[SC] # 2304 Het is 23.35 zegt de klok

Ik ben het huis uitgegooid door mijn moeder en ik heb zelfs weleens verwijten gehad van mensen hoe ik dat toch kon maken, mijn moedertje alleen laten. Nou, mijn leven was me lief en zo

Als mijn vader was blijven leven had ik hem meegenomen, denk ik. Als hij had gewild uiteraard, vrije wil en zo

Ik was al vroeg het huis uit terwijl ik goede ouders heb , maar die hormonen he , ik had veel geld kunnen besparen

quote:

Op vrijdag 25 oktober 2013 18:29 schreef miss_dynastie het volgende:
Ik ben het huis uitgegooid door mijn moeder en ik heb zelfs weleens verwijten gehad van mensen hoe ik dat toch kon maken, mijn moedertje alleen laten. Nou, mijn leven was me lief en zo

Als mijn vader was blijven leven had ik hem meegenomen, denk ik. Als hij had gewild uiteraard, vrije wil en zo

In jouw situatie heel begrijpelijk

quote:

Op vrijdag 25 oktober 2013 18:29 schreef miss_dynastie het volgende:
Ik ben het huis uitgegooid door mijn moeder en ik heb zelfs weleens verwijten gehad van mensen hoe ik dat toch kon maken, mijn moedertje alleen laten. Nou, mijn leven was me lief en zo

Als mijn vader was blijven leven had ik hem meegenomen, denk ik. Als hij had gewild uiteraard, vrije wil en zo

Ik kan me serieus niet voorstelllen dat je je eigen kind zo behandelt

quote:

Op vrijdag 25 oktober 2013 18:33 schreef Ingetje79 het volgende:

[..]

Ik kan me serieus niet voorstelllen dat je je eigen kind zo behandelt

Kan ik me heel goed voorstellen, maar helaas is 't toch echt zo. Al doet ze tegenwoordig redelijk haar best om zich tegenover mij in te houden. Ze moet ook wel, want ik stap op en ze ziet me een hele poos niet meer. Achter mijn rug om daarentegen....

quote:

Op vrijdag 25 oktober 2013 18:33 schreef Ingetje79 het volgende:

[..]

Ik kan me serieus niet voorstelllen dat je je eigen kind zo behandelt

Ik herken het absoluut, ik had bepaald ook zo'n moeder, die was nogal duidelijk dat ik niet gewenst was maar absolute "b-keus". Ze had echt de pest aan me. En toch was ik er voor haar toen het moeilijk ging, tegen wil en dank.
Hoe fijn dat ik ook mijn pap nog had, die was er wél voor me.

[ Bericht 3% gewijzigd door knoblaucha6 op 25-10-2013 18:48:28 ]

M-D, en juist daarom en zeker nu, na deze week en je weergaloze behaalde mijlpaal mag jij echt zeer zeker supertrots zijn op jezelf

Waarom heb je dan uberhaupt nog contact?
En was jij vroegah ook lastig dat ze zo deed?
Of moest ze je gewoon echt niet?

Wat een verhalen zo tussen de regels door (ken de echte verhalen niet). Dan besef je je maar hoe fijn het is om in een normaal en warm gezin op te groeien .

quote:

Op vrijdag 25 oktober 2013 18:43 schreef Ingetje79 het volgende:
Waarom heb je dan uberhaupt nog contact?
En was jij vroegah ook lastig dat ze zo deed?
Of moest ze je gewoon echt niet?

Nee joh, ben nooit lastig geweest. Mijn moeder heeft me gebaard om haar eigen financiële toekomst zeker te stellen. En de reden dat ik contact heb? Tja, ik heb zelf soms die behoefte. Puur egoïsme dus mijnerzijds, toch een stukje trekken naar iemand met wie je een bloedband hebt. Maar die behoefte wordt van mij steeds minder, dat merk ik wel.

Jup


Haaaaai trouwens

quote:

Op vrijdag 25 oktober 2013 18:43 schreef knoblaucha6 het volgende:
M-D, en juist daarom en zeker nu, na deze week en je weergaloze behaalde mijlpaal mag jij echt zeer zeker supertrots zijn op jezelf

Lief van je!

quote:

Op vrijdag 25 oktober 2013 18:52 schreef Ingetje79 het volgende:
Jup

Haaaaai trouwens

Haaaaaai

quote:

Op vrijdag 25 oktober 2013 18:52 schreef miss_dynastie het volgende:

[..]

Nee joh, ben nooit lastig geweest. Mijn moeder heeft me gebaard om haar eigen financiële toekomst zeker te stellen. En de reden dat ik contact heb? Tja, ik heb zelf soms die behoefte. Puur egoïsme dus mijnerzijds, toch een stukje trekken naar iemand met wie je een bloedband hebt. Maar die behoefte wordt van mij steeds minder, dat merk ik wel.

