Leuk topic.
Een poos geleden heb ik mijn huisraad eens kritisch bekeken en echt vuilniszakken vol de deur uit gedaan, hetzij naar de kringloop, hetzij gewoon weggegooid.
Wat vooral erg bevredigde was het wegdoen van spullen waarvan ik altijd dacht "misschien heb ik dit nog wel eens nodig / komt dit ooit nog eens van pas." Tot op heden heb ik die spullen nog niet gemist of nodig gehad dus het was een goede zet om ze weg te doen. Lag toch maar allemaal in de weg.
Moeilijker waren de spullen met een sentimentele waarde: bijvoorbeeld omdat het jeugdherinneringen zijn of omdat ik ze heb gekregen van mensen die me dierbaar zijn.
Qua jeugdherinneringen heb ik twee dozen gemaakt waar ik dingen in heb gedaan die ik écht wil bewaren (de allermooiste kindertekeningen, schoolwerkstukken waarvan ik me ook nog echt herinner hoe ik er op gezwoegd heb, enzovoorts). Wat niet door de selectie kwam toch maar weggemieterd en ook daar heb ik geen spijt van, want of je nou 50 kindertekeningen hebt of 5 mooie, uiteindelijk maakt dat niet uit maar het scheelt wel veel ruimte en troep als je er maar 5 bewaart. Het is fijn dat de spullen nu geordend in die twee dozen zitten. Het zijn namelijk spullen die ik in het dagelijks leven nooit nodig heb of hoef te bekijken, maar het idee dat ik ze ergens heb is wel fijn.
Cadeaus die ik ooit van dierbaren heb gekregen vind ik moeilijk om weg te doen, ook als ik ze eigenlijk niet mooi vindt of nooit gebruik. Dan voelt het toch lullig tegenover die persoon. Uiteindelijk zet ik me daar overheen door me te bedenken dat het gebaar het belangrijkste is geweest en niet het voorwerp. Wat ik ook wel eens als tip heb gelezen is dat je een foto van het voorwerp kan maken voordat je het weggooit. Zo kan je er toch altijd nog eens naar kijken mocht je er behoefte aan hebben (zelf nooit gedaan overigens).
Ik ruim op volgens de
5S methode. Ik denk na of ik spullen nodig heb of regelmatig gebruik. Is het antwoord nee, dan vliegen ze eruit, ténzij het voorwerp me heel gelukkig maakt elke keer dat ik er naar kijk (bijvoorbeeld een souvenir van een reis). Verder ruim ik alles op zo'n manier op dat alleen spullen die ik geregeld nodig heb in het zicht staan of voor het grijpen liggen. Dat geeft ook een opgeruimd gevoel.
Waar ik nog wel veel van heb: boeken en CDs. Die doe ik voorlopig ook niet weg. Een huis zonder boeken vindt ik te kaal. Ik bewaar wel alleen de boeken die me echt raakten. Ergens lijkt het me wel fijn om alleen een e-reader te hebben (vooral met verhuizen) maar zover ben ik nog niet.
Heeft iemand hier dat
gehypete boek gelezen over opruimen, van Marie Kondo? Ik nog niet, lijkt me net een beetje te zweverig of zit ik er naast?
Mijn huis is zeker niet minimalistisch maar voor mijn gevoel staan er geen talloze overbodige spullen in en ik kan mijn spullen makkelijk vinden wanneer ik ze nodig heb en dat is heel prettig.