Arctic Monkeys #85 FOK!-meet in Finsbury Park, Londen?!

Reis je nou zomaar naar de VS om daar AM te bekijken ?

quote:

Op maandag 3 februari 2014 13:07 schreef Merkie het volgende:
Reis je nou zomaar naar de VS om daar AM te bekijken ?

Yes, heb gisteren geprobeerd om een foto van een grote billboard van AM bij Madison Square Garden (gig aanstaande zaterdag, zal tevens live worden uitgezonden op de radio) te scoren en die te posten, maar helaas... alles was nog in Superbowl-modus.

quote:

Op maandag 3 februari 2014 13:11 schreef Aisumasen het volgende:

[..]

Yes, heb gisteren geprobeerd om een foto van een grote billboard van AM bij Madison Square Garden (gig aanstaande zaterdag, zal tevens live worden uitgezonden op de radio) te scoren en die te posten, maar helaas... alles was nog in Superbowl-modus.

Raar zeg .

Maar wel cool . Dure grap wel. Ik vond Duitsland al te ver .

Ongelofelijk dit, haha!

Huppatee, boven aan de lineup op Reading/Leeds, zoals verwacht. http://t.co/8jBY0udRET

Uurtje of 13 plaatselijke tijd.



Ik de komende uren.

quote:

Op maandag 3 februari 2014 20:48 schreef AMDB het volgende:

[..]

Is dat thee?!

"Lokale trots, licht van smaak, zwaar op de maag" etc. Na Engeland is alles met wat witte bubbels bovenaan een overwinning.

Virtuele soundcheck vroeg in de ochtend: 'Do I Wanna Know?' en 'Brianstorm'.

Leuke geste: tourmanager nodigt de eerste mensen in de rij uit om competitie-winnaars van radio-uitzending aan te vullen tijdens een ouderwetse 'meet and greet'. Als klap op de vuurpijl een privé-showtje: 'Fireside' (zonder Bill-Ryder Jones?!), 'Snap Out Of It', 'Cornerstone', 'One For The Road' en 'She's Thunderstorms'. Huilende meisjes naar buiten met zilveren pen bekladde 'AM'-posters. Turner sloeg een aanbod van een ferme knuffel af, en verder contact was niet echt aan de orde.

Band kon overigens volledig anoniem het pand betreden eerder vandaag. Turner was zelfs heen-en-weer aan het lopen, 10 meter van de rij af. Dracula-kapsel, z'n persoonlijke beveiliger naast hem. Heel even viel het iemand op: hij signeerde snel een LP van een nota bene overduidelijke handelaar, schudde daarna "nope" met een "geen kans"-smirk toen twee fans hem benaderde. Het fabuleuze voorprogramma The Orwells staat hier nog gewoon te skateboarden.

Lol @ 'queuing'.

Geweldige show vanaf de eerste rij bekeken, met een leuke kwinkslag: 'Evil Twin' (!) als derde of vierde track, nog net niet op de dag na 2 jaar niet meer live gehoord, 'Knee Socks' eindelijk weer eens, 'She's Thunderstorms' terug (ook máánden niet gehoord), '505' als afsluiter reguliere set, 'Fireside' zonder Bill-Ryder Jones met Turner die de solo's deed.

quote:

Op dinsdag 4 februari 2014 06:52 schreef Aisumasen het volgende:
[ afbeelding ]

Lol @ 'queuing'.

Geweldige show vanaf de eerste rij bekeken, met een leuke kwinkslag: 'Evil Twin' (!) als derde of vierde track, nog net niet op de dag na 2 jaar niet meer live gehoord, 'Knee Socks' eindelijk weer eens, 'She's Thunderstorms' terug (ook máánden niet gehoord), '505' als afsluiter reguliere set, 'Fireside' zonder Bill-Ryder Jones met Turner die de solo's deed.

Vet hoor! Zeker om ze nog een keer in zo'n kleine zaal te kunnen zien. Evil Twin is natuurlijk geweldig. Al moeten ze natuurlijk ver weg blijven van die draak die Thunderstorms is en mag 505 ook wel weer even van de vaste set.

Wel goed trouwens dat ze zoveel rouleren. Zo komen ze langzamerhand in vorm voor MSG en later in het jaar natuurlijk Finsbury!

Pond support in Australië en Nieuw-Zeeland .

Bekijk deze YouTube-video

Er zijn dus beelden van.

Nu niet meer .

