R&P Relaties & Psychologie
Heb je relatieproblemen, of zit je in een diep psychologisch gat? Stort hier je hart uit, en heb steun aan de reacties van anderen.
Samenvatting:
TS is al een tijdje samen met vriendje en ze hebben het meestal heel leuk samen, maar hij is soms onredelijk/moeilijk om mee om te gaan. TS weet niet of ze hier nog samen uit kunnen komen omdat het haar veel moeite kost en er niks veranderd, maar wil hem ook niet kwijt.
Hi,
Ik heb anderhalf jaar een relatie met een jongen. Hij is niet de makkelijkste, en de laatste tijd begint me dat steeds meer te storen. Ik weet gewoon niet meer zo goed wat ik met hem aanmoet. Ik geef nog heel veel om hem, en dat is wederzijds. En als het goed is is het ook echt goed, maar het lijkt alsof we elkaar soms gewoon niet snappen.
Ik ben eigenlijk best een makkelijke vriendin. Ik laat hem vrij als hij dingen met zijn vriendjes wil gaan doen en zal niet snel ergens moeilijk over doen. Ik vind het ook leuk om een beetje voor hem te zorgen, te koken en lief te zijn voor hem. Daarnaast hebben we het over het algemeen ook superleuk samen. Kunnen met elkaar lachen, doen vaak leuke dingen (uiteten, e.d.) en zijn nog steeds knuffelig als we bij elkaar zijn. Ook waardeer ik de kleine dingetjes heus wel, dat hij me nog steeds dronken opbelt om te zeggen dat hij van me houd, dat ik merk dat hij soms wel echt probeert om interesse te tonen in dingen die hem eigenlijk niet interesseren, etc.
Maar soms kan hij erg gemeen zijn, zonder reden. Dan kraakt hij me af, prijst zijn ex de hemel in, (zogenaamd om een beetje te pesten, en ik vind dat natuurlijk echt niet leuk om te horen), heeft een erg kort lontje, en kan maar weinig van mij hebben / mijn tekortkomingen accepteren. Hij praat ook niet makkelijk over serieuze dingen dus als ik eens iets aankaart is hij kortaf of ben ik maar aan het zeuren, of zegt hij gewoon helemaal niks.
We hebben het er wel eens over gehad en hij heeft wel gezegd dat hij wat meer rekening met met zou moeten houden, zijn best zou moeten doen, maar dat gebeurt niet en als ik het dan aankaart is het van 'ja moeten we het hier nu alweer over hebben.' Dan wordt hij boos en is het mijn schuld en is het ineens 'helemaal niet meer leuk met mij'. En dat valt me best zwaar als hij het zo zegt want ik doe echt mijn best. Ik accepteer best veel van hem, als hij eens een slechte bui heeft, of wat dan ook, terwijl als ik eens chagrijnig ben of me kut voel (en geloof me, ik ben dan geen type om dat af te reageren op anderen, word dan eerder in mezelf gekeerd) dan kan hij dat totaal niet hebben van me.
Ik heb een beetje het idee of ik vast zit hierin. Ik wil ook niet meer zo. Maar ik hou wel van hem en ik zou zo graag willen dat hij ook wat meer moeite erin zou steken. Want het gaat niet vanzelf, en dat lijkt hij niet te beseffen.
Anyway. In ieder geval bedankt voor het lezen. Ik hoop dat het niet al te onsamenhangend is. Ik kan t ook niet beter verwoorden. Ik hoop dat jullie me een gouden tip kunnen geven hoe met die jongen om te gaan.. Want ik weet het niet meer zo goed.
TS is al een tijdje samen met vriendje en ze hebben het meestal heel leuk samen, maar hij is soms onredelijk/moeilijk om mee om te gaan. TS weet niet of ze hier nog samen uit kunnen komen omdat het haar veel moeite kost en er niks veranderd, maar wil hem ook niet kwijt.
Hi,
Ik heb anderhalf jaar een relatie met een jongen. Hij is niet de makkelijkste, en de laatste tijd begint me dat steeds meer te storen. Ik weet gewoon niet meer zo goed wat ik met hem aanmoet. Ik geef nog heel veel om hem, en dat is wederzijds. En als het goed is is het ook echt goed, maar het lijkt alsof we elkaar soms gewoon niet snappen.
