[Centraal] Persoonlijkheidsstoornissen #5

quote:

Op maandag 10 maart 2014 09:55 schreef Comp_Lex het volgende:
Die van mij zijn heel goed, maar ze kunnen met niet helpen.

quote:

Op maandag 10 maart 2014 09:59 schreef Pulzzar het volgende:

[..]

Waar wil je mee geholpen worden?

quote:

Op maandag 10 maart 2014 10:03 schreef Comp_Lex het volgende:

[..]

Er zijn twee grote aspecten waar ik mee geholpen zou willen worden. (1) de schizoïde stress, de stress die je krijgt wanneer je gaat socializen en (2) de anhedonie.

quote:

Op maandag 10 maart 2014 10:09 schreef sitting_elfling het volgende:

[..]

Iemand die last heeft van 1) en 2) zou misschien niet aan "The Venus Project" moeten meewerken? Want je zou verwachten dat TVP 1) en 2) zou kunnen verminderen?

quote:

U voelt zich misschien kwetsbaar, maar u kunt dat moeilijk uiten. Dat maakt u boos en dat lokt weer boze reacties uit van anderen. Het lukt misschien ook niet meer om voor uzelf te zorgen. Doordat de structuur uit uw leven weg is en u zich verwaarloost. Het kan zijn dat dit is begonnen omdat u uw baan hebt verloren, bent gestopt met uw studie of omdat iemand die een op u lette, is weggevallen. Daarom trekt u zich nog meer terug dan vroeger. U weet dat dit niet goed is, maar u doet het toch. U zit bijvoorbeeld dagenlang achter de computer en u hebt weinig zin om dingen te ondernemen. Wellicht klagen uw ouders of vrienden over uw passiviteit.

U bent teleurgesteld geraakt in anderen en wantrouwend. Op momenten hebt u stellig de indruk dat anderen erop uit zijn om u te benadelen. U hebt soms het idee dat mensen u als een zonderling zien. U merkt dat u nauwelijks behoefte hebt aan sociale contacten, maar u weet niet zo goed waarom. U voelt zich anders dan anderen en daarom krijgt u het gevoel dat u er niet echt bijhoort.

Voor wie:
Als u zich voor een deel hierin herkent en als u eerder hulp hebt gezocht, dan heeft uw behandelaar
hoogstwaarschijnlijk laten vallen dat hij denkt aan een persoonlijkheidsstoornis. Als eerdere
behandelingen onvoldoende verbetering hebben geboden, dan zou u baat kunnen hebben bij een
behandeling door afdeling Noord. Noord is een afdeling van Centrum Persoonlijkheidsstoornissen
Jelgersma. Wij behandelen mensen uit het hele land. Noord biedt een klinische behandeling voor mensen die:
- erg op zichzelf leven;
- wantrouwend zijn in het contact met anderen;
- weinig tot geen behoefte hebben aan intimiteit;
- door anderen misschien als een beetje vreemd worden beleefd.

Uw huidige behandelaar denkt dat er sprake is van kenmerken van een zogenaamde cluster A
persoonlijkheidsstoornis.

De behandeling:
Het is erg belangrijk voor de behandeling dat er een goede samenwerking ontstaat met het
behandelteam. In de beginperiode wordt uitgebreid stilgestaan bij uw verwachtingen van de
behandeling. Het kan zijn dat u dat nog niet zo goed weet en dat is ook niet erg. U moet zich wel
realiseren dat op een gegeven moment afspraken met u gemaakt worden, over waar u naartoe wilt. De ervaring leert dat dit enig doorzettingsvermogen vraagt. U maakt samen met uw behandelcoördinator een gedetailleerd behandelcontract, waarin duidelijke doelen worden beschreven. Met dit behandelplan weet iedereen precies waar hij/zij aan toe is en wie wat moet doen.

U komt op afdeling Noord in een wat ongewone situatie omdat u met acht andere mensen
samenwoont en leeft. Dat kan zeker in het begin van de behandeling wel eens moeilijk zijn. Misschien bent u geneigd om u terug te trekken, wat ook kan. Het enige dat we van u vragen is dat u daar open over praat. Dat u het aangeeft als u dat nodig hebt en onderzoekt waarom u dat nodig hebt.