Even snel: m'n eerste Arctic Monkeys-gig in de US: de grootste band van Engeland bekijken in een zaaltje waar je bij wijze van spreken nog een willekeurige oom zou kunnen zien trouwen. Niet verrassend: de hele setting en sfeer is totaal niet te vergelijken met Europa. Dit zijn geen clubs waarin geconcentreerd wordt op optredens, maar meer zalen waar vooraf nog een hapje gegeten zal worden, en er later een band staat te spelen. Kroonluchters, barkrukken, tafeltjes naast de FOH. En natuurlijk door de capaciteit van de zaal, 1200 man, met naar schatting nog niet 1/4 van de 'gebruikelijke' crew op pad: geen eigen lichten mee, uiteraard uitgeklede versie van hun gebruikelijke geluidssysteem, veel apparatuur van de zaal zelf. Benadruk nog maar even de rare gewaarwording: de Glastonbury-headliner die voor 100,000+ op het veld speelde.

Ook een typisch Amerikaans systeem in werking met desbetreffende zaal: koop voor 10 extra bucks een 'fast lane'-ticket, en je mag voor het 'gebruikelijke' publiek naar binnen. Natuurlijk een dikke vette scam en uitmelking tot de max: eigenlijk wordt iedereen in de rij op deze manier geforceerd zo'n ticket te kopen bovenop je concertticket van 30-40 dollars, anders kunnen ze net zo goed aansluiten in de gebruikelijke rij een half uur voordat de zaal opent (zoals *kuch ondergetekende). Zoals eerder gezegd dus nog een hele ongemakkelijk 'meet and greet' met competitiewinnaars vooraf, had ik ook echt nog nooit van gehoord bij deze band. Maar de aanwezigen waren verguld. Goed, de gig zelf:

Hoe tam het publiek was qua houding, des te harder applaudisseerden en gilden ze. Gewoon spontaan, of om 'Mardy Bum'. Jawel. De 'Monkeys, Monkeys, Monkeys'-chants waren leuk, en toegift-waardig. Zo jong als gisterenavond heb ik het publiek ook nog nooit gezien. Echt bakvis-jong, totaal onervaren met optredens - verrast over een toegift, verward over het principe van een voorprogramma (en al helemaal van deze), boos als iemand van plek wisselt tijdens een uptempo-song - en vrijwel allemaal de eerste keer dat ze de band te zien kregen. Begrijp me absoluut niet verkeerd, ik oordeel er niet over, ik vind het zelfs alleen maar leuk om te zien, en dan vooral hoe het merendeel lijkt uit te zien naar de nieuwe liedjes.

Turner oogde vermoeid, maar deed zijn best om alle gebruikelijke maniertjes uit de kast te halen. Je kon ook vanaf de zijkanten van het podium de show bekijken, en dat betekende vrijwel continue een doorloop van 'bathroom break'-ers langs het podium, ook erg apart. Turner betrok deze mensen, ook die aan de tafeltjes (!) aan de zijkant, af en toe. De arena-effecten bleven achterwege - de 'magic trick' tijdens 'Crying Lightning' en dergelijke. Plaatsnaam Charlotte werd vaak genoemd als laatste woord in een zin. En dan Jamie Cook, hij stond zo comfortabel op het podium, heb ik werkelijk nog nooit meegemaakt. Hij ging er helemaal in op, keek mensen in het publiek aan, bedankte ze. Geweldig. Nick en Matt hadden leuk onderonsje toen de disco-bal in de zaal een leuk effect gaf tijdens de tergend langzame versie van 'Cornerstone'.

Had de setlist vooraf niet gecheckt, en alhoewel ik 'Evil Twin' sowieso wel had verwacht, was het toch een verrassing om hem weer te horen, en op die plek! Gouden zet, bracht het lekker op gang na de opener - die nooit, nooit, nooit zal vervelen - 'Brianstorm' en 'Dancing Shoes'. Heel wat shake-ups ten aanzien van de EU/UK arena-tour. 'Fireside' voor de eerste keer deze tour live in de US! Dus zonder Bill-Ryder Jones… Moet eerlijk zeggen dat het zonder hem wel een beetje aan kracht moet inboeten.