Lastig
Maar ondanks alle vroegere ellende heb je het voor jezelf qua huis, relatie, opleiding wel prima op de rit

Je weet gewoon altijd ergens wel dat je niet de enige bent met een hoop ellende vanuit je (prille) jeugd, het zijn er helaas velen, té veel. En toch is het een soort verademing als je weer eens leest dat iemand's moeder bepaald geen moeder was. Dat is zwaar kut maar anderzijds is er dan wel een soort van opluchting dat je niet de enige bent/was en zeer zeker: dat het niet aan jou zelf ligt, want dat ligt altijd op de loer: is het mijn schuld? Nee dus.
Moeder worden is geen garantie voor een echte moeder (kunnen of willen) zijn, al dan niet door omstandigheden. Dat een moeder daar waarschijnlijk niet van wakker ligt, of wellicht wel maar dat niet laat merken wil niet zeggen dat de weerslag op dat kind niet enorm is, die is namelijk behoorlijk. In mijn ervaring kom je daar nooit echt overheen, wel een moeder hebben maar eigenlijk ook weer niet. Het is naar anderen lastig uit te leggen maar ik begrijp M_D meer dan volkomen. En ook ik bleef mijn moeder trouw want ze was toch mijn moeder, ergens heel diep van binnen. En dan blijf je maar proberen dochter te zijn tot het potje een keer compleet leeg is.
M_D, zoiets, toch?

Knoflook, waarom ben jij voor je moeder blijven zorgen als ze zo vreselijk tegen je was? Dat vind ik wel een hele opoffering moet ik zeggen...

quote:

Op vrijdag 25 oktober 2013 19:04 schreef knoblaucha6 het volgende:
Je weet gewoon altijd dat je niet de enige bent met een hoop ellende vanuit je (prille) jeugd, het zijn er helaas velen. En toch is het een soort verademing als je weer leest dat iemand's moeder bepaald geen moeder was. Dat is zwaar kut maar anderzijds is er dan wel een soort van opluchting dat je niet de enige bent/was en zeer zeker: dat het niet aan jou zelf ligt.
Moeder worden is geen garantie voor een echte moeder (kunnen of willen) zijn, al dan niet door omstandigheden. Dat een moeder daar waarschijnlijk niet van wakker ligt, of wellicht wel maar dat niet laat merken wil niet zeggen dat de weerslag op dat kind niet enorm is, die is namelijk behoorlijk. In mijn ervaring kom je daar nooit echt overheen, wel een moeder hebben maar eigenlijk ook weer niet. Het is naar anderen lastig uit te leggen maar ik begrijp M_D meer dan volkomen. En ook ik bleef mijn moeder trouw want ze was toch mijn moeder, ergens heel diep van binnen. En dan blijf je maar proberen dochter te zijn tot het potje een keer compleet leeg is.
M_D, zoiets, toch?

Ik ben niet bezig met dochter voor haar zijn, althans, niet bewust. Dat heeft ze bij mij stuk gemaakt toen ze beweerde dat mijn 'neptante' het mooiste had wat je kunt hebben, 'je man en je kind in het graf'. Zodra het gaat over haar behoeftes of het contact met haar mij teveel pijn doet (zoals van de zomer, toen ze mee wilde op vakantie ), gaat de rem er weer op. Zo heb ik haar sinds mijn verjaardag niet meer te woord gestaan. Ik wilde er alles aan doen om te voorkomen dat ze iets zou zeggen of doen dat mijn examen kon verpesten.

Ik weet ook oprecht niet of ik in staat zou zijn de offers te brengen die jij hebt gebracht. Ik denk het niet, niet voor haar. Het doet me heel, heel veel pijn als ze dingen van me vraagt waar ze in mijn beleving geen recht op heeft om te vragen, maar ik doe alleen dingen voor haar die ik zelf wil. Dus wel een bestelling doen via internet en hier laten bezorgen (als het me uit komt), geen ritjes in onze auto. En mee op vakantie mag ze alleen in een urn

quote:

Op vrijdag 25 oktober 2013 19:05 schreef Oognip het volgende:
Knoflook, waarom ben jij voor je moeder blijven zorgen als ze zo vreselijk tegen je was? Dat vind ik wel een hele opoffering moet ik zeggen...

Nee, want mijn vader was er ook. En ik heb nooit ook maar gedacht mijn moeder in de steek te laten, ik heb zo ontzettend lang geprobeerd tot haar door te dringen maar dat was onmogelijk. Ze was nogal labiel, al vóór mijn broer overleed dus dat zat in haar. Dus hoewel zo ontzettend pijnlijk kon ik niet anders, ik bleef hopen op ooit toch die band, die er soms heel even leek maar de volgende dag weer totaal weg was. het is moeilijk uit te leggen. Vreemden zagen haar als leuk en aardig maar dat was ze thuis niet, mijn vader heeft behoorlijk wat te makken gehad met haar en daarom ook andersom.
Weet je, je wilt zo graag dat er van je gehouden wordt en als je eigen moeder dat niet doet ga je extra je best doen. En tja, soms zit dat er nou eenmaal niet in.
Ik hoef mezelf iig niets te verwijten, ik heb mijn best gedaan en hoop dat zij op haar manier toch van me hield. En waarschijnlijk was dat ook wel zo, ze kon het enkel niet uiten denk ik.
En toch heeft dat zoveel gevolgen. Ik heb nog steeds het gevoel dat ik amper bestaansrecht heb want ik duegde niet en zo, dat is nogal lastig leven, al heb je al járen een eigen gedoetje, het plakt niet in je hoofd als je enkel gedoogd werd en niet meer dan dat.

