Verschil van leeftijd in een relatie.

quote:

Op dinsdag 7 januari 2014 09:42 schreef LittleLady het volgende:

[..]

Okee en waar botsten hun op?

Ik ken niet alle details, maar het krijgen van kinderen, seks überhaupt, reizen en juist willen settelen in droomhuis werk, etc. Alles liep gewoon langzaam uit elkaar. Begon goed hoor en was echt een leuk stel. Alleen het werkte uiteindelijk gewoon niet door andere verlangens en behoeften naast fysieke verschillen.

Ik zeg overigens nergens dat het sowieso niet kan hoor, misschien voor sommigen, maar (grote) verschillen zullen er zijn en wel ontstaan. En ik zelf zou meer op het zelfde niveau willen zitten zowel mentaal als fysiek.

quote:

Op dinsdag 7 januari 2014 09:54 schreef Inverted_World het volgende:
Ik ken niet alle details, maar het krijgen van kinderen, seks überhaupt, reizen en juist willen settelen in droomhuis werk, etc.

Dat zijn toch dingen die ik ook mis zie gaan in andere relaties waar amper een leeftijdsverschil is. Misschien dat het sneller een rol kan spelen bij een groot leeftijdsverschil (vooral krijgen van kinderen, de één kan al kinderen hebben en niet meer willen of iemand kan geen kinderen meer krijgen door de leeftijd).

quote:

Op dinsdag 7 januari 2014 08:18 schreef Xaryna het volgende:
Ik heb twee relatie gehad met oudere partners (9 jaar en 14 jaar verschil) en ik merkte bij allebei dat zij prima aansluitten bij mij aan het begin van de relatie maar er na een paar jaar toch verschillen ontstonden, vermoedelijk omdat ik mentaal doorgroeide en zij al volwassen waren, zeg maar.

Herkenbaar. Mijn eerste relatie was toen ik 15 en hij 28 was. Heeft 7 jaar geduurd en toen was ik echt te volwassen voor hem. De tweede was 3 jaar ouder dan ik maar te dominant en narcistisch. De derde kreeg ik op mijn 32ste en hij was toen 47, hij is overleden. Nu een leuke vriend die 13,5 jaar jonger is.

Leeftijd is maar een getal. Belangrijk is of je bij elkaar past en samen aansluiting hebt in je levensfase. Hetgeen niet wil zeggen dat je dezelfde interesses en bezigheden hoeft te hebben maar het samen wel goed hebt.

quote:

Op dinsdag 7 januari 2014 09:57 schreef Isabeau het volgende:

[..]

Dat zijn toch dingen die ik ook mis zie gaan in andere relaties waar amper een leeftijdsverschil is. Misschien dat het sneller een rol kan spelen bij een groot leeftijdsverschil (vooral krijgen van kinderen, de één kan al kinderen hebben en niet meer willen of iemand kan geen kinderen meer krijgen door de leeftijd).

Inderdaad, precies wat je zegt, dezelfde problemen alleen komen eerder voor of spelen een grotere rol bij een groot leeftijdsverschil.

quote:

Op dinsdag 7 januari 2014 08:30 schreef RetepV het volgende:
Ach, iedereen is anders. Vaak wordt 'volwassenheid' verward met 'vastigheid willen'.

Voor mij is volwassenheid vooral verantwoordelijkheid nemen en dragen; de consequenties van je eigen gedrag accepteren en dragen. Ook waar het gaat om je relatie.

quote:

Op dinsdag 7 januari 2014 10:01 schreef Ouder1 het volgende:
Leeftijd is maar een getal. Belangrijk is of je bij elkaar past en samen aansluiting hebt in je levensfase. Hetgeen niet wil zeggen dat je dezelfde interesses en bezigheden hoeft te hebben maar het samen wel goed hebt.

Mee eens Je kan ook qua levensfase uit elkaar groeien als je ongeveer dezelfde leeftijd hebt (één blijft de eeuwige student en de ander is al flink carrière aan het maken bijv).

quote:

Op dinsdag 7 januari 2014 10:05 schreef Ouder1 het volgende:

[..]

Voor mij is volwassenheid vooral verantwoordelijkheid nemen en dragen; de consequenties van je eigen gedrag accepteren en dragen. Ook waar het gaat om je relatie.

Maar dat is zeker niet alles. Het is ook: beseffen dat alles wat je doet consequenties heeft. En daarmee je keuzes bewust maken: bewust wel of niet iets doen.

De consequenties zul je toch altijd moeten dragen, dat is nou eenmaal zo bij keuzes. Dus consequenties dragen heeft meer met realiteitszin dan met volwassenheid te maken.

Consequenties accepteren, dat moet je toch wel vroeger of later. Want je kan toch niet meer veranderen wat er gebeurd is. Dus ook weer realiteitszin.