'She's Thunderstorms', lol!!! Hoe durven ze! Ook al 7 maanden weer niet gehoord. Geen 'Old Yellow Bricks'! Normaal gesproken merk je niet welke songs ze gedropt hebben, maar geloof me… Ik mis hem nu al. Ook geen 'Party Anthem', de rest is me nog niet zo 1-2-3 opgevallen. Wel 'Knee Socks', pas de tweede keer dat ik deze hoorde, nadat de rest van de nummers allemaal heel wat 'air time' gekregen hadden in Europa. De penetrante geur van wiet tijdens 'Why'd You Only Call Me When You're High?', was een grappige onbedoelde aanvulling. '505' werkte heel goed als afsluiter van de reguliere set, tof om die dan ineens op die plek te worden. Grappig hoe de kleine verschillen de set fris kunnen maken.

The Orwells blijken helaas alweer een gimmick-act. Kom ik nog wel op terug. Nu in Richmond, Virginia. Ok, moet rennen.

[ Bericht 5% gewijzigd door Aisumasen op 04-02-2014 21:55:54 ]

Weet niet of men hier al bekend was met de audio, maar hier:


De cover doet me realiseren hoe sterk het origineel eigenlijk is. Wat dat betreft geslaagd! Het stuk vanaf 1:59 ... Zo'n simpele maar toch prachtige melodielijn.

Een contrast als dag en nacht: Turner lam als een tor op het podium maakt met een setlist shake-up in combinatie met een geweldige zaal, geluid en publiek de beste show van deze era tot nu toe.

Heb ik gelogen?

Boh. Wachtend op een vlucht die níét geannuleerd wordt:


Introductie somt de staat van Turner deze avond op. En dit was slechts het begin.

Soundcheck Boston: 'All My Loving' door Turner. Zou het toeval zijn, of gaan ze iets doen ter gelegenheid van het 50-jarig jubileum van de Amerikaanse aankomst van The Beatles?

THE KANE @ '505'!!!!

quasi-nuchtere edit: eerste MK optreden in de US sinds 2010, eerste keer '505' everrrrr buiten Europa.



[ Bericht 50% gewijzigd door Aisumasen op 07-02-2014 07:11:57 ]

Wederom een bizarre gewaarwording in Amerika. Boston. Hockey-arena stampuitverkocht, maar met het voorste vak wegens veiligheidsredenen voor 1/4de volledig leeg. Alle ruimte voor jezelf, één groot feest. En toen ineens: Miles, the King, the Legend, the Wirral Riddler, the Kane. Op het podium voor '505' in Amerika. Nooit eerder vertoond. Er wordt nu nog steeds over nagepraat.

Zo, dat is inderdaad wel bijzonder Inmiddels in Europa al zo vaak gedaan dat het niet meer heel speciaal meer is (IMO) maar dit is wel gaaf. Doet hij ook zelf wat shows in de VS of is hij puur mee voor "505" (en tussen optredens door met ze chillen / ouwehoeren)?

Wat ik me afvraag is of er in Amerika ook veel fans "van het eerste uur" bij de concerten zijn, die alles kennen en die bijvoorbeeld ook snappen hoe gaaf het is als Miles Kane het podium beklimt om de albumversie van "505" ten gehore te brengen?

quote:

Op donderdag 6 februari 2014 21:37 schreef Aisumasen het volgende:
Soundcheck Boston: 'All My Loving' door Turner. Zou het toeval zijn, of gaan ze iets doen ter gelegenheid van het 50-jarig jubileum van de Amerikaanse aankomst van The Beatles?

Het gaat gebeuren: een langzaam uitgestreken versie van het liedje werd tot een uurtje terug tot in den treure geoefend tijdens de soundcheck in Portland.

50 jaar geleden dit weekend, nog geen 2 kilometer van MSG vandaan, waar ze zaterdagavond spelen:

Je skipt één gig ...

Vanavond is waar het allemaal om draait: Arctic Monkeys spelen hun grootste headline-show tot nu toe in Amerika, de legendarische Madison Square Garden in New York City. Uitverkocht.

Ik heb de show in Portland gisteren geskipt om een heleboel redenen, en ben alweer terug in NYC sinds die tijd. Ik kan je vertellen, de stad is buzzing, en sinds 07:00 heeft zich al een rij met koukleumers gevormd voor de zaal, op moment van spreken zullen het er een stuk of 50 zijn, ingestopt in dekens.

Vanavond zal de show rechtstreeks worden uitgezonden op de Amerikaanse satellietradio. Voor de nachtbrakers: maak een gratis account aan op Sirius XM (http://www.siriusxm.com/freetrial) en luister via kanaaltje 35: https://www.siriusxm.com/player/ Shows starten vrij laat, Boston was iets voor 22:00, voeg er 6 uur aan toe en je hebt de Nederlandse tijd.