[ Bericht 8% gewijzigd door knoblaucha6 op 25-10-2013 19:47:51 ]

M-D, zó herkenbaar, al zei mijn moeder dan tegen mij dat ik in het graf had moeten liggen ipv haar kind (mijn broer dus) Zij was toen al labiel en ik erken die klap voor haar uiteraard maar mijn vader verloor ook zijn zoon en ik verloor ook mijn broer maar zij moest altijd het middelpunt vd aandacht zijn, altijd. Ze heeft op een háár zelfs na mijn bruiloft verziekt maar wie stond er toch, met hoed en al de moeder van de bruid te spelen? Juist.
Maar ze was zwak en labiel, en daar kon ze feitelijk ook niks aan doen. En toch heb ik enkel slechte herinneringen aan haar en moet eerlijk zeggen dat ik haar niet mis.
Mijn broer mis ik nog steeds en mijn vader ook. Haar niet, echt niet.

M_D, ik begrijp exact wat je bedoeld en hoe je het zegt spreekt boekdelen. Ik heb respect voor jouw denken en gevoel in deze en zeker voor je kijk op de impact die dat voor je heeft. Hoe triest ook maar jouw moeder mist veel aan dat hele mooie mens wat jij bent geworden, ondanks haar

quote:

Op vrijdag 25 oktober 2013 19:19 schreef knoblaucha6 het volgende:
M-D, zó herkenbaar, al zei mijn moeder dan tegen mij dat ik in het graf had moeten liggen ipv haar kind (mijn broer dus) Zij was toen al labiel en ik erken die klap voor haar uiteraard maar mijn vader verloor ook zijn zoon en ik verloor ook mijn broer maar zij moest altijd het middelpunt vd aandacht zijn, altijd. Ze heeft op een háár zelfs na mijn bruiloft verziekt maar wie stond er toch, met hoed en al de moeder van de bruid te spelen? Juist.
Maar ze was zwak en labiel, en daar kon ze feitelijk ook niks aan doen. En toch heb ik enkel slechte herinneringen aan haar en moet eerlijk zeggen dat ik haar niet mis.
Mijn broer mis ik nog steeds en mijn vader ook. Haar niet.

Dat middelpunt van de aandacht zijn herken ik ook. Maar bij mijn moeder nooit met positieve dingen, altijd met negativiteit. Dus wel op een begrafenis, maar nooit op een bruiloft, dat idee. Ik vind het een verschrikkelijk idee dat je moeder, zelfs na zijn dood, zo gestookt heeft in jullie broer-zus-band. Mooi om te lezen dat je hem niets kwalijk neemt, want hij kan er ook niets aan doen

godver, ga je ook eens met de trein naar Antwerpen. die van 13u08 blijkt niet meer te rijden en daarstraks was de trein van 16u35 afgeschaft door een technisch probleem met een motorstel.

2 keer met de bus en dat was vanmiddag niet zo aangenaam.

D. is ook zo blij met de treinen vandaag... Vanmorgen kwam hij ruim een uur later op z'n werk vanwege gezeur met de trein, nu probeert ie naar huis te komen en heeft ie 2 uur vertraging Elke keer op vrijdag is het raak. Hij zal blij zijn als we verhuisd zijn.

Heftige verhalen ja. Ik heb ook een tijd geen contact gehad met mijn moeder. Momenteel weer wel, en nu gaat het ook best goed gelukkig. We zien elkaar af en toe, maar wel zonder qltel

SPOILER

Om spoilers te kunnen lezen moet je zijn ingelogd. Je moet je daarvoor eerst gratis Registreren. Ook kun je spoilers niet lezen als je een ban hebt.

Met mijn vader had ik een heel goede band, ik lijk qua karakter op hem en dat zal ook wel de reden zijn dat het met mijn moeder zo moeizaam loopt. Ze waren niet voor niets gescheiden

quote:

Op vrijdag 25 oktober 2013 19:25 schreef Oognip het volgende:
D. is ook zo blij met de treinen vandaag... Vanmorgen kwam hij ruim een uur later op z'n werk vanwege gezeur met de trein, nu probeert ie naar huis te komen en heeft ie 2 uur vertraging Elke keer op vrijdag is het raak. Hij zal blij zijn als we verhuisd zijn.

Ja, leve de NS

quote:

Op vrijdag 25 oktober 2013 19:27 schreef Rewimo het volgende:

[..]

Ja, leve de NS

leve de NMBS

uiteindelijk bleek die ene trein wel te rijden.