Waar het om gaat bij volwassenheid is om van te voren al de consequenties van je gedrag te begrijpen en zodat je bewuste keuzes kan maken. Daar heb je veel ervaring voor nodig. Des te meer je hebt meegemaakt, des te beter je de consequenties van je gedrag in kunt zien (tenzij je niet leert van je fouten).

Tenminste... Volgens mij.

Overigens is het heel moeilijk om volwassen te zijn en je jeugdige enthousiasme te behouden.

Voor mannen is dat moeilijk, voor vrouwen misschien wat makkelijker.

Ik heb een carrière waar creativiteit en motivatie heel erg belangrijk zijn. Zonder jeugdig enthousiasme kan ik niet mijn ding doen. Het is voor mij heel moeilijk om dan in andere situaties (buiten mijn werk om) volwassen te zijn.

Toch wordt dat van me vereist. Het is echt niet makkelijk om daar tussen te schakelen. En in mijn ervaring hebben heel veel vrouwen daar geen enkel begrip voor.

Het is dan ook erg ironisch om een vrouw te horen zeggen dat ik me volwassen moet gedragen, terwijl ze zelf niet volwassen genoeg is om de situatie van mijn kant te kunnen bekijken.

7 jaar verschil. Ik 19, hij 26. In sommige situaties merk je t wel; hij wilt heel graag kindere bijv. en ik studeer nog. Maar verder gaat het prima! Wonen al een jaar samen.
Zie bij een vriendin dat het wat moeilijker gaat. Hij 33 zij 19. Hij heeft al een heel leven opgebouwd (huis, eigen bedrijf) en zij moet daar nog aan beginnen.

Een spagaat blijft altijd moeilijk, hoe lenig je ook bent. Dat is wat ik bedoel.

quote:

Op dinsdag 7 januari 2014 10:26 schreef Lovelyx het volgende:
7 jaar verschil. Ik 19, hij 26. In sommige situaties merk je t wel; hij wilt heel graag kindere bijv. en ik studeer nog. Maar verder gaat het prima! Wonen al een jaar samen.
Zie bij een vriendin dat het wat moeilijker gaat. Hij 33 zij 19. Hij heeft al een heel leven opgebouwd (huis, eigen bedrijf) en zij moet daar nog aan beginnen.

No offence, maar is dat in jouw situatie ook niet vrijwel hetzelfde, alleen een wat kleiner verschil. 19 vind ik zelf nog steeds vrij jong om met dat soort dingen al bezig te zijn. Maar dat is mijn mening hoor, ik ben bijvoorbeeld enorm veranderd tussen mijn 19e en 25e.

quote:

Op dinsdag 7 januari 2014 10:32 schreef Inverted_World het volgende:

[..]

No offence, maar is dat in jouw situatie ook niet vrijwel hetzelfde, alleen een wat kleiner verschil. 19 vind ik zelf nog steeds vrij jong om met dat soort dingen al bezig te zijn. Maar dat is mijn mening hoor, ik ben bijvoorbeeld enorm veranderd tussen mijn 19e en 25e.

Hij is nog niet zo volwassen voor zijn leeftijd en ik weer wel. Zo regel ik bijvoorbeeld al zijn geld zaken omdat hij er een puinhoop van heeft gemaakt toen hij alleen was. En we kennen elkaar al 12 jaar (buren), zo lang komt hij ook al bij ons over de vloer. Het gaat goed en we zitten eenzelfde niveau.

In tegenstelling tot mijn vriendin. Haar vriend heeft onlangs een huis gekocht waar zij niet achter staat. Ze zijn allebei heel druk en hebben weinig tijd voor elkaar. Ik denk, wat ik uit haar verhalen op maak, dat er gewoon weinig begrip van beide kanten is. Dat zij nog jong is en nog dromen heeft en hij al gesettelt is met zijn huis en bedrijf. Ondanks dat zij niet bij hem woont. Al 2 jaar samen trouwens.

Dat begrip is er bij ons wel. Dus onze situatie is wel anders.

De beste basisschool vriendin van mijn dochter had mijn dochter uitgenodigd want ze was het huis uit , niet zo heel vreemd want ze was bijna 20 jaar .

Mijn dochter ging er vrolijk naar toe kwam in grote verwarring terug
Bleek dat ze samen woonde met iemand van 45 of 46 , ze bleek samen te wonen met een collega van haar vader .

Ik zelf heb haar zien opgroeien tot ze slaagde voor haar vmbo basis en ze was nog precies hetzelfde als in groep 8 van de basis school compleet onvolwassen .