Ik ben eigenlijk best een makkelijke vriendin. Ik laat hem vrij als hij dingen met zijn vriendjes wil gaan doen en zal niet snel ergens moeilijk over doen. Ik vind het ook leuk om een beetje voor hem te zorgen, te koken en lief te zijn voor hem. Daarnaast hebben we het over het algemeen ook superleuk samen. Kunnen met elkaar lachen, doen vaak leuke dingen (uiteten, e.d.) en zijn nog steeds knuffelig als we bij elkaar zijn. Ook waardeer ik de kleine dingetjes heus wel, dat hij me nog steeds dronken opbelt om te zeggen dat hij van me houd, dat ik merk dat hij soms wel echt probeert om interesse te tonen in dingen die hem eigenlijk niet interesseren, etc.
Maar soms kan hij erg gemeen zijn, zonder reden. Dan kraakt hij me af, prijst zijn ex de hemel in, (zogenaamd om een beetje te pesten, en ik vind dat natuurlijk echt niet leuk om te horen), heeft een erg kort lontje, en kan maar weinig van mij hebben / mijn tekortkomingen accepteren. Hij praat ook niet makkelijk over serieuze dingen dus als ik eens iets aankaart is hij kortaf of ben ik maar aan het zeuren, of zegt hij gewoon helemaal niks.
We hebben het er wel eens over gehad en hij heeft wel gezegd dat hij wat meer rekening met met zou moeten houden, zijn best zou moeten doen, maar dat gebeurt niet en als ik het dan aankaart is het van 'ja moeten we het hier nu alweer over hebben.' Dan wordt hij boos en is het mijn schuld en is het ineens 'helemaal niet meer leuk met mij'. En dat valt me best zwaar als hij het zo zegt want ik doe echt mijn best. Ik accepteer best veel van hem, als hij eens een slechte bui heeft, of wat dan ook, terwijl als ik eens chagrijnig ben of me kut voel (en geloof me, ik ben dan geen type om dat af te reageren op anderen, word dan eerder in mezelf gekeerd) dan kan hij dat totaal niet hebben van me.
Ik heb een beetje het idee of ik vast zit hierin. Ik wil ook niet meer zo. Maar ik hou wel van hem en ik zou zo graag willen dat hij ook wat meer moeite erin zou steken. Want het gaat niet vanzelf, en dat lijkt hij niet te beseffen.
Anyway. In ieder geval bedankt voor het lezen. Ik hoop dat het niet al te onsamenhangend is. Ik kan t ook niet beter verwoorden. Ik hoop dat jullie me een gouden tip kunnen geven hoe met die jongen om te gaan.. Want ik weet het niet meer zo goed.
Misschien als je zelf minder moeite er in stopt, en met hem er over praat, dan gaat hij dat dat zien en wilt hij misschien wel verbeteren.. Je kan het proberen, het is jammer als je zoveel geeft om hem dat kapot moet maken omdat je zo erg stoort..
Nefret etmeye bile usendigim insanlar var.
Ja ik dacht zelf ook dat het misschien goed is om tijdelijk wat meer afstand te nemen. Niet te negeren of zo, maar meer dingen van zijn kant te laten komen. Maar dat vind ik moeilijkquote:Op zondag 13 oktober 2013 18:37 schreef turksekaas het volgende:
Misschien als je zelf minder moeite er in stopt, en met hem er over praat, dan gaat hij dat dat zien en wilt hij misschien wel verbeteren.. Je kan het proberen, het is jammer als je zoveel geeft om hem dat kapot moet maken omdat je zo erg stoort..
ga t wel proberen denk ik.Praten is lastigquote:
Praat er eens over met hem, dat dit je dwars zit
ik zou niets liever willen maar ik weet niet zo goed hoe. Want in zijn ogen ben ik al snel aan het zeuren of hij reageert gewoon helemaal niet. Hij is geen prater.
Als je niet probeerd weet je het nooitquote:
[..]
Ja ik dacht zelf ook dat het misschien goed is om tijdelijk wat meer afstand te nemen. Niet te negeren of zo, maar meer dingen van zijn kant te laten komen. Maar dat vind ik moeilijk
[..]
Praten is lastig
En mischien als hij dan ziet dat je afstand neemt hij laat zien dat die je niet kwijt wilt en net zo veel geeft om jou als jij om hem .. Succes 
Nefret etmeye bile usendigim insanlar var.
Misschien proberen je gevoelens duidelijk te maken in een brief als hij bij praten al snel het idee heeft dat je zeurt? Al vind ik eigenlijk wel dat zoiets gewoon bespreekbaar moet zijn. Helaas ken ik het probleem van "moet het hier nu weer over gaan/hier hebben we het al over gehad/je zeurt" terwijl meneer ondertussen geen moer aan zijn gedrag verandert, maar al te goed. 
Verder is het misschien goed als je wat afstand neemt, inderdaad, eventueel met uitleg waarom als je denkt dat hij de hint niet oppakt. Het moet niet zo zijn dat jij heel veel geeft en hij er maar van neemt, maar in verhouding weinig teruggeeft. Met een beetje geluk ziet hij dan in dat jouw aandacht en liefde deels vanzelf komen, maar dat hij er ook gewoon (meer) moeite in moet steken om de relatie in balans te houden.
Verder is het misschien goed als je wat afstand neemt, inderdaad, eventueel met uitleg waarom als je denkt dat hij de hint niet oppakt. Het moet niet zo zijn dat jij heel veel geeft en hij er maar van neemt, maar in verhouding weinig teruggeeft. Met een beetje geluk ziet hij dan in dat jouw aandacht en liefde deels vanzelf komen, maar dat hij er ook gewoon (meer) moeite in moet steken om de relatie in balans te houden.
Ik neem aan dat hij boven de 16 is en zijn vrienden ook? Alleen dit zal al een goede reden zijn je aan de kant te schuiven.quote:
Confronteer hem eens met wat hij doet, wees eens boos, misschien helpt dat? ( De ''boosheid'' wel goed ''doseren'' dan..)
Haha, ik bedoelde daar niks neerbuigends mee! Noem mijn vriendinnen ook vriendinnetjes. Zijn maten dan.quote:
[..]
Ik neem aan dat hij boven de 16 is en zijn vrienden ook? Alleen dit zal al een goede reden zijn je aan de kant te schuiven.
Oepsquote:
godverdomme, dat zou ik kunnen zijn
Nouja. Ik kan nu wel gaan zeggen dat ik echt niet lastig ben, maar dat wordt toch niet geloofd vermoed ikquote:
[..]
Ze zeurt teveel, heb genoeg verstand in mijn hoofd hoor opuyorum
. Ik snap dat er veel meisjes zijn die zeuren van 'mijn vriendje waardeert me niet', en dat dit topic er een van lijkt. Maar ik ben niet achterlijk en wat er soms tussen mij en mijn vriend gebeurd klopt soms gewoon niet, en dus vraag ik om advies hier mee om te gaan. Niet om te horen te krijgen dat ik zeur want echt.. je hebt geen idee.
voor als hij je 'pest' moet je gewoon aangeven dat je dat niet leuk vindtquote:
[..]
Haha, ik bedoelde daar niks neerbuigends mee! Noem mijn vriendinnen ook vriendinnetjes. Zijn maten dan.
[..]
Oeps
[..]
Nouja. Ik kan nu wel gaan zeggen dat ik echt niet lastig ben, maar dat wordt toch niet geloofd vermoed ik
en de rest gewoon lekker laten 
Wǒ shì dá hóng, of the Eggman, of the Walrus
Nou begin je tegen mij ook te zeuren zie je? Als het je bevalt dan zeg je het gewoon en anders zeg je het is uit daaagquote:
[..]
Haha, ik bedoelde daar niks neerbuigends mee! Noem mijn vriendinnen ook vriendinnetjes. Zijn maten dan.
[..]
Oeps
[..]
Nouja. Ik kan nu wel gaan zeggen dat ik echt niet lastig ben, maar dat wordt toch niet geloofd vermoed ik
[ Bericht 18% gewijzigd door #ANONIEM op 13-10-2013 21:11:19 ]
The Art Of Lying
Novelinne, ik herken mij in je verhaal.
Stel jezelf de vraag. Ben je op dit moment gelukkig met hem? Trek je conclusie en handel ook daarnaar.
Stel jezelf de vraag. Ben je op dit moment gelukkig met hem? Trek je conclusie en handel ook daarnaar.
In mij of in hem ?quote:
Novelinne, ik herken mij in je verhaal.
Stel jezelf de vraag. Ben je op dit moment gelukkig met hem? Trek je conclusie en handel ook daarnaar.
Ik ben gelukkig met hem, ja. Maar op de momenten dat hij zijn dark side laat zien breekt hij echt een beetje mijn hart. Mss ben ik te gevoelig en hij te hard.
Goed om te weten dat je gelukkig bent. Ga eens bij jezelf of je voor je gelukgevoel afhankelijk bent van hem. Ik leid slechts uit je tekst af dat jullie vrij verschillend zijn, wat voor hem geen prioriteit heeft. Niet kies als je mij vraagt. Iedere relatie heeft aandacht nodig.quote:
Ik ben gelukkig met hem, ja. Maar op de momenten dat hij zijn dark side laat zien breekt hij echt een beetje mijn hart. Mss ben ik te gevoelig en hij te hard.
Als je niet met hem kan praten is hij niet iemand waarmee je nog langer een relatie zou willen lijkt me?quote:
Praten is lastig
Maak het anders gewoon uit
Hij klinkt niet als een leuk vriendje 
A lie may take care of the present, but it has no future..
You can't pay me enough to be nice to you...
You can't pay me enough to be nice to you...
Het is duidelijk dat jij er mee zit ( logisch ), en het is ook duidelijk dat hij er niet over kan/wil praten. Hij zegt te veranderen, maar doet dat niet. Blijkbaar kan/wil hij dat dus niet. Als ik het zo hoor weet hij al dondersgoed waar je mee zit, dus het is aan hem om erna te handelen. Als hij dat niet kan is dat vervelend voor jou, maar je kan hem niet veranderen. Ligt dus aan jou of je ermee kan leven dat hij je zo blijft behandelen, en dat hij blijkbaar schijt heeft aan jouw gevoelens. Als jij ermee kan leven....doorgaan, en niet meer ter sprake brengen, en als je er niet mee overweg kan....nog eenmaal ter sprake brengen en zeggen dat je wilt dat hij veranderd en anders bij hem weg gaat. Heel simpel.
Als ik jou was zou ik tegen de TS zeggen (ja, dat krijg je er van, met je 3e persoon .. superirritant) dat ze eens bij haar vriendje moet benadrukken dat dit zo niet langer meer werkt, en dat er echt iets moet veranderen. En als dat vriendje van TS er niets mee doet, de relatie niet heel lang stand gaat houden.
"Pools are perfect for holding water"
Maar hij is heus heel lief als hij niet boos is, echt waar!quote:
Op
"Pools are perfect for holding water"
Al issie nog zo leuk blablabla. Wanneer die mindere kant van hem een serieuze weerslag op je heeft klinkt mij dit als iets cruciaals en gaat je relatie uiteindelijk niet werken.
Your life is your life: go all the way
https://youtu.be/2lK4LrD8Ii4
https://youtu.be/2lK4LrD8Ii4
Je bent onzeker en hebt een kwal te pakken. Eigen keuze verder, verder kan niemand iets met je verhaal. Alleen jijzelf.quote:
[..]
In mij of in hem ?
Ik ben gelukkig met hem, ja. Maar op de momenten dat hij zijn dark side laat zien breekt hij echt een beetje mijn hart. Mss ben ik te gevoelig en hij te hard.
Nou ja, kort lontje, dark side, hart breken. Ze is wel heel zielig.quote:
[..]
Maar hij is heus heel lief als hij niet boos is, echt waar!
|
|