Legendarische gig in MSG gisterenavond. Arctic Monkeys heeft Amerika definitief veroverd. Later meer.

Nou, ben weer in de lage landen. Ik ga me eens door alle foto's, filmpjes, notities en herinneringen van de afgelopen weken worstelen. Voor nu, de must-sees:


Tot die tijd wat nieuwtjes: de komende 2,5 maanden (!) die ze 'vrij' hebben zal - na de Brit Awards - voornamelijk gebruikt worden voor de opnames van nieuwe muziek (in Engeland) en een welverdiende pauze. Daarna volgens plan optredens in Oceanië, Finsbury Park, en het gat in het schema in juni gaat opgevuld worden met Bonnaroo (12-15 juni) en de daarbij behorende US data. Niet geheel verrassend, maar wel de eerste keer dat ze dat festival zullen doen, een van de bekendste in de US, wederom een groot moment voor ze, vaak ook een live-stream.

Video voor 'Arabella' laat nog wel even op zich wachten, verwacht hem niet voor weekje of 3. Tevens een vuige roddel in de categorie Santegoeds dat de eerste AM-kroost op komst is, nu Nick zwanger is. Het schijnt dat lokale bassisten massaal hun AM-tabboek erbij hebben gepakt .

quote:

Op maandag 17 februari 2014 19:06 schreef Aisumasen het volgende:
Nou, ben weer in de lage landen. Ik ga me eens door alle foto's, filmpjes, notities en herinneringen van de afgelopen weken worstelen. Voor nu, de must-sees:

Arctic Monkeys - Knee Socks [Live at The National, Richmond - 04-02-2014]

Arctic Monkeys - Arabella [Live at Agganis Arena, Boston - 06-02-2014]

Tot die tijd wat nieuwtjes: de komende 2,5 maanden (!) die ze 'vrij' hebben zal - na de Brit Awards - voornamelijk gebruikt worden voor de opnames van nieuwe muziek (in Engeland) en een welverdiende pauze. Daarna volgens plan optredens in Oceanië, Finsbury Park, en het gat in het schema in juni gaat opgevuld worden met Bonnaroo (12-15 juni) en de daarbij behorende US data. Niet geheel verrassend, maar wel de eerste keer dat ze dat festival zullen doen, een van de bekendste in de US, wederom een groot moment voor ze, vaak ook een live-stream.

Video voor 'Arabella' laat nog wel even op zich wachten, verwacht hem niet voor weekje of 3. Tevens een vuige roddel in de categorie Santegoeds dat de eerste AM-kroost op komst is, nu Nick zwanger is. Het schijnt dat lokale bassisten massaal hun AM-tabboek erbij hebben gepakt .

De nummers van AM zijn toch langzamerhand wel uitgegroeid tot live hoogtepunten zeg!
Vond ze eerst eigenlijk nog vrij laf. Maar hoe Knee Socks, Arabella maar zeker ook High nu klinken is echt geniaal

Nog 3 maandjes wachten

Ok, laten we hiermee beginnen: de eerste US-leg van 2014 startte 30 januari in Florida met deze setlist:

quote:

Do I Wanna Know?
Brianstorm
Dancing Shoes
Don't Sit Down 'Cause I've Moved Your Chair
Evil Twin
Crying Lightning
THIS HOUSE IS A CIRCUS
Snap Out of It
Reckless Serenade
Why'd You Only Call Me When You're High?
Arabella
Pretty Visitors
I Bet You Look Good on the Dancefloor
Suck It and See
Knee Socks
Fluorescent Adolescent
505

Cornerstone
One for the Road
R U Mine?

In vergelijking met een gemiddelde arena-set uit oktober/november 2013 één liedje minder, nog steeds geen 'Teddy Picker', natuurlijk geen 'Mardy Bum', geen 'No 1. Party Anthem' en 'Old Yellow Bricks' zelfs gedropt. 'I Want It All' bleef op Europees grondgebied. Evenals 'Piledriver Waltz'. Daarvoor in de plaats 'Evil Twin', redelijk vroeg in de set, en 'Knee Socks', zo'n beetje een US-exclusiviteit. Ook '505' is terug, sinds de album-release niet meer buiten Amerika gespeeld, welke nu dienst doet als afsluiter van de hoofd-set, in plaats van als toegift. En je leest het goed, het tour-debuut van 'This House Is A Circus' in Florida, eerste keer sinds de Metallica-gig in juni 2012 alweer. Die gigs nog geen 'I Wanna Be Yours', ook geen 'Fireside', wel 'Suck It And See' voor het eerst sinds september uit de mottenballen gehaald. In vergelijking met Europa hebben 'Snap Out Of It' en 'One For The Road' stuivertje gewisseld van ongeveer 1/3de in de set naar de toegift of vice-versa. 'R U Mine?' bleef de afsluiter. 'Cornerstone' weer terug als toegift nu. Heel wat variatie dus. En vooral de volgorde is treffend.

