 19:30 schreef livelink het volgende:
Lastig, DJMO. Wij hebben altijd wel oude kranten liggen om te verscheuren en op school liggen er ook kleren die hij mag verscheuren, maar dat is eigenlijk niet waar hij behoefte aan heeft. De behoefte is heel duidelijk dat hij spullen van zichzelf wil verscheuren. Dus inderdaad werkjes die hij gemaakt heeft of zijn eigen kleren. Dingen waarvan hij later spijt heeft, dus. De dingen die wij hem aanbieden als alternatief worden daarom ook meestal afgewezen.

De beste tip die ik je kan geven is om dingen waar jij of hij echt aan gehecht zijn, buiten zijn bereik te leggen en om geen nieuwe kleding voor hem te kopen. Ik heb het geluk dat ik vanuit de buurt zakken vol kleding krijg. Echt veel meer dan ik nodig heb en allemaal afgedragen. Dus ik kan er niet meer mee zitten als hij zijn kleren weer eens kapot heeft gescheurd. Dat geeft rust, kan ik je zeggen.

En als hij op school mooie dingen heeft gemaakt, dan legt de leerkracht het al veilig en geeft ze ze ook niet mee. Als ik dan een keer op school kom, dan wordt het aan mij gegeven. En belangrijke briefjes worden naar me gemaild, omdat ik die ook nooit heel thuis kreeg. Dus even afstemmen op school wil ook nog wel helpen.

Dat later spijt hebben herken ik meteen: dat heeft Jan ook. Dan is hij ook echt overstuur dat iets kapot is en huilt hij dat het zo graag heel wil hebben .. en dan kan ik ook moeilijk meer echt boos worden op hem. (Zijn kleding is overigens ook grotendeels tweedehands gelukkig. )

Job heeft sinds een week een bril
Ik maakte me er al ernstig zorgen over hoe dat zou gaan. Gisteren heeft de juf de bril nog afgepakt en veilig weggelegd, maar vandaag heeft hij zijn bril in de taxi op de terugweg vernield. Hij raakte gefrustreerd van een ander jongetje en had toen een onbedwingbare behoefte om zijn bril kapot te maken.
En tweedehands brillen is geen optie. Heel lullig gezegd weet ik nu eigenlijk geen oplossing. Ik heb niet het geld om steeds weer nieuwe brillen te kopen. Dan maar geen bril?

lenzen een optie??

Livelink, ik zou eens overleggen met de opticiën of er mogelijkheden zijn qua stevigheid of sloopvastheid. Al denk ik dat het meeste wel kapot kan.
Ik weet niet wat voor sterkte hij heeft? De bril op school laten een optie? Moet hij hem de hele dag op?
Of zou juf 'em aan de chauffeur mee kunnen geven? Ik noem maar wat.
Zou hij eventueel met lenzen kunnen omgaan of denk je van niet? Ik weet niet of dat een optie zou zijn.

Het is niet makkelijk even te vervangen inderdaad met een tweedehandsexemplaar. Dus als het steeds stukgemaakt wordt dan wordt het een dure "grap".
Heeft hij zelf het idee dat hij baat heeft bij de bril, beter ziet of maakt het niet zoveel verschil?

Lastig livelink.
Er bestaat (vrijwel) onbreekbare brilmonturen en 'glazen'. Miraflex brillen zijn voor zover ik weet niet zo makkelijk te breken. Misschien is dat een optie?

http://www.miraflex.be

Jeutje, alleen het montuur voor Job z'n leeftijd is mooi. De rest is echt vreselijk





Wat klote dat job het kapot maakt ik hoop dat dit een uitkomst zou kunnen zijn

We gaan in het weekend even naar de opticien, kijken wat de mogelijkheden zijn. Gisteren is de bril op school achtergebleven en heeft zijn juf inderdaad de inschatting gemaakt om hem beter niet in de taxi mee te geven, maar vandaag dus niet. Hij heeft de bril omdat hij zelf aangaf dat hij last had van zijn ogen. De oogarts zei dat een deel van zijn onrust er misschien ook door verklaard kon worden. Lenzen zijn geen optie. Job gruwelt van het idee dat hij iets op/in zijn ogen heeft.

quote:

Op woensdag 25 juni 2014 19:44 schreef DJMO het volgende:

[..]

zo'n idee hebben ze destijds bij m'n dochter ook ingevoerd (toen ze in een instelling zat) en dat leek idd wel te helpen bij haar. ik zal eens zien of ik ook zoiets kan realiseren voor Jan, thnx voor de reminder!

[..]

het kan al heel simpel zelf gemaakt worden, een schoenendoos of een kartonnendoos van de buurtsuper.
En daarin stop je gewoon die dingen in die gescheurd en of kapot mogen.

ik zal eens kijken voor je in het snoezelboek of hun nog niets leuks en simpels hebben om te maken hiervoor.

Fout van mij.
Sorry.

quote:

Op woensdag 25 juni 2014 15:52 schreef DJMO het volgende:
Toch maar even hier vragen .. Jan lijkt de laatste tijd weer helemaal in to het kapotmaken van dingen te zijn. En dat kan van alles zijn .. een kleurplaat die hij op school heeft gemaakt, speelgoed, of zoals nu zijn spijkerbroek kapot scheuren (het tweede kledingstuk in drie dagen tijd) .. wat kan ik hier in hemelsnaam aan doen ?? straffen werkt niet, uitleggen dat ik niet wil dat hij dingen kapot maakt ook niet .. hij lijkt er wel gewoon plezier in te hebben om dingen te scheuren / kapot te maken

Lukas heeft ook een tijd lang excessief gescheurd en gemold. Ik nam oude boeken e.d. die kapot mochten, oude kleren en gammele speelgoedjes (het moest er allemaal wel uitzien als iets wat eigenlijk niet kapot mocht ), legde deze in zijn speelhuisje en zodra ik hem betrapt op mollen bracht ik hem naar de "scheurplek" in het huisje en probeerde wat hij kapot aan het maken was te ruilen voor iets wat wel mocht. Zo kon ik het in ieder geval een béétje kanaliseren. Dingen zijn bij hem erg plaatsgebonden dus op een gegeven moment liep hij met te mollen objecten snel naar zijn molplek (en wist ik wat hij ging doen en kon soms dan iets redden).

