Wat nou als je dood gaat..

Inderdaad Brad, geen rare dingen doen.

Religie en reincarnatie is sowieso allemaal een bedenksel van de mens en is nergens op gestoeld. De meningen zijn sterk verdeeld over of je je uberhaupt wel in moet laten met al dat gebeuren. Leuk als je er iets zinnigs mee kan voor jezelf, maar meer zou ik er zelf vooral niet van maken.

Beter leef je gewoon nu en doe je geen domme dingen. Dood is dood.

Ik denk dat de hele mensheid zich met deze vraag bezighoudt of dat het iedereen weleens door het hoofd speelt: wat gebeurt er nu echt als ik dood ga.

quote:

Op vrijdag 10 januari 2014 16:20 schreef LelijKnap het volgende:
Is het niet al bijzonder genoeg dat je het universum bent, en nu momenteel de ogen van het universum zelf bent, dus bestaande als een (zelf)bewuste entiteit, zijnde het universum zelf?

Mijn gedachte. Ik heb dan ook het idee dat religies zijn voortgekomen uit angst, onwetendheid en ergens ook wel: machtzucht. Overbodig, een inferieur pad naar een soort schijnwaarheid. En al deze circussen eromheen zijn daar ook weer een gevolg van.

Blijf toch gewoon denken en rationaliseren, mensen.

quote:

Op vrijdag 10 januari 2014 15:59 schreef gelepino het volgende:
Persoonlijk lijkt reincarnatie me niet echt aannemelijk omdat het geen rekening houdt met bevolkinsgroei.
De afgelopen eeuwen is de wereldbevolking gigantisch gegroeid. M.a.w.er zijn meer mensen geboren dan er dood zijn gegaan. Waar komen die nieuwe zielen dan vandaan?

Dan maak je wel de aanname dat de ziel een zelfde soort concept heeft wat een identiteit betreft, een mens is het totaalpakket van het lichaam en alles wat het met zich mee brengt, een ziel/bewustzijn hoeft niet zo in elkaar te steken natuurlijk. Wie weet is het hele universum niet meer of minder dan bewustzijn dus elke levensvorm daar binnen is er dan een deel van dus zal er nooit 'ziel' te kort zijn. Dat het universum en alles wat er in zit niets meer is dan bewustzijn dat zichzelf ervaart.
[/hersendiarree]

We zouden eerst eens moeten beginnen met te weten te komen wat een 'ik' precies is..

dan kan je eindelijk je rijbewijs halen in een volgend leven

quote:

Op vrijdag 10 januari 2014 17:12 schreef Enneacanthus_Obesus het volgende:
We zouden eerst eens moeten beginnen met te weten te komen wat een 'ik' precies is..

Volgens mij kan je dat op twee manieren zien. De 'ik' die nu alles meemaakt en er mening over heeft en de 'ik' die het mee neemt. een soort meta-ik of zo.

quote:

Op vrijdag 10 januari 2014 16:20 schreef Lavenderr het volgende:
Ik denk dat de hele mensheid zich met deze vraag bezighoudt of dat het iedereen weleens door het hoofd speelt: wat gebeurt er nu echt als ik dood ga.

Terwijl de vraag:"Wat was er voordat ik geboren werd.", en daarmee bedoel ik niet wat er op aarde afspeelde, ook heel interessant is.

Als je doodgaat ga je op in je meerdimensionale zelf, waar constant groei en sterfte (beweging) in plaatsvindt. Je bewustzijn sterft met je lichaam.

Mocht er zoiets bestaan als reïncarnatie (really, will we ever know for sure?), dan hoop ik dat ik terug kom als vogel. Lijkt me prachtig

quote:

Op zaterdag 11 januari 2014 14:51 schreef Iwanius het volgende:

[..]

Oh ja joh? Ik dacht altijd al mieren o.i.d....

Die vergelijking maakte ik ook wel eens, maar ik besef me dat het nuttige hardwerkende beesten zijn die niemand kwaad doen, en het dus een belediging is om ze vervolgens te gaan vergelijken met mensen.

Kakkerlakken komt meer in de buurt...

quote:

Op zaterdag 11 januari 2014 15:26 schreef Yi-Long het volgende:
Die vergelijking maakte ik ook wel eens, maar ik besef me dat het nuttige hardwerkende beesten zijn die niemand kwaad doen, en het dus een belediging is om ze vervolgens te gaan vergelijken met mensen.