Toen een dag later, in Orlando: géén 'This House Is A Circus' meer (welke de rest van de tour exclusief zou blijven voor de openingsavond), in de plaats daarvan 'Fireside', en een beetje gehussel in de volgorde in het begin. Deze tour voor de allereerste keer in de US, het enige nummer wat ze nog nooit zonder Bill-Ryder Jones gespeeld hadden aldaar: Turner doet nu de lead-gitaar. Dag later volgorde van de nummers in het midden weer op de schop, maar in de basis het tour-debuut van 'I Wanna Be Yours' in plaats van 'Reckless Serenade' en 'Do Me A Favour' in plaats van 'Suck It And See'.

Daarna kom ik in het spel: Charlotte, North Carolina. 'She's Thunderstorms'… in plaats van 'Do Me A Favour', maar dan iets eerder. Dag daarna in Richmond werd het spannend toen na het gebruikelijke combo 'Do I Wanna Know?' en 'Brianstorm' als opening géén 'Dancing Shoes', géén 'Evil Twin' en géén 'Chair' werd gespeeld, maar 'Snap Out Of It' werd aangekondigd. Ok, dat laatste was een foutje door de omstandigheden van de leadzanger, maar een flinke shake-up was aanwezig. Gelukkig werden beide alsnog in het midden van de set gespeeld. Ik denk mijn favoriete gedeelte van de sets die ik gezien heb: 'Reckless Serenade' in 'Fireside' in 'Knee Socks' in 'High' in 'Arabella' in 'Dancing Shoes' in 'Evil Twin' in 'Dancefloor' en dan misschien hoort 'Pretty Visitors' daar ook nog bij. Echt louter knallers met een perfecte spanningsboog. Wat een verademing na het tergend slome gedeelte in de arena-sets in oktober/november. Verder in Richmond behalve de opschudding van de volgorde 'She's Thunderstorms' d'r uit, een versie van 'Reckless Serenade' die ik nooit zal vergeten er weer in.

De volgende gig in Boston exact dezelfde set in Richmond, wat het officieel, na 8 jaar en een gig of 25 de aller- allereerste keer maakte dat ik de band tweemaal exact dezelfde set zag spelen als het géén back-to-back weekend was (O2 Arena, Don Valley Bowl, etc.) In Boston natuurlijk wel weer de ultieme troef dat Miles Kane geheel onverwachts zijn opwachting maakte voor '505', de allereerste keer op dat nummer in de US, zijn eerste publieke optreden aldaar sinds 2010. Dag daarna in Portland, Maine, die ik zelf heb overgeslagen, was het vrij simpel: 'All My Loving', opnieuw met Miles Kane, werd geoefend in de toegift, waardoor 'Cornerstone' in het begin van de set 'Reckless Serenade' verving. De volgende dag was het grote moment in Madison Square Garden, New York City: het debuut van 'Old Yellow Bricks' deze leg in de US, ook totaal onverwacht, en perfect geplaatst. Helaas in de plaats van 'Evil Twin', behalve dat de volgorde ook weer anders was.

Toegift was na shows na MSG natuurlijk weer identiek aan het begin van de tour, wat simpelweg betekende dat 'She's Thunderstorms' in de plaats van 'All My Loving' kwam, maar dan eerder in de set. 'Old Yellow Bricks' nog steeds van de partij. Set in Covington die dag, en Columbus de dag daarna waren hetzelfde. Detroit kreeg geen 'She's Thunderstorms' maar… 'Suck It And See'… Minneapolis afgelopen vrijdag kreeg 'Old Yellow Bricks' later in de set, en in plaats van 'Suck It and See' toch weer 'Do Me A Favour'. En hier wordt het hilarisch: zaterdag was de laatste gig van de tournee in St. Louis. 'Old Yellow Bricks' uit… "Another song about bricks" in: 'Brick By Brick'...

quote:

Arctic Monkeys Announce US Dates in June 2014

Arctic Monkeys are pleased to announce additional North American tour dates in June 2014. Support on the headline shows will come from White Denim. Tickets go on sale at 9am(local time) on Friday 21st/Saturday 22nd February 2014.