Ik geloof niet dat ik daar als ouder blij mee zou zijn . Ben dan ook nog steeds behoorlijk in shock van dit verhaal

Jij bent in shock omdat de vriendin van jouw dochter een relatie heeft met een veel oudere man? Is dat niet een beetje raar? Als je van zoiets al in shock raakt Maar goed, weer een roddelonderwerp er bij zullen we maar zeggen.

quote:

Op dinsdag 7 januari 2014 11:14 schreef rac het volgende:
Ik geloof niet dat ik daar als ouder blij mee zou zijn . Ben dan ook nog steeds behoorlijk in shock van dit verhaal

ja want een gelukkige dochter is natuurlijk een no-go

quote:

Op dinsdag 7 januari 2014 11:30 schreef Pvoesss het volgende:

[..]

ja want een gelukkige dochter is natuurlijk een no-go

Waarom zou een leeftijdsverschil ongelukkig maken? Kan je dat onderbouwen?

quote:

Op dinsdag 7 januari 2014 11:31 schreef Ouder1 het volgende:

[..]

Waarom zou een leeftijdsverschil ongelukkig maken? Kan je dat onderbouwen?

Dat is toch helemaal niet wat ik zeg..

quote:

Op dinsdag 7 januari 2014 11:32 schreef Pvoesss het volgende:

[..]

Dat is toch helemaal niet wat ik zeg..

Oeps ja..

quote:

Op dinsdag 7 januari 2014 11:30 schreef Pvoesss het volgende:

[..]

ja want een gelukkige dochter is natuurlijk een no-go

Als ze maar gelukkig is is een hele geruststelling .
Of ik van zo'n relatie keuze gelukkig zou wou worden is een heel ander verhaal .

Maar dat hoef je als ouder toch ook niet.

quote:

Op dinsdag 7 januari 2014 10:55 schreef Lovelyx het volgende:

[..]

Hij is nog niet zo volwassen voor zijn leeftijd en ik weer wel. Zo regel ik bijvoorbeeld al zijn geld zaken omdat hij er een puinhoop van heeft gemaakt toen hij alleen was. En we kennen elkaar al 12 jaar (buren), zo lang komt hij ook al bij ons over de vloer. Het gaat goed en we zitten eenzelfde niveau.

In tegenstelling tot mijn vriendin. Haar vriend heeft onlangs een huis gekocht waar zij niet achter staat. Ze zijn allebei heel druk en hebben weinig tijd voor elkaar. Ik denk, wat ik uit haar verhalen op maak, dat er gewoon weinig begrip van beide kanten is. Dat zij nog jong is en nog dromen heeft en hij al gesettelt is met zijn huis en bedrijf. Ondanks dat zij niet bij hem woont. Al 2 jaar samen trouwens.

Dat begrip is er bij ons wel. Dus onze situatie is wel anders.

Waarom ben jij dan volwassen voor je leeftijd?

Het lijkt er eerder op dat jij bij hem ingetrokken bent en het wel lekker makkelijk vindt om zijn salaris in beheer te hebben

Denken dat je volwassen bent wil niet zeggen dat je het daadwerkelijk bent

M'n ex wordt 30, ben zelf 23. Merkte wel wat verschil maar op die leeftijd is dat heel anders natuurlijk. Ik vind het verder prima wanneer twee volwassenen met elkaar gaan, ongeacht de leeftijd (al vind ik bijvoorbeeld 20 - 53 wel ver gaan, dat heeft een oom van m'n vriend).

Nu iemand die jonger is dan ik, en eigenlijk vond ik dat niet zo erg. In het begin merkte ik wel heel erg dat ik 'iets' verder was, hij was net 20 geworden (nu wordt hij 22) en bij mannen is dat vaak toch wel wat puberaal nog maar dat viel heel erg mee bij hem (merkte wel een paar kleine dingen als hij bijvoorbeeld sago was). Wel verantwoordelijk was hij, zorgde voor de boodschappen van zijn moeder, regelde zijn rekeningen, regelde al zijn andere zaken gewoon netjes op tijd dus toen heb ik gemerkt (ondanks dat ik altijd op jongens viel die ouder waren dan ik) dat hij voor zijn leeftijd wel heel volwassen was en ik was benieuwd hoe we dan samen volwassen zouden worden. Dat gaat helemaal prima, wonen samen en alles is helemaal op orde.

25 (zij) 34 (ik), gaat goed. Je ziet wel wat verschillen natuurlijk maar niet storend verder.

quote:

Op dinsdag 7 januari 2014 08:26 schreef Halcon het volgende:

[..]

Daar denken ze op die leeftijd anders over.

Maar idd, kan me er ook weinig bij voorstellen. Een jongen van 15,5 staat gelijk aan een meisje van 12 a 14 qua volwassenheid...

Een dame van 21 is normaliter bezig met een gezin o.i.d., een jongen van 15,5 is vaak nog bezig met hele andere dingen.

Op 21 al met een gezin bezig anno 2014???