Mentaliseren:
In alle therapievormen wordt stilgestaan bij mentaliseren. Mentaliseren is het kunnen begrijpen
waarom u doet zoals u doet. En waarom andere mensen doen zoals ze doen. Mentaliseren heeft u
nodig om uw gevoelens en gedrag onder controle te houden. Ook heeft u het nodig om goede relaties
met andere mensen te hebben.

Praktische informatie:
U start met een klinische behandeling die maximaal één jaar duurt. Het kan zijn dat u na een jaar nog niet helemaal klaar bent en dan kan uw behandeling dagklinisch of poliklinisch worden voortgezet.

Omdat de werkwijze even wennen is, kan dat u ontregelen en heftige emoties oproepen. Het is goed om dat op tijd in de gaten te hebben en te melden. Het feit dat u met andere mensen in therapie bent, vraagt van u dat u respectvol met ze omgaat. Het is dan ook strikt verboden om geweld te gebruiken, te handelen in alcohol en/of drugs, de behandeling te saboteren of om de vertrouwelijkheid van medepatiënten te schenden.

Over regels en afspraken leest u in de informatiemap die u bij het begin van uw behandeling krijgt. Er zijn diverse activiteiten op de afdeling waar afspraken over bestaan: zoals het verzorgen en nuttigen van maaltijden, corveetaken, vrije tijd en contacten met het thuisfront. U krijgt een programma dat bestaat uit verbale therapieën en non-verbale therapie.

U verblijft van maandagavond tot en met vrijdag in het centrum. De weekenden brengt u thuis door. De afdeling is dan gesloten. We verwachten van u dat u de opgedane kennis en vaardigheden thuis gaat oefenen. Dat is de beste manier om uw behandeling succesvol af te sluiten en om ervoor te zorgen dat u na uw behandeling geen terugval krijgt. Vanaf de eerste dag besteden we aandacht aan uw toekomst na de behandeling. Denk aan studie, werk, vrijetijdsbesteding of relaties. In uw contract worden daarom ook sociale doelen beschreven waar u mee aan de slag gaat.

quote:

Op maandag 10 maart 2014 08:33 schreef Pulzzar het volgende:

[..]

Hoe reageer je tegenover je behandelaar? Geef je dit ook aan?

Ik neem aan dat je een volwassen man bent en dus in eerste instantie zelf bepaalt hoe je leeft. Als je behandelaar het zo belangrijk vindt dat je een opleiding doet, moet hij dat beargumenteren, zodat jij begrijpt waarom het zo belangrijk zou zijn.

Of bedoelt hij dat je actiever in het leven moet staan, ondanks dat je de zin van het leven nog niet hebt gevonden?

quote:

Op maandag 10 maart 2014 02:03 schreef kuolema het volgende:

[..]


[..]

Dan hoop ik dat jullie het zeker weten

[..]

Heb je ook aangegeven bij je hulpverlener dat jij het niet prettig/belangrijk vindt om gepusht te worden een opleiding te volgen?

[..]

Dit vind ik nogal een onvolwassen reactie. Dat zij jou niet kunnen helpen maakt ze nog geen mongolen. Er zijn genoeg mensen die wél baat hebben bij behandeling.

quote:

Op maandag 10 maart 2014 10:22 schreef Pulzzar het volgende:

[..]

Dit heb ik gequote van een behandelcentrum voor mensen met persoonlijkheidsproblemathiek uit cluster A. Ik moet zeggen; zoals het allemaal staat verwoord, vind ik het vrij respectvol overkomen. Misschien dat de behandelaars soms pushen wanneer ze dat nodig lijkt, maar tegelijkertijd begrijpen dat dit veel spanning en angst op kan roepen en niet drammen of over je grens gaan.

quote:

Op maandag 10 maart 2014 10:28 schreef Spongeboss het volgende:

[..]

[..]