JUNE

Sat 14th Iroquois Amphitheater, Louisville, KY
Tues 17th Stage AE Outdoors, Pittsburgh, PA
Wed 18th Artpark, Lewiston, NY
Fri 20th Firefly Music Festival, Dover, DE
Sat 21st Molson Amphitheater, Toronto, ON
Sun 22nd Jacobs Pavilion at Nautica, Cleveland, OH
Tues 24th The Lawn at White River State Park, Indianapolis, IN

Een openlucht-tournee in mid-Amerika en Canada, grote capaciteit, paar festivals. En straks komt daar dus Bonnaroo bij. Afgelopen jaar alleen al The Walkmen, toen Deerhunter en nu White Denim als voorprogramma in Amerika, en wij moeten het weer met clowns doen . Rock en Seine en Reading/Leeds dus ook aangekondigd eerder deze maand, alle drie in hetzelfde weekend eind augustus. Het schema begint aardig vol te raken, met ontzettend veel opties om de band deze zomer aan het werk te zien, met wat ik verwacht wederom een vernieuwde set.

Dan vanavond de BRIT Awards, vele nominaties, en de band zal zelf de ceremonie openen. Gefluister vanaf de repetities heeft ons doen leren dat de band Father John Misty's 'Nancy From Now On' gespeeld heeft. Een vers interview met Helders, heerlijk showbiz-momentje van Zane Lowe in het begin:


Niet in de stijl van de band zal er vanavond dus aan een dood paard getrokken worden: 'R U Mine?'...

Ben ik in juni in Montreal, doen ze daar niks. En hier in Nederland niet meer dan Pinkpop. Kut

Paar minuutjes, mensen!

Meh, R U Mine?. Wel dik dat 'AM' in vuur.

Beetje slordige versie, Helders was niet zo consistent als wat we van hem gewend zijn.

Beste Britse groep. Zap terug naar 1:32:50 hierboven voor alweer een klassieke speech. En 1:53:20 voor een leuk vooraf opgenomen stukje over 'AM' van de band zelf.

Instant update: en welverdiend beste album, zonder twijfel. Een instant klassieker. "Wat een speech, wat een man."



"Invoice me for the microphone if you have to."


Post-award persconferentie:



[ Bericht 25% gewijzigd door Aisumasen op 20-02-2014 01:50:05 ]

Alex is officieel de oom geworden die op familiefeestjes net iets teveel drinkt maar daardoor wel entertaint.

quote:

Op donderdag 20 februari 2014 06:37 schreef AMDB het volgende:
Dit is echt weer legendarisch

Absoluut, dit is er weer een voor de boeken. Dan nog een link naar de eerste speech van de avond:


En voor wie 'R U Mine?' gemist heeft, tevens verkrijgbaar op iTunes:


Dan een heuse ticket-alert: een snelle berekening aan de hand van wat beschikbare cijfers doet ons leren dat er niet nog veel meer dan 5000 tickets beschikbaar kunnen zijn voor de Arctic Monkeys Werchter-dag. De combi-tickets zijn al weg, alle andere dagkaarten ook al.

Ja, het was wel weer hun avond. Alex dan en zijn geweldige speech.

Ze kunnen het wel in Europa: Interpol voorprogramma AM in Nîmes. Wederom een losse Franse zomer-gig, op ook wederom een hele toffe locatie: 8 juli aanstaande.

Oh, en 'AM' staat weer op #2 in de Engelse charts. Tevens van #39 naar #23 in Amerika.

Het debuut is 5 keer Platinum (300,000) in Engeland sinds vorige week. 'AM' zal Double Platinum worden in een week of 2: na 24 weken staat de teller nu op 579,526.

[ Bericht 25% gewijzigd door Aisumasen op 24-02-2014 16:43:49 ]

quote:

Op maandag 24 februari 2014 18:27 schreef MCH het volgende:
Heeft Alex turner wel een identiteit of stijgen de drugs een beetje naar z'n hoofd? Tsjonge jonge 1 grote !!!

Ja, echt tekenend hoe hij de Brit Awards ineens niet meer serieus neemt.