Oplossing voor uitstelgedrag? Je hele leven uitplannen?

Naar mijn mening werkt het niet. Er kunnen diverse redenen zijn waarom je zo bent.

Ik ben ook een uitsteller. Heb in mijn hoofd een soort puber zitten die nooit wil doen wat moet.
En elke keer dat gezeur, elke keer de 'daar gaan we weer'...

Tot ik vorig jaar drie studies tegelijk deed en het gewoon af wilde hebben.
Mijn oplossing? geen to do-list maar shit-eliminatie.

De shit zit me dwars. Ik heb er last van dat het huis niet is opgeruimd: ik vind mezelf stom, ik vind het huis stom, ik word er chagrijnig van, het neemt een deel van mijn hoofd in zodat ik minder goed aan andere dingen kan denken. Daar wil ik van af, en dat doe ik door shit te elimineren.

Dat kunnen kleine dingen zijn zoals afwas, maar ook werk voorbereiden en zo voorts. Want het is shit die mij dwarszit, en die moet ik elimineren.

Dan opstaan en dergelijke, dat heb ik ook aangepakt bij mezelf (ging vooral over naar bed gaan), want ik was het zat.
Er zijn twee opties: Positief (belonen) of negatief (straf).
Als ik tien keer op tijd naar bed was geweest mocht ik een nieuw prentenboek kopen. Ik hield het echt streng bij, en dat was in een tijd waarin ik normaal zeker elke twee weken een nieuw boekje kocht om voor te lezen in mijn klas. Dus dat werd steeds langer en dat vond ik jammer voor mijn kinderen dus had ik extra (externe) motivatie (beloning) om op tijd naar bed te gaan.
In de loop van de tijd had ik die externe motivatie steeds minder nodig en merkte ik ook hoe fijn het was op tijd naar bed te gaan. De shit die ik kreeg door elke keer te kort te slapen werd geëlimineerd

Negatief kan ook, had ik niet nodig maar kreeg ik ooit als tip: als je 3x te laat naar bed bent gegaan dat je dan iets nuttigs moet doen. Oma bellen, ramen wassen, een kast netjes opruimen of een ander taakje van je shit-eliminatie.

quote:

Op dinsdag 25 maart 2014 08:34 schreef Panthera1984 het volgende:
Voor mij is dit een soort van omgekeerd herkenbaar. Doordeweeks plan ik mijn dag vol met huishouden, (dat wil ik tussen 09:00 en 17:00 uur gedaan hebben) en aan het einde van de week vraag ik me af hoe ik dit in godsnaam moet gaan doen als ik er nog een baan naast heb. Ik sport meestal 's ochtends, dan douchen, dan was/afwas/lunch/boodschappen dan een stukje vrij in te vullen, soms bij moeder/vriendin langs, soms iets retourneren of juist in de stad kopen, thuis de administratie doen of een bedrijf/instantie bellen. Mijn week zit altijd vol. Wanneer ik ook nog zou gaan werken (zou over 4 weken afgestudeerd kunnen zijn) moet ik dat allemaal in mijn vrije tijd gaan doen. Daar kijk ik erg tegenop.

Je bent nu de hele werkweek met het huishouden bezig, omdat je die tijd ervoor hebt: http://en.wikipedia.org/wiki/Parkinson's_law
Straks als je een baan hebt, lukt het huishouden in veel minder tijd, en vraag je je af waar je in godsnaam zo veel tijd voor nodig had vroeger.

quote:

Op dinsdag 25 maart 2014 20:40 schreef ViviRAWRS het volgende:

[..]

Je bent nu de hele werkweek met het huishouden bezig, omdat je die tijd ervoor hebt: http://en.wikipedia.org/wiki/Parkinson's_law
Straks als je een baan hebt, lukt het huishouden in veel minder tijd, en vraag je je af waar je in godsnaam zo veel tijd voor nodig had vroeger.

Wet van Parkinson
Als je zegt dat je dit weekend je huis/kamer gaat opruimen ben je er ook het hele weekend mee bezig. Zeg je dat je zaterdag gaat opruimen, dan ben je er de hele zaterdag mee bezig. Waarschijnlijk kun je het ook gedaan krijgen in een ochtend

quote:

Op zondag 23 maart 2014 22:52 schreef Hoplahopla het volgende:
Je wil teveel.

Simpele conclusie maar wel correct. Dit gaat hooguit een week goed en daarna vervalt TS weer in zen oude gedrag.

-hier ben je gestopt met het komen naar R&P-

[ Bericht 89% gewijzigd door Re op 26-03-2014 08:23:28 ]

quote:

Op zondag 23 maart 2014 22:58 schreef Seven. het volgende:
Zelfde hier. Ik kan opstaan voor mijn werk, daar ga ik 100% en meer voor. Zaterdag/zondag: totaal geen energie om zelfs een wasje te draaien. En ik kan het niet op stress gooien want ik ben mijn hele leven zo geweest. Vooral zaterdag is een drama, mijn vriend vaak aan het werk en ik kan me er dus niet toe zetten om even drie kwartier met de honden te gaan lopen . Ik dacht dus dat dit over zou gaan maar inmiddels ben ik DERTIG jaar oud, gestopt met blowen, op tijd naar bed en meer dan genoeg regelmaat in mijn leven om in de weekenden ook nog iets te doen... Maar het gebeurt gewoon niet. ALS ik iets doe, dan is het voor mezelf. Het huishouden, de honden of alles dat eigenlijk met mijn prive-leven te maken heeft... het gebeurt niet.

En zo onderhand begint mijn relatie eronder te lijden, het lijkt wel alsof ik het bewust torpedeer terwijl ik enorm van mijn vriend en van mijn honden hou. Maar blijkbaar hou ik meer van mezelf en mijn vrije tijd . Ik voel me er echt niet goed bij, vooral omdat ik ergens best wel weet wat het met mijn vriend doet.

Ik heb dit met mijn exen ook meegemaakt trouwens, dus het ligt niet aan mijn vriend, mijn werk of wat dan ook. Dit ligt puur aan mezelf, en ik snap nog steeds niet waar het vandaan komt.

Dit geeft me geen hoop

quote:

Op dinsdag 25 maart 2014 21:01 schreef Zeus1981 het volgende:

[..]

Wet van Parkinson
Als je zegt dat je dit weekend je huis/kamer gaat opruimen ben je er ook het hele weekend mee bezig. Zeg je dat je zaterdag gaat opruimen, dan ben je er de hele zaterdag mee bezig. Waarschijnlijk kun je het ook gedaan krijgen in een ochtend

Ok, ergens wel logisch. Als je de tijd hebt om het 'op z'n elvendertigste' te doen, dan doe je dat ook. Maar ergens zit er wel een grens aan, dingen kosten nu eenmaal een bepaalde tijd. Met de auto spullen wegbrengen naar het recyclepunt gaat niet sneller omdat je het korter plant. Schoonmaken wel, maar dan mis je waarschijnlijk de hoekjes en plintjes. Als je te kort plant, maak je je er weer te makkelijk van af. Die gouden grens, wel schoon, geen gelummel, dat is nog lastig.

Hier staan hele nuttige en praktische tips in: http://www.hoedoe.nl/lich(...)ek-ik-zelfdiscipline (vond het zelf wel inspirerend)

quote:

Op woensdag 26 maart 2014 08:39 schreef Panthera1984 het volgende:

[..]

Ok, ergens wel logisch. Als je de tijd hebt om het 'op z'n elvendertigste' te doen, dan doe je dat ook. Maar ergens zit er wel een grens aan, dingen kosten nu eenmaal een bepaalde tijd. Met de auto spullen wegbrengen naar het recyclepunt gaat niet sneller omdat je het korter plant. Schoonmaken wel, maar dan mis je waarschijnlijk de hoekjes en plintjes. Als je te kort plant, maak je je er weer te makkelijk van af. Die gouden grens, wel schoon, geen gelummel, dat is nog lastig.

Om het in project management te zeggen. Als ik (als projectleider) je vraag hoeveel tijd het je kost om een bepaalde taak uit te voeren binnen het project en jij weet dat je met die taak als alles meezit 3 uur bezig bent, dan zul je me nooit die 3 uur zeggen. Je zult wat zekerheid inbouwen... dus zeg je 5 uur. Vervolgens communiceer ik dat weer door, maar ook ik bouw zekerheid in. Ik zeg dus 8 uur. En dat doen we voor de hele planning.

Vervolgens wordt deze planning goedgekeurd en ik kom bij je terug. Ja, je hebt voor deze taak 8 uur de tijd. Succes!

Jij weet echter dat je het in ongeveer 3 uur kunt doen. Daardoor treden er de volgende gedragingen op:
- Een collega vraagt je hulp met iets anders... en jij hebt toch tijd zat, dus je helpt je collega (Studentsyndroom, doe niet vandaag wat je tot morgen kunt uitstellen)
- Je gaat meer doen dan nodig, je gaat het dus mooier en uitgebreider doen
- Daardoor verbruik je alle tijd (Wet van Parkinson)
- Dat wat je mooier hebt gemaakt is niet goed of werkt niet (Wet van Murphy)

Uiteindelijk heb je alle tijd opgebruikt en ben je nog niet klaar. Je loopt dus uit. Nou, jij bent niet de enige... al de andere taken verlopen net zo en dus loopt het project uit.

Wat je dus wilt is dat je niet die 8 uur krijgt, maar bijvoorbeeld maar 4 uur. Daardoor:
- Ga je niet je collega helpen, je hebt namelijk geen tijd daarvoor
- Ga je alleen dat doen wat je gevraagd is, je hebt geen tijd om het mooier te maken.
- Je gebruikt nog steeds die 4 uur, maar dat is flink wat minder dan die 8 uur.
- Je doet minder, dus de kans dat er iets fout gaat is ook kleiner.

Overigens, de overgebleven 4 uur is niet weg. Die zit in een gezamenlijke buffer, waar ook je collega na je gebruik van mag maken .

Ik ben juist het tegenovergestelde van TS en alle uitstellers. Ik plan juist zo ongeveer alles in. Ook niet altijd goed, maar het helpt me gewoon. Ik vind het ook fijn om een houvast te hebben, en vind het juist niet fijn om alles te verslonzen en aan nutteloze dingen tijd te verspillen. Ik houd van routine, structuur en schema’s. Ik vind het ook zelfs leuk om te plannen. Sterker nog: zou ik een middagje niks inplannen, ik zou me nooit vervelen door mijn vele (tijdrovende) interesses.

Het is zelfs zo erg met me dat ik nú al weet wat ik allemaal elke avond de komende week (ma t/m zo) ga doen, waar ik dat ga doen en hoe laat ik dat ga doen. En het is niet zo dat ik een overvolle agenda heb met alleen maar afspraken, het zijn ook deels hobby's die tijdgebonden zijn en deels hobby's omdat ik dat zelf zo wil doen.

Oke, ik heb een megavast ritme omdat ik een vaste baan met regelmatige werktijden heb. En oke, ik woon alleen (heb niet eens huisdieren) zodat ik met niemand rekening hoef te houden. En oke, ik ben nog altijd gezond waardoor ik met alles in principe normaal kan functioneren. En oke, ik ben nou eenmaal een controlfreak met een hoog verantwoordelijkheidsgevoel met een appartement dat nooit een rommeltje is. Maar desondanks al deze punten: ook al heb je dat allemaal niet, het kan toch vanuit je zelf komen, en het sleutelwoord daartoe is: DISCIPLINE. En discipline dat is iets dat je moet ontwikkelen en dat kan jaren duren, dat heb je niet van vandaag of morgen. Maar een “theorie” van Stephen Covey of Randy Pausch kan ook helpen. Maar de theorie en de praktijk kunnen zó erg met elkaar verschillen, en in de praktijk is voor ieder mens discipline de basis van de materie (vind ik dan).

TS, als ik jouw posts lees zou ik eerst beginnen met “voldoende slaap-uren per dag te plannen” (6 tot 8 uur). Klinkt misschien belachelijk, maar kijk hoe laat je elke dag moet opstaan, en zet zo’n 7 uur voor dat tijdstip de wekker (en zet uiteraard ook de wekker op het tijdstip dat je moet opstaan) en als die wekker gaat, met wát je ook bezig bent: ga slapen. Ook al ben je met een deadline voor school of werk bezig. Je lichaam heeft energie nodig, maar op een gegeven moment is die energie op en moet die energie plaatsmaken voor rust. Door de rust kun je dan 7 uur later weer verder met je zaken met betrekking tot belangrijke deadline. Ja, natuurlijk, het klinkt allemaal heel simpel uit mijn oogpunt, maar voor mij is alles heel “gewoon”, dat is het voor de uitstellers uiteraard niet... Dat maakt het wel lastig.

quote:

Op maandag 24 maart 2014 14:36 schreef NieuweNier het volgende:
Nu trouwens ook weer. Volgens mijn planning moest ik om 11 uur opstaan. Lekker een dagje uitslapen.

Toen de wekker ging zette ik hem uit en viel ik in slaap. Even later is er geklop op mijn deur. Ik helemaal chaggo zeggen dat hij binnen mag komen. Zit de deur dicht dus moet ik helemaal aankleden.

Blijkt het al half 3 te zijn en wordt ik nu pas wakker

Dit is inderdaad een goed voorbeeld van wat je zou kunnen veranderen over dingen die ik hierboven heb neergezet. Gewoon opstaan als die wekker gaat. Dát is discipline. Vervolgens wakker worden met een douche en een kop koffie... Of was je te laat gaan slapen? Dan ligt het dáár aan.

Zo, en nu ga ik slapen, want de wekker gaat weer om 6.30 uur, en gemiddeld 7 uur slaap per doordeweekse nacht plan ik altijd wel in.

quote:

Op donderdag 27 maart 2014 23:36 schreef RedWhiteArmy1983 het volgende:
Klinkt misschien belachelijk, maar kijk hoe laat je elke dag moet opstaan, en zet zo'n 7 uur voor dat tijdstip de wekker (en zet uiteraard ook de wekker op het tijdstip dat je moet opstaan) en als die wekker gaat, met wát je ook bezig bent: ga slapen. Ook al ben je met een deadline voor school of werk bezig. Je lichaam heeft energie nodig, maar op een gegeven moment is die energie op en moet die energie plaatsmaken voor rust. Door de rust kun je dan 7 uur later weer verder met je zaken met betrekking tot belangrijke deadline.

Hoe goed bedoeld ook, maar zo werkt het niet voor uitstellers. Die 7 uur zonder slaap is al lang ingecalculeerd als tijd die beschikbaar is om de deadline nog te kunnen halen. Als het doel is om voldoende slaap op normale tijden te krijgen, zal er al veel eerder die week/dag rekening mee gehouden moeten worden.

To do lijstjes gaan niet werken want aan het eind vallen alleen alle taken op die je hebt verzuimd.

Gewoon een hekel eraan krijgen dat je zo'n softie voor jezelf bent. Hoe kun je nou later voor je lieftallig vrouwtje zorgen als je niet eens voor jezelf wat kunt bereiken