Heb het meerdere malen gezegd wat hij afdoet als je moet water bij de wijn doen althans dat zegt hij niet precies zo maar het komt daar op neer. Ook zit ik er in behandeling blijkbaar om mij te helpen met daginvulling. Wanneer dat geregeld is zou de therapie klaar zijn. Het is dan pas dat mijn problemen beginnen.

Ik heb twee a4tjes uitgetypt iets van zeven minuten werk om te lezen hij is er nooit op terug gekomen. Comp lex heeft gelijk het zijn mongolen die meer aan het aflossen van hypotheek denken dan aan mensen als comp lex of mij.

quote:

Op maandag 10 maart 2014 16:25 schreef Pulzzar het volgende:

[..]

Als een behandelaar alleen maar zegt wat je moet doen en niet naar jou wilt luisteren, is het misschien beter om te stoppen. Het gevaar is wel dat je zonder hulp in een nog dieper gat zou kunnen vallen en dan heb je niemand om op terug te vallen. Je kan helaas niet zomaar met het ene stoppen en met het andere beginnen, aangezien vrijwel elke behandeling gepaard gaat met een lange wachtlijst.

Moeilijke situatie dit. Je zou contact kunnen opnemen met de patiëntenvertrouwenspersoon.

quote:

Op maandag 10 maart 2014 21:15 schreef DeLuna het volgende:
Morgen de huisarts bellen. Na voor de zoveelste keer "klachten" te hebben gekregen van mijn groepje op stage weet ik nu dat ik in ieder geval niet zelf die vooruitgang kan maken die ik wil hebben.

quote:

Op maandag 10 maart 2014 21:33 schreef Sylvana het volgende:

[..]

Wat voor klachten krijg je te horen dan en op wat voor vooruitgang had je gehoopt? Wat wil je van de huisarts? Sterkte!

quote:

Op dinsdag 11 maart 2014 08:02 schreef DeLuna het volgende:

[..]

Ik neem geen initiatief en ik wacht af. En dat klinkt me bekend in de oren. Ik heb zelf altijd het idee dat ik er heel erg mee bezig was maar blijkbaar komt dat er niet uit. Ik wil van de huisarts graag een doorverwijzing naar een psycholoog of iets anders wat mij gaat helpen.

quote:

Op maandag 10 maart 2014 16:25 schreef Pulzzar het volgende:

[..]

Als een behandelaar alleen maar zegt wat je moet doen en niet naar jou wilt luisteren, is het misschien beter om te stoppen. Het gevaar is wel dat je zonder hulp in een nog dieper gat zou kunnen vallen en dan heb je niemand om op terug te vallen. Je kan helaas niet zomaar met het ene stoppen en met het andere beginnen, aangezien vrijwel elke behandeling gepaard gaat met een lange wachtlijst.

Moeilijke situatie dit. Je zou contact kunnen opnemen met de patiëntenvertrouwenspersoon.

quote:

Op dinsdag 11 maart 2014 09:19 schreef sitting_elfling het volgende:

[..]

Hoe "weet" je of een behandelaar gelijk heeft? En hoe weet je of iets "werkt?" Ik bedoel, ik zie even niet in waarom een behandelaar zou moeten luisteren naar een psychiatrisch patient. Je zou dat andersom juist verwachten. De 1 moet juist luisteren naar de ander.

Natuurlijk moet je rekening houden met de wensen van de patient, maar dat is alleen tot bepaalde hoogte. Je zult soms toch echt zelf door die barriere van "ik wil niet" knallen.

quote:

Op dinsdag 11 maart 2014 09:19 schreef sitting_elfling het volgende:

[..]

Hoe "weet" je of een behandelaar gelijk heeft? En hoe weet je of iets "werkt?" Ik bedoel, ik zie even niet in waarom een behandelaar zou moeten luisteren naar een psychiatrisch patient. Je zou dat andersom juist verwachten. De 1 moet juist luisteren naar de ander.

Natuurlijk moet je rekening houden met de wensen van de patient, maar dat is alleen tot bepaalde hoogte. Je zult soms toch echt zelf door die barriere van "ik wil niet" knallen.

quote:

Op dinsdag 11 maart 2014 10:45 schreef Pulzzar het volgende:

[..]

Natuurlijk kan de houding van de behandelaar onderdeel zijn van de therapie. Ik kan de situatie van Spongeboss niet beoordelen want ik ben er zelf niet bij; wie weet ervaart hijzelf dat zijn therapeut niet naar hem luistert, maar wil zijn therapeut juist dat hij dingen gaat ondernemen en op die manier gaat ervaren. Spongeboss is er niet mee geholpen als zijn therapeut meegaat in 'excuses' om het leven te kunnen ontvluchten.

Echter kan het wel degelijk gebeuren dat een behandelaar zijn client niet serieus neemt en alleen maar kijkt naar het ziektebeeld in plaats van naar de persoon zelf. Mensen met een psychische stoornis worden niet zelden bij voorbaat al niet serieus genomen. Dan is welke behandeling dan ook al van tevoren gedoemd te mislukken.

Ik heb zelf lang de fout gemaakt om alles klakkeloos aan te nemen van de therapeut, omdat mij door mijn ouders werd ingeprent dat zij het beter weten omdat ze ervoor hebben geleerd. Met andere woorden: zodra ik in therapie ben, heb ikzelf geen moer meer over mijn eigen leven te zeggen en neemt de therapeut het stokje over. En dat is absoluut niet waar! Degene die bepaalt welke keuzes ik maak in mijn leven ben ikzelf. Misschien dat ik door mijn stoornis de verkeerde keuzes maak: dan wil ik best naar mijn therapeut luisteren, maar moet hij wel beargumenteren waarom ik zou moeten doen wat hij zegt en wat ik ermee opschiet.

En om terug te komen op Spongeboss; zijn therapeut kan op zijn minst terugkomen op de brief die hij geschreven heeft. Als de therapeut het er niet mee eens is, moet hij dat gewoon zeggen. Er helemaal niet op terugkomen, zou ikzelf respectloos vinden en zou bij mij veel wantrouwen oproepen.

quote:

Op dinsdag 11 maart 2014 11:10 schreef Spongeboss het volgende:
Excuses? Excuses stel je eens een wereld in waar je niets meer wilt. De behoefte op contact met mensen weg is, je geen eenzaamheid voelt. Je geen gevoel van een eigen identiteit hebt. Dat er niets meer is, dat je 10% voelt van wat andere voelen. Dat alles als nutteloos wordt ervaren.

Ga dan maar kijken of jij nog kunt werken terwijl er van die mensen om je heen zwermen als vervelende rot muggen die je het gevoel hebben dat je een grote belachelijke joker bent.

quote:

Op dinsdag 11 maart 2014 12:07 schreef Pulzzar het volgende:

[..]

Het staat daarom tussen haakjes. Ik bedoel het ook niet denigrerend.

Ik heb trouwens het idee dat je genoeg (verbittering) voelt, maar dat je je er niet meer van bewust bent, omdat je jezelf in de loop der jaren hebt afgestompt om te kunnen overleven. Je kan maar beter niks voelen dan ten onder gaan door heftige gevoelens. Het lijkt alsof je je erbij hebt neergelegd: "het leven is kut, de mensheid is kut, dus ik wil er niks mee te maken hebben en dan ben ik het gelukkigst." En dat bedoel ik met 'excuses'; je laat je leiden door gedachten die los staan van de realiteit. Je legt het buiten jezelf en daardoor wordt de wereld en de mensheid in jouw beleving negatiever en angstaanjagender dan deze in werkelijkheid zijn.

Het is begrijpelijk met jouw verleden dat je het zo ziet. Maar niet ieder mens op de wereld heeft kwade bedoelingen met jou. En als mensen toch vervelend op jou reageren, wil dat niet persé zeggen dat die mensen slecht zijn. Het zou bijvoorbeeld ook kunnen zijn dat jij je gesloten opstelt zonder dat jij je daarvan bewust bent, met als gevolg dat mensen niet goed weten hoe ze toenadering tot jou kunnen zoeken.

En wat je behandelaar betreft. Ik zou zoals jij het beschrijft ook het gevoel krijgen dat ik er niet verder mee kom. Misschien kan je voor jezelf iets op papier zetten wat voor jou de redenen zijn om met de behandeling te kappen. Als je zorg is dat hij je laat stikken wanneer je met een opleiding zou beginnen, is dat een goede reden. Als je maar 20 minuten de tijd krijgt, terwijl je recht hebt op 3 kwartier, is dat ook een goede reden. Als er geen kemistry tussen jullie is, is dat ook een goede reden. Maar neem geen impulsieve beslissingen, want het zou een stuk zwaarder kunnen worden voor je wanneer je helemaal geen therapie meer hebt. Je zou je huidige behandelaar kunnen vragen of hij je kan doorverwijzen.

quote:

Op dinsdag 11 maart 2014 12:12 schreef appelsap het volgende:
Waarom zoek of vraag je geen andere behandelaar Spongeboss?

quote:

Op dinsdag 11 maart 2014 10:45 schreef Pulzzar het volgende:

[..]

Natuurlijk kan de houding van de behandelaar onderdeel zijn van de therapie. Ik kan de situatie van Spongeboss niet beoordelen want ik ben er zelf niet bij; wie weet ervaart hijzelf dat zijn therapeut niet naar hem luistert, maar wil zijn therapeut juist dat hij dingen gaat ondernemen en op die manier gaat ervaren. Spongeboss is er niet mee geholpen als zijn therapeut meegaat in 'excuses' om het leven te kunnen ontvluchten.

Echter kan het wel degelijk gebeuren dat een behandelaar zijn client niet serieus neemt en alleen maar kijkt naar het ziektebeeld in plaats van naar de persoon zelf. Mensen met een psychische stoornis worden niet zelden bij voorbaat al niet serieus genomen. Dan is welke behandeling dan ook al van tevoren gedoemd te mislukken.

Ik heb zelf lang de fout gemaakt om alles klakkeloos aan te nemen van de therapeut, omdat mij door mijn ouders werd ingeprent dat zij het beter weten omdat ze ervoor hebben geleerd. Met andere woorden: zodra ik in therapie ben, heb ikzelf geen moer meer over mijn eigen leven te zeggen en neemt de therapeut het stokje over. En dat is absoluut niet waar! Degene die bepaalt welke keuzes ik maak in mijn leven ben ikzelf. Misschien dat ik door mijn stoornis de verkeerde keuzes maak: dan wil ik best naar mijn therapeut luisteren, maar moet hij wel beargumenteren waarom ik zou moeten doen wat hij zegt en wat ik ermee opschiet.

En om terug te komen op Spongeboss; zijn therapeut kan op zijn minst terugkomen op de brief die hij geschreven heeft. Als de therapeut het er niet mee eens is, moet hij dat gewoon zeggen. Er helemaal niet op terugkomen, zou ikzelf respectloos vinden en zou bij mij veel wantrouwen oproepen.

quote:

Op dinsdag 11 maart 2014 13:19 schreef Spongeboss het volgende:

Ik denk niet dat mijn leven daarvan vooruit gaat. Het is teveel pijn om los te maken, daar zou ik nooit meer uitkomen...

quote:

Op dinsdag 11 maart 2014 15:49 schreef sitting_elfling het volgende:

[..]

Kan het niet zijn dat je 'foutief' denkt? Mijn therapeut wees me daar bijv. zelf ontzettend vaak op, week in week uit. Dat de gevoelens en gedachten die ik omtrent een bepaald iets had, foutief waren. En dan klinkt het eerst natuurlijk van; "Fuck de therapeut!" Wie is hij/zij wel niet om hier iets over te zeggen dat ik dit moet doen, terwijl dat intern niet goed voelt. Maar ik ben op een gegeven moment (heel snel ) gewoon overstag gegaan. Dat was een slimme keuze.

quote:

Op dinsdag 11 maart 2014 16:31 schreef Spongeboss het volgende:

[..]

Maar jij bent niet schizoïde.....

quote:

Op dinsdag 11 maart 2014 16:41 schreef sitting_elfling het volgende:

[..]

Eens, ik heb slechts ooit kenmerken van PTSS gehad. En daarvoor EMDR gekregen.