Het is niet waterdicht, maar het hielp in ieder geval iets

quote:

Op donderdag 26 juni 2014 20:03 schreef livelink het volgende:
Job heeft sinds een week een bril
Ik maakte me er al ernstig zorgen over hoe dat zou gaan. Gisteren heeft de juf de bril nog afgepakt en veilig weggelegd, maar vandaag heeft hij zijn bril in de taxi op de terugweg vernield. Hij raakte gefrustreerd van een ander jongetje en had toen een onbedwingbare behoefte om zijn bril kapot te maken.
En tweedehands brillen is geen optie. Heel lullig gezegd weet ik nu eigenlijk geen oplossing. Ik heb niet het geld om steeds weer nieuwe brillen te kopen. Dan maar geen bril?

Argh, dit is een moeilijke... Is het mogelijk om hem die bril alleen op te doen op momenten en plekken waar hij hem nodig heeft? (In de klas, bij het tv-kijken) en hem verder af te laten zodat hij niet "stoort" of het slachtoffer kan worden van stressvolle situaties? Dus echt een brillen-regime:

-'s ochtends bril ff op bij tv-kijken/lezen als hij nodig is
-in de bus bril af en afgeven bij begeleider
-in de klas bril weer op
-bril af in de pauze en bij juf inleveren
-bril weer op etc...

quote:

Op dinsdag 1 juli 2014 22:05 schreef Jihawti het volgende:

[..]

Argh, dit is een moeilijke... Is het mogelijk om hem die bril alleen op te doen op momenten en plekken waar hij hem nodig heeft? (In de klas, bij het tv-kijken) en hem verder af te laten zodat hij niet "stoort" of het slachtoffer kan worden van stressvolle situaties? Dus echt een brillen-regime:

-'s ochtends bril ff op bij tv-kijken/lezen als hij nodig is
-in de bus bril af en afgeven bij begeleider
-in de klas bril weer op
-bril af in de pauze en bij juf inleveren
-bril weer op etc...

We hebben de bril nu even helemaal opgegeven. Eerst maar eens kijken of we een nieuwe bril kunnen veroorloven. En dan ga ik denk ik de vakantieperiode gebruiken om hem er aan te laten wennen, zonder stress van school of taxi.
Het gaat hier eigenlijk al een paar weken niet zo lekker. Ik weet niet goed waar het aan ligt. Vandaag belde school weer en in de taxi terug had hij zich ook al misdragen, dus ook de taxichauffeur gaf aan dat zijn grens bijna bereikt was. School wilde weten of het thuis nog wel goed ging en of ze ons konden helpen met het zoeken naar vakantieopvang of zo.
Aan de ene kant graag, maar aan de andere kant zie ik er ook weer tegenop om dan weer een verandering te moeten introduceren. En zo blijven we doormodderen.

Livelink, ik draag zelf lenzen en heb een bril voor 'erbij'. Ik koop mijn brillen altijd bij de DA. Kost ¤49 per stuk en dan heb je ook nog weleens acties. Het is geen oplossing voor het vernielen van de bril, maar misschien wel een betaalbaardere optie voor het proberen om Job te laten wennen aan een bril.

In ieder geval veel sterkte. Hoop dat het snel weer lekkerder gaat.

@Poesopstokje,

Ik heb het met aandacht gelezen en ik snap je frustratie wel. Denk ik.
Het lijkt mij bijzonder frustrerend om kritiek of onbegrip te krijgen over dingen die voor jou en Billy heel essentieel zijn.
Van je afschrijven is altijd goed natuurlijk, alleen levert dat geen oplossing op.

Is het mogelijk om de problemen die je nu ervaart te bespreken met je vriend?
Het lijkt me in een relatie behoorlijk belangrijk om gelijkgestemd te zijn over zoiets belangrijks namelijk.

Als deze reactie te specifiek op je verhaal in gaat (je wilde niet dat er gequote wordt) dan zal ik mijn reactie verwijderen.
Veel sterkte en wijsheid wens ik je iig toe!

Wat je relatie betreft kan niemand je adviseren natuurlijk en dat lijkt me ook niet nodig omdat jij je prioriteiten en wensen heel duidelijk op een rijtje hebt.
Ik moet wel eerlijk bekennen dat ik me afvroeg of je vriend in deze situatie wel "geschikt" is.

Het is gewoon moeilijk, een beetje medewerking zou wel fijn zijn ipv telkens tegen onbegrip aanlopen.

Zelf zit ik in een mss. vergelijkbare situatie maar dan als vriend zijnde.
Heb er veel over moeten lezen en leren voor ik er ook maar een klein beetje van snapte.
Voor je vriend zal het ook niet makkelijk zijn, het is en blijft een aparte situatie waar je je nauwelijks op voor kan bereiden maar een klein beetje moeite doen lijkt me echt niet te veel gevraagd.
Hij zou iig kunnen probéren je te helpen.

Maar goed, dat is mijn persoonlijke mening.
Ik hoop dat jullie een oplossing kunnen vinden.