Kakkerlakken komt meer in de buurt...

Of pissebedden. Die leven ook onder een steen, om er zo af en toe eens onder vandaan te kruipen.

in Dolores Cannon - Between life and death staan voor mij de antwoorden

quote:

Op vrijdag 10 januari 2014 14:29 schreef Braddie het volgende:
Klinkt heel vreemd dit, maar het schoot vanmiddag opeens door m`n hoofd heen.

Als je doodgaat, begint de levenscyclus dan weer op nieuw voor je in een ander lichaam? Oftewel, word er dan ergens ter wereld weer een kind geboren waarbij JIJ degene bent die weer helemaal vanaf 0 moet beginnen?

Klinkt raar dit, en ik formuleer het ook vast fout, maar het klonk heel interessant.

De ene minuut ben je dus, ja ehh.. dood. En de andere minuut begint je leven weer opnieuw in een ander lichaam ergens anders op de wereld...

Het 'ik' is niets dan een illusie, niets.
Geen nieuw leven na de dood, we leven door in de glimlach van onze kinderen, we incarneren niet maar regenereren.
Er is alleen maar leven, de beweging stopt niet en alles gaat lekker door zonder ons, het lichaam terug naar de aarde.

Ik kijk er naar uit, het lijkt me erg mooi als de hersenpan tenminste nog in orde is. Net voor je de pijp uit gaat komt er een stofje vrij in de hersenen die de pijn bestrijd en je leven als een mooie film aan je voorbij laat trekken als ik de mensen mag geloven die een bijna dood ervaring hebben gehad. Laatste stuiptrekkingen van de hersenen die er mee ophouden. Daarna is het zoals voor je geboorte, de boel gaat op zwart en we belanden in de voedselketen. Ook mooi.

en stiekem hoop ik dat we kunnen doorreizen via het DNA en generaties later in een vertakking van de familie weer opduiken.

Je moet ook niet alle vakjes aanvinken op je reincarnatieformulier

Persoonlijk denk ik dat wanneer je sterft, je naar een ander universum gaat. Reïncarnatie vind ik nogal haken en ogen hebben. Ik bedoel in 1804 woonden er één miljard mensen op de wereld. Nu leven er meer dan circa 7 miljard mensen op de aardkloot. En elke dag komen er circa 209.000 mensen bij! Als reïncarnatie bestaat, en er was in 1804 1 miljard mensen op aarde, waar komen al die overige 6 miljard andere gereïncarneerde zielen dan ineens vandaan?

(Dit is trouwens heel abstract geformuleerd zoals ik het nu omschrijf. De cijfers had ik even snel op wikipedia gespiekt)

quote:

Op maandag 13 januari 2014 22:40 schreef hairybeardyman het volgende:
Persoonlijk denk ik dat wanneer je sterft, je naar een ander universum gaat. Reïncarnatie vind ik nogal haken en ogen hebben. Ik bedoel in 1804 woonden er één miljard mensen op de wereld. Nu leven er meer dan circa 7 miljard mensen op de aardkloot. En elke dag komen er circa 209.000 mensen bij! Als reïncarnatie bestaat, en er was in 1804 1 miljard mensen op aarde, waar komen al die overige 6 miljard andere gereïncarneerde zielen dan ineens vandaan?

(Dit is trouwens heel abstract geformuleerd zoals ik het nu omschrijf. De cijfers had ik even snel op wikipedia gespiekt)

in het (mahayana) boeddhisme zijn er 6 'rijken' of 'sferen' waarin bewuste wezens worden geboren en herboren, Mensen zijn daar 1 van, de andere dieren op aarde zitten in een andere sfeer, en dan zijn er nog 4 anderen die wij niet zomaar kunnen waarnemen. Dus het kan dat er steeds meer wezens uit andere rijken in het menselijke rijk herboren worden. Wat in het boeddhisme iets positiefs is aangezien het menselijke rijk de beste omstandigheden biedt om verlichting te bereiken.
http://en.wikipedia.org/wiki/Six_realms

Je ziel gaat gewoon verder naar het hiernamaals,waar iedereen uiteindelijk geoordeeld gaat worden door God en vanaf het begin van onze periode dat is ongeveer 6000 jaar dus heel wat mensen...

Ik ga er wellicht maandag achter komen. Hahaha.

quote:

Op vrijdag 10 januari 2014 14:35 schreef Krollie het volgende:

[..]

Het is een huls voor je ziel.

Definieer 'ziel'.

M.i. ben je niet meer dan een natuur-/scheikundig product, bestaande uit diverse elementen en stofjes die op elkaar reageren. Die reacties maken herinneringen en gedragskenmerken mogelijk. Meer dan dat ben je niet: een complexe (relatief begrip) samenstelling van diverse atomen. Er bestaat niet zoiets als een geest of een ziel in mijn ogen.
En volgens mij is daar ook hard bewijs van, al heb ik me daar eerlijk gezegd nooit in verdiept.

Mijn gedachte is dat je dan terug gaat naar je oorspronkelijke ''vorm'' en dat is de stilte. Wij zijn eigenlijk de stilte. Ik is een illusie, nodig om een lichaam te laten overleven. IK heb dit nodig, IK heb dat nodig, IK voel me zo en blabla. Maar als je even dat alles laat varen dan is er niks dan stilte. Zelfs als je slaapt, is er nog van alles actief..maar toch ervaar je die stilte..alleen maar omdat het ikje dan is uitgeschakeld.

Ik ben niet bang voor de dood, mijn ikje was miljoenen jaren dood en ik leef maar hooguit 100 jaar en daarna zal mijn ikje waarschijnlijk tot in de eeuwigheid dood zijn (best een gek idee...een eeuwigheid). Mijn energie daarentegen zal gewoon weer in het geheel opgaan...in een andere vorm, mijn atomen zullen zich tot in de eeuwigheid verspreiden en wie weet waar het dan zal terechtkomen? Mijn lichaam rot weg onder de aarde, atomen mengen zich met de aarde..en daaruit komen weer andere dingen. Enz enz. Zo kun je reincarnatie ook zien. Mijn oorspronkelijke vorm blijft voor eeuwig bestaan, zoals het er altijd al was. Maar mijn ikje..waarmee ik me nu al jaren mee identificeer, zal er nooit meer zijn. Daarom identificeer ik me er ook niet mee. Ik ben niet mijn ik, mijn lichaam of mijn naam.

Overigens denk ik ook dat bewustzijn van mensen een gegeven is van het universum om zichzelf te ervaren, soms zie ik mensen...en dan denk ik ben jij mij en ik jou?? Of kijk ik naar een Roos en dan denk ik....ben ik die roos en de roos is mij?
En dan weet je dat alles 1 geheel is, er zijn geen losse dingen...maar letterlijk 1 groot geheel. Wat in feite ook zo is, onze hersenen interpreteren de zaken om zich heen als apart..maar in feite is het gewoon 1 grote brei van atomen...vat je m nog? We kunnen ook niet verder kijken dan wat onze zintuigen ons ingeven, maar de werkelijkheid ziet er gewoon anders uit.

(Zo hee, wat een zweverig gewauwel he..ook leuk voor een keer )

quote:

Op woensdag 15 januari 2014 23:25 schreef Megumi het volgende:
Ik ga er wellicht maandag achter komen. Hahaha.

Laat je het ons wel even weten!

Ik had het ook willen ervaren maar Microsoft bemoeit zich er weer eens mee, laat maar dan!

quote:

Op zaterdag 11 januari 2014 12:05 schreef Natalie het volgende:
Mocht er zoiets bestaan als reïncarnatie (really, will we ever know for sure?), dan hoop ik dat ik terug kom als vogel. Lijkt me prachtig

Dan is het nog maar de vraag of je er bewust ook van kan genieten. Anders zouden de meeste kleine dieren een bewustzijn hebben.

Overigens is het wel zo dat onze materie na onze dood wordt opgenomen in de natuur.

Punt is dat je leeft. Als er geen leven was was je ook niet geboren. Dus je zal altijd leven.

quote:

Op vrijdag 17 januari 2014 19:27 schreef Goldenrush het volgende:
Punt is dat je leeft. Als er geen leven was was je ook niet geboren. Dus je zal altijd leven.

Die redenering volg